ตอนที่ 2489 น่าอัศจรรย์! อานุภาพของเตากระบี่

ตอนที่ 2489 น่าอัศจรรย์! อานุภาพของเตากระบี่

มองจากภายนอกก็เห็นได้อย่างชัดเจน

ในค่ายกลแดนบัวแดงมีภาพผลาญทำลายฟ้าดิน ฝนเพลิงชวนประหวั่น กลายเป็นภาพโลกมลาย เสียงกึกก้องดังครั่นครืน อานุภาพไร้จำกัด

เมื่อมหาจักรพรรดิสามสิบหกคนของตระกูลเหวินเข้าไปในกระบวนค่ายกล ต่างคนต่างครอบครองฐานค่ายกลแห่งหนึ่ง อานุภาพทั่วกระบวนค่ายกลพลันยกระดับขึ้นอีกช่วงใหญ่

ทะเลเพลิงดุจคลั่งโทสะ

เต็มไปด้วยเคราะห์สังหาร!

แค่มองจากไกลๆ ก็ทำให้ผู้คนหวั่นหวาด น่ากลัวเกินไปแล้ว

หากเปลี่ยนเป็นพวกเขาติดอยู่ในนั้น เกรงว่าคงไม่อาจยืนหยัดได้อย่างสิ้นเชิง เพียงชั่วขณะก็คงถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน

แต่ในสถานการณ์อันตรายเช่นนี้

หลินสวินมองห้วงอากาศ สีหน้าเรียบเฉย ประหนึ่งเดินเล่นบนทางราบ เห็นเคราะห์สังหารมาเยือน เขาแค่ขยับกายเล็กน้อย

จากนั้น…

ตูม!

หลินสวินก้าวออกไปก้าวหนึ่ง ในจุดชีพจรรอบตัวมีปราณกระบี่เจิดจรัสบาดตานับไม่ถ้วนพุ่งออกมา เจือเสียงกระบี่ครวญกึกก้อง ดั่งรุ้งเทพสีทองทะลวงฟ้าดิน ตัดผ่านเก้าชั้นฟ้า พุ่งทะยานไปทั่วทิศทันที

ค่ายกลแดนบัวแดงลี้ลับเกินคาดเดาเพียงใด แต่ภายใต้ฝนกระบี่ดุดันไร้ขอบเขตนี้ กลับไม่อาจขวางได้แม้แต่น้อย

ก็เห็น…

ระดับจักรพรรดิของตระกูลเหวินสามสิบหกคนที่ควบคุมอยู่ในกระบวนค่ายกล ยังไม่ทันได้ตอบสนองร่างกายก็ถูกปราณกระบี่ดุดันโหมกระหน่ำ บดขยี้เป็นหยาดโลหิต จิตสิ้นวิญญาณสลาย

ปราณกระบี่ไร้ใดเปรียบนั่นโหมทำลาย ทั้งสลายพลังผนึกในกระบวนค่ายกลทั้งหมด อานุภาพดุจผ่าลำไผ่ เคลื่อนกวาดไปทั่ว

ตูม!

เพียงชั่วขณะเท่านั้น

กระบวนค่ายกลราวกับดอกบัวสีแดงพันจั้งนั้นพลันระเบิดออก เศษกลีบดอกไม้ที่ลุกโชนลอยล่องฟุ้งกระจาย งดงามตระการตา

ชั่วขณะนั้นทุกคนล้วนสั่นสะท้าน

การโจมตีเดียว

ฆ่าจักรพรรดิสามสิบหกคน ทำลายค่ายกลแดนบัวแดง!

แม้แต่บุคคลแห่งยุคพวกนั้นยังเบิกตากว้างยากจะเชื่อ

เหวินเทาเลวี่ยที่ก่อนหน้านี้นั่งอยู่บนกิเลนดำ ลูบเคราพลางยิ้มกล่าว ตอนนี้ใบหน้าชรากลับอึมครึม ไม่น่าดูถึงขีดสุด

ลั่วหลิงก็ตกตะลึง หน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย

ค่ายกลแดนบัวแดงนั่นเป็นถึงกระบวนค่ายกลชวนสะพรึงที่กักขังบรรพจารย์จักรพรรดิได้ แต่กลับถูกเหยียบพินาศอย่างง่ายดายเช่นนี้ ทั้งหมดอยู่เหนือความคาดหมายของนางโดยสิ้นเชิง

ท่ามกลางละอองแสงโปรยปราย เงาร่างสูงตระหง่านของหลินสวินพุ่งออกมา กลิ่นอายแกร่งกล้าจนเหมือนเทพออกศึก สะท้านฟ้าสะเทือนดิน

มองจากไกลๆ ตัวเขาราวกับหุบเหวหนึ่งพุ่งปะทะไปเบื้องหน้าฉับพลัน

เพียงชั่วขณะระดับจักรพรรดิกลุ่มหนึ่งที่เฝ้าอยู่ตรงนั้นร่างระเบิดกระจุยทันที ต้านอานุภาพการโจมตีของหลินสวินไม่อยู่โดยสิ้นเชิง

เลือดสีสดสาดกระเซ็น เสียงร้องทุรนทุรายดังขึ้น

หลินสวินไม่ยั้งมือแม้แต่น้อย ทั้งยังคิดฝ่าวงล้อมออกไปจากเมืองนี้ด้วย

ดังนั้นยามเขาลงมือจึงสำแดงอานุภาพแท้จริง พุ่งตัวกระแทกร่างของมหาจักรพรรดินับไม่ถ้วนไปตลอดทาง ซากแขนขาดวิ่นมากมาย เลือดสีสดราวน้ำตก ลากยาวเป็นทางโลหิตทิ้งไว้เบื้องหลัง

ในที่นั้นสับสนอลหม่าน ทุกคนหน้าเปลี่ยนสี

“เจ้าเดรัจฉานนี่จะฝ่าวงล้อมออกไป รีบลงมือขวางเขาไว้เร็ว!”

“ลงมือ! ลงมือ!”

“ให้เขาหนีไปไม่ได้เด็ดขาด…”

เสียงตวาดสะท้านฟ้าดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ตูม!

เหล่าระดับจักรพรรดิได้สติกลับมา ทั้งหมดล้วนพุ่งไปทางหลินสวิน ตั้งกระบวนรบเรียงราย ต่างฝ่ายต่างเค้นสมบัติและวิชามรรคออกมาเต็มที่ ล้อมโจมตีหลินสวินอย่างต่อเนื่อง

ระดับจักรพรรดิพวกนี้ไม่ใช่คนที่เทียบกับคนทั่วไปได้ ส่วนใหญ่มาจากตระกูลเหวิน ตระกูลเหิง ตระกูลลั่ว แต่ละคนล้วนผ่านการเข่นฆ่านองเลือดมานับไม่ถ้วน ตัวพวกเขาสวมชุดเกราะ มือถือศาสตราจักรพรรดิอัศจรรย์เหนือธรรมดา อานุภาพของแต่ละชิ้นล้วนชวนตะลึงเป็นอย่างยิ่ง

เวลานี้เมื่อล้อมโจมตีพร้อมกัน บุคคลแห่งยุคบางส่วนเห็นแล้วยังสูดหายใจสะท้านอย่างอดไม่ได้

ตูม!

ท่ามกลางเสียงกัมปนาทสะท้านฟ้าสะเทือนดิน อานุภาพการโจมตีของหลินสวินถูกขวางไว้ทันที ความเร็วก็เปลี่ยนเป็นช้าลง

“ฆ่า!”

ระดับมหาจักรพรรดิพวกนั้นเห็นดังนี้ก็ยิ่งฉวยโอกาสล้อมเข้ามา เพลิงทอง ศาสตราวุธ กระบี่บิน ประกายดารานับไม่ถ้วนตัดผ่านอากาศ กลายเป็นกระแสพลังชวนประหวั่น พุ่งจู่โจมไปทางหลินสวิน

มหาจักรพรรดิอย่างน้อยร้อยคนร่วมมือกันเป็นอย่างไร

อีกทั้งยังเป็นผู้โดดเด่นในบรรดามหาจักรพรรดิด้วย ต่อให้บรรพจารย์ขั้นเก้าอยู่ที่นี่ ก็ใช่ว่าจะต้านการโจมตีของพวกเขาได้!

โครม ครืน…

ฟ้าดินแถบนี้สับสนอลหม่าน พลังผนึกที่ปกคลุมเมืองถูกกระตุ้น ส่งเสียงโคจรดังกัมปนาท

วิชามรรคยาวร้อยพันจั้งหลากสายพาดขวางท้องนภา กระบวนรบเรียงราย ศาสตราจักรพรรดินับไม่ถ้วนฉีกผ่านแผ่นฟ้าเหมือนรุ้งเทพแน่นขนัด ส่องแสงประกายเยียบเย็น

มหาจักรพรรดิพวกนี้มีประกายแสงไหลวนทั่วร่าง ยามนี้เมื่อโจมตีพร้อมกันก็เหมือนซัดทลายเวิ้งฟ้า ทุ่มกระแทกพื้นดิน มลายล้างโลกหล้า!

มองจากไกลๆ ก็ได้ยินแต่เสียงฆ่าฟัน แสงศักดิ์สิทธิ์มหามรรคที่ส่องประกายโชติช่วงนับไม่ถ้วนเอ่อล้นไปทั่วทิศ ศาสตราจักรพรรดิและวิชามรรคมากมายเบียดเสียดคับฟ้าดินแถบนั้น โอบล้อมหลินสวินไว้ภายใน แทบจะมองไม่เห็นเงาร่างของเขา

“ยังดีที่ไม่ได้รับมือยากอย่างที่คิด ขอแค่กักขังเขาไว้ได้ สถานการณ์ย่อมถูกตัดสิน” ลั่วหลิงเป่าปากโล่งใจจากไกลๆ นางไม่ได้ลงมือด้วยตัวเอง หากแต่คอยเป็นกองหนุน

“เดรัจฉานนี่สามารถยกให้เจ้าเป็นๆ ได้ แต่ก่อนหน้านั้นข้าจะทึ้งเอ็นเถือหนัง สับเนื้อหักกระดูก!” เหวินเทาเลวี่ยสีหน้าเหี้ยมเกรียม แววตาชวนประหวั่น

ก่อนหน้านี้ค่ายกลแดนบัวแดงถูกทำลาย มหาจักรพรรดิตระกูลเหวินสามสิบหกคนของเขาล้วนประสบเคราะห์ นี่ทำให้ใจเขาเลือดหลั่งริน

“ได้” สีหน้าของลั่วหลิงดูผ่อนคลาย ขอแค่หลินสวินไม่ตาย ถูกทรมานจนมีสภาพไหนล้วนไม่เป็นไร

ก็ในตอนนี้เอง

ตูม!

กลางสนามรบพลันมีเสียงดังกระหึ่ม