ตอนที่ 2357 ไปกลับภายในหนึ่งถ้วยชา

ตอนที่ 2357 ไปกลับภายในหนึ่งถ้วยชา

จิตใจของหรงหลินเหอม้วนซัด

สำหรับแดนศักดิ์สิทธิ์แกนสวรรค์รวมทั้งดินแดนรกร้างโบราณ ‘เทพมารหลิน’ ในตอนนั้นแน่นอนว่าเป็นบุคคลที่พาให้คนหน้าเปลี่ยนสี

แค่ผู้สืบทอดสำนักใหญ่ที่ถูกเขาสังหารหมู่ก็มีไม่รู้เท่าไร

ผู้แข็งแกร่งอย่างอวิ๋นชิ่งไป๋ก็ถูกเขากำราบ!

โดยเฉพาะหลังจากได้ชัยชนะยิ่งใหญ่จากสมรภูมิเก้าดินแดนภายใต้การนำของเขา ก็ทำให้ชื่อเสียงในดินแดนรกร้างโบราณของเขาบรรลุถึงขั้นไม่เคยมีมาก่อนในประวัติการณ์เช่นกัน

สิ่งมีชีวิตในใต้หล้าล้วนเลื่อมใสเขา!

สำหรับขุมอำนาจที่เคยผูกพยาบาทกับหลินสวินพวกนั้น หลินสวินในตอนนั้นเหมือนกลายเป็นโรคทางใจของพวกเขา ทำให้พวกเขานั่งนอนไม่เป็นสุข กินไม่ได้นอนไม่หลับ

กระทั่งหลินสวินออกจากดินแดนรกร้างโบราณ มุ่งหน้าไปแหล่งสถานคุนหลุนได้ไม่นาน

สำนักในดินแดนรกร้างโบราณมากมายที่รู้ข่าวล้วนเป่าปากโล่งใจเฮือกใหญ่ เหมือนได้ขจัดมารในใจ ส่งตัวซวยให้จากไป

แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่าผ่านไปหลายปี กลับได้มาเจอคนที่เหมือนกับเทพมารนี่ในโลกชั้นล่าง!

ทว่าจากนั้นหรงหลินเหอก็ใจเย็นลง

วันนี้ไม่เหมือนแต่ก่อน หลายสิบปีมานี้บางทีพลังปราณของเขาหลินสวินอาจพัฒนาขึ้นอย่างมาก แต่แดนศักดิ์สิทธิ์แกนสวรรค์ของเขาก็ไม่ใช่พวกไก่อ่อน!

โดยเฉพาะหลายปีนี้ที่ไอวิญญาณฟื้นคืนกลับมา ฝั่งดินแดนรกร้างโบราณก็เกิดการเปลี่ยนแปลงชวนตะลึงบางส่วน แม้ไม่อาจเทียบกับโลกชั้นล่างได้มากนัก แต่ก็ทำให้อำนาจอิทธิพลทั้งหมดของแดนศักดิ์สิทธิ์แกนสวรรค์ยกระดับขึ้นอีกช่วงใหญ่!

“หลินสวิน เรื่องนี้เจ้าไม่ควรเข้ามายุ่ง”

หรงหลินเหอกล่าวอย่างเย็นชา หลังจากคืนสู่ความสงบ เขาวางท่างามสง่าและเฉยชานั่นอีกครั้ง “ยุคสมัยของเจ้าผ่านไปนานแล้ว ตอนนี้ใต้หล้ามีบุคคลที่เจิดจรัสกว่าเจ้าในปีนั้นไม่รู้เท่าไหร่!”

เขารู้จักหลินสวิน แต่หลินสวินไม่รู้จักเขา รู้แค่อีกฝ่ายเป็นผู้อาวุโสคนหนึ่งของแดนศักดิ์สิทธิ์แกนสวรรค์ก็เพียงพอแล้ว

บรรยากาศเงียบสงัดลงอีกครั้งทันที ทุกคนตื่นตระหนกไม่หยุด

ที่หรงหลินเหอพูดเป็นเรื่องจริง หลายสิบปีมานี้ปีศาจ อัจฉริยะ ผู้มีพรสวรรค์ปรากฏตัวเหมือนหน่อไม้หลังฝนฤดูใบไม้ผลิ มีมากจนนับไม่ถ้วน

ความเชี่ยวชาญที่แต่ละคนได้มาบนมรรคา เรียกได้ว่าเย้ยฟ้าอย่างยิ่ง ทำให้ใต้หล้าเกิดความปั่นป่วนนับครั้งไม่ถ้วน

หากเปรียบเทียบกันแล้ว ‘คนรุ่นอาวุโส’ อย่างหลินสวินย่อมดูด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด

นี่ทำให้คนในตระกูลเย่พวกนั้นอดห่วงและเป็นกังวลไม่ได้

กลับเห็นแววตาหลินสวินราบเรียบ ไม่หวั่นไหวสักนิด

ถูกยุคสมัยคัดออก?

เจ้าเฒ่านี่น่าจะไม่รู้เรื่องที่เขาหลินสวินทำบนทางเดินโบราณฟ้าดาราช่วงหลายปีนี้ ยังใช้สายตาในอดีตมาประเมินเขา

นี่เห็นได้ว่าน่าขันอย่างยิ่ง

หากมหาจักรพรรดิบนทางเดินโบราณฟ้าดาราพวกนั้นได้ยินคำพูดพวกนี้จะมีสีหน้าเป็นอย่างไร

เห็นหลินสวินไม่ตอบสนองอะไร ในใจหรงหลินเหอลนลานอย่างไม่อาจอธิบายได้ กล่าวเสียงขรึม

“ข้ารู้ว่าด้วยรากฐานพลังของเจ้า หลายปีที่เงียบหายไปนี้พลังปราณต้องมีการพัฒนาอย่างมากแน่ แต่หากเจ้ากล้าแทรกแซงเรื่องนี้จริง ไม่เพียงแต่ล่วงเกินแดนศักดิ์สิทธิ์แกนสวรรค์ของข้าอย่างสมบูรณ์ ยังจะทำให้ทายาทรุ่นเยาว์ของตระกูลเย่ที่ถูก ‘เชิญไป’ พวกนั้นประสบเคราะห์ด้วย!”

นี่คือการข่มขู่โดยไม่อำพรางแม้แต่น้อยแล้ว

จริงดังคาด ทันทีที่กล่าววาจานี้ออกมา คนในตระกูลเย่ที่อยู่ตรงนั้นล้วนหน้าเปลี่ยนสีไม่หยุด

ก็เห็น…

หลินสวินเลิกคิ้ว ในดวงตาฉายแววเย็นเยียบ “อย่าว่าแต่กึ่งจักรพรรดิตัวจ้อยอย่างเจ้า ต่อให้ทุกคนในแดนศักดิ์สิทธิ์แกนสวรรค์มา ก็ไม่มีคุณสมบัติพอจะท้าทายข้าคนแซ่หลิน”

เขายื่นมือออกไปคว้า

หรงหลินเหอหน้าเปลี่ยนสี คิดไม่ถึงว่าพอพูดไม่เข้าหูหลินสวินก็ลงมือเลย!

“เปิด!”

เขาระเบิดเสียงตวาด กำลังจะลงมือเต็มกำลัง แต่กลับพบอย่างน่าตระหนกว่าพลังรอบกายถึงกับถูกผนึกไว้แน่นหนา อย่าว่าแต่ต้านทาน แม้แต่แรงจะยกนิ้วมือยังไม่มี

แย่แล้ว!

วิญญาณของเขาเกือบหลุดออกจากร่าง

ครู่ต่อมาทั้งตัวก็ถูกกระชากให้คุกเข่าลงตรงหน้าหลินสวินเหมือนลูกไก่ หัวเข่าแหลกกระจุย พื้นดินแตกระแหง เจ็บจนเบื้องหน้าเขามืดมน เกือบจะหมดสติไป

ทุกคนตะลึงอึ้งโดยสิ้นเชิง ใจกระตุกวูบอย่างหนักหน่วง

หรงหลินเหอ ผู้อาวุโสที่มีอำนาจของแดนศักดิ์สิทธิ์แกนสวรรค์ ระดับกึ่งจักรพรรดิคนหนึ่ง หากอยู่ในแดนหมื่นมรรคปัจจุบันต้องเป็นบุคคลที่เหมือนราชันแน่

แต่เวลานี้กลับถูกกำราบให้คุกเข่าลงกับพื้นอย่างสบายๆ!

เหตุการณ์นี้สะเทือนใจทุกคนในที่นั้นอย่างสุดซึ้ง

“หลินสวิน หากเจ้ากล้าฆ่าข้า คนรุ่นเยาว์ของตระกูลเย่พวกนั้นก็อย่าหวังว่าจะรอด!” หรงหลินเหอเอ่ยปากด้วยเสียงแหบพร่า สีหน้าเหี้ยมเกรียม ไม่วางท่างามสง่าและเฉยชาเหมือนก่อนหน้านี้อีก

“พี่หลิน”

เย่เสี่ยวชีก็นั่งไม่ติด ห่วงว่าถ้าหลินสวินฆ่าหรงหลินเหอแล้ว คนรุ่นเยาว์ของตระกูลเย่พวกนั้นจะประสบเคราะห์

“เจ้าอ้วน เจ้าเปลี่ยนเป็นใจเสาะเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ วางใจเถอะ”

หลินสวินยิ้มน้อยๆ แล้วตบฝ่ามือลงไป

ปึง!

ร่างกายของหรงหลินเหอระเบิดกระจุย กลายเป็นเถ้าถ่านลอยล่อง

ส่วนพลังจิตของเขาก็ถูกหลินสวินกำไว้ในมือ ทำการตรวจสอบ

‘ฆ่าทั้งอย่างนี้เลยหรือ…’ คนในตระกูลเย่พวกนั้นตกใจจนอกสั่นขวัญหาย ในใจมีแค่ความคิดเดียว จบเห่แล้ว คราวนี้เท่ากับล่วงเกินแดนศักดิ์สิทธิ์แกนสวรรค์อย่างสิ้นเชิงแล้ว

ส่วนผู้นำขุมอำนาจที่ติดตามหรงหลินเหอมาพวกนั้น แต่ละคนขวัญหนีดีฝ่อ ถูกทำให้ตกใจจนเกือบเยี่ยวราด ล้วนคิดไม่ถึงว่าหลินสวินจะตรงไปตรงมาและเผด็จการเช่นนี้ บอกว่าจะฆ่าก็ฆ่า ไม่สนว่าฐานะของหรงหลินเหอนั้นสูงส่งระดับใด

ท่าทางกำเริบเสิบสานและไม่เกรงกลัวฟ้าดินเช่นนี้ ทำให้พวกเขาเพิ่งรู้ซึ้งว่าผู้นำแห่งภูเขาชำระจิตที่เคยโดดเด่นเป็นสง่าในจักรวรรดิจื่อเย่าเมื่อปีนั้นคนนี้ แข็งกร้าวดุดันระดับใด!

คนในตระกูลเย่ล้วนแต่ทุกข์ร้อน รู้สึกว้าวุ่นใจ มีเพียงเย่หลิงซวงที่รู้สึกสะใจหาใดเปรียบ นัยน์ตาคู่งามเปล่งประกาย กล่าวด้วยเสียงกังวาน “ผู้อาวุโสฆ่าได้ดี!”

เย่เสี่ยวชียิ้มขื่น อุปนิสัยของหลานสาวคนนี้เหมือนเขาตอนหนุ่มมาก น่าเสียดาย เขาในตอนนี้ไม่ได้หนุ่มแน่นอีกต่อไปแล้ว

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง แค่หลินสวินบิดนิ้วพลังจิตของหรงหลินเหอก็พังทลายดับสลาย