ตอนที่ 2319 จอมจักรพรรดิกษิติครรภ์

ตอนที่ 2319 จอมจักรพรรดิกษิติครรภ์

ฉางเจ๋อ

สัตว์เทพเก้าไม่เหมือน แปลงมาจากแรงปรารถนาสรรพชีวิต สังเวยชีวิตและมรรควิถีของบรรพจารย์จักรพรรดิคนหนึ่งถึงปลุกให้ตื่นมาบนโลกได้…

วิธีการที่พิสดารสุดหยั่งระดับนี้ทำให้หลินสวินยังอดสะท้านไม่ได้

“บรรพจารย์จักรพรรดิเนี่ยจิ้นดูเหมือนร่วงหล่น แต่วิญญาณของเขาได้ผสานเข้าไปในตัวของสัตว์เทพฉางเจ๋อแล้ว จะไม่ใช่การนิพพานแล้วเกิดใหม่ครั้งหนึ่งได้อย่างไร นี่… ก็คือศุภโชคที่เขาเสาะแสวงหาเพื่อทะลวงระดับบรรพจารย์จักรพรรดิมาโดยตลอด!”

ห่างออกไปจักรพรรดิธรรมซวีเฟิงพึมพำ แววตาเจือแววคลุ้มคลั่งอย่างหาได้ยาก

‘หลินสวิน รีบไปทำลายซุ้มธรรมสีดำนั่นเร็ว! หาไม่ต่อให้ข้าสังหารเดรัจฉานนี่ได้ พลังทั่วร่างของมันก็จะถูกพุทธรูปของจอมจักรพรรดิกษิติครรภ์นั่นดูดซับ เป็นไปได้สูงว่าอาจทำให้อีกฝ่ายหล่อกายทองกุศลสำเร็จ คืนชีพอีกครั้งจากการหลับใหลหมื่นกาล!’

เสียงสื่อจิตของซีดังขึ้น ทำให้จิตใจหลินสวินสั่นไหว ที่แท้พุทธรูปไร้หน้านั่นก็เป็นรูปปั้นของบรรพจารย์ผู้บุกเบิกแดนกษิติครรภ์จริงๆ!

และในกาลเวลาไร้สิ้นสุดที่ผ่านมานี้ แดนกษิติครรภ์รวบรวมแรงปรารถนาสรรพชีวิตก็เพื่อให้จอมจักรพรรดิกษิติครรภ์หลอมกายทองกุศล กลายเป็น ‘เทพ’ ในการดับสิ้น!

หลินสวินเคลื่อนทะยานกลางห้วงอากาศแทบจะในทันที พุ่งไปทางซุ้มธรรมสีดำที่อยู่ห่างออกไป

“สยบ!”

ก็เห็นจักรพรรดิธรรมซวีเฟิงพลันยกมือขึ้น ลูกประคำสีดำเหินฟ้า ชักนำพลังระเบียบต้องห้ามเดือดพล่าน โจมตีลงมาทางหลินสวิน

เบื้องหน้าหลินสวินเตากระบี่ไร้ก้นบึ้งเปล่งแสง ผุดกลิ่นอายเพลิงหงส์ระเบียบอันงดงามออกมา เข้าปะทะกับอีกฝ่าย

ครืน โครม…

ลูกประคำและเตากระบี่ชนกระแทก ก็เหมือนพลังระเบียบสองเข้าปะทะกัน ก่อเกิดพลังดับฟ้าทำลายดินเอ่อล้น

“เจ้าก็ถึงกับครองพลังระเบียบด้วยหรือ” ดวงตาจักรพรรดิธรรมซวีเฟิงหดรัดลงน้อยๆ คล้ายคาดไม่ถึง สีหน้าที่เรียบเฉยเย็นชาปรากฏแววครัดเคร่งเสี้ยวหนึ่ง

ในความคิดของเขาก่อนหน้านี้ ที่หลินสวินสามารถเหยียบทำลายประตูภูเขาสำนักโบราณจรัสเทพได้ กุญแจหลักอยู่ที่ซีเป็นสำคัญ

หาไม่ลำพังแค่มกุฎมหาจักรพรรดิซึ่งมีปราณระดับจักรพรรดิขั้นสี่คนหนึ่ง คิดอยากพังสำนักโบราณจรัสเทพให้ย่อยยั เป็นการละเมอเพ้อพกอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้จักรพรรดิธรรมซวีเฟิงตระหนักได้ทันควันว่าตนให้ความสำคัญกับซีมากเกินไป ตรงข้ามกลับประเมินพลังต่อสู้ของหลินสวินต่ำไป!

“ฆ่า!”

จักรพรรดิธรรมซวีเฟิงเริ่มโจมตีเต็มกำลังโดยไม่ลังเล มองหลินสวินเป็นศัตรูตัวฉกาจ

ตูม!

รอบกายเขาผุดเงามายามุนินทร์สายแล้วสายเล่า บ้างบัญชาเก้าฟ้า บ้างยิ้มโอบอ้อมอารี บ้างหน้าตาดุร้าย บ้างก็หันหลังให้สรรพชีวิต….

และอานุภาพของจักรพรรดิธรรมซวีเฟิงก็ไต่ทะยานถึงขีดสุดในชั่วขณะเดียว ดุจดั่งนายเหนือหัวแห่งแคว้นธรรมอันพิสุทธิ์ ครอบครองวิชาธรรมเหนือสุด ชักพาพลังระเบียบต้องห้าม น่าสะพรึงถึงขีดสุด

“หลุดพ้นเป็นเครื่องชี้นำ ผู้หมกมุ่นไม่รู้แจ้ง ดับสิ้นคือที่พักพิง!”

เขาท่องสวดเสียงธรรม ก็เห็นพลังระเบียบต้องห้ามพร่างฟ้ากลายเป็นโซ่เทพ เกี่ยวรัดมุกประคำสีดำพวงนั้นเอาไว้ หว่านครอบลงมา ทุกที่ที่กวาดผ่านห้วงอากาศล้วนพังถล่มจมจ่อม บังเกิดเสียงระเบิดสนั่น พลานุภาพระดับนั้นน่าสะพรึงไร้ขอบเขต

หลินสวินใช้เตากระบี่เข้าปะทะ กระบี่มรรคหอบม้วนปราณกระบี่พร่างฟ้าพาดขวาง โชติช่วงไร้สิ้นสุด ท่ามกลางความเลือกรางเสมือนมีเสียงหงส์เซียนขับขานก้องกังวานเก้าฟ้าสิบแผ่นดิน

นี่คือพลังของเพลิงหงส์ระเบียบที่ปลดปล่อยเต็มพิกัดในเวลานี้

ตูม!

ทั้งคู่ต่อสู้อย่างดุเดือด ชั่วอึดใจก็ปะทะกันไปหลายร้อยครั้ง โจมตีตรงๆ จนมืดฟ้ามัวดิน สุริยันจันทราหม่นแสง ทุกแห่งหนล้วนเป็นภาพสยดสยองของการพังถล่มย่อยยับ

นี่ทำให้สีหน้าของจักรพรรดิธรรมซวีเฟิงยิ่งคร่ำเคร่งขึ้นเรื่อยๆ ไม่เคยคิดสักนิดว่าภายใต้การควบคุมพลังระเบียบต้องห้าม โจมตีด้วยมรรควิถีทั้งหมด ถึงกับยังไม่สามารถทำอะไรมกุฎมหาจักรพรรดิระดับจักรพรรดิขั้นสี่อย่างหลินสวินนี่ได้

และขณะเดียวกันหลินสวินก็อดขมวดคิ้วไม่ได้เช่นกัน

หากไม่ใช่เพราะพลังระเบียบต้องห้ามนั่น คนอย่างจักรพรรดิธรรมซวีเฟิงย่อมไม่สามารถขวางการโจมตีของเขาได้เด็ดขาด

“เปิด!”

หลินสวินตะโกนลั่น มรรควิถีทั้งตัวโคจรสุดขีด ร่างกายเดือดพล่านดุจหุบเหวใหญ่ มีพลานุภาพน่าสะพรึงที่กลืนกินเก้าชั้นฟ้าสิบแผ่นดินอยู่รำไร

เขาควบคุมกระบี่มรรคไร้ก้นบึ้ง สำแดง ‘ไปไร้หวน’ เต็มพิกัด

จักรพรรดิธรรมซวีเฟิงนัยน์ตาหดรัด ตระหนักถึงความน่าระพรึงของกระบี่นี้ ตั้งท่าเตรียมจะต้านทานเต็มกำลัง

เงาแสงเจิดจ้าขาวโพลนแถบหนึ่งพลันสาดออกจากตัวหลินสวิน ทำให้ฟ้าดินแถบนี้ล้วนบังเกิดความเงียบงันไปชั่วอึดใจ

พรูด!

เสียงอู้อี้สายหนึ่งดังขึ้น

จักรพรรดิธรรมซวีเฟิงเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก สายตาอึ้งงัน ริมฝีปากเฝื่อนขม “พรสวรรค์หุบเหวกลืนกินขั้นที่สองในตำนาน ถึงกับมีอยู่จริงๆ….”

เสียงยังไม่ทันสิ้นสุด รอยเลือดสายหนึ่งก็แผ่ขยายจากเหนือศีรษะไล่ลงมายังสันจมูก ริมฝีปาก ปลายคาง ลำคอ บริเวณอก จากนั้นร่างกายเขาก็ขาดออกเป็นสองท่อน แตกระเบิดกลางห้วงอากาศ

ยังไม่ทันรอให้เลือดสดพุ่งกระฉูดหลั่งรินออกมา ก็แตกสลายเป็นเถ้าธุลีลอยล่อง

ปึง!

ลูกประคำสีดำพวงนั้นร่วงตุบลงพื้น ฝุ่นควันคลุ้งตลบ แตกกระจายทั่วพื้น มืดมนอับแสง สูญเสียพลังวิญญาณทั้งหมด

หลินสวินถอนหายใจยาว ไม่แม้แต่จะมอง ตรงดิ่งไปทางซุ้มธรรมสีดำที่อยู่ไกลๆ นั่น

“โฮก!”

สัตว์เทพฉางเจ๋อที่กำลังต่อสู้ดุเดือดกับซีส่งเสียงคำรามเดือดสะเทือนฟ้าออกมา ราวได้รับแรงกระตุ้นครั้งใหญ่ หมายจะไปขวางหลินสวิน

ซีมีหรือจะปล่อยให้มันสมปรารถนา บุกโจมตีเต็มกำลัง ทวนศึกระเบียบสาดละอองแสงที่ปิดครอบฟ้าดิน เข้ากำราบสัตว์เทพฉางเจ๋อไว้อย่างแน่นหนา

ชั่วขณะหนึ่งฉางเจ๋อคำรามไม่หยุด แต่ก็ไม่สามารถดิ้นหลุด

และหลินสวินจะมาถึงหน้าซุ้มธรรมสีดำนั่นแล้ว สายตากวาดมองรูปปั้นของจอมจักรพรรดิกษิติครรภ์นั่น สูดหายใจลึกเฮือกหนึ่งก่อนกระตุ้นเตากระบี่

ตูม!