ตอนที่ 2343 คัมภีร์จักรพรรดิหมื่นมรรค

ตอนที่ 2343 คัมภีร์จักรพรรดิหมื่นมรรค

ตูม!

ฟ้าดินพลิกกลับ ภูผาธาราหมื่นลี้ถูกระเบิดวอดวาย

ก็เห็นเพียงกระแสมหามรรคดั่งทำลายล้างม้วนตลบออกมาจากบริเวณที่ทั้งสองต่อสู้กันไปยังรอบทิศ ประหนึ่งพายุคลั่งดับโลกาที่หมายทำลายล้างโลกมนุษย์

นอกจากระดับจักรพรรดิไม่กี่คน ผู้แข็งแกร่งคนอื่นหากไม่ถูกซัดกระเด็นออกไปก็หลบไปไกลอยู่นานแล้ว

ทุกคนมองไปอย่างตื่นตะลึง

ก็พบว่าในสนามรบที่อยู่ไกลลิบราวกับพื้นที่โกลาหลแถบหนึ่ง มีแต่ภาพทำลายล้างทุกแห่งหน ภูผาธารายุบตัว สรรพสิ่งกลายเป็นเถ้าธุลี ผืนดินแตกระแหงเป็นโกรกธารมหึมาสายแล้วสายเล่า

“การชิงชัยคราวนี้ ใครแข็งแกร่งใครอ่อนแอ”

ผู้คนตาเบิกกว้าง จิตใจสะท้านไหว กระทั่งระดับจักรพรรดิยังแยกได้ยาก

“หลิงเสวียนจื่อ เจ้ามีความสามารถแค่นี้หรือ”

ก็พบว่าเงาร่างหลินสวินพลันปรากฏดั่งสุริยันทะยานฟ้า หุบเหวลึกเผยตัว เหนี่ยวนำอานุภาพไร้เทียมทานโจมตีลงมา

อานุภาพอหังการยิ่งยวด!

“ศิษย์น้องเล็ก การต่อสู้เพิ่งเริ่ม ไม่ต้องรีบร้อน”

หลิงเสวียนจื่อถือปราณกระบี่สามฉื่อ สีหน้าเรียบเฉยไร้คลื่นลม มีเพียงอานุภาพทั้งตัวที่ยิ่งดุดัน ยิ่งน่าครั่นคร้าม สะท้านลมเมฆสิบทิศ

ตูม! โครม!

ทั้งสองต่อสู้กันดุเดือดอีกครั้งหนึ่ง ราวกับภูเขาเทพดึกดำบรรพ์ปะทะกัน การปะทะแต่ละครั้งก็ทำให้ฟ้าถล่มดินทลาย ห้วงอากาศส่งเสียงระเบิดลั่น เกิดเป็นภาพน่ากลัวต่างๆ

มีเสียงมรรคปั่นป่วนเก้าชั้นฟ้าดั่งอสนีบาต มีแสงเทพสะท้อนภาพภัยพิบัติโลกาวินาศอุบัติกลางโลกา มีสุริยันจันทราจ่อมจมชั่วกาล มหามรรคพังทลาย…

ภาพที่เรียกได้ว่าน่าตื่นตะลึงสะท้านโลกแต่ละภาพ ทำให้ศึกมกุฎจักรพรรดิแห่งยุคครั้งนี้ยิ่งดูน่ากลัว

การประลองเช่นนี้หากเกิดขึ้นในโลกภายนอก เกรงว่าต้องทำลายโลกทั้งแถบแน่!

และหากมองดูโดยละเอียดก็จะพบว่าการโจมตีของหลินสวินแต่ละครั้งต่างถูกสกัดไว้ได้หมด คล้ายตกเป็นเบี้ยล่าง อย่างไรก็ไม่อาจทำลายการตั้งรับของปราณกระบี่สามฉื่อในมือหลิงเสวียนจื่อได้

แต่ในสายตาของระดับจักรพรรดิไม่กี่คนนั้น กลับเป็นอีกภาพหนึ่ง

“คล้ายว่า… ท่านจอมมรรคจะยืนหยัดไม่ไหวอยู่บ้างแล้ว…”

มีคนสั่นสะท้าน สีหน้าเปลี่ยนแปลงฉับพลัน

คนตาแหลมจำนวนหนึ่งก็มองเห็นว่าทุกครั้งที่หลิงเสวียนจื่อรับการจู่โจมของหลินสวิน ฟ้าดินที่เขาอยู่จะยุบตัวพลิกคว่ำลงฉับพลัน ทำให้เขาต้องเคลื่อนตำแหน่งถึงจะมีที่ยืน

นี่ก็หมายความว่าแม้จะขวางการจู่โจมแต่ละครั้งของหลินสวินได้ แต่หลิงเสวียนจื่อต้องรับแรงโจมตีรุนแรงยิ่ง และไม่อาจสลายไปด้วยพลังของตนได้อย่างแท้จริง

ความจริงนี้ทำให้ระดับจักรพรรดิเหล่านั้นต่างตกตะลึง

“ฆ่า!”

ในสนามรบหลินสวินตะคอกลั่น พลังหมัดระเบิดออกมา ควบรวมดั่งเตาหลอมเตาหนึ่ง แฝงอานุภาพกำราบหมื่นโลก บดขยี้ลงไป

ท่ามกลางความคลุมเครือ รอบๆ เตาหลอมนั้นถึงกับแปลงเป็นภาพโลกใหญ่จ่อมจม หมื่นลักษณ์พังพินาศ

ต่อให้เป็นเฒ่าดึกดำบรรพ์ระดับจักรพรรดิขั้นแปด หากเผชิญหน้ากับหมัดนี้ของหลินสวิน เกรงว่าคงหวาดกลัวและสิ้นหวัง!

ครืน!

ปราณกระบี่สามฉื่อของหลิงเสวียนจื่อก็รับไม่ไหวอีกแล้ว ระเบิดออกทุกกระเบียด พลังหมัดน่ากลัวแข็งแกร่งเกินต้าน กำราบสิ้นซาก

หลิงเสวียนจื่อสีหน้าไร้อารมณ์ ชั่วพริบตาก็สำแดงวิชามรรคสูงส่งออกมาสามสิบเก้าวิชา แต่ละวิชาต่างเรียกได้ว่าอยู่ในระดับยอดคัมภีร์จักรพรรดิ บรรจุนัยเร้นลับสัมบูรณ์แห่งมรรคจักรพรรดิ อานุภาพไม่อาจคาดเดา

แต่ไม่ว่าหลิงเสวียนจื่อจะเปลี่ยนไปอย่างไร พลังหมัดของหลินสวินก็เรียบง่าย ดิบเถื่อนเป็นธรรมชาติดังเดิมโดยตลอด แต่อานุภาพกลับอหังการหาใดเทียบ จู่โจมทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า

ไม่นานนักหลิงเสวียนจื่อยิ่งถูกหมัดเดียวซัดกระเด็นออกไป เงาร่างคล้ายกระบี่คมพุ่งถอยหลัง กรีดทำลายฟ้ากว้างพันจั้ง

ห้วงอากาศและภูผาธาราที่ขวางหลิงเสวียนจื่อต่างถูกกระแทกบดขยี้

ผู้ชมบางส่วนนึกว่าหนีมาไกลพอแล้ว แต่ในตอนนี้ก็โดนลูกหลงของการต่อสู้ไปด้วย ไม่ทันไรก็กระอักเลือดออกปากจมูก มือเท้าขาดสะบั้น ที่หนักหน่อยก็ตายคาที่!

“ไม่เลว ไม่เลวจริงๆ ตอนศิษย์น้องเล็กบรรลุระดับมกุฎจักรพรรดิ เกรงว่าคงดึงดูดเคราะห์มาไม่น้อยกระมัง ฮ่าๆ ทำให้ข้าเปิดโลกจริงๆ”

หลิงเสวียนจื่อยืนทรงตัวมั่นคง ใบหน้าดั่งเด็กหนุ่มหล่อเหลาเผยรอยยิ้มคล้ายบ้าคลั่ง เขาปาดคราบเลือดที่มุมปากทิ้ง เอ่ยว่า “มาๆๆ วันนี้พวกเรามาสู้กันให้สาแก่ใจ เป็นตายอะไร มหามรรคอะไร พักเอาไว้ก่อนให้หมด!”

เมื่อเอ่ยจบ

ตูม!

เขาก้าวย่างเคลื่อนตัวผ่านอากาศ ประหนึ่งกระบี่คดโค้งพุ่งไปหาหลินสวิน อานุภาพถึงกับยิ่งแกร่งกล้ากว่าก่อนหน้านี้

“ข้าบอกแล้ว จะให้เจ้าเข้าใจว่าอย่างไรเรียกแพ้ราบคาบ!”

หลินสวินในยามนี้จิตต่อสู้เดือดพล่านเช่นกัน สารกาย พลังชีวิตและจิตวิญญาณปะทุขึ้นเหมือนภูเขาไฟ มรรควิถีทั้งตัวโคจรถึงขีดสุด

หลายปีมานี้เขาสังหารสัตว์ประหลาดเฒ่าไปไม่รู้เท่าไร เพียงแต่ไม่เคยพบศัตรูในระดับเดียวกันคนไหนที่ประมือได้เช่นนี้

ความสามารถของหลิงเสวียนจื่อ ทำให้เขาสัมผัสได้ถึงความปรารถนาในการต่อสู้ที่ไม่ได้รับมานาน

ตูม!

ชั่วพริบตาทั้งสองก็เข้าปะทะกัน สถานการณ์การต่อสู้ยิ่งน่าประหวั่นกว่าแต่ก่อน เหมือนนายเหนือหัวแห่งมหามรรคสองคนกำลังฟาดฟันกัน ฟ้าดินต่างถูกระเบิด

“รีบไป!”

“นี่มันศึกระดับจักรพรรดิที่ไหน เทพประจัญบานกันชัดๆ”

“ถอย! รีบถอย!”

ห่างไปไกลลิบ ผู้ฝึกปราณนับไม่ถ้วนหลบหนีไม่กล้าอยู่ต่ออีก รีบจากไปอย่างสะพรึงขวัญและร้อนรน

มีเพียงกลุ่มคนน้อยนิดเท่านั้นที่ยังฝืนดูการต่อสู้ต่อ แต่ก็เป็นการเสี่ยงอันตรายครั้งใหญ่เหมือนเต้นระบำบนคมดาบ เตรียมจะหนีตายได้ทุกเมื่อเช่นกัน

“ธิดาเทพเมิ่ง รีบไปเถอะ!”

เหยียนจวิ้นเกือบร้องไห้ออกมาแล้ว ตัวสั่นงันงก ตกตะลึงจนวิญญาณหลุดลอย ศึกจักรพรรดิเช่นนี้ทำให้คนตกใจตายได้แล้ว

ที่ตลกร้ายก็คือ ชายหนุ่มหล่อเหลาซึ่งก่อนหน้านี้ล้อมอยู่ใกล้เมิ่งเหลียนชิงมาตลอดเหล่านั้น หนีไปไกลชนิดไร้ร่องรอยไม่รู้ตั้งแต่ตอนไหน