ตอนที่ 2360 ไอสังหารสะท้านเมือง

ตอนที่ 2360 ไอสังหารสะท้านเมือง

“เห็นหรือยัง นี่ก็คืออาณาเขตของตระกูลหลิน หลังจากไอวิญญาณฟื้นคืนกลับมา ตระกูลหลินนี้กลับหายไปอย่างประหลาด แม้แต่ภูเขาชำระจิตยังถูกคนทำลาย”

ชายชราคนหนึ่งพาเด็กน้อยมา สีหน้าเศร้าอาดูร “หากเด็กหนุ่มเจ้าภูเขาในตอนนั้นยังอยู่ จักรวรรดิจื่อเย่านี้มีหรือจะถูกพวกดินแดนรกร้างโบราณนั่น…”

ชายชราพูดถึงตรงนี้แล้วปิดปาก เห็นชัดว่ากลัวปากพาซวย แต่บนสีหน้ากลับเจือความเดือดดาลเสี้ยวหนึ่ง

“นึกถึงแต่ก่อน ผู้นำตระกูลหลินอำนาจทั่วนครหลวง ส่องประกายทั่วหล้าดุจดวงตะวันกลางนภา แต่หลายปีที่เขาหายไปนี้… ความรุ่งเรืองในอดีตของตระกูลหลินล้วนกลายเป็นซากปรักหักพังและความระเนระนาดนานแล้ว”

มีคนทอดถอนใจว่าโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน

“หลินสวินอะไร อำนาจทั่วนครหลวงอะไรกัน หากมีความสามารถมากเช่นนั้นจริง มีหรือจะยอมให้แผ่นดินบรรพชนตระกูลตนถูกทำลาย”

และมีคนยิ้มหยันอย่างดูถูก “ใต้หล้าในตอนนี้มีวีรชนคนกล้าปรากฏตัวต่อเนื่อง ผู้กล้ารวมตัวกัน ยุคสมัยของเขาหลินสวินตกรุ่นไปนานแล้ว”

ผู้ฝึกปราณที่อยู่ใกล้วิพากษ์วิจารณ์ ไม่สังเกตเห็นเลยว่าชายหนุ่มร่างสูงตระหง่านที่อยู่ห่างไปไม่ไกลคนนั้น แววตาเยียบเย็นราวน้ำแข็งแล้ว

‘ลุงจง ท่านพญาแร้ง เสี่ยวเคอ… หากพวกเจ้าเกิดเรื่องไม่คาดฝัน ข้าหลินสวินจะให้ศัตรูทุกคนถูกฝังไปพร้อมกับพวกเจ้า!’

หลินสวินพึมพำในใจ

เวลานี้ไอสังหารน่าหวาดกลัวแผ่พุ่งขึ้นรอบตัวหลินสวิน พุ่งทะลวงแหวกชั้นบรรยากาศบนเวิ้งฟ้า ปกฟ้าคลุมตะวัน

ราวกับความมืดแห่งรัตติกาลนิรันดร์มาเยือน

ผู้คนนับไม่ถ้วนในนครต้องห้ามสั่นสะท้าน เงยหน้ามองมายังที่แห่งนี้ เห็นเพียงไอสังหารน่ากลัวนั้นราวกับเมฆดำบดบังฟ้ารางๆ ประหนึ่งวันสิ้นโลก

‘ไอสังหารน่าสะพรึงยิ่งนัก!’

ไม่รู้ว่ามีคนใจสั่นมากเท่าไหร่

โดยเฉพาะผู้แข็งแกร่งบางส่วนที่มีพลังปราณแกร่งกล้า ครอบครองพลังปราณระดับกึ่งจักรพรรดิ สายตาพลันเคร่งขรึมถึงขีดสุดในชั่วขณะเดียว

ตอนนี้ฟ้าดินเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ไอวิญญาณฟื้นคืนกลับมา สามารถปลดปล่อยไอสังหารที่น่าหวาดกลัวไร้ขอบเขตเช่นนี้ออกมากลางฟ้าดินในปัจจุบัน พลังปราณของคนผู้นั้นต้องเหนือกว่ากึ่งจักรพรรดิแน่ ถึงขั้นเป็นไปได้ว่าอาจจะแข็งแกร่งยิ่งกว่า!

บุคคลเช่นนี้แค่กระทืบเท้าลวกๆ ก็ทำให้ทั่วโลกชั้นล่างสั่นสะเทือนได้แล้ว

จิตใจของผู้ฝึกปราณมากมายในนครต้องห้ามไหวเคลื่อนทันที ไม่อาจนิ่งสงบ นครต้องห้ามในตอนนี้ดูเหมือนเจริญรุ่งเรือง สงบสุขร่มเย็น ความจริงมีคลื่นลมประหลาดก่อตัวนานแล้ว

ตอนนี้กลับมีผู้แข็งแกร่งปริศนาคนหนึ่งโผล่มากะทันหัน ซ้ำยังปลดปล่อยไอสังหารออกมาในนครต้องห้าม ทำให้ทุกคนต่างตื่นตระหนกอย่างอดไม่ได้

ทุกขุมอำนาจใหญ่ของดินแดนรกร้างโบราณที่ครองอาณาเขตในเมืองล้วนทำสัญญากันแล้วว่าไม่อาจเคลื่อนพลในเมืองตามอำเภอใจ แต่ไอสังหารนี้กลับอหังการไม่กลัวผู้ใดเช่นนั้น เกรงว่านี่คงสะกิดต่อมโมโหของขุมอำนาจแห่งดินแดนรกร้างโบราณแน่!

ผู้อาวุโสบางคนถึงขั้นหรี่ตาลง รู้ตำแหน่งที่ไอสังหารนั้นพุ่งออกมา เป็นสถานที่ซึ่งภูเขาชำระจิตของตระกูลหลินที่เคยดึงดูดความสนใจทั่วหล้าเมื่อปีนั้นตั้งอยู่นั่นเอง

ขณะเดียวกันก็มีผู้ฝึกปราณมากมายพากันรีบเร่งมา ต้องการเสาะหาข้อเท็จจริง

น่าเสียดายที่ยามพวกเขามาถึง ไอสังหารที่พุ่งสู่ฟากฟ้า สะเทือนคลื่นลมจนแหลกนั้นกลับหายไปนานแล้ว แม้แต่เงาร่างของหลินสวินก็หายไปกลางอากาศ

ใกล้ซากปรักหักพังของภูเขาชำระจิตมีเพียงเงาร่างบางส่วนที่ถูกทำให้ตกใจจนทรุดตัว เมื่อได้สติก็ไม่มีใครรู้ว่าไอสังหารเมื่อครู่นั้นมาจากที่ไหนกันแน่

…

หนึ่งถ้วยชาผ่านไป

หลินสวินมาถึงตำแหน่งที่เดิมเป็นพระราชวังตั้งอยู่

แต่ก่อนจ้าวหยวนจี๋ควบคุมดูแลอยู่ที่นี่ ก้มมองทั่วทิศ ข่มขวัญใต้หล้า

กระทั่งแดนมกุฎของดินแดนรกร้างโบราณปิดฉาก หลินสวินเคยกลับมาจักรวรรดิจื่อเย่า เวลานั้นไม่มีจ้าวหยวนจี๋สองสามีภรรยาควบคุมดูแลแล้ว พระราชวังเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ตระกูลหลินแห่งภูเขาชำระจิตก็ถูกโจมตี

สุดท้ายด้วยความช่วยเหลือจากหลินสวินจ้าวจิ่งเซวียนจึงยึดอำนาจกลับมาได้ ทั้งปราบภัยพิบัติจากสัตว์อสูรมารทั่วหล้าได้ในคราเดียว ตระกูลหลินแห่งภูเขาชำระจิตก็กลายเป็นตระกูลทรงอิทธิพลซึ่งเป็นที่จับตามองในใต้หล้า

ตอนนั้นเองที่หลินสวินกำจัดตระกูลจั่วและฉิน สองในเจ็ดตระกูลทรงอิทธิพลจนสิ้นซาก ถูกเรียกว่าเป็นอันดับหนึ่งแห่งจักรวรรดิจื่อเย่า

อันที่จริงเมื่อคิดอย่างละเอียด หลินสวินก็พบว่าตั้งแต่ครั้งก่อนที่ตนกลับมายังจักรวรรดิจื่อเย่า โลกชั้นล่างนี้ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงมากมายแล้ว

ยกตัวอย่างในอาณาเขตของจักรวรรดิ มีสัตว์อสูรมารปรากฏตัวมากมาย ไอวิญญาณกลางฟ้าดินก็เปลี่ยนเป็นเข้มข้นมาก เหมือนสัญญาณก่อนไอวิญญาณจะฟื้นคืนกลับมาอย่างสมบูรณ์

แต่หลินสวินกลับคิดไม่ถึงว่าเมื่อกลับมาอีกครั้ง โลกนี้ก็เปลี่ยนไปนานแล้ว

ก็เหมือนตอนนี้ เขายืนอยู่หน้าเทือกเขาทอดยาวทรงพลังแถบหนึ่ง ยอดเขาแออัดเรียงรายราวไม้แหลม เทือกเขาทั้งลูกอบอวลด้วยแสงมงคลสีม่วง ดูศักดิ์สิทธิ์และน่าครั่นคร้าม

เดิมที่นี่เป็นสถานที่ซึ่งพระราชวังเคยตั้งอยู่!

แต่ตอนนี้กลับเปลี่ยนเป็นเทือกเขากว้างใหญ่แห่งหนึ่ง อบอวลด้วยแสงเทพสีม่วงทั้งลูก กระจ่างแผ่ไพศาล ยิ่งใหญ่สง่างามหาใดเปรียบ

ไม่เห็นเงาของพระราชวังในปีนั้นแม้เพียงเสี้ยว!

‘พวกจ้าวซิงเย่ จ้าวไท่ไหล… ก็ไม่อยู่แล้วหรือ…’

หลินสวินอึ้งงัน

เย่เสี่ยวชีเคยบอกว่ายามไอวิญญาณฟื้นคืนกลับมา ราชวงศ์ของจักรวรรดิและคนในตระกูลหลินแห่งภูเขาชำระจิตล้วนหายลับไป กลายเป็นปริศนาใหญ่ของโลก

ปัจจุบันดูเหมือนว่าทั้งหมดนี้คงเป็นเรื่องจริงแล้ว

“ที่นี่เป็นอาณาเขตของแดนศักดิ์สิทธิ์สมบัติวิญญาณ คนทั่วไปรีบจากไปโดยเร็ว!” เสียงตวาดหนึ่งดังมาจากประตูหน้าเขาแต่ไกล

นัยน์ตาดำล้ำลึกของหลินสวินมองเทือกเขาสีม่วงที่ถูกแดนศักดิ์สิทธิ์สมบัติวิญญาณยึดครองแห่งนี้อย่างลุ่มลึกวูบหนึ่ง แล้วหันหลังจากไป

บนท้องถนนที่เบียดเสียดแน่นขนัด ม้าเกวียนสวนกันขวักไขว่

เรื่องราวทางโลกโหมกระหน่ำ

หลินสวินเดินอยู่ในนั้นเพียงลำพัง

เรื่องทางโลกปรวนแปร นครต้องห้ามที่กว้างใหญ่เปลี่ยนไปจนแปลกใหม่นานแล้ว แม้แต่ญาติมิตรในปีนั้น ปัจจุบันยังไม่รู้เป็นตายร้ายดี สาบสูญไร้ร่องรอย

โดยเฉพาะตอนเห็นภูเขาชำระจิตที่ตนทุ่มเทดูแลในอดีต กลับกลายเป็นซากปรักหักพังแห่งหนึ่งยามกลับมา ต่อมโมโหในใจหลินสวินราวกับถูกสะกิด ไม่อาจเก็บกลั้นไอสังหารเยียบเย็นที่ก่อตัวขึ้นมาได้