ตอนที่ 2510 หน้าตาคีรีดวงกมลของพวกเรา จะเสื่อมเสียไม่ได้

ตอนที่ 2510 หน้าตาคีรีดวงกมลของพวกเรา จะเสื่อมเสียไม่ได้

เสียงท่องคัมภีร์ดังแว่ว ไม่อาจสกัดกั้น โจมตีสภาวะจิตและจิตวิญญาณของหลินสวินอย่างต่อเนื่องราวกระแสน้ำ

หลินสวินรู้สึกเพียงหัวจะระเบิด สีหน้ายิ่งซีดขาวกว่าเดิม

“หลินสวิน เจ้าเป็นอะไรไป”

เซี่ยงเสี่ยวหยวนและเยวี่ยตู๋ชิวสังเกตเห็นความผิดปกติทันที หลินสวินที่เดิมพุ่งทะยานอานุภาพดุจผ่าลำไผ่ เวลานี้กลับร่างกายโงนเงน หว่างคิ้วเผยแววเจ็บปวดทรมาน

นี่ทำให้ทั้งคู่หน้าเปลี่ยนสี

และภาพนี้ก็พิสูจน์ว่าเสียงท่องคัมภีร์นั่นจ้องเล่นงานเฉพาะหลินสวินคนเดียวเท่านั้น คนอื่นๆ ล้วนไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ

“ไม่เป็นไร”

หลินสวินโบกมือเบาๆ ข่มกลั้นความเจ็บปวดรุนแรงในสภาวะจิตและจิตดั้งเดิมเอาไว้ หมายจะทะยานไปเบื้องหน้าต่อ เนื่องจากใกล้จะออกนอกเวิ้งฟ้านี้ได้แล้ว

แต่ในเวลานี้เสียงเยียบเย็นที่เปี่ยมอำนาจของมารเทพตี้สือก็ดังขึ้นอีกครั้ง

‘เจ้าหนุ่ม เจ้าน่าจะเดาได้แล้ว ข้าถูกขังอยู่ในบ่อผนึกมาร ไม่สามารถลงมือสังหารเจ้าได้โดยตรง แต่เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าจะหนีไปเช่นนี้ได้’

แต่ละคำดุจค้อนเทพกลางหัตถ์เทวดา กระหน่ำทุบสภาวะจิตของหลินสวิน

ควรรู้ว่าสภาวะจิตหลินสวินคงทนแกร่งกล้าถึงขั้นน่าเหลือเชื่อนานแล้ว แต่เวลานี้กลับถูกกระเทือนจนเกือบปริแตกและสูญเสียการควบคุม

การสั่นไหวของสภาวะจิตทำให้พลังขับเคลื่อนและมรรควิถีในตัวเขาล้วนได้รับผลกระทบ ร่างกายโคลงเคลง เกือบถูกวิญญาณร้ายระดับจักรพรรดิทั้งกลุ่มที่กรูผ่านอากาศเข้ามาโจมตีสังหาร

เซี่ยงเสี่ยวหยวนและเยวี่ยตู๋ชิวล้วนตระหนักได้ว่าสถานการณ์ของหลินสวินไม่เข้าที จึงสำแดงไพ่ตายทันที ช่วยหลินสวินปัดป้องการโจมตีจากสี่ทิศแปดทางนั่น

‘ส่งตำราหยกศุภโชคมาเดี๋ยวนี้!’

เสียงของมารเทพตี้สือก้องกังวานในสภาวะจิตของหลินสวิน คล้ายลั่นกลองปลุกขวัญ บดขยี้สภาวะจิตของเขาอย่างยิ่ง

เบื้องหน้าหลินสวินปรากฎดาวสีทอง ทั้งตัวเริ่มสั่นเทิ้ม

นี่เป็นอันตรายครั้งใหญ่ที่สุดที่เข้าเคยประสบตั้งแต่เข้ามาในแดนใหญ่พันศึก

เพียงแค่เสียงสายหนึ่งของศัตรู ก็ทำให้เขาไร้แรงต้านทาน มรรควิถีในตัวเปล่าประโยชน์ ไพ่ตายทั้งปวงใช้การไม่ได้ ไม่มีกลยุทธ์รับมือใดๆ สักนิด

“ฆ่า!”

หลินสวินกัดฟัน สายตาทอประกายบ้าคลั่ง สำแดงพลังเข่นฆ่า แต่เงาร่างของเขาซวนเซ สภาวะจิตประสบแรงโจมตีอันน่าสะพรึงอีกครั้ง

“พี่หลิน!”

พวกเซี่ยงเสี่ยวหยวนสองคนตกใจหน้าเปลี่ยนสียกใหญ่

ผู้ฝึกปราณที่โห่ร้องแห่เข้ามาช่วยหลินสวินก่อนหน้านี้ก็เห็นท่าไม่ดีนานแล้ว เมื่อเห็นดังนี้จึงถอยหนีไปไกลๆ พุ่งไปยังบริเวณไกลโพ้นแต่แรก

และขณะเดียวกันวิญญาณร้ายนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้ามาจากสี่ทิศแปดทางราวตั๊กแตน อัดเต็มแน่นในบริเวณที่พวกหลินสวินอยู่ มากมายแน่นขนัด

มองจากไกลๆ ล้วนไม่สามารถมองเห็นเงาร่างของพวกหลินสวิน

“นี่มันเรื่องอะไรกัน”

“หลินสวินนั่นกำลังตกที่นั่งลำบากหรือ”

“ความแข็งแกร่งของเขา ต้องกระตุ้นความระแวดระวังของวิญญาณร้ายเหล่านั้นแล้วแน่ๆ ถึงได้ไม่ยอมปล่อยเขาออกไปเช่นนี้…”

ในพื้นที่ต่างๆ ของโบราณสถานมหามรรค เหล่าผู้ฝึกปราณที่กำลังต่อสู้ไม่มีใครไม่สูดหายใจสะท้าน

เพราะเวลานี้วิญญาณร้ายที่กระจายตัวอยู่ในโลกกว้างไพศาลผืนนี้ แทบจะพุ่งไปยังบริเวณที่หลินสวินอยู่ทั้งหมด กลบท่วมพื้นที่นั้นโดยสมบูรณ์!

“เร็ว วิญญาณร้ายพวกนั้นแห่ไปจัดการหลินสวินหมดแล้ว นี่เป็นโอกาสของพวกเรา ฝ่าวงล้อมออกไปพร้อมกัน!”

ผู้ฝึกปราณส่วนหนึ่งตะโกนลั่น

“ไป!”

นี่เป็นโอกาสในการหลบหนีที่เยี่ยมยอดที่สุดของพวกเขาอย่างไม่ต้องสงสัย หลินสวินคนเดียวก็ดึงดูดวิญญาณร้ายมากมายมหาศาลไปได้ พลอยทำให้พวกเขาไม่มีสิ่งกีดขวาง สบโอกาสหนีออกไปได้ในทันที

สวบๆๆ!

ละอองแสงรุ้งเทพเป็นสายๆ โฉบผ่านอากาศไป เลือนหายในนอกเวิ้งฟ้า

ไม่มีใครสนใจความเป็นตายของหลินสวิน

สำหรับผู้แข็งแกร่งที่เข้าร่วมทดสอบเหล่านั้น การรอดชีวิตในเวลานี้เป็นสิ่งสำคัญที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

“ทำอย่างไรดี”

เซี่ยงเสี่ยวหยวนและเยวี่ยตู๋ชิวต่างร้อนใจ

ความร้ายแรงของสถานการณ์ในตอนนี้อยู่เหนือความคาดหมายของทั้งสองคนโดยสิ้นเชิง มองเห็นทัพใหญ่วิญญาณร้ายแน่นขนัดเบียดเสียดเหล่านั้น ก็ทำให้พวกเขารู้สึกสิ้นหวังแล้ว

แต่ว่า

ต่อให้อยู่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ทั้งคู่ก็ยังสู้สุดชีวิต ช่วยหลินสวินแบกรับการโจมตีที่มาจากทั่วทิศ

เพียงแต่สถานการณ์ของหลินสวินกลับไม่ได้ดีขึ้น

พลังของมารเทพตี้สือนั่นเผด็จการและพิสดารเกินไป เสียงท่องคัมภีร์ดังไม่หยุด ทำร้ายวิญญาณและสภาวะจิตของหลินสวินเสียหายอย่างหนัก

กล่าวอย่างไม่เกินจริง หลินสวินสามารถยืนหยัดมาถึงตอนนี้ได้ก็เรียกว่าปาฏิหาริย์แล้ว เหตุเพราะสภาวะจิตของเขาแข็งแกร่งและคงทนหาใดเปรียบ

หากเป็นผู้ฝึกปราณคนอื่นในระดับเดียวกัน ไม่มีทางประคองตนมาได้ถึงตอนนี้เด็ดขาด ป่านนี้คงถูกบดขยี้สภาวะจิตป่นปี้ กลายเป็นศพไปนานแล้ว!

‘เคี่ยวกรำพลังสภาวะจิตมาถึงขั้นนี้ได้ ทำให้ข้าแปลกใจจริงๆ น่าเสียดาย เจ้าได้ยากจะหนีคราวเคราะห์พ้นแล้ว!’ เสียงเย็นชาของมารเทพตี้สือดังขึ้น

ประโยคเดียวดั่งสายฟ้าฟาดไร้สิ้นสุด ฟาดผ่าลงมาอย่างหนักหน่วง ประหนึ่งหมายทุบทำลายสภาวะจิตของหลินสวินให้แหลกลาญ

ก็เป็นเวลานี้เอง…

‘โอ๊ยๆๆๆๆ เสียงผีครวญเทพร่ำไห้อะไรกัน ยังไม่จบไม่สิ้นอีกเหรอ จะไม่ให้คนได้หลับได้นอนเลยรึไง’

เสียงตะโกนเจือโทสะคุกรุ่นหาใดเปรียบสายหนึ่งดังขึ้นทันที กึกก้องอยู่ในสภาวะจิตของหลินสวิน

ประหนึ่งหญิงจู้จี้ขี้โวยวาย เพลิงโทสะพุ่งสูง เดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ

ตูม!

ในสภาวะจิตของหลินสวิน เสียงท่องคัมภีร์ที่พุ่งโจมตีไม่หยุดนั่นพลันชะงักไป พลังอหังการแปลกประหลาดก็ถูกกวาดล้างออกไปอย่างแรง