ตอนที่ 2287 ทรยศ

ตอนที่ 2287 ทรยศ

พวกซี ซย่าจื้อ ต้าหวงออกจากการต่อสู้กะทันหัน ทำให้บรรพจารย์จักรพรรดิวั่นหลิวและบรรพจารย์จักรพรรดิเฉียนอิ่นรู้สึกผิดคาดไปพักหนึ่ง

ความจริงแล้วยามต่อสู้ห้ำหั่นกับซีก่อนหน้านี้ พวกเขาสังเกตเห็นว่าไม่เข้าทีอยู่ก่อนแล้ว

โดยเฉพาะยามสังเกตเห็นต้าหวงกับซย่าจื้อล่าระดับจักรพรรดิพวกนั้นอย่างต่อเนื่อง พวกเขาล้วนโกรธแค้นจนหน้าคล้ำเขียว ทั้งตระหนกทั้งหวาดกลัว ถึงขั้นไม่กล้าเชื่อ

ต่อให้ไม่อยากยอมรับ แต่จากที่พวกเขาคาดเดา หากปล่อยให้สถานการณ์เช่นนี้ดำเนินต่อไปไม่ถึงหนึ่งเค่อ ทัพพันธมิตรของพวกเขาเผ่าเต่าดำและเสือขาวต้องถูกซัดพินาศแน่!

ยังดีที่ทั้งหมดนี้ยังไม่เกิดขึ้น

ขณะที่การถอนตัวของซี ซย่าจื้อ ต้าหวงทำให้พวกเขารู้สึกผิดคาด ไม่ทันไรก็เข้าใจทันที นัยน์ตาทอดมองไปยังจุดที่ห่างออกไปพร้อมกัน

เวลานี้ทั้งสมรภูมิถึงขั้นถูกทำให้สั่นสะเทือน ไม่ว่าจะเป็นกองทัพใหญ่ของเผ่าเต่าดำและเสือขาวที่อยู่นอกเมือง หรือพวกหวงชางเทียนที่อยู่ในเมือง ทุกคนล้วนมองไปยังจุดเดียวกัน

ตะวันสาดแสงดังโลหิต ประจวบเหมาะเป็นเวลาสายัณห์

แสงยามเย็นดุจอัคคีปกคลุมเมืองจักรพรรดิหมื่นเพลิง กลิ่นอายเคร่งขรึมศักดิ์สิทธิ์แผ่อบอวล

สิ่งปลูกสร้างเก่าแก่สูงตระหง่านแออัดเรียงราย ภูผาธารางามประณีต แสงสีทองเวียนวนภายใต้อาทิตย์อัสดง ดูประหนึ่งภาพฝันลวงตา กว้างใหญ่ไพศาลยิ่ง

ตูม!

ไม่นานความสงบนี้ก็ถูกทำลาย แผ่นดินสั่นสะเทือน ห้วงอากาศอบอวลด้วยกลิ่นอายเหี้ยมเกรียมแข็งกร้าว

มีคนกลุ่มหนึ่งเคลื่อนผ่านอากาศมาแต่ไกล ราวกับเมฆดำกดทับทั่วนคร

แต่ละคนในกลุ่มนั้นมีอานุภาพสูงส่ง ทั้งตัวปกคลุมด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ระดับจักรพรรดิ ราวกับนายเหนือหัวมากมายมาเยือน ทะยานผ่านภูผาธารา หมายปัดกวาดอุปสรรคขวากหนามทั้งมวล สะกดข่มผู้คนหาใดเปรียบ

เบื้องหลังพวกเขายังมีผู้ฝึกปราณขบวนแล้วขบวนเล่าตามมาด้วย กองกำลังยิ่งใหญ่เกรียงไกร รวมตัวกันราวกับมังกรคลั่งออกจากหุบเหว เพียงอานุภาพที่แผ่ออกมาจากตัวก็ปั่นป่วนคลื่นลมทั่วสารทิศ ทำให้ฟ้าดินเปลี่ยนสี

เงาร่างหลายสิบที่อยู่เบื้องหน้านั้น มีทั้งชายและหญิง ทั้งชราและเยาว์วัย กลิ่นอายของแต่ละคนล้วนแข็งแกร่งหาใดเปรียบ ถึงกับเป็นระดับจักรพรรดิกลุ่มหนึ่ง!

ผู้นำคือชายสองคน

คนหนึ่งอยู่ในชุดคลุมขาว นัยน์ตาเยียบเย็น ร่างผอมบางราวกับยอดเขาตระหง่านทะลวงเมฆ ทั่วร่างแผ่ไอสังหารน่าหวาดกลัวล้นฟ้า

ไป๋หลิงเจิน!

สมญา ‘จักรพรรดิสังหารหลิงเจิน’ หัวหน้าเผ่าเสือขาว!

ข้างกายเขามีชายชราร่างผอมผมบางประปรายเหมือนไม้ใกล้ฝั่งคนหนึ่งยืนอยู่ ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอย นัยน์ตาเขียวขจีล้ำลึกน่าหวาดกลัว

อู่ซิวสิง!

สมญา ‘จักรพรรดิยุทธ์ซิวสิง’ หัวหน้าเผ่าเต่าดำ!

บุคคลสำคัญที่เหมือนนายเหนือหัวของแต่ละโลกสองคน เวลานี้นำเฒ่าดึกดำบรรพ์มากมายของแต่ละเผ่าทะยานมา

ภาพนั้นทำให้สีหน้าของพวกหวงชางเทียนเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจังหาใดเปรียบ นี่คิดจะเปิดฉากการโจมตีรอบด้านแล้วหรือ

ฟ้าดินตกอยู่ในความเงียบสงัดไปทั้งแถบ สั่นสะเทือนใจคน

ไม่ว่าจะเป็นคนในเผ่าหงส์เซียน หรือผู้แข็งแกร่งของเผ่าจักรพรรดิช่างเทพ ล้วนรู้สึกหวาดหวั่น กระบวนรบของอีกฝ่ายน่ากลัวเกินไป ความต่างของกำลังพลก็ห่างชั้นกันเกินไปแล้ว

ระดับจักรพรรดิมาเยือน ความน่าเกรงขามเช่นนี้สูงส่งหาใดเปรียบ ปกติยากจะได้เห็นหน้าค่าตา นับประสาอะไรกับระดับจักรพรรดินับร้อยคนรวมตัวกัน อานุภาพเช่นนั้นสามารถทำให้สำนักโบราณใดก็ตามรู้สึกสิ้นหวังจริงๆ

ระดับจักรพรรดิเดือดดาล สุริยันจันทราเปลี่ยนสี ผืนปฐพีจ่อมจม สรรพสิ่งล้วนตกอยู่ในความหวาดกลัว นี่ก็คืออานุภาพของพวกเขา แม้ว่าไร้รูป แต่กลับเพียงพอจะตัดสินความเป็นตายของสิ่งมีชีวิตเกือบทั้งหมดบนโลก!

ในยามปกติระดับจักรพรรดิล้วนยากพบเห็น ลึกลับและสูงส่ง ควบคุมขุมอำนาจฝ่ายหนึ่ง แม้ว่าไม่ปรากฏตัว แต่กลับข่มขวัญทั่วสารทิศ ทำให้ศัตรูภายนอกไม่กล้ามารุกราน

แต่ตอนนี้ระดับจักรพรรดิของเผ่าเสือขาวและเต่าดำแทบจะยกขบวนมาทั้งรัง ภาพนี้เหมือนขุนพลสวรรค์ยกทัพมาถล่มจริงๆ พาให้คนไม่อาจระงับความหวาดกลัวในใจ

ศึกใหญ่ใกล้ปะทุขึ้นแล้ว!

วันนี้เมืองจักรพรรดิหมื่นเพลิงนี่ รวมไปถึงแดนหงส์เซียนทั้งหมด ย่อมถูกลิขิตให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!

“คารวะหัวหน้าเผ่า!”

“คารวะหัวหน้าเผ่า!”

บรรพจารย์จักรพรรดิวั่นหลิวและผู้แข็งแกร่งเผ่าเสือขาว รวมถึงบรรพจารย์จักรพรรดิเฉียนอิ่นและผู้แข็งแกร่งเผ่าเต่าดำ ล้วนพุ่งเข้ามาต้อนรับ สีหน้าไม่วายฮึกเหิม

กำลังเสริมมาแล้ว สถานการณ์ก็จะพลิกผัน!

สายตาไป๋หลิงเจินกวาดมองทุกคนในที่นั้นแล้วอดมุ่นคิ้วไม่ได้ “การต่อสู้ก่อนหน้านี้บาดเจ็บล้มตายไปเท่าไหร่”

ประโยคเดียวทำให้สีหน้าของพวกบรรพจารย์จักรพรรดิวั่นหลิวผิดธรรมชาติขึ้นมา

“เรียนหัวหน้าเผ่า เผ่าของพวกเรามีระดับจักรพรรดิสิ้นชีพเก้าคน ส่วนเผ่าเต่าดำก็มีระดับจักรพรรดิสิ้นชีพสิบเอ็ดคน… นอกจากนี้ยังมีปฐมาจารย์สลักลายมรรคสิบกว่าคนประสบเคราะห์…”

มีคนเอ่ยเสียงเบา

เพียงชั่วขณะไป๋หลิงเจิน อู่ซิวสิงและเหล่าบุคคลสำคัญที่เพิ่งมาถึงต่างอึ้งไป แทบไม่กล้าเชื่อหูตัวเอง

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่”

นัยน์ตาของไป๋หลิงเจินวาวโรจน์ สีหน้าเยียบเย็น

บรรพจารย์จักรพรรดิวั่นหลิวถอนหายใจยาว ไม่กล้าปิดบัง ได้แต่เล่าความจริงออกมาทีละเรื่อง

“ผู้หญิงสองคนกับหมาหนึ่งตัว?”

เมื่อรู้เรื่องทั้งหมดนี้ สีหน้าของไป๋หลิงเจินเปลี่ยนเป็นคล้ำเขียวขึ้นมา

ไม่ใช่แค่เขา สีหน้าของพวกอู่ซิวสิงก็อึมครึมหาใดเปรียบ ผู้หญิงสองคนกับหมาหนึ่งตัว เกือบซัดทัพพันธมิตรที่นำโดยบรรพจารย์จักรพรรดิวั่นหลิวและบรรพจารย์จักรพรรดิเฉียนอิ่นจนพินาศ!

ใครจะกล้าเชื่อ

บรรยากาศนอกเมืองล้วนเปลี่ยนเป็นกดดันหาใดเปรียบ

สายตาของพวกไป๋หลิงเจินและอู่ซิวสิง ล้วนมองไปยังเมืองจักรพรรดิหมื่นเพลิงที่อยู่ห่างออกไปพร้อมกัน สีหน้าเต็มไปด้วยไอสังหารเยียบเย็น