ตอนที่ 2327 เส้นทางโบราณนภสินธุ์

ตอนที่ 2327 เส้นทางโบราณนภสินธุ์

ชั่วพริบตาเท่านั้นห้วงอากาศปั่นป่วน ปรากฏเงาร่างสามร่าง

ผู้นำคือเฒ่าชราชุดดำคนหนึ่ง เท้าเหยียบเมฆมงคล เงาร่างสูงโปร่ง ดวงตาทั้งคู่วาบประกายศักดิ์สิทธิ์อสนีที่น่ากลัว

สองฝั่งของเขา คนหนึ่งเป็นชายตัวสูงใหญ่เครางอที่สวมเกราะสีดำ อีกคนคือหญิงรูปลักษณ์งดงามในชุดแดงเพลิง สวมเกี้ยวประดับขนนกบนศีรษะ

สามคนนี้เหยียบย่างฟ้าดารา ยามเคลื่อนย้ายชักนำแสงมรรคเป็นคลื่น มีอานุภาพยิ่งใหญ่สูงส่งของระดับจักรพรรดิ

เมื่อเห็นยานขนส่งอวกาศ รวมถึงหลินสวินและต้าหวงที่อยู่บนนั้น ชายเครางออดพูดอึ้งงันไม่ได้ “พาหมาบ้านขนเหลืองตัวหนึ่งบินข้ามฟ้าดารา นี่เห็นได้น้อยนัก”

ดวงตาของหญิงชุดแดงราวกับคมดาบ กวาดมองหลินสวินและต้าหวงคราหนึ่งก็เก็บกลับไป “ไปเถอะ เร่งเดินทางสำคัญกว่า ได้ยินว่าพวกเฒ่าชราของสามเรือนมรรคใหญ่อย่างดึกดำบรรพ์ จักรวาล โลกาสวรรค์เริ่มเคลื่อนไหวก่อนพวกเราแล้ว”

หลินสวินในตอนนี้เปลี่ยนรูปลักษณ์ไปนานแล้ว เก็บกลิ่นอายเช่นเดียวกับต้าหวง ทั้งยังนั่งยานขนส่งอวกาศ หากไม่ใช้จิตรับรู้มองทะลุพลังรอบตัวเขา ย่อมถูกมองข้ามได้ง่ายมาก

อันที่จริงการข้ามฟ้าดาราที่กว้างใหญ่ไพศาลนี้ คิดจะเจอใครสักคนก็เหมือนปาฏิหาริย์ เลือนรางอย่างที่สุด

ที่ชายเครางอคนนั้นถูกดึงดูด ก็เพราะพวกเขาตะบึงมาหลายวันแล้ว ระหว่างทางนี้เพิ่งจะเจอหนึ่งยาน หนึ่งคน และหนึ่งสุนัขเช่นนี้จึงอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้

“ก็ถูก เร่งเดินทางสำคัญกว่า แม่น้ำเซียนเหินที่มุ่งหน้าไปแหล่งสถานคุนหลุนถึงกับปรากฏบนโลกอีกครั้งอย่างยากจะเห็น โอกาสเช่นนี้มีค่ามากเกินไปแล้ว”

ชายเครางอพยักหน้า

“เจ้าพูดผิดแล้ว”

เฒ่าชราชุดดำที่เป็นผู้นำพูดแก้ให้ถูก “นี่คือทางเข้าแหล่งสถานคุนหลุนที่จักรพรรดิสวรรค์ดำรงใช้พลังระเบียบต้องห้ามฝืนเปิดเอาไว้ เพื่อให้เราเข้าไปภายใน ไป…”

พูดถึงตรงนี้ เขาเหลือบมองหลินสวินและต้าหวงแวบหนึ่งแล้วไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้ เพียงโบกมือพูด “ไปเถอะ”

ทั้งสามไม่เสียเวลาแม้แต่น้อย เคลื่อนย้ายผ่านห้วงอากาศไป

ตั้งแต่ต้นจนจบไม่ได้เห็นหลินสวินและต้าหวงที่บังเอิญพบกันอยู่ในสายตาเลย

“เมื่อครู่นี้เจ้าไม่โกรธหรือ พวกเขาด่าว่าเจ้าเป็นหมาบ้านขนเหลืองเชียวนะ” หลินสวินมองมหาจักรพรรดิสามคนที่เคลื่อนย้ายผ่านห้วงอากาศห่างออกไป

ต้าหวงแค่นเสียงขึ้นจมูก “หากข้าลงมือ เจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเฒ่าชราที่มาจากเรือนมรรคเหล่ามารสามคนนี้ ครั้งนี้จะเดินทางไปยังแหล่งสถานคุนหลุน จากที่พวกเขาพูด ทางเข้าแหล่งสถานคุนหลุนถึงกับเป็นจักรพรรดิสวรรค์ดำรงเปิดเอาไว้…”

พูดถึงสุดท้ายมันเผยสีหน้ากังวล จักรพรรดิสวรรค์ดำรงยังมีชีวิตอยู่ แล้วนายท่านเล่า

ดวงตาดำของหลินสวินวูบไหว “พวกที่มุ่งหน้าไปแหล่งสถานคุนหลุนไม่ได้มีเพียงเท่านี้ ไป พวกเราตามไปดูสักหน่อย”

เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าระหว่างมุ่งหน้าไปแหล่งสถานคุนหลุนจะได้รู้ข่าวเช่นนี้ ในใจอดเป็นห่วงสถานการณ์ของศิษย์พี่รองไม่ได้

หลินสวินพลันเก็บยานขนส่งอวกาศ เคลื่อนย้ายผ่านห้วงอากาศไปกับต้าหวง ตามพวกเฒ่าชราชุดดำไป

ฟ้าดารากว้างใหญ่ เวิ้งว้างราวกับไม่มีที่สิ้นสุด

“เหตุใดข้าจึงรู้สึกว่าเจ้าหนุ่มที่เจอเมื่อครู่นี้เหมือนคนผู้หนึ่งอยู่บ้าง”

ระหว่างทางจู่ๆ หญิงชุดแดงก็ขมวดคิ้วงามเอ่ยขึ้น

“ใครหรือ”

ชายเครางอกล่าวอย่างประหลาดใจ

“หลินสวิน หลินเต้ายวน”

หญิงชุดแดงเอ่ยเสียงขรึม “แม้ข้าไม่เคยเจอเขาตัวจริง แต่รูปภาพในม้วนหยกที่เกี่ยวกับเขากลับเคยเห็นอยู่หลายครั้ง เจ้าหนุ่มเมื่อครู่นี้เหมือนหลินเต้ายวนมากจริงๆ”

เฒ่าชราชุดดำและชายเครางอสบตากัน นัยน์ตาหดรัดลงโดยพร้อมเพรียง ก่อนหน้านี้พวกเขาห่วงแต่เร่งเดินทางจึงไม่ได้คิดถึงเรื่องพวกนี้

ตอนนี้ย้อนคิดอย่างละเอียดแล้วก็พลันนึกได้ ว่าหนึ่งคนหนึ่งสุนัขที่เจอเมื่อครู่นี้ผิดปกติจริงๆ

สงบนิ่งเกินไป!

หากเป็นผู้ฝึกปราณทั่วไป ยามเจอระดับจักรพรรดิอย่างพวกเขา ใครบ้างที่จะไม่หวาดเกรงและเคารพนับถือ

“พอเจ้าพูดเช่นนี้ข้าก็จำขึ้นมาได้ เจ้าหนุ่มเมื่อครู่นี้เหมือนเศษเดนน้อยจากคีรีดวงกมลมาก” ดวงตาของชายเครางอเผยประกายน่าหวาดหวั่น

“เจ้าหมอนี่ไม่ใช่เศษเดนน้อยอะไรแล้ว ตั้งแต่แดนปรินิพพานปิดม่านไปเมื่อไม่กี่ปีก่อน เขาก็เป็นมกุฎมหาจักรพรรดิคนแรกในรอบแสนปี สะเทือนไปทั่วหล้าฟ้าดาราแล้ว”

เฒ่าชราชุดดำสายตาอึมครึมน่ากลัว “หากคนที่เจอก่อนหน้านี้คือเจ้าหมอนั่นจริงๆ นี่ก็น่าสนใจแล้ว เขาเงียบหายไปสามปี ตอนนี้กลับโดยสารยานข้ามฟ้าดารา หากฉวยโอกาสนี้จับเขา…”

พูดยังไม่ทันจบหญิงชุดแดงและชายเครางอก็กระจ่างแล้ว แววตาร้อนระอุ

จักรพรรดิเต้ายวนครอบครองศุภโชคแห่งแดนปรินิพพาน ใครจะไม่หวั่นไหว

“ไป ไปดูสักหน่อย”

ว่าแล้วทั้งสามก็ย้อนกลับไป ทว่าตอนที่มาถึงบริเวณที่เจอพวกหลินสวินก่อนหน้านี้ ในฟ้าดาราอันไพศาลยังจะมีเงาร่างของพวกหลินสวินเสียที่ไหน

“เอ๋!”

ชายเครางอหัวเสีย “การปรากฏตัวก่อนหน้านี้ของพวกเราจะต้องทำให้เจ้าหมอนั่นตื่นตกใจ ถึงได้ฉวยโอกาสหนีไปแล้วแน่!”

เฒ่าชราชุดดำแผ่จิตรับรู้ปกคลุมทั่วทิศราวกับกระแสน้ำ ดำเนินการค้นหา แต่ครู่ใหญ่สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นอึมครึมลง

ในพื้นที่แถบนี้ถึงกับไม่มีร่องรอยที่ควรค่าใดๆ เลย

“ถึงอย่างไรก็เป็นมกุฎมหาจักรพรรดิ อิงตามบันทึกตำรา พลังต่อสู้ของเจ้าหมอนั่นตอนนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ระดับจักรพรรดิทั่วไปเทียบได้อย่างแน่นอน สามารถหนีไปได้อย่างไร้สุ้มเสียงก็เป็นเรื่องปกติ”