ตอนที่ 2246 กระบวนค่ายกลต้องห้าม

ตอนที่ 2246 กระบวนค่ายกลต้องห้าม

แสงมรรคดุจสายฝน เลือดนองราวกับกระแสน้ำ

ทันทีที่ซีปรากฏตัวก็ฆ่าจักรพรรดิมังกรปราบสมุทรก่อน จากนั้นค่อยฟันจักรพรรดิมังกรหมอกโลหิต ใช้เวลาแค่ชั่วดีดนิ้วเท่านั้น เร็วจนน่าเหลือเชื่อ

ฝีไม้ลายมือเช่นนั้นโดดเด่นเหนือใคร งามสง่าเหนือโลก!

เมื่อจักรพรรดิมังกรมายาได้สติกลับมาก็ไปช่วยไม่ทันแล้ว เหตุการณ์นองเลือดต่างๆ นั้นกระตุ้นเขาจนโกรธจัดเช่นกัน สีหน้าล้วนคล้ำเขียวบิดเบี้ยว

แม้ว่ารากฐานพลังของเผ่าเจินหลงจะน่าหวาดกลัวหาใดเปรียบ ครองอำนาจเหนือสิ่งมีชีวิตหมื่นเผ่าในแดนเจินหลง แต่พวกที่บรรลุจักรพรรดิอย่างแท้จริงก็มีจำกัด

บุคคลอย่างจักรพรรดิมังกรปราบสมุทร จักรพรรดิมังกรหมอกโลหิต แน่นอนว่าเป็นแกนหลักของเผ่าเจินหลง การตายของพวกเขาเรียกได้ว่าเป็นความสูญเสียไม่น้อย

“สารเลว! พวกเจ้าล้วนสมควรตาย!” จักรพรรดิมังกรมายาส่งเสียงคำราม สีหน้าคล้ำเขียว น้ำเสียงเจือความคั่งแค้นไร้สิ้นสุด

ตูม!

เขาพุ่งทะยานออกไป เรียกกระบี่มรรคที่เปล่งประกายเจิดจรัสเล่มหนึ่งออกมา ฟาดฟันไปทางซีที่อยู่ห่างไกล

เดิมซีกำลังจะฉวยโอกาสสังหารจักรพรรดิมังกรวาโยกลืนกินนั่น แต่ในพริบตานี้นางเหมือนสัมผัสได้ว่าอันตราย หยุดเท้าลงทันที ทวนไร้สวรรค์ในมือระเบิดไอพลังอำมหิตที่น่ากลัวร้ายกาจออกมาดังวู้ม แทงใส่กระบี่มรรคที่ฟาดฟันมานั้นโดยพลัน

ตูม!

เสียงระเบิดสะท้านฟ้าสะเทือนดินดังก้องขึ้น สะเทือนทั่วทิศ ห้วงอากาศสามพันจั้งพังทลาย

พลันเห็นว่าในสนามรบกระบี่กับทวนปะทะกัน ต่างฝ่ายต่างปะทุกลิ่นอายสังหารน่าหวาดกลัว ปลดปล่อยอานุภาพออกมา ทำให้ตะวันจันทราสั่นสะเทือน ภูผาธาราพังทลาย

ซีอดแปลกใจไม่ได้ “กระบี่ไร้รูป?”

ขณะเดียวกันหลินสวินก็สัมผัสได้อย่างชัดเจน ก้อนทองแดงที่มาจากเตามารดาหลอมสมบัติแห่งคุนหลุนในร่างตนนั้น เปลี่ยนเป็นร้อนฉ่าขึ้นมา

นี่ทำให้เขาระบุได้ในพริบตา กระบี่มรรคที่เจิดจรัสหาใดเปรียบ มองไม่เห็นรูปลักษณ์ใดเล่มนั้น ต้องเป็นกระบี่ไร้รูปหนึ่งในเก้าศาสตราจักรพรรดิแห่งคุนหลุนแน่นอน!

แต่หลินสวินกลับคิดไม่ถึง กระบี่มรรคเพียงหนึ่งเดียวในเก้าศาสตราจักรพรรดิแห่งคุนหลุนนี้ ถึงกับตกอยู่ในมือของเผ่าเจินหลง!

ห่างออกไปจักรพรรดิมังกรมายาเองก็ตกใจเช่นกัน ด้วยรู้จักทวนมหามรรคไร้สวรรค์

ตูม!

เมื่อซีปลดปล่อยพลัง ทวนไร้สวรรค์ระเบิดแสงไร้ใดเปรียบ ซัดกระบี่มรรคเล่มนั้นจนถอยกรูดอย่างแข็งกร้าว

ถูกจู่โจมเช่นนี้จักรพรรดิมังกรมายาก็ถูกกระเทือนจนร่างซวนเซ พลังขับเคลื่อนรอบตัวพลิกตลบ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

สิ่งที่ทำให้เขาไม่ทันตั้งตัวที่สุดคือ ในชั่วขณะนี้เขาสังเกตเห็นอย่างชัดเจน กระบี่ไร้รูปที่ถูกจิตวิญญาณของเขาควบคุมอย่างแน่นหนามาตลอด เวลานี้กลับมีสัญญาณดิ้นรนอย่างรุนแรง กำลังจะหลุดลอยออกไป!

แย่แล้ว!

จักรพรรดิมังกรมายาทั้งตกใจทั้งโกรธแค้น สะบัดแขนเสื้อคราหนึ่ง ธงรบสิบแปดผืนพุ่งผ่านห้วงอากาศออกมา ธงรบแต่ละผืนล้วนปกคลุมด้วยลายมังกรลึกลับ ภายในแฝงคลื่นกฎเกณฑ์ปริศนา ทันทีที่ปรากฏฟ้าดินแถบนี้พลันถูกหมอกหนาแถบหนึ่งปกคลุมทันใด

กระบวนค่ายกลเทพหมอกมายา!

เมื่ออยู่ในหมอกหนา ประสาทสัมผัสทั้งหกไม่เพียงถูกบดบัง แม้แต่ความสามารถในการสัมผัสรับรู้ของจิตใจและจิตวิญญาณก็ถูกขวางกั้นอย่างมาก

หลินสวินขมวดคิ้ว สงบจิตสัมผัส หลังจากนั้นครู่หนึ่งเขาพลันซัดหมัดหนึ่งออกไป

ตูม!

กระบวนค่ายกลพลิกตลบ หมอกควันพลันฟุ้งกระจายเหมือนถูกลมกาฬวาตโหมทำลาย ธงกระบวนสิบแปดผืนที่กระจายรอบทิศล้วนระเบิดออกทุกชุ่น

เห็นชัดว่ากระบวนค่ายกลมายาเช่นนี้ไม่อาจกักขังหลินสวินไว้ได้แต่แรก

พอมองไปกลางสนามรบอีกครั้ง นอกจากซีกับตนแล้วกลับไม่มีเงาร่างของจักรพรรดิมังกรทั้งสาม อย่างจักรพรรดิมังกรมายา จักรพรรดิมังกรวาโยกลืนกิน จักรพรรดิมังกรมารดารานั่นนานแล้ว

“หนีไปแล้ว” นัยน์ตากระจ่างคู่นั้นของซีทอดมองวังมหามรรคหมื่นมังกร

หลินสวินมองตามไป ก็เห็นว่าบนอาคารตรงกำแพงวังที่เก่าแก่สง่างามซึ่งห่างออกไปนั้น จักรพรรดิมังกรมายาในชุดคลุมเขียว จักรพรรดิมังกรวาโยกลืนกินที่ทั้งตัวปกคลุมด้วยเกราะสีเงิน รวมถึงจักรพรรดิมังกรมารดาราที่บาดเจ็บหนักเจียนตายล้วนยืนอยู่บนนั้น

สีหน้าของทั้งสามล้วนคล้ำเขียวหาใดเปรียบ ในดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธและเคียดแค้น

“พวกเจ้า… เป็นใครกันแน่!?” จักรพรรดิมังกรมายาตวาดลั่น เสียงสะเทือนชั้นเมฆ

เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ทำให้เขาตระหนักได้ หลินสวินกับซีต้องไม่ใช่คนทั่วไปแน่ ถึงขั้นไม่มีทางเป็นผู้แข็งแกร่งของแดนเจินหลงเช่นกัน!

นัยน์ตาดำของหลินสวินเยียบเย็น กล่าวว่า “พวกเราเป็นใครไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือมาถึงตอนนี้แล้ว หัวหน้าเผ่าเจินหลงที่น่าเกรงขามอย่างอ๋าวฮ่วนไห่ก็ไม่กล้าปรากฏตัว?”

“ฮึ!”

จักรพรรดิมังกรมายาสีหน้าไม่น่าดู หลินสวินยิ่งอยากเจออ๋าวฮ่วนไห่ก็ทำให้เขายิ่งรู้สึกว่าไม่เข้าที แน่นอนว่าไม่มีทางบอก

ที่ทำให้พวกจักรพรรดิมังกรมายาหนาวเยือกในใจคือที่นี่เป็นแดนวังมังกร แต่อีกฝ่ายกลับโจมตีจนพวกเขาแตกพ่ายซ่านเซ็น เวลานี้ถึงขั้นได้แต่หลบซ่อนอยู่ในวังมหามรรคหมื่นมังกรนั่น

นี่เป็นความอับอายครั้งใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย!

หากแพร่กระจายออกไป หน้าตาและอานุภาพของพวกเขาเผ่าเจินหลงต้องอันตรธานหายไปแน่!

พวกเขาเป็นใคร

อีกทั้งมาด้วยเหตุใด ถึงได้ต้องการเจอหัวหน้าเผ่า

ข้อสงสัยนับไม่ถ้วนผุดขึ้นในใจพวกจักรพรรดิมังกรมายา แต่ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร ครั้งนี้พวกเขาย่อมไม่อาจยอมให้พวกหลินสวินจากไปเช่นนี้แน่!

ห่างออกไปเงาร่างของซย่าจื้อพลันปรากฏ เงาร่างสันโดษ กลิ่นอายเยียบเย็น ทั่วร่างยังอบอวลด้วยไอสังหารดุดันที่ทิ้งร่องรอยไว้

“หลินสวิน นี่ยังกินได้ไหม”