ตอนที่ 2334 ท่านจอมมรรค

ตอนที่ 2334 ท่านจอมมรรค

ชายนามว่าเต้ายวนที่อยู่ตรงหน้า แม้บุคลิกดูเหมือนคนในความทรงจำของนางเล็กน้อย แต่เทียบกันอย่างละเอียดกลับมีความแตกต่างที่เห็นได้ชัด

คนในตอนนั้นเย่อหยิ่งอวดดี ดุร้ายเผด็จการ แม้อายุยังน้อยกลับเหมือนสุริยันดวงโตหนึ่งเดียวที่ส่องสว่างโลก มีอานุภาพสังหารที่พลิกฟ้า กวาดล้างเหล่าผู้กล้า!

ต่อให้บุตรเทพทั้งกลุ่มล้อมโจมตีก็ยังห้าวหาญยิ่ง เหมือนไม่เห็นใครในสายตา ทั้งตัวประหนึ่งดาบเทพชั้นเลิศ สามารถกรีดฟันท้องฟ้า สาดประกายส่องเก้าสวรรค์

ตอนนั้นในแดนลับอสูรมารอริยะยิ่งไม่มีใครสามารถเทียบได้ สังหารจนเหล่าผู้กล้าหวาดกลัวถึงขีดสุด!

แต่เต้ายวนที่อยู่ตรงหน้าไม่ได้มีความอหังการเช่นนั้น เขาราบเรียบนิ่งสงบ เหมือนเมฆลอยที่สามารถเห็นได้บนท้องฟ้าตลอดเวลา ไร้ซึ่งคมประกาย

เมิ่งเหลียนชิงเองก็อธิบายความผิดหวังในใจไม่ออก อารมณ์เช่นนั้นละเอียดอ่อนและซับซ้อนนัก

ว่ากันตามเหตุผล นางควรมองเด็กหนุ่มคนนั้นเป็นศัตรูและต่อต้าน แต่ผ่านไปหลายปี เมื่อเวลาล่วงเลยไป ยามนางบรรลุถึงระดับกึ่งจักรพรรดิ จู่ๆ กลับพบว่าการต่อสู้และเข่นฆ่าในตอนนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยไปนานแล้ว

มีเพียงในใจที่… ราวกับมีความเสียดายและไม่จำยอมก็เท่านั้น

“ขอโทษที่รบกวนแล้ว”

เมิ่งเหลียนชิงเรียกสติแล้วเก็บสายตา ก่อนจะหมุนตัวจากไป เสื้อผ้าพลิ้วไหว ท่าทางสง่างาม

ชายหนุ่มเหล่านั้นรีบตามไปติดๆ หากไม่ใช่เพราะเมิ่งเหลียนชิง พวกเขาก็คร้านจะสนใจคนแปลกหน้าอย่างหลินสวินแม้แต่แวบเดียว

กับเรื่องนี้ในใจหลินสวินไร้ซึ่งความรู้สึกใด

คิดถึงว่าในหลายปีมานี้เขาสังหารจนมหาจักรพรรดิมากมายทั่วฟ้าดาราขวัญหนีดีฝ่อ สังหารจนขุมอำนาจโบราณที่ยืนอยู่จุดสูงสุดของโลกดับสลาย อานุภาพทั้งร่างกดข่มฟ้าดาราไปนานแล้ว ทำให้คนได้ยินแล้วอกสั่นขวัญหนี

ยามนี้เผชิญหน้ากับพวกที่มีพลังปราณสูงสุดเพียงแค่ระดับกึ่งจักรพรรดิ ไม่ว่าสภาวะจิตหรือการรับรู้ ล้วนมีท่าทีที่เหนือกว่า

หลินสวินส่ายหน้าเล็กน้อย ตัดสินใจจะไปยังแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ แต่จู่ๆ เงาร่างหนึ่งพุ่งมาทักทายหลินสวินจากไกลๆ ยิ้มพูดพร้อมรอยยิ้ม “พี่เต้ายวนก็จะไปฟังท่านจอมมรรคบรรยายนัยเร้นลับมหามรรคที่แหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์หรือ”

ว่าพลางก็แจ้งที่มาของตน “ข้าคือเหยียนจวิ้นแห่งเผ่าใบไม้วิญญาณ”

เผ่าใบไม้วิญญาณ ในหมู่หมื่นเผ่าดึกดำบรรพ์นับได้ว่าเป็นเผ่าชั้นรองเท่านั้น และเหยียนจวิ้นแม้จะเป็นบุตรเทพในหมู่คนรุ่นเยาว์ของเผ่านี้ แต่พลังปราณก็เพียงแค่มหาอริยะเท่านั้น

“ไม่ผิด” หลินสวินสังเกตเหยียนจวิ้นแวบหนึ่งแล้วเก็บสายตาไป

“พี่เต้ายวนรู้จักเทพธิดาเมิ่งเหลียนชิงหรือ” สายตาของเหยียนจวิ้นแฝงความอิจฉา ถึงขั้นตื่นเต้นเล็กน้อย “นั่นเป็นถึงหนึ่งในหญิงงามแห่งยุคที่สะดุดตาที่สุด หัวหน้าเผ่าทั่วๆ ไปอยากเห็นเทพธิดาเมิ่งสักแวบหนึ่งยังยากมาก”

“นางจำคนผิดแล้ว”

หลินสวินส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้ม ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าเพราะเมิ่งเหลียนชิง เจ้าหมอนี่จึงเป็นฝ่ายมาคุยกับตนก่อน

“จำคนผิดหรือ เหตุใดจึงไม่จำข้าผิด”

เหยียนจวิ้นสีหน้าไม่เชื่อเต็มประดา “ยิ่งไปกว่านั้นเทพธิดาเมิ่งเป็นถึงกึ่งจักรพรรดิ สายตาเฉียบคม ถ้าจำคนผิดก็ต้องมีเหตุผลอื่นแน่ จากที่ข้าดู สหาย เจ้าอาจจะโชคดีแล้ว!”

“โชคดีหรือ” หลินสวินอึ้ง

เหยียนจวิ้นพูด “สหายเจ้าแกล้งโง่หรือโง่จริง นั่นเป็นถึงเทพธิดาเมิ่งเชียวนะ เพียงแค่ได้รับความโปรดปรานของนาง แค่จุดประกายนิดๆ หน่อยๆ ก็สามารถทำให้เจ้าบุญพาวาสนาส่ง ทะยานเข้าสู่ประตูมังกรได้แล้ว!”

ในสายตาและคำพูดของเขาเปี่ยมไปด้วยความอิจฉา

หลินสวินอดขำไม่ได้ ดูออกว่าในใจของเจ้าหมอนี่ เมิ่งเหลียนชิงก็คือเทพธิดาผู้สูงส่ง รักใคร่และชื่นชอบเต็มอก

เขาไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น ทะยานห่างออกไป

“สหาย รอก่อน”

เหยียนจวิ้นไล่ตามมา เห็นได้ชัดว่าเขาทำตัวกันเองมาก “อย่างไรก็ไปแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน พวกเราเคลื่อนไหวด้วยกันจะได้มีเพื่อนด้วย”

หลินสวินก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขามีข้อสงสัยมากมายจะถามพอดี

“สหายยุทธ์เล่าเรื่องของ… ท่านจอมมรรคท่านนั้นให้ข้าฟังหน่อยได้หรือไม่” เขาถาม

แม้เหยียนจวิ้นจะประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็เล่าเรื่องที่ตนรู้ทั้งหมดอย่างเบิกบาน

เมื่อหนึ่งเดือนกว่าก่อนหน้านี้ ทางเข้าแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ปรากฏเหนือทะเลมรกต ทำให้เกิดความฮือฮาครั้งใหญ่ในทันที ผู้ฝึกปราณมากมายเข้าไปภายใน ไม่เพียงไม่ประสบอันตรายใดๆ กลับยังได้ฟังเสียงบรรยายแก่นอัศจรรย์มหามรรคของผู้แข็งแกร่งลึกลับคนหนึ่ง หน้าเศษซากคีรีดวงกมลในแดนลับอสูรมารอริยะ

ผู้แข็งแกร่งลึกลับคนนั้นเรียกตัวเองว่า ‘จอมมรรค’ อ้างว่ารู้นัยเร้นลับแห่งหมื่นมรรคทั่วหล้า ที่บรรยายนัยเร้นลับมหามรรค ก็เพราะอีกไม่นานเขาจะแจ้งมรรคจากไป ด้วยไม่อยากให้มรรควิถีทั้งชีวิตจมหายไปเช่นนี้ จึงตัดสินใจหาผู้สืบทอดสักคน

สรรพชีวิตที่ไปฟังการถ่ายทอดมรรคของเขาล้วนมีโอกาสถูกเลือกเป็นผู้สืบทอด ได้รับมรดกตกทอด

ตอนแรกผู้คนกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย แต่เมื่อได้ฟังท่านจอมมรรคคนนี้บรรยายนัยเร้นลับมหามรรค ไม่ว่าใครล้วนได้รับผลเก็บเกี่ยวมากมาย!

ถึงขั้นที่มีผู้แข็งแกร่งบางส่วนทะลวงระดับระหว่างฟังมหามรรค!

ดังนั้นจึงพูดกันปากต่อปาก ไม่ถึงหนึ่งเดือนขุมอำนาจหมื่นเผ่าดึกดำบรรพ์ที่อาศัยอยู่ในส่วนลึกของทะเลกลืนวิญญาณล้วนได้รู้เรื่องนี้ และเกิดความฮือฮาครั้งใหญ่

ช่วงที่ผ่านมาผู้ฝึกปราณไม่รู้เท่าไหร่มาเยือน ทำให้บริเวณที่แหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ตั้งอยู่คึกคักอย่างมาก

และเมื่อเวลาล่วงเลยไป ข่าวลือเกี่ยวกับ ‘ท่านจอมมรรค’ คนนี้ก็มากขึ้นเรื่อยๆ

มีข่าวลือบอกว่าเขาคือมหาจักรพรรดิในยุคโบราณคนหนึ่ง มีอานุภาพปกคลุมฟ้าดิน ความลึกล้ำของมรรควิถีสามารถสะเทือนหมื่นกาล

และมีข่าวลือว่าท่านจอมมรรคก็คือเจ้าแห่งซากคีรีดวงกมล เป็นบุคคลที่กร้าวแกร่งยิ่งยวด อานุภาพสะเทือนทั่วหล้าในอดีตกาลก่อนหน้านี้

…

เมื่อเล่าจนถึงช่วงท้ายๆ สีหน้าของเหยียนจวิ้นเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้และเลื่อมใส เอ่ยว่า “ข้ามาคราวนี้ไม่หวังจะได้เป็นศิษย์สืบทอดสายตรงของท่านจอมมรรค แต่ขอเพียงได้ฟังคำชี้แนะของเขาก็เพียงพอแล้ว”

เขาไม่ได้สังเกต ว่าสีหน้าของหลินสวินในตอนนี้เผยความเย็นเยียบที่ยากจะเห็นแล้ว