ตอนที่ 2322 บุกพันธมิตรสงครามรกร้างโบราณ

ตอนที่ 2322 บุกพันธมิตรสงครามรกร้างโบราณ

เขตแดนดาราทอดทิ้ง

หลินสวินเก็บยานขนส่งอวกาศ ข้ามห้วงอากาศไปยังเขตแดนดาราอันรกร้างและทรุดโทรมแห่งนี้ด้วยกันกับต้าหวง

เพิ่งไปได้ไม่นาน เสียงเจนโลกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

“ขอสหายหยุดอยู่ก่อน ที่นี่เป็นที่ตั้งของพันธมิตรสงครามรกร้างโบราณ ไม่ใช่ผู้ฝึกปราณดินแดนรกร้างโบราณจะเข้าไปไม่ได้”

จิตรับรู้หลินสวินแผ่ขยาย ทันใดนั้นก็เห็นคนผู้หนึ่งนั่งตัวตรงอยู่บนยอดเขาบนดวงดาวไกลลิบดวงหนึ่ง ผมดำปลิวไสว แววตาเคร่งขรึมดุดัน

“ข้าคนแซ่หลินมาจากดินแดนรกร้างโบราณ” หลินสวินเอ่ย

ตูม!

จิตรับรู้อันน่าหวาดกลัวพุ่งออกมาจากชายชุดเทาคนนั้นราวกับกระแสธาร ทะยานสู่ฟ้าดารามาปกคลุมหลินสวิน

แต่ยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ถูกกลิ่นอายทั้งตัวหลินสวินสลายไปอย่างเงียบเชียบ

ชายชุดเทานัยน์ตาหดรัด รับรู้ได้ถึงความร้ายกาจ ลุกออกมาจากยอดเขา เอ่ยเสียงน่าเกรงขาม “การล่งเกินเมื่อครู่ยังขอให้สหายยุทธ์อภัยด้วย เพียงแต่ไม่รู้ว่าสหายยุทธ์มาจากที่ใด ทั้งมาทำอะไรที่นี่”

หลินสวินเอ่ย “ข้ามีนามว่าหลินเต้ายวน มาหามหาจักรพรรดิอีกาทอง”

“จักรพรรดิเต้ายวนหรือ”

ชายชุดเทาผู้นั้นจ้องเขม็งทันที สูดหายใจสะท้าน ตระหนักได้แล้วว่าหลินสวินเป็นอริยะเทพจากไหน

ไม่กี่ปีก่อนแดนปรินิพพานปิดฉากลง หลินเต้ายวนกลายเป็นผู้ที่บรรลุมกุฎจักรพรรดิคนแรกในรอบหนึ่งแสนปี!

คนระดับตำนานเช่นนี้ บนทางเดินโบราณฟ้าดารานี้ใครจะไม่รู้จัก

ทันใดนั้นชายชุดเทาก็เผยสีหน้าประหลาด “สหายยุทธ์ เจ้าบอกว่าต้องการมาหามหาจักรพรรดิอีกาทองหรือ”

หลินสวินพยักหน้า

ชายชุดเทาอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนหัวเราะแหะออกมา “สหายยุทธ์ไม่รู้อะไร ตอนนั้นหลังจากจอมจักรพรรดิไร้นามแพ้ไม่นาน เจ้าเฒ่าอีกาทองก็ถูกกำราบไปแล้ว ตอนนี้ใครก็หาไม่เจอ”

หลินสวินไม่ได้ประหลาดใจ พวกจ้าวหยวนจี๋สองสามีภรรยาบอกเขาไว้ก่อนแล้ว ตอนนั้นชายหนุ่มจักจั่นทองกับเฉินหลินคงไปฟากฝั่งฟ้าดาราด้วยกัน ชายหนุ่มจักจั่นทองได้ลงมือกำราบมหาจักรพรรดิอีกาทองที่เพิ่งออกมาจากการปิดด่านด้วยตัวเอง ไม่อาจหลุดพ้นได้

หลินสวินเอ่ยถาม “ข้าคนแซ่หลินอยากรู้เพียงว่าตอนนี้เขาถูกกำราบอยู่ที่ไหน หวังว่าสหายยุทธ์จะบอกได้”

ชายชุดเทาลังเลเล็กน้อย เอ่ยว่า “พวกเรายามแรกก่อตั้งพันธมิตรสงครามรกร้างโบราณ ก็มีกฎที่ไม่ได้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษรข้อหนึ่ง ว่าไม่ว่าใครมาทวงแค้น จะถูกมองเป็นศัตรูของพันธมิตรสงครามรกร้างโบราณของพวกเราทุกคน

“สหายยุทธ์ ความแค้นส่วนตัวของเจ้ากับเจ้าเฒ่าอีกาทอง ทุกคนในพันธมิตรสงครามรกร้างโบราณของข้าต่างรู้ดี เรื่องนี้ข้าไม่อาจช่วยเจ้าได้ กระทั่งว่าถ้าเจ้ายังดื้อดึง ไม่ว่าจะเป็นข้าหรือคนอื่นที่จำศีลอยู่ในเขตแดนดาราแห่งนี้ ต่างจะขัดขวางเต็มกำลัง”

“ข้าคนแซ่หลินเคารพกฎพันธมิตรสงครามรกร้างโบราณ แต่คราวนี้ถ้าไม่ได้พบเจ้าเฒ่าอีกาทองนั่น ข้าคนแซ่หลินจะม่ใช่มาเสียเที่ยวหรือ ยังขอให้ท่านผ่อนปรนสักหน่อย”

หลินสวินกุมมือคารวะพลางเอ่ย

ชายชุดเทายิ้มเจื่อน “จักรพรรดิเต้ายวน นี่เจ้ากำลังทำให้พวกเราลำบากใจ ขออภัยที่ข้าไม่อาจตอบรับได้”

“เช่นนั้นก็ทำได้เพียงบุกไปตรงๆ แล้ว”

ต้าหวงเอ่ยปากอย่างไม่ใส่ใจ “ถึงอย่างไรขอแค่ไม่ฆ่าคนก็ไม่ถือว่าล่วงเกินพันธมิตรสงครามรกร้างโบราณ แต่ไม่รู้ว่าผู้แข็งแกร่งที่ยังอยู่ที่นี่ตอนนี้จะขวางไว้ได้หรือไม่แล้ว”

ชายชุดเทาสีเทาหน้าเปลี่ยนไปในทันใด

ก็ในตอนนี้เสียงแผ่วจางราบเรียบเสียงหนึ่งดังขึ้นจากส่วนลึกของเขตแดนดาราทอดทิ้งแห่งนั้น

“พวกเราได้ยินชื่อเสียงของจักรพรรดิเต้ายวนมานานแล้ว วันนี้ถ้าได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับจักรพรรดิเต้ายวนเสียหน่อย ต่อให้พ่ายแพ้ก็เรียกได้ว่าเป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่ง”

“แต่ข้าต้องเตือนเจ้าประโยคหนึ่ง ตั้งแต่อดีตนานมา ต่อให้แข็งแกร่งอย่างจอมจักรพรรดิไร้นามก็ไม่มีอาจทะลวงเข้าที่นี่ได้ ถ้าจักรพรรดิเต้ายวนมั่นใจว่าตัวเองทำได้ จะลองดูก็ไม่เสียหาย”

พูดจบเสียงนี้ก็หายไปอย่างรวดเร็ว

“คนผู้นี้เป็นใคร” หลินสวินถาม

“หัวหน้าพันธมิตรสงครามรกร้างโบราณคนปัจจุบัน บรรพจารย์จักรพรรดิหลีชาง”

เสียงชายชุดเทาเจือน้ำเสียงยำเกรง

หลินสวินร้องอ้อแล้วเอ่ยว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าคนแซ่หลินก็จะทำตามที่ท่านต้องการ”

ชายชุดเทางุนงง “จะบุกเข้าไปจริงๆ หรือ”

หลินสวินยิ้ม เดินไปข้างหน้า

ต้าหวงก็เดินตามอยู่ข้างหลัง

“จักรพรรดิเต้ายวน เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่ปรานี” ขณะที่ชายชุดเทาพูด เสียงชิ้งดังขึ้น มีทวนใหญ่สีทองโดดเด่นสะดุดตาเล่มหนึ่งพุ่งออกมาจากเบื้องหลังเขา

“ทะยาน!”

ทวนใหญ่สีทองที่เขาครอบครองกรีดฟ้ากว้างพุ่งเข้าสู่ห้วงอากาศ ประหนึ่งบ้าคลั่งดุดัน ราวกับสายฟ้าสีทองพาดผ่าน กึกก้องฟ้าดารา

“ถอยไป”

หลินสวินดีดนิ้วอย่างง่ายๆ คราหนึ่ง

ก็เห็นว่าท่ามกลางเสียงดังสะเทือนจนหูแทบดับ แสงทองกระจัดกระจายปั่นป่วนลมเมฆ

ส่วนเงาร่างของชายชุดเทามาไวแต่ไปไวยิ่งกว่า ถูกซัดกระเด็นถอยหลังออกไป ล้มลงบนยอดเขาดวงดาวที่เขายืนอยู่เดิมนั้น

ปึง!

ยามเขายืนมั่น ยอดเขานั้นก็ถล่มดังสนั่น ฝุ่นควันอบอวล เพียงคิดก็รู้ว่าพลังดีดนิ้วนี้ของหลินสวินอหังการปานไหน

ชายชุดเทาสีหน้าสับเปลี่ยนไปมาครู่หนึ่ง สักพักก็ยิ้มเจื่อนอย่างอดไม่ได้ “สมเป็นผู้บรรลุมกุฎจักรพรรดิคนแรกในรอบแสนปี…”

พอเขาเงยขึ้นมองอีกครั้ง เงาร่างของหลินสวินพาดผ่านฟ้าดารา หายลับไปในส่วนลึกนานแล้ว

“สถานที่แห่งพันธมิตรสงครามรกร้างโบราณแห่งนี้ไม่ได้บุกเข้าไปง่ายปานนั้น จักรพรรดิเต้ายวน… ข้าอยากเห็นนักว่าเจ้าจะได้ตามใจปรารถนาหรือไม่”

ชายชุดเทาพึมพำ

เขตแดนดาราทอดทิ้งใหญ่นัก รองรับดวงดารามากมายนับไม่ถ้วน ในนั้นยังมีโลกและแผ่นดินใหญ่ลอยอยู่มากมาย

เพียงแต่ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ล้วนมีแต่กลิ่นอายหนาวเย็น ทรุดโทรม และแห้งแล้ง

หลินสวินเดินหน้าไม่นาน ประกายเทพละอองแสงเป็นริ้วๆ คล้ายแสงไหวเคลื่อนพุ่งเข้ามาจากแผ่นดินใหญ่ที่ลอยอยู่ไกลออกไปแห่งหนึ่ง