ตอนที่ 2250 ถูกบีบลงทะเล

ตอนที่ 2250 ถูกบีบลงทะเล

ในชั่วขณะแห่งชีวิตนี้ซีพุ่งไปข้างหน้าเพียงลำพัง ร่างกายระเบิดละอองแสงที่รุนแรงไร้ขอบเขตราวกับลุกโชน

ตูม!

เสียงพุ่งชนสะเทือนฟ้าดินดังก้อง ซีส่งเสียงครวญหนัก ร่างถูกปราณกระบี่แทงทะลุ เลือดสดกระเซ็นออกมา

เห็นได้ชัดว่านางบาดเจ็บสาหัส แต่กลับเหมือนไม่รู้สึก หลังขวางการโจมตีนี้ไว้ก็พาพวกหลินสวินเคลื่อนย้ายด้วยความรวดเร็วเต็มกำลังอีกครั้ง

นี่ทำให้หลินสวินยังอดตกใจไม่ได้ หลายปีมานี้นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นซีบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้!

“สามารถสกัดการจู่โจมของข้าได้ถือว่าหายากมาก หากผู้หญิงเช่นเจ้ายอมเป็นบ่าว ข้าสามารถไว้ชีวิตเจ้าได้”

เสียงเย็นชาของเด็กหนุ่มดังขึ้นห่างออกไป ในคำพูดเต็มไปด้วยความดูถูก

ซีเงียบไม่ปริปาก ต้าหวงกลับด่าออกมาคำโต “แม่งมันเถอะ หากไม่ใช่เพราะเจ้าควบคุมระเบียบของโลกนี้ อันธพาลน้อยอย่างเจ้ากรงเล็บเดียวของข้าก็ฆ่าเจ้าตายได้แล้ว!”

หลินสวินได้ยินเช่นนี้ถึงเพิ่งตระหนักได้ ว่าที่เด็กหนุ่มน่าสะพรึงคนนั้นแข็งแกร่งได้ถึงขั้นนี้ ที่แท้เป็นเพราะยืมพลังระเบียบฟ้าดินของโลกนี้

และกับเรื่องนี้หลินสวินคุ้นเคยอย่างที่สุด เพราะจอมจักรพรรดิไร้นามในตอนนั้น และจักรพรรดิสวรรค์ดำรงในตอนนี้ ล้วนควบคุมพลังระเบียบต้องห้ามที่มาจากอีกฟากฝั่ง

และตอนที่อยู่ในแดนปรินิพพาน หลินสวินเองก็เคยควบคุมพลังระเบียบของต้นกำเนิดฟ้าดารา!

ด้วยเหตุนี้หลินสวินจึงรู้ชัด ว่าหากสามารถควบคุมระเบียบต้นกำเนิดของโลกนี้ได้ อานุภาพจะแข็งแกร่งเพียงใด

พูดอย่างไม่เกินจริง ในแดนวังมังกร ตัวตนน่ากลัวอย่างเด็กหนุ่มคนนั้นเรียกได้ว่าเป็นนายเหนือหัวที่แท้จริง สามารถควบคุมและใช้ระเบียบความว่างเปล่าได้ตามอำเภอใจ!

และการปะทะกับเขาในโลกนี้ ก็เหมือนกำลังประชันกับสวรรค์

“เจ้าสุนัข ข้าจะฆ่าเจ้าเดี๋ยวนี้!”

ทันใดนั้นเสียงเย็นชาของเด็กหนุ่มดังขึ้น

และในตอนที่เสียงของเด็กหนุ่มคนนั้นดังขึ้น หลินสวินก็สำแดงอภินิหารหยุดเวลาอย่างไม่ลังเล

ละอองแสงที่งดงามถึงขีดสุดปลดปล่อย ฟ้าดินเงียบสงัดในบัดดล สรรพสิ่งเหมือนจมสู่ความเงียบงันแปลกประหลาด

พื้นที่หนึ่งฉื่อจากตรงหน้าต้าหวง ปราณกระบี่สีเทาหม่นก็หยุดชะงัก!

ภาพนี้ทำให้ต้าหวงตกใจจนเหงื่อซึมไปทั้งตัว หากไม่ใช่เพราะหลินสวินช่วยไว้ทันเวลา ยามกระบี่นี้ฟันลงมาเกรงว่ามันคงไม่ทันตอบสนองด้วยซ้ำ

การกระทำของซีไม่ได้หยุดแม้แต่น้อย เคลื่อนย้ายผ่านอากาศโดยพลันในชั่วขณะนี้ ทิ้งเด็กหนุ่มที่อยู่ไกลๆ ไว้ด้านหลัง

“ควบคุมพลังแห่งกาลเวลาหรือ เป็นไปไม่ได้! พลังต้องห้ามระดับนี้มีเพียงแค่ในตำนานของฟากฝั่งฟ้าดาราเท่านั้น จะปรากฏบนร่างคนต้อยต่ำอย่างเจ้าได้อย่างไร”

ห่างออกไปเสียงที่เผยความประหลาดใจและยากจะเชื่อของเด็กหนุ่มดังมา สะเทือนฟ้าดิน

ยังไม่ทันสิ้นเสียงเงาร่างของเขาก็ไล่ตามไปอีกครั้ง และกลิ่นอายก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเมื่อครู่นี้อย่างเห็นได้ชัด

‘ทางเข้าถูกพลังต้องห้ามปิดผนึก’

จู่ๆ ซีก็สื่อจิตบอกหลินสวิน

หลินสวินเงยมองไป ก็เห็นว่าห่างออกไปไกลๆ ทางเข้าปานน้ำวนปรากฏกลางอากาศ รอบๆ ปกคลุมด้วยพลังต้องห้ามน่ากลัว

หากมีเวลาให้ เขาสามารถทลายพลังต้องห้ามนี้ได้ ทว่าตอนนี้สิ้นเปลืองเวลาแค่พริบตาเดียวก็คงถูกเด็กหนุ่มคนนั้นตามทันแล้ว สถานการณ์อันตรายยิ่ง ไม่มีเวลาให้เขาไปทำลายพลังต้องห้ามนั่น

“ต้าหวง ให้เจ้าจัดการ ถ้าเขากล้าเข้ามาก็เชือดเจ้าสารเลวพวกนี้ซะ”

หลินสวินนำตัวพวกทายาทสายตรงของเผ่าเจินหลงอย่างองค์ชายสี่อ๋าวเสวียนเฟิง องค์ชายรองอ๋าวเทียนอวี่ออกมา มอบให้ต้าหวง

ต้าหวงตาเป็นประกาย ใช้พลังแห่งตนกำราบพวกองค์ชายองค์หญิงมังกรอย่างคล่องแคล่วว่องไว ตะโกนว่า “เจ้าเฒ่า เจ้ากล้าเข้ามาพวกเขาก็ต้องตาย!”

ฟุ่บ!

ตอนนี้เองห้วงอากาศห่างออกไปสั่นไหว คนที่รูปลักษณ์ราวกับเด็กหนุ่มปรากฏตัว เขาอยู่ในชุดคลุมมังกรสีทอง ดวงตาทั้งคู่ราวกับสุริยันดวงโต เงาร่างสูงใหญ่ ยืนอยู่ตรงนั้นลวกๆ ก็เหมือนนภาครามหมื่นกาล ให้ความรู้สึกเคร่งขรึมสูงส่งไร้ที่เปรียบ

พอเห็นเหล่า ‘ตัวประกัน’ ในมือต้าหวง เด็กหนุ่มสีหน้าชะงักไป แววตาพลุ่งพล่าน เอ่ยเสียงเย็นเยียบ “ถ้าเจ้ากล้าแตะต้องพวกเขาแม้แต่ปลายเล็บ ข้ารับรองว่าจะตัดเอ็นถลกหนัง ป่นกระดูกพวกเจ้าให้เป็นเถ้าถ่าน!”

ทายาทสายตรงเผ่าเจินหลงอย่างพวกอ๋าวเสวียนเฟิง อ๋าวเทียนอวี่ สายเลือดบริสุทธิ์ที่สุด หากตาย ผลลัพธ์จะต้องรุนแรงไร้ใดเปรียบ

นี่ทำให้เด็กหนุ่มอดหวาดหวั่นไม่ได้

หลินสวินฉวยโอกาสนี้เริ่มทลายผนึกต้องห้ามเหล่านั้น

สถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน เขาจะเสียเวลาไม่ได้แม้แต่น้อย ส่วนซีและซย่าจื้อยืนคุ้มกันเขาอยู่ข้างๆ

“ระวัง!”

ทันใดนั้นซีพลันลงมือ ทวนไร้สวรรค์โจมตีออกไป ขวางปราณกระบี่ที่พุ่งไปทางหลินสวินอย่างกะทันทันไว้ได้

เพียงแต่ตัวนางเองกลับถูซัดจนปากกระอักเลือด เงาร่างส่ายไหวระลอกหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าบาดแผลที่นางได้รับหนักกว่าเดิมแล้ว

หลินสวินไม่ได้หันกลับไปก็เห็นภาพนี้ในสายตา เพลิงโกรธไร้ขอบเขตพวยพุ่งออกจากส่วนลึกในใจอย่างควบคุมไม่อยู่ เดรัจฉานเฒ่าคนนี้ ถึงกับยังกล้าไม่เกรงกลัวเช่นนี้!

“ต้าหวง!” เขาตวาดออกมา

ไม่จำเป็นต้องสั่ง ต้าหวงก็ใช้การตอบสนองที่แข็งกร้าวที่สุดแล้ว

ปัง!

ร่างหนึ่งระเบิดออก นั่นคืออ๋าวอวิ๋นชวนองค์ชายแปดแห่งเผ่าเจินหลง เพียงแต่ตอนนี้กลับตายคาที่แล้ว ดวงจิตดับสลาย

ในเวลาเดียวกันต้าหวงกล่าวด้วยเสียงเย็นยะเยือก “ขืนเจ้ายังกล้าตุกติกอีก เดรัจฉานน้อยพวกนี้ได้ตายหมดแน่!”

ตูม!

เด็กหนุ่มคนนั้นโกรธจนเลือดขึ้นหน้า รอบตัวปรากฏอานุภาพดุดันท่วมฟ้า ทำเอาฟ้าดินแถบนี้ปรากฏสัญญาณจะพังทลาย

เห็นได้ชัดว่าการตายของอ๋าวอวิ๋นชวนสร้างแรงสะเทือนให้จิตใจของเขาอย่างมาก