ตอนที่ 2284 เคราะห์ศาสตราจักรพรรดิ

ตอนที่ 2284 เคราะห์ศาสตราจักรพรรดิ

สิบวันผ่านไป

แดนลับ เมื่อเงาแสงระลอกหนึ่งหมุนวน วงแสงเหลวหนืดขนาดเท่ากำปั้นหลากสีหลายสิบวงพลิ้วไหวเคลื่อนคล้อยอยู่ในเพลิงมรรคอัศจรรย์ สาดละอองแสงสลัวรางนับหมื่นแสนลงมา

ตอนนี้หลินสวินจึงยกภูเขาออกจากอก

หลอมสำเร็จแล้ว ศาสตราจักรพรรดิที่อัศจรรย์และแตกต่างกันออกไปหลายสิบชิ้น ถูกหลอมละลายเป็นเจตวัตถุทั้งหมดแล้ว!

เมื่อเงยหน้ามองจักรพรรดิวิญญาณหมื่นเพลิงที่อยู่ห่างไป ฝ่ายหลังสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่ง วงแสงนับสิบทะยานออกมา “รอเจ้ามานานแล้ว”

“ขอบคุณผู้อาวุโสยิ่ง” หลินสวินคึกคักขึ้นมา เก็บเจตวัตถุไปทั้งหมด

หลังจากนั้นหลินสวินจึงนำโอสถเทพมากมายออกมา นั่งขัดสมาธิกับพื้น ฟื้นฟูพลังกายที่ใช้ไปจนเกือบแห้งขอด

กระทั่งวันต่อมา

หลินสวินหยัดร่างขึ้น สัมผัสได้ถึงพลังที่พลุ่งพล่านท่วมท้นรอบกาย ในที่สุดก็ไม่ลังเลอีก เริ่มหลอมอาวุธอย่างจริงจัง

ตูม!

เพลิงมรรคอัศจรรย์วิวัฒน์เป็นเตาหลอม ส่งเสียงกึกก้องไม่ขาดสาย ปลดปล่อยกลิ่นอายราวกับจะเผาฟ้าผลาญดินออกมา

นัยน์ตาดำของหลินสวินดุจอสนี ทั่วร่างแผ่ท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์ที่ดูสุขุมและโดดเด่น เขาสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่ง เจตวัตถุมากมายที่หลอมไว้เสร็จสรรพพุ่งโฉบออกมา หลอมรวมเข้าไปในเพลิงมรรคอัศจรรย์

“ทะยาน!”

เบื้องหลังเงาร่างหลินสวินปรากฏโลกเงาแสงแห่งหนึ่ง กว้างใหญ่ไพศาล เจิดจรัสไร้ขอบเขต มีมหามรรคนานัปการสำแดงอยู่ภายใน สะท้อนภาพสุริยันจันทราดารา หลักการฟ้าดิน สรรพสิ่งใต้หล้า สี่ฤดูผลัดเปลี่ยน…

นี่คือการเผยมรรควิถีทั้งตัวเขาออกมาถึงขีดสุด

เมื่อเห็นภาพนี้ ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิวิญญาณหมื่นเพลิงหรือซีกับต้าหวงที่อยู่ห่างไปต่างล้วนใจสะท้าน ถูกทำให้ตกตะลึงแล้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นมรรควิถีที่แท้จริงของหลินสวิน หากไม่เห็นกับตาตัวเอง พวกเขาคงแทบไม่กล้าเชื่อ ว่านี่เป็นรากฐานมหามรรคที่มหาจักรพรรดิหนุ่มระดับจักรพรรดิขั้นสามคนหนึ่งสามารถครอบครองได้!

แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

ล้มล้างความเข้าใจของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง

มีเพียงซย่าจื้อกับลั่วเจียที่นิ่งสนิทไม่มีปฏิกิริยา ฝ่ายแรกเพราะไม่เคยใส่ใจเรื่องพวกนี้ ฝ่ายหลังเพราะมีข้อจำกัดด้านพลังปราณ ทำให้ไม่อาจเข้าใจว่ามรรควิถีเช่นนี้เย้ยฟ้าและน่าหวาดกลัวเพียงใดอย่างสิ้นเชิง

ตูม!

พลันเห็นมรรควิถีทั้งตัวหลินสวินส่งเสียงกัมปนาท วิวัฒน์เป็นกระบวนลายมรรคมากมายกะทันหัน ส่วนในกระบวนก็มีวิชามรรคนานัปการวิวัฒน์เป็นสัญลักษณ์ลายมรรคประสานเข้าหากัน เผยความอัศจรรย์ออกมาโดยสมบูรณ์

ใช้มรรคแห่งตนเป็นกระบวน ใช้วิชาแห่งตนเป็นลวดลาย!

‘ที่แท้ความเชี่ยวชาญด้านลายมรรคของเจ้าหนุ่มนี่… บรรลุถึงขั้นลุ่มลึกเกินคาดเดา ช่วงชิงศุภโชคทั้งปวงแล้ว…’

แววตาจักรพรรดิวิญญาณหมื่นเพลิงไหวเคลื่อน ร่างเดิมของนางคือเพลิงมรรคฟ้าประทาน ติดตามข้างกายเตามารดาหลอมสมบัติมานานปี มีหรือจะไม่รู้ถึงความอัศจรรย์ของลายมรรค

ด้วยเข้าใจนางจึงรู้สึกตะลึงตั้งแต่พริบตาแรกทันที

ซีกับต้าหวงล้วนกำลังจ้องมอง ความคิดในใจแทบเหมือนกับจักรพรรดิวิญญาณหมื่นเพลิงทุกประการ

ลายมรรค ลวดลายแห่งมหามรรค ปรากฏอยู่ในสรรพสิ่ง อธิบายถึงนัยเร้นลับที่เป็นแก่นสำคัญที่สุดของมหามรรค

ตั้งแต่เส้นใบบนต้นหญ้าใบไม้ที่เล็กจ้อย จนถึงหลักการฟ้าดินอันยิ่งใหญ่ของโลกแห่งหนึ่ง ทั้งหมดล้วนปรากฏร่องรอยมหามรรคดั้งเดิม

ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ก็มีแค่หลักการเดียวที่ไม่อาจหักล้าง…

ผู้มีใจเชื่อมโยงลายมรรค สามารถครองนัยเร้นลับทั่วหล้า!

เห็นชัดว่าความเชี่ยวชาญด้านลายมรรคของหลินสวิน เหนือกว่าปฐมาจารย์สลักลายมรรคในความหมายของโลกปุถุชนมาก บรรลุถึงขั้นปาฏิหาริย์แล้ว!

“เสี่ยวอู่!” หลินสวินเอ่ยปากทันใด

ฟุ่บ!

วิญญาณค่ายกลที่เหมือนเด็กชายพุ่งออกมา แค่กวาดสายตามองก็เข้าใจทันที ลงมือโดยไม่ลังเล เริ่มควบคุมและสำแดงกระบวนค่ายกลลายมรรคที่หลินสวินเพิ่งวางออกมา นำไปหลอมรวมกับเจตวัตถุในเพลิงมรรคอัศจรรย์นั้นทีละอัน

ไม่อาจไม่พูดถึง เสี่ยวอู่สมเป็นวิญญาณค่ายกลของกระบวนค่ายกลสังหารอันดับห้าทั่วหล้า สามารถควบคุมกระบวนค่ายกลลายมรรคนานัปการได้แต่กำเนิด ยามนี้มีเขาคอยควบคุมกระบวนค่ายกล ย่อมไม่เกิดข้อผิดพลาดใดแม้แต่เสี้ยวเดียวแน่

เห็นดังนี้หลินสวินจึงวางใจ เริ่มจดจ่อกับการหลอมโครงอาวุธ!

เวลาเคลื่อนคล้อย ผ่านไปอีกครึ่งเดือนโดยไม่รู้ตัว

“หืม?” วันนี้จักรพรรดิวิญญาณหมื่นเพลิงเหมือนรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง มองหลินสวินที่ยังจดจ่อกับการหลอมอาวุธซึ่งอยู่ห่างไปเล็กน้อย สุดท้ายก็ไม่ได้ไปรบกวน

นางหันหลังแล้วหายไปในลานมรรค เข้าไปในส่วนลึกสุดของโลกทะเลเพลิงที่ตั้งอยู่ใต้แดนลับนั้น

กลางหินหนืดที่เดือดพล่าน ไข่สีแดงเพลิงเกลี้ยงเกลาใบหนึ่งวางอยู่นิ่งๆ พื้นผิวมีเพลิงหงส์สีม่วงหลากสายลุกโชน ปลดปล่อยกลิ่นอายที่เหมือนจังหวะชีวิตออกมา

“ในที่สุดก็จะตื่นแล้วหรือ” เห็นดังนี้ในใจจักรพรรดิวิญญาณหมื่นเพลิงพลันตื่นเต้นขึ้นมาอย่างยากจะได้เห็น

หลายปีมานี้นางเฝ้าดูแลอยู่ที่นี่โดยตลอด ตั้งตารอให้บรรพชนหงส์เซียนที่เหมือนตำนานคนนั้นตื่นจากการนิพพานแล้วออกจากไข่ใบนี้นานแล้ว

“วางใจเถอะ มีข้าอยู่ ย่อมไม่ยอมให้ผู้ใดรบกวนหนทางแปรนิพพานของเจ้าแน่” จักรพรรดิวิญญาณหมื่นเพลิงพึมพำ

…

ขณะเดียวกันในแดนลับ

เลี่ยนจิ่วเซียวสีหน้าจริงจัง รีบมาเหมือนมีเรื่องด่วน

แต่เมื่อเห็นหลินสวินจดจ่อกับการหลอมอาวุธก็ลังเลขึ้นมาทันที ขณะเดียวกันเมื่อเห็นเงาร่างของพวกซี ต้าหวง ซย่าจื้อ เขาก็สงสัยอยู่บ้าง

“พวกเจ้าคือ…” เลี่ยนจิ่วเซียวกล่าว

ต้าหวงยกอุ้งเท้าแล้วชี้ไปทางหลินสวิน สีหน้าเจือความสงวนท่าทีพลางกระแอมกล่าว “พวกเรา… เป็นผู้อาวุโสของเขา”

สีหน้าของซีเรียบเฉย ไม่ได้พูดอะไร