ตอนที่ 2352 มหายุคเปลี่ยนผัน

ตอนที่ 2352 มหายุคเปลี่ยนผัน

ยามจิตใจหลินสวินสั่นไหว เงาร่างของจักรพรรดิสงครามอู๋ยางฟุ้งกระจายเป็นละอองแสงเปล่งประกายหลากสายโดยไร้สุ้มเสียง

“สหายยุทธ์!”

นัยน์ตาหลินสวินหดรัด

“ที่แห่งนี้มีสหายน้อยอยู่ ข้าก็วางใจได้แล้ว วันหน้าหากมีวาสนา ย่อมได้เจอกันที่ฟากฝั่งฟ้าดารา”

เสียงเลือนรางเหมือนขลุ่ยกระจ่างดังก้องอยู่กลางฟ้าดิน

พอมองเงาร่างของจอมมุนีซิงเจียอีกครั้ง ทุกอย่างก็เปลี่ยนเป็นว่างเปล่าโดยไร้สุ้มเสียง

หลินสวินประสานหมัดโค้งคำนับ

ในบรรดาผู้แกล้วกล้าที่เขารู้จักทั้งหมด ผู้เก่งกาจในรุ่นจักรพรรดิกระบี่ไท่เสวียน จักรพรรดิสงครามอู๋ยาง จอมมุนีซิงเจียล้วนมีจิตใจเที่ยงธรรม เป็นห่วงคนในใต้หล้า พาให้คนเคารพเลื่อมใส

หลังจากนั้นหลินสวินตรวจสอบแท่นมรรคหมื่นจั้งแห่งนี้รอบหนึ่ง กลับพบว่าแท่นมรรคเสียหายร้ายแรงเกินไป ไม่มีโอกาสฟื้นฟูแล้ว

ถึงขั้นไม่จำเป็นต้องให้ศัตรูล้อมโจมตี ใช้เวลาไม่นานแท่นมรรคแห่งนี้ก็จะพังทลายอย่างสมบูรณ์!

‘ก่อนที่แท่นมรรคนี้จะพังทลาย จำเป็นต้องล้างบางวิญญาณอาฆาตในสุสานสมุทรฝังมรรคนี้ให้ราบคาบแล้ว’

หลินสวินตัดสินใจ

ฟุ่บๆๆ

กายมรรคทั้งห้าพุ่งโฉบมาแต่ไกล

เพียงชั่วขณะหลินสวินก็รู้ว่าในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ กายมรรคทั้งห้ากำจัดวิญญาณอาฆาตระดับจักพรรดิไปทั้งหมดสามสิบเจ็ดตน

ผลงานเช่นนี้เรียกได้ว่าเกริกก้องแล้ว

แต่สำหรับหลินสวินที่เคยสังหารมหาจักรพรรดิที่แท้จริงมานับไม่ถ้วน ย่อมไม่นับว่าเป็นอะไร

“อาหู พวกเจ้าเฝ้าที่นี่ไว้ ข้าจะไปสังหารศัตรู”

หลินสวินปล่อยพวกอาหูออกมา หลังจากแจ้งข่าวที่รู้จากปากของจักรพรรดิสงครามอู๋ยางก่อนหน้านี้ออกมาทั้งหมด ก็ตัดสินใจเคลื่อนไหวทันที

พวกอาหู เจ้าคางคก อาหลู่ก็ตระหนักได้ว่าเวลากระชั้นแล้วจึงรีบพยักหน้า

หลินสวินยังไม่วางใจ ทิ้งกายมรรคทั้งห้าไว้เฝ้าพิทักษ์แท่นมรรคเช่นกัน ส่วนร่างต้นของเขาก็เคลื่อนแหวกอากาศไป

นับจากวันนี้ในสุสานสมุทรฝังมรรค วิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วนประสบเคราะห์ ขอเพียงถูกหลินสวินพบเจอล้วนถูกสังหารสิ้น ไม่ออมมือแม้แต่น้อย

ต่อให้ซ่อนตัวอยู่ใต้น้ำทะเลก็ถูกหลินสวินจับตัวมาฆ่าทีละตน

สามวันต่อมา

หลินสวินยืนอยู่ในหมอกควันสีดำแถบหนึ่ง หลอมโอสถเทพเสริมพลังกายที่ผลาญไปพลางมองสำรวจโดยรอบ

ผ่านมาสามวันแล้ว วิญญาณอาฆาตที่สังหารมาตลอดทางอย่างน้อยก็มีมากถึงหนึ่งแสน แต่เกือบทั้งหมดล้วนเป็นพวกตัวเล็กตัวน้อย ไม่คู่ควรให้พูดถึง แค่ดีดนิ้วก็กำจัดได้

ส่วนวิญญาณอาฆาตที่มีกลิ่นอายระดับจักรพรรดิก็เหมือนสลายไปจากโลก เพิ่งถูกหลินสวินเจอแค่สองตน ทั้งความสามารถยังไม่เอาไหนยิ่งนัก

‘พวกที่มีสติปัญญาเหล่านั้นไปซ่อนอยู่ที่ไหนกันแน่…’

หลินสวินขมวดคิ้ว

เขารับรู้ได้ว่าพวกน่าหวาดกลัวที่ล้อมโจมตีแท่นมรรคก่อนหน้านี้ จนถึงปัจจุบันยังไม่เจอสักตน เห็นชัดว่าพากันซ่อนตัวอยู่ก่อนแล้ว

หากไม่ฆ่าพวกเขาให้หมด รอเมื่อแท่นมรรคพังทลาย พวกนี้ต้องหนีรอดไปได้ในพริบตาแน่!

แต่สิ่งที่ทำให้หลินสวินคิดไม่ถึงคือสุสานสมุทรฝังมรรคกว้างใหญ่เป็นอย่างยิ่ง สามารถเทียบได้กับโลกแห่งหนึ่ง ซ้ำยังมีหมอกดำทบเป็นชั้นๆ

จนถึงตอนนี้หลินสวินยังไม่อาจค้นหาร่องรอยของวิญญาณอาฆาตระดับจักรพรรดิพวกนั้นได้

‘ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องจับตัวพวกเขาออกมาให้ได้!’

เมื่อพลังกายฟื้นคืน หลินสวินสูดหายใจลึก เริ่มกวาดล้างต่อไป

ขณะเดียวกัน…

ในส่วนลึกสุดของสุสานสมุทรฝังมรรค ใต้น้ำทะเลมีภูเขาเทพแดงก่ำลูกหนึ่งจมอยู่ในนั้น

ภูเขาลูกนี้แปลกประหลาดเป็นอย่างยิ่ง ปลดปล่อยกลิ่นอายลึกลับออกมา ทำให้บริเวณใกล้เคียงตัดขาดจากโลกภายนอก ต่อให้ใช้จิตรับรู้ตรวจสอบก็ไม่อาจค้นพบอย่างสิ้นเชิง

วิญญาณอาฆาตระดับจักรพรรดิมากมายรวมตัวอยู่ใกล้ภูเขาเทพแดงก่ำลูกนี้

“รออีกหน่อย แท่นมรรคนั้นถูกพวกเราทำลายถึงขั้นใกล้พังทลายแล้ว ใช้เวลาไม่นานพวกเราก็หลุดพ้นจากที่นี่ได้!”

เงาร่างที่สะพายกระบี่ศึกไว้ตรงเอว หมอกควันอบอวลไปทั้งตัวเอ่ยปากด้วยเสียงต่ำลึก “ขอแค่หลุดพ้น ด้วยพลังของพวกเรา ย่อมสามารถวิวัฒน์ไปอีกขั้นในช่วงที่ไอวิญญาณซึ่งปกคลุมใต้หล้านี้ฟื้นคืนกลับมา ถึงตอนนั้น…”

พูดถึงตรงนี้เสียงของเขาเจือความตื่นเต้นเสี้ยวหนึ่ง “แดนใจกลางต้นกำเนิดหมื่นมรรคนี้ต้องมีพวกเราเป็นผู้นำแน่!”

บริเวณใกล้เคียงเกิดความไม่สงบ วิญญาณอาฆาตระดับจักรพรรดิพวกนั้นก็ตื่นเต้นขึ้นมา

“แต่มกุฎมหาจักรพรรดิหนุ่มนั่นยังไม่ตาย ภายหน้าต่อให้พวกเราหลุดพ้นก็เกรงว่าคงกินไม่ได้นอนไม่หลับ”

เสียงทอดถอนใจแหบพร่าหนึ่งดังก้องขึ้น

ทำให้วิญญาณอาฆาตระดับจักรพรรดิตนอื่นตกอยู่ในความเงียบเหมือนถูกน้ำเย็นสาด บรรยากาศก็เปลี่ยนเป็นกดดันขึ้นมา

มกุฎมหาจักรพรรดิหนุ่มนั่นแข็งแกร่งเกินไปจริงๆ ทำให้พวกเขาต่างรู้สึกหนาวเยือกในใจและหวาดกลัว ไม่อาจจินตนาการได้แต่แรกว่าบนโลกนี้มีบุคคลเช่นนี้ได้อย่างไร

“ไม่ต้องกังวล รอพวกเราหลุดพ้นค่อยไปติดต่อกำลังพลแต่ละดินแดนของพวกเรา ถึงตอนนั้นทัพพันธมิตรแปดดินแดนค่อยมาที่นี่ด้วยกัน ย่อมสามารถยึดครองโลกชั้นล่างที่ก้าวออกมาจากการหลับใหลและฟื้นคืนกลับมานี้ได้แน่!”

เงาร่างที่สะพายกระบี่ศึกไว้ตรงเอวกล่าว “ส่วนมกุฎมหาจักรพรรดิหนุ่มนั่น… มีหรือจะต้านการฆ่าฟันของพวกเราทัพพันธมิตรแปดดินแดนได้”

วิญญาณอาฆาตระดับจักรพรรดิทั้งหมดได้ยินดังนี้แล้วผ่อนคลายลงไม่น้อย

เวลานี้เองเสียงราบเรียบหนึ่งพลันดังขึ้น…

“ทัพพันธมิตรแปดดินแดน? คิดฝันเลิศเลอเสียจริง!”

ประโยคเดียวเหมือนฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ ทำให้วิญญาณอาฆาตระดับจักรพรรดิพวกนั้นตกใจจนไม่มีใครไม่หน้าเปลี่ยนสี เจ้าหนุ่มนั่นมาหาถึงที่แล้ว!?

เขาทำได้อย่างไร

ตูม!

ปราณกระบี่ที่เจิดจรัสไร้ขอบเขตสายหนึ่งพลันฟันลงมาจากผิวทะเล น้ำทะเลถูกแบ่งออกทันที หมอกควันโหมกระหน่ำเหือดระเหย