ตอนที่ 2230 ของเถื่อน

ตอนที่ 2230 ของเถื่อน

อันเจิงเกือบคิดว่าหลินสวินจงใจหาเรื่อง

ต่อให้ขายตัวเอง เกรงว่ายังจ่ายเงินประมูลวารีแรกปฐมไม่ได้ด้วยซ้ำ…

แต่ครู่ต่อมาอันเจิงก็รู้สึกละอายใจเต็มอก ซ้ำยังรู้สึกสะท้านสะเทือน

หลินสวินล้วงถุงเก็บของใบหนึ่งออกมา ในนั้นบรรจุศาสตราจักรพรรดิสามสิบกว่าชิ้น แม้จะดูเหมือนของโจร แต่ความยิ่งใหญ่ของมูลค่าก็ไม่สามารถประเมินได้!

“ของพวกนี้หากไม่พอประมูลวารีแรกปฐม ก็ใช้ถุงเก็บของใบนี้”

กล่าวพลางหลินสวินยื่นให้อันเจิงอีกใบ เมื่อเปิดออกดู ในนั้นบรรจุหลายสิบล้านเหรียญเจินหลง ของล้ำค่าสมบัติประหลาดนานาชนิดที่เหมือนภูเขาลูกย่อมๆ เจตวัตถุ วัตถุดิบเทพที่ไม่สามารถนับจำนวนได้เอาไว้…

อันเจิงสูดหายใจสะท้าน ใคร่ครวญเนิ่นนานกว่าจะมั่นใจได้ในที่สุด ว่าเพื่อจะประมูลวารีแรกปฐม หลินสวินจริงจังมาก!

เขาอดกล่าวไม่ได้ “ผู้อาวุโส เหตุไม่ไปด้วยตัวเองเล่า”

หลินสวินกล่าว “ไม่สะดวก”

ไม่สะดวกจริงๆ สถานที่อย่างงานประมูลนั้น ต้องมีคนมากมายหลายสายตา เกิดถูกคนจำได้จะสร้างเรื่องวุ่นวายไม่น้อย

แน่นอน หลินสวินไม่ได้กลัวความวุ่นวาย ที่ให้อันเจิงไปแทน หนึ่งคืออีกฝ่ายเป็นทายาทเลือดบริสุทธิ์เผ่าจักรพรรดิปี้อั้น บนเกาะเทพรุ้งมรกตแห่งนี้เกรงว่าไม่มีใครกล้าไปหาเรื่อง

อีกอย่าง สมบัติกองนี้ที่เขามอบให้อันเจิงล้วนมาจากเผ่าจักรพรรดิเจินโห่ว ต่อให้เป็นของโจร ตอนที่ทำการซื้อขายแลกเปลี่ยนก็ต้องถูกคนจำได้แน่นอน

และการมอบให้อันเจิงไปขายของโจร ก็ไม่ต้องห่วงว่าจะเกิดปัญหาอะไรแล้ว

“รีบไปเถอะ รองานประมูลจบข้าจะไปหาเจ้าเอง”

หลินสวินตบไหล่อันเจิงที่ยังคงเหม่อลอย “เรื่องนี้หากทำสำเร็จ ข้าจะให้เจ้าได้เห็นสักหน่อยว่าประทับปี้อั้นของจริงเป็นอย่างไร”

อันเจิงพยักหน้า สูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง “เช่นนั้นข้าไปก่อนแล้ว”

จนกระทั่งมาถึงหอคันฉ่องสวรรค์ คราวนี้อันเจิงจึงฉุกคิดขึ้นมาได้ อะไรที่เรียกว่าประทับปี้อั้นของจริง ความหมายของคำพูดนี้ออกจะทำให้คนฉงนเกินไปหน่อย

ถึงขั้นทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเหลวไหล

อย่างไรเสียประทับปี้อั้นก็เป็นถึงมรดกของพวกเขาเผ่าจักรพรรดิปี้อั้นเชียว!

อันเจิงส่ายหน้า ไม่คิดมากความอีก หลังจากแจ้งฐานะ เขาก็ตรงไปยังห้องที่ราคาแพงที่สุดซึ่งถูกหอคันฉ่องสวรรค์จัดแจงไว้

…

ระหว่างนั้นหลินสวินเดินเล่นคนเดียวอยู่บนเกาะเทพรุ้งมรกต ยังคงใช้เงินเหมือนละลายน้ำตามเดิม

ของล้ำค่าที่ไม่เคยแม้แต่จะได้ยินมาก่อน?

ซื้อ!

วัตถุดิบอาหารที่ไม่เคยเจอมาก่อน?

ซื้อ!

ของเฉพาะถิ่นพวกนี้ดูค่อนข้างน่าสนใจ?

ซื้อ!

หลินสวินที่จับจ่ายตลอดทาง ไม่ว่าเดินไปที่ไหนต่างได้รับการปฏิบัติอย่างกระตือรือร้นที่สุด ถึงขั้นที่เพราะเขาจ่ายเงินมือเติบจึงเรียกเสียงฮือฮาไม่น้อยอีกด้วย

ไม่นานนักร้านค้าที่เปิดกิจการทั่วทั้งเกาะเทพรุ้งมรกตแทบจะรู้กันหมด ว่าวันนี้มี ‘คนรวย’ ที่กระเป๋าหนักคนหนึ่งมา แสดงให้คนทั่วหล้าเห็นกันจะจะตัวเป็นๆ ว่าอะไรที่เรียกว่าใช้เงินทองเหมือนก้อนดิน อะไรที่เรียกว่าใช้เงินตามใจ

เหรียญเจินหลงหลอมขึ้นมาจากผลึกมรรคทองดำที่บริสุทธิ์อย่างหนึ่ง และเป็นสกุลเงินที่สิ่งมีชีวิตหมื่นเผ่าในแดนเจินหลงต่างยอมรับ

แต่สำหรับหลินสวินแล้ว สกุลเงินเช่นนี้ก็แค่ตัวเลขอย่างหนึ่ง ไม่ได้มีราคามากมายอะไรนัก หากไม่ใช้ให้หมดตอนนี้ ต่อไปหากกลับสู่ทางเดินโบราณฟ้าดาราก็ใช้ไม่ได้อีกแล้ว

เผ่าจักรพรรดิเจินโห่วดีชั่วอย่างไรก็เป็นนายเหนือหัวแห่งเมืองหนึ่ง ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ความมั่งคั่งที่สั่งสมมาสามารถทำให้มหาจักรพรรดิคนใดก็ตามน้ำลายไหลได้

และตอนนี้ ทรัพย์สมบัติเหล่านี้ล้วนกลายเป็นทรัพย์หลังศึกของหลินสวิน นอกจากสมบัติพวกนั้นที่เอาให้อันเจิงแล้ว บนตัวหลินสวินยังมีอีกเพียบ

กล่าวง่ายๆ คือ ไม่ขาดเงิน!

ไม่นานนักหลินสวินมาถึงพื้นที่ซื้อขายลักษณะพิเศษแถบหนึ่ง การค้าขายที่เกิดขึ้นในที่นี้ล้วนมีแต่ทาส!

ก็เห็นในกรงที่เบียดเสียดแน่นขนัดล่ามโซ่สิ่งมีชีวิตไว้หลากหลาย ส่วนใหญ่ล้วนเป็นเผ่าเล็กอ่อนแอที่แปลกประหลาดหายาก

บนใบหน้าของสิ่งมีชีวิตที่ตกเป็นทาสแต่ละคนเต็มไปด้วยความเฉยชา เหมือนสินค้าที่ปล่อยให้คนเลือกสรร ถูกชี้จับจอง วิพากษ์วิจารณ์ตามใจชอบ

หลินสวินกวาดสายตาสำรวจปราดหนึ่ง ก็มองเห็นทาสเผ่ามนุษย์ที่ถูกจับตัวมาส่วนหนึ่ง ต่างผมเผ้ายุ่งเหยิง อาภรณ์ขาดหลุดลุ่ย แทบจะมีแต่ช่วงอายุสิบกว่าปี มีทั้งชายทั้งหญิง

“ใต้เท้า ท่านต้องการเลือกทาสหรือ” ชายชุดเงินที่หน้าตาอัปลักษณ์คนหนึ่งยิ้มพลางเดินเข้ามา

หลินสวินมองออกในปราดเดียวว่านี่คือสิ่งมีชีวิตเผ่าค้างคาวเขียวกระหายเลือด กล่าวว่า “ทั้งตลาดมีเผ่ามนุษย์เท่าไหร่”

ชายชุดเงินกล่าวว่า “ใต้เท้าต้องการกี่คน”

“เอาหมด”

ชายชุดเงินคึกคัก กล่าวอย่างฮึกเหิม “ใต้เท้า พูดแบบไม่ปิดบังท่าน ทั่วทั้งเกาะเทพรุ้งมรกต การติดต่อซื้อขายทาสเผ่ามนุษย์มีพวกเราเผ่าค้างคาวเขียวกระหายเลือดควบคุมมาตลอด ที่ท่านเห็นตอนนี้เป็นแค่ส่วนน้อยเท่านั้น”

เขาหยุดไปพักหนึ่งค่อยกล่าวลองเชิง “สิ่งเดียวที่ข้าน้อยเป็นห่วงคือ ใต้เท้าท่านจะซื้อหมดได้จริงหรือไม่”

หลินสวินโยนถุงเก็บของใบหนึ่งออกไป “เจ้าเอาของพวกนี้แทนค่ามัดจำก็ได้”

ลมหายใจของชายชุดเงินเปลี่ยนเป็นหอบหนักขึ้นมา ภายในถุงเก็บของบรรจุหนึ่งล้านเหรียญเจินหลงเต็มๆ นี่เป็นเงินจำนวนมหาศาลเชียว!