ตอนที่ 2454 ปล้นแล้วปล้นอีก

ตอนที่ 2454 ปล้นแล้วปล้นอีก

คำพูดประโยคเดียวเผยความเย้ยหยันออกมาอย่างเปิดเผย เหมือนฝ่ามือไร้รูปตบลงบนหน้าของเด็กหนุ่มผมขาวกับนักพรตเฒ่าชุดแดง

ทั้งสองโมโหจนหน้าบวมแดง ไอสังหารพุ่งทะลัก แทบจะเสียสติ

ถูกหลอกแล้ว!

ก่อนหน้านี้ในใจพวกเขายังพอใจด้วยซ้ำที่หลินสวินคำไหนคำนั้น บอกจะไปก็ไปเช่นนั้นอยู่เลย

จะคิดได้อย่างไรว่าทั้งหมดนี้จะเป็นเรื่องโกหก!

ที่คับข้องที่สุดก็คือ สู้กันถึงตอนนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างบาดเจ็บล้มตายแสนสาหัส ฆ่ากันจนเกิดไฟโทสะขึ้นจริงๆ แล้ว

แต่ในตอนนี้เองหลินสวินดันกลับมา…

เห็นใบหน้ายิ้มแฉ่งนั้นของหลินสวิน ทั้งสองแทบอยากชกเขาให้แหลก ถลกเนื้อเถือหนังทั้งเป็น

“นี่ก็ผ่านมาสักพักแล้ว ได้เวลาส่งพวกเจ้าสองคนไปตายแล้ว”

หลินสวินตบมือเอ่ยเรื่อยเฉื่อย

เสียงโครมดังขึ้น เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งกวาดโจมตีออกไป ทรงพลังแกร่งกล้า คล้ายจะกำราบทั่วพื้นที่นั้นทั้งหมด

เด็กหนุ่มผมขาวหน้าเปลี่ยนสี ส่งเสียงคำรามยาว แสงเทพสีม่วงสะดุดตาพวยพุ่งไปทั้งตัว โบกกระบองสำริดเล่มหนึ่งกระแทกออกมาอย่างจัง

แต่ในชั่วพริบตานี้นักกพรตเฒ่าชุดแดงผู้นั้นกลับปลีกตัวถอยหลัง คิดจะหนีไป!

เห็นได้ชัดว่าแม้เขาจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่ไม่ได้เสียสติไป รับรู้ว่าสถานการณ์ไม่ดีแล้ว ไม่คิดจะดึงดันสู้ต่อ

แต่หลินสวินจะปล่อยเขาไปได้อย่างไร ก็พบว่าร่างแยกทั้งห้าพุ่งออกไปล้อมสังหารนักพรตเฒ่าชุดแดงด้วยกัน

การต่อสู้ปะทุขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย ฟ้าดินแถบนี้ถูกระเบิดไปหมด

ที่ต่างกับก่อนหน้านี้คือขุมอำนาจของเด็กหนุ่มผมขาวกับนักพรตเฒ่าชุดแดงบาดเจ็บล้มตายสาหัสไปนานแล้ว ขนาดพวกเขาสองคนเองยังได้รับบาดเจ็บไปทั้งตัว

ในสถานการณ์เช่นนี้จะเป็นคู่ต่อสู้ของหลินสวินได้อย่างไร

เพียงครู่สั้นๆ

พร้อมกับเสียงร้องน่าอนาถอันขุ่นเคืองรันทดใจ นักพรตเฒ่าชุดแดงถูกร่างแยกทั้งห้าถล่มสังหารทันที พลังจิตดั้งเดิมยังไม่ทันหนีก็ระเบิดไปด้วยกันกับกายเนื้อ จิตสิ้นวิญญาณสลาย

เด็กหนุ่มผมขาวเห็นท่าไม่ดี หมายจะหนีไปก็ไม่ทันแล้ว ถูกร่างต้นของหลินสวินกับร่างแยกทั้งห้าร่วมกันล้อมโจมตี

อานุภาพการโจมตีเช่นนั้นเหมือนพายุฝนบ้าคลั่ง ปกคลุมไปสี่ทิศแปดด้าน ไม่ให้โอกาสเด็กหนุ่มผมขาวได้พักหายใจสักนิด

ในที่สุดเขาก็ถูกสังหาร ดับสิ้นคาที่!

ส่วนระดับจักรพรรดิคนอื่นๆ ที่อยู่ที่นั่นยิ่งอ่อนแอกว่า ถูกหลินสวินสังหารเกลี้ยงอย่างไม่เกรงใจสักนิด

ก่อนหน้านี้เขาพบแหล่งดารานี้เป็นคนแรก แต่กลับถูกพวกเด็กหนุ่มผมขาว นักพรตเฒ่าชุดแดงและจักรพรรดิขวงหรูร่วมกันล้อมโจมตี ความชิงชังอัดอั้นอยู่ในใจมานานแล้ว

บัดนี้ความชิงชังนี้ได้ระบายออกมาในที่สุด!

ไม่นานนักหลินสวินก็เก็บแหล่งดาราที่อยู่ตรงนี้ไป เขาไม่ชักช้าร่ำไร เคลื่อนย้ายผ่านห้วงอากาศหายลับไปทันที

ต่อมาหลินสวินก็เดินทางในเขตที่หกอีกสองวัน

ตอนที่เขาคิดจะจากไป ขณะอยู่ระหว่างทางไปเขตที่เจ็ด กลับได้ยินอย่างผิดคาดว่าเหวินเซ่าเหิงผู้นั้น ดันออกจากแดนลับฝึกหลอมนี้จากเขตที่หกตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว!

เมื่อรู้ข่าวนี้หลินสวินก็นิ่วหน้าอย่างอดไม่ได้

เรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกครึ่งเดือนกว่าก่อนที่การเคี่ยวกรำจะสิ้นสุด เหวินเซ่าเหิงจะออกไปก่อนได้อย่างไร

‘ต้องเป็นการดูแลเป็นพิเศษจากเจ้าเฒ่าเหิงเทียนซั่วแน่!’ หลินสวินรู้สึกได้กลายๆ ว่าการจากไปของเหวินเซ่าเหิงต้องเกี่ยวข้องกับเหิงเทียนซั่วอย่างแยกไม่ออกแน่

ครู่ใหญ่หลินสวินจึงส่ายหัว ไม่คิดเรื่องนี้อีก

เขาคาดเดาว่าต่อให้เหวินเซ่าเหิงออกไปตอนนี้ ก่อนจะได้ข่าวยืนยันว่าตนตายในเขตที่เก้าแล้ว เป็นไปได้สูงยิ่งว่าจะรั้งอยู่ในเมืองตั้งต้นนั้นตลอด

และตอนนี้ที่ตนต้องทำ ก็คือรอดออกจากเขตที่เก้านั่น

……

วันที่สิบห้านับแต่ที่เข้ามาในแดนลับฝึกหลอม หลินสวินเข้าไปในเขตที่เจ็ด

เขาเริ่มจดจ่อกับการรวบรวมแหล่งดารา

แน่นอนว่าสมบัติเช่นนี้ยิ่งมีมากก็ยิ่งดี เช่นนี้ถึงแลกเอามุกยมโลกมาได้มากพอ และหลอมลายมรรคนรกเก้าลายนั้นออกมาได้สมบูรณ์

เขตที่เจ็ดมีทิวทัศน์อีกแบบหนึ่ง กลิ่นอายเย็นเยียบอย่างบอกไม่ถูกหลั่งไหลอยู่กลางฟ้าดิน ชวนให้หวาดหวั่นใจ อึดอัดและน่ากลัวยิ่งขึ้น

ที่นี่เกิดเภทภัยอย่างต่อเนื่อง มีพายุล้างโลกอาละวาด บดขยี้ให้ห้วงอากาศแหลกกระจุย เกิดเป็นรอยแยกมหึมาเหมือนใยแมงมุม

มีแสงไหวเคลื่อนตระการตาพาดผ่านอยู่ใต้เวิ้งฟ้า แสงประกายอันตรายที่สามารถขู่ขวัญระดับจักรพรรดิได้ไหววูบ

ได้ยินเสียงท่องธรรมอันคลุมเครือ เลื่อนลอยไม่นิ่งเป็นครั้งคราว กลับเปี่ยมด้วยพลังมารอันพิสดาร ปั่นป่วนสภาวะจิตได้อย่างเงียบเชียบ ทำให้จิตมรรคเสียการควบคุม

…ภาพทิวทัศน์อันแปลกประหลาดเหล่านั้น อย่าว่าแต่ระดับจักรพรรดิทั่วไป ต่อให้เป็นตัวหลินสวินเองยังหวาดหวั่นใจไม่หยุด ระแวงระวังมากยิ่งขึ้น

บนทางสายนี้เขาเกือบพบหายนะอยู่หลายครั้ง ต่างเกี่ยวข้องกับเภทภัยอันแปลกประหลาดเหล่านั้น มาเยือนกะทันหัน พิสดารน่าหวาดหวั่น เผยภัยคุกคามถึงชีวิต ป้องกันอย่างไรก็ไม่ได้

ประสบการอันตรายหลายครั้งนี้ยังทำให้หลินสวินตระหนกจนเหงื่อกาฬไหล

นี่เพิ่งเขตที่เจ็ดก็น่ากลัวปานนี้แล้ว เช่นนั้นเขตที่แปดจะเป็นอย่างไรกัน แล้วเขตที่เก้า… จะน่าครั่นคร้ามขนาดไหน

กลิ่นอายบนป้ายยืนยันตัวตนยังชี้ไปข้างหน้า

นี่ทำให้หลินสวินยิ่งแน่ใจว่าสิ่งที่รอตนอยู่ต้องเป็นเขตที่เก้าอย่างไม่ต้องสงสัย!

“เหิงเทียนซั่ว!”

ตั้งแต่เข้ามาในแดนใหญ่พันศึก หลินสวินเพิ่งแค้นใครสักคนขนาดนี้เป็นครั้งแรก

ผลักตนเข้ามาในทางตันที่ตั้งแต่อดีตจนปัจจุบันยังไม่มีใครรอดออกมาแห่งหนึ่งอย่างแนบเนียน อุบายเช่นนี้ต่ำช้าและร้ายกาจอย่างไม่ต้องสงสัย!

“หืม?”

ทันใดนั้นหลินสวินก็สังเกตเห็นว่าเบื้องหน้ามีคลื่นพลังชีวิตระลอกหนึ่งอุบัติขึ้น สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าสถานที่บางแห่งเบื้องหน้ามีแหล่งดาราฝังอยู่ชิ้นหนึ่ง

แต่หลินสวินเคยชินแล้ว