ตอนที่ 2495 ตำราหยกลึกลับ

ตอนที่ 2495 ตำราหยกลึกลับ

ตึง!

เสียงครวญสะท้านฟ้าดังขึ้น

เมื่อวิญญาณร้ายระดับบรรพจารย์นั้นถูกสังหาร ธงสีเลือดที่มันเหลือไว้ก็ถูกกำราบอย่างสมบูรณ์

ขณะเดียวกันไข่มุกขนาดเท่าไข่นกพิราบเม็ดหนึ่งตกสู่กลางมือหลินสวิน

นี่คือ ‘มุกบรรจุมรรค’ เป็นสิ่งที่วิญญาณร้ายระดับบรรพจารย์เหลือไว้ คือแก่นมรรควิถีทั้งตัวมัน

ความจริงวิญญาณร้ายระดับจักรพรรดิที่กระจายอยู่ในโบราณสถานมหามรรค หลังจากถูกสังหารจะเหลือไข่มุกเช่นนี้ไว้ทั้งสิ้น

สำหรับผู้ฝึกปราณ พลังมหามรรคอัศจรรย์ของยุคก่อนที่สั่งสมอยู่ในไข่มุกนี้น่ามหัศจรรย์หาใดเปรียบ หากนำมันไปหลอมจะยกระดับความสามารถด้านมหามรรคของตนได้

มูลค่าของไข่มุกนี้ก็ชวนตะลึงเป็นอย่างยิ่ง ไม่ด้อยไปกว่ามุกยมโลก

ส่วนมุกบรรจุมรรคระดับบรรพจารย์ในมือหลินสวินนี้ แน่นอนว่าหายากและล้ำค่ายิ่งกว่า ใช่ว่ามุกบรรจุมรรคของวิญญาณร้ายระดับจักรพรรดิพวกนั้นจะเทียบได้

หลินสวินเก็บมุกบรรจุมรรคนี้ลงไปลวกๆ เหลือบสายตาไปยังธงสีเลือดผืนนั้น

หลังจากตรวจสอบอย่างถี่ถ้วนหลินสวินก็อดไหวหวั่นไม่ได้ นี่เป็นถึงสมบัติของยุคก่อน มีนามว่าธงตะวันจันทรา

ในธงมีโลกดาราแห่งหนึ่ง ยามต่อสู้ เมื่อธงศึกพลิกตลบ ก็เหมือนโบกสะบัดโลกดาราแห่งหนึ่ง สามารถตวัดคู่ต่อสู้แล้วกำราบเข้าไปในนั้นและหลอมละลายอย่างสมบูรณ์

ศัตรูที่หลอมยิ่งมาก พลังของสมบัติชิ้นนี้ก็ยิ่งแข็งแกร่ง เรียกได้ว่าแปลกประหลาด!

แต่น่าเสียดายที่สมบัตินี้ชำรุด ธงศึกก็เต็มไปด้วยรูพรุนยับเยิน อานุภาพลดน้อยลง สิ่งเดียวที่ควรค่าแก่การกล่าวถึง บางทีอาจเป็นเจตวัตถุที่ใช้หลอมสมบัตินี้ซึ่งแฝงคุณสมบัติอมตะเป็นเส้นเป็นริ้ว

หลินสวินโยนสมบัตินี้เข้าไปในเตากระบี่ไร้ก้นบึ้งโดยตรง

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งต่างจากยอดศาสตรามรรคจักรพรรดิในความหมายทั่วไปอย่างสิ้นเชิง สามารถรองรับและดูดซับพลังของวัตถุอมตะได้ จากนั้นจึงเกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

สำหรับเรื่องนี้หลินสวินย่อมยินดี

“พี่หลิน เจ้ามาจากแดนนรกจริงหรือ” เวลานี้เยวี่ยตู๋ชิวเหยียบน้ำเต้าเปลือกเหลืองยักษ์ลูกหนึ่งห้อตะบึงมา เผยสีหน้าประหลาดใจ

“เจ้าว่าอย่างไรเล่า” หลินสวินถามกลับ

“เหมือน เหมือนมาก! ซ้ำยังเป็นดาวข่มที่จับวิญญาณชั่วร้ายโดยเฉพาะด้วย” เยวี่ยตู๋ชิวลูบคาง สีหน้าจริงจัง

เซี่ยงเสี่ยวหยวนอดยิ้มขึ้นมาไม่ได้ “เอาเถอะ พวกเราควรไปได้แล้ว”

นางก็มองออกว่าบนตัวหลินสวินมีความลับมากมาย แต่ไม่ได้ถามมากความด้วยรู้ตนดี

ใครบ้างไม่มีความลับติดตัว

ทั้งสามคนเคลื่อนไหวต่อ ไม่นานก็เจอประตูห้วงอากาศที่ซ่อนอยู่ในหมอกควัน กลางยอดเขามหึมาที่วิญญาณร้ายระดับบรรพจารย์นั่นจำศีลอยู่

“ที่นี่แหละ หลังจากเข้าไปในนั้นก็เท่ากับเข้าสู่เขตผนึกซึ่งเป็นสถานที่ซ่อนวาสนาแห่งนั้นแล้ว จากประสบการณ์ในปีนั้นของท่านพ่อข้า ระหว่างทางนี้จะไม่สงบสุขแล้ว”

เซี่ยงเสี่ยวหยวนพูดพลางพลิกมือหยิบดาบบินเขียวมรกตที่เล็กบางดุจใบหลิวเล่มหนึ่งออกมา เสียงวู้มดังขึ้น มันลอยอยู่ตรงหน้านาง แผ่แสงอสนีสีเขียวคมกริบชวนประหวั่นหลากสาย น่าสะพรึงเป็นอย่างยิ่ง

ดาบอสนีเขียว!

ศาสตราจักรพรรดิบริสุทธิ์ของเซี่ยงเสี่ยวหยวน

“ทะยาน”

เยวี่ยตู๋ชิวสะบัดมือ น้ำเต้าเปลือกเหลืองใต้ฝ่าเท้าโฉบพุ่งหมุนวน เปลี่ยนเป็นขนาดเท่าฝ่ามือทันที ลอยอยู่กลางฝ่ามือ กลิ่นอายแรกกำเนิดอบอวลออกมาจากปากน้ำเต้า น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก

หลินสวินก็เรียกเตากระบี่ไร้ก้นบึ้งออกมา

จากนั้นทั้งสามคนจึงก้าวเข้าไปในประตูห้วงอากาศนั้นพร้อมกัน

…

เมื่อพวกเขาเพิ่งจากไปได้ไม่นาน

ฟุ่บ!

งูตัวเล็กสีแดงก่ำ ขนาดหนาเท่าตะเกียบปรากฏตัวกลางยอดเขามหึมานี้

“ฟ่อๆ…”

นัยน์ตาของงูตัวเล็กสีแดงสดฉายแววตกใจ จากนั้นก็หายไปกลางอากาศในพริบตา

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง

ส่วนลึกของเขตผนึกแห่งหนึ่ง

บ่อเก่าแก่ที่มีหมอกควันลึกลับพวยพุ่ง ในความรางเลือนมีเสียงคำรามเหมือนเทพมารดังออกมาจากส่วนลึกของบ่อเก่าแก่ พาให้ผู้คนใจสั่นระรัว

ข้างบ่อเก่าแก่มีกระบี่เล่มหนึ่งปักอยู่เฉียงๆ ตัวกระบี่ย้อมด้วยกลิ่นคาวเลือด เมื่อไหร่ก็ตามที่เสียงคำรามเหมือนเทพมารนั้นดังขึ้น ตัวกระบี่จะสั่นสะเทือนเล็กน้อย ส่งเสียงครวญเยียบเย็นเป็นอย่างยิ่ง เหมือนกำลังสยบตัวตนน่ากลัวบางอย่างที่อยู่ในส่วนลึกของบ่อเก่าแก่นั่น

ฟุ่บ!

งูตัวเล็กสีเลือดที่หนาเท่าตะเกียบนั้นปรากฏตัวแล้ว

มันมองกระบี่อาบเลือดที่ปักเฉียงอยู่ข้างบ่อเก่าแก่นั้นอย่างหวาดกลัวหาใดเปรียบก่อน จากนั้นจึงส่งเสียงสื่อจิตคลุมเครืออย่างรวดเร็ว

‘ฝ่าบาท ร่างและจิตวิญญาณของราชันเฟยถัวถูกคนสังหารแล้ว’

หมอกควันสีดำชวนประหวั่นพวยพุ่งออกมาจากบ่อเก่าแก่ทันที ในความรางเลือนมีเสียงเยียบเย็นหนึ่งดังขึ้น “เฟยถัวคอยเฝ้าทางเข้า ‘แดนเซียนยอดยุทธ์’ ในกาลเวลาไร้สิ้นสุดนี้ไม่เคยเกิดเรื่องไม่คาดฝัน ทำไมถึงถูกสังหาร”

เสียงนั้นดังครั่นครืนเหมือนกระบี่เทพเสียดกระดูก

งูตัวเล็กสีเลือดตกใจจนตัวสั่นงันงก

“ในแดนเซียนยอดยุทธ์มี ‘ประทับ’ วาสนาดับสิ้นซ่อนอยู่ ให้คนอื่นชิงไปไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นต่อให้พวกเราหลุดออกไปก็ไม่อาจฟื้นคืนจากสภาพครึ่งคนครึ่งผีนี้ได้อย่างสมบูรณ์!”

ในบ่อเก่าแก่นั้นมีเสียงเยียบเย็นเสียดกระดูกดังขึ้นอีกครั้ง

งูตัวเล็กสีเลือดอดกล่าวไม่ได้ “ฝ่าบาท ข้าน้อยจะเรียกชุมนุมขุนพลเทพคนอื่นมุ่งหน้าไปแดนเซียนยอดยุทธ์นั้น แล้วฆ่ามือสังหารที่ปลิดชีพราชันเฟยถัวนั่นซะ!”

“ช้าก่อน!”

เสียงเยียบเย็นในบ่อเก่าแก่ดังขึ้น “เจ้าพาขุนพลเทพห้าคนมุ่งหน้าไป ประจำการอยู่หน้าทางเข้าแดนเซียนยอดยุทธ์ หากผู้ฝึกปราณที่สังหารเฟยถัวนั่นมีความสามารถนำ ‘ประทับยุคสมัย’ ออกมาได้จริง พวกเจ้าก็ชิงสมบัตินี้มาซะ!”

งูตัวเล็กสีเลือดอึ้งไปก่อน จากนั้นจึงหมอบคลานลงกับพื้นพลางกล่าวชื่นชม “ฝ่าบาททรงปรีชา!”