ตอนที่ 2534 หนึ่งกระบี่เปิดประตูเกิดดับ

ตอนที่ 2534 หนึ่งกระบี่เปิดประตูเกิดดับ

ผู้แข็งแกร่งของตระกูลหนานเดือดดาลอีกครั้ง ทั้งถูกลิขิตให้ไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริงได้แล้ว

แสงเซียนสายหนึ่งปรากฏ ก่อนโฉบเข้าไปในร่างหลินสวิน กลายเป็นสิ่งพิสูจน์ว่าเขาได้ชัยชนะสองครั้งติดต่อกัน

ผู้ฝึกปราณนับร้อยในลานประลอง กว่าครึ่งมาจากโลกยอดนิรันดร์ แต่เมื่อเห็นภาพทั้งหมดนี้ก็ตกตะลึงและหวาดกลัวอย่างอดไม่ได้

ในที่สุดพวกเขาก็รู้ว่าทำไมตอนนั้นยักษ์ใหญ่อมตะตระกูลฝูที่มาจากน่านฟ้าที่แปดถึงไปเชิญหลินสวินด้วยตัวเอง

สามารถฝากชื่อในร้อยอันดับแรกของกระดานเร้นลับได้ ย่อมไม่ใช่ผู้ที่บุคคลแห่งยุคทั่วไปเทียบได้แน่!

“ในบรรดาพวกเจ้า ใครจะขึ้นมารับความตายอีก” บนสมรภูมิทวยเทพ หลินสวินเอ่ยปากราบเรียบ สายตากวาดมองเหล่าคนตระกูลหนานเหมือนกำลังเลือกเหยื่อ

สายตานั้นทำให้เหล่าคนตระกูลหนานรู้สึกทนไม่ไหวขึ้นมาบ้างแล้ว

“รังแกกันเกินไปแล้ว! ข้าจะสังหารเจ้า!”

“ให้ข้าจัดการเอง!”

เหล่าคนตระกูลหนานแย่งกันพุ่งไปยังทางเดินสีทองนั่น แต่ละคนราวกับถูกกระตุ้น เหมือนสัตว์ปีศาจที่ดวงตาแดงก่ำ

แต่พวกเขาล้วนถูกหนานหย่งเชียงห้ามไว้ เขาหน้าคล้ำเขียว กล่าวเสียงขรึม “ดูไม่ออกรึ เจ้าสวะตัวจ้อยนั่นต้องการยั่วโมโหพวกเจ้า ให้พวกเจ้าไปรนหาที่ตาย!”

“ตายก็ดีกว่าถูกเขาดูหมิ่นเป็นไหนๆ!” เหล่าคนตระกูลหนานล้วนสีหน้าไม่น่าดู

“มีปณิธาน!”

บนสมรภูมิทวยเทพหลินสวินชูนิ้วโป้งให้ “เอาแต่พูดไม่ลงมือทำใช้ไม่ได้ มาๆๆ วันนี้ข้าคนแซ่หลินจะส่งทุกท่านไปลงนรกให้หมดทุกคน”

เหล่าคนตระกูลหนานมีโทสะยิ่งกว่าเดิมแล้ว แต่สุดท้ายก็ถูกหนานหย่งเชียงขวางไว้ หนานเทียนป้ากับหนานเทียนเจิงล้วนตายแล้ว เขาไม่อาจปล่อยให้มีคนในตระกูลสิ้นชีพอีก

“เฒ่าสวะ เจ้าเป็นถึงบรรพจารย์มรรค ขาดทุนไปมากขนาดนี้ ยังมองคนในตระกูลสิ้นชีพตาปริบๆ ได้แต่ทำตัวเป็นเต่าหดหัวหรือ”

สายตาของหลินสวินมองไปทางหนานหย่งเชียง ไม่อำพรางแววท้าทายแม้แต่น้อย

ใช่ว่าเขาทรงพลังไม่ไว้หน้าใคร แต่ตอนอยู่เมืองจรดฟ้าสี่ตระกูลตงหวงที่รวมถึงตระกูลหนานร่วมมือกัน ป่าวประกาศว่าจะสังหารเขาบนสมรภูมิทวยเทพนี้

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หลินสวินมีหรือจะเกรงใจ

“เจ้าหมอนี่ถึงกับท้าทายบรรพจารย์จักรพรรดิคนหนึ่งเช่นนี้!?” ผู้ฝึกปราณบนลานประลองพวกนั้นต่างฮือฮา ระส่ำระสายไม่หยุด

บรรพจารย์มรรคดั่งปราการสวรรค์กำราบระดับจักรพรรดิ ต่อให้เป็นมกุฎมหาจักรพรรดิก็ยากจะต้านทาน ตั้งแต่อดีตมีผู้โดดเด่นสะดุดตานับไม่ถ้วนหมายจะทำลายปราการสวรรค์นี้ แต่เกือบทั้งหมดล้วนจบลงด้วยความล้มเหลว

แต่ตอนนี้พวกเขามองเห็นอะไร

หลินสวินกำลังท้าทายบรรพจารย์จักรพรรดิ!

หากไม่ใช่ว่าอานุภาพร้ายกาจที่หลินสวินเผยออกมาก่อนหน้านี้ยิ่งใหญ่เกินไป พวกเขาคงวิจารณ์โจมตีหลินสวินว่าหลงระเริงอย่างอดไม่ได้ เหมือนบ้าไปแล้วจริงๆ

“ดี ดี ดี!”

หนานหย่งเชียงโกรธจนผมตั้ง พูดคำว่าดีติดๆ กัน ทั้งตัวเหมือนสัตว์ปีศาจดึกดำบรรพ์ที่ถูกยั่วโทสะ สีหน้าเหี้ยมโหดชวนประหวั่น “เดิมทีข้าก็คิดสังหารเจ้า แต่ตอนนี้ดูท่าว่าการฆ่าเจ้าคงง่ายเกินไป ไม่แน่ว่าคงได้แต่หลอมพลังจิตของเจ้า ทำให้เจ้าอยู่ก็ไม่ได้ ตายก็ไม่สามารถ!”

เขาพูดพลางก้าวไปบนทางเดินสีทองนั่น

“ผู้อาวุโส ต้องแก้แค้นให้ญาติผู้พี่ทั้งสองนะขอรับ!”

เหล่าคนตระกูลหนานพากันตะโกนอย่างคับแค้นใจ

ฟุ่บ!

เงาแสงพุ่งวาบ หนานหย่งเชียงปรากฏตัวบนสมรภูมิทวยเทพแล้ว เพียงพริบตากลิ่นอายบรรพจารย์จักรพรรดิที่น่าหวาดกลัวไร้ขอบเขตพุ่งออกมาจากตัวเขา ทำให้เมฆลมเปลี่ยนสี ฟ้าดินสั่นสะเทือน

ผมเผ้าหนวดเคราเขาพลิ้วไหว ชุดแขนกว้างโบกสะบัด เงาร่างผอมราวกับเทพทรงพลัง บีบกดจนห้วงอากาศใกล้เคียงระเบิดออก

ทุกคนในลานประลองล้วนใจสะท้าน

บรรพจารย์มรรค หากอยู่ในโลกยอดนิรันดร์ก็เป็นผู้ยิ่งใหญ่มากอิทธิพล โอหังเหนือระดับจักรพรรดิ มีอำนาจเหนือสรรพสิ่ง ก้มมองใต้หล้า

นอกจากเหล่าบุคคลระดับอมตะแล้ว บรรพจารย์จักรพรรดิก็นับว่าสูงสุด!

หนานหย่งเชียงไม่ใช่บรรพจารย์มรรคทั่วไปแน่นอน เขามาจากน่านฟ้าที่เจ็ด ไม่เพียงฐานะสูงส่ง มรรควิถียังลึกล้ำยากหยั่งถึง สามารถทำให้ระดับจักรพรรดิคนใดก็ตามรู้สึกสิ้นหวัง

อย่างน้อยในสมรภูมิทวยเทพนี้ หากหนานหย่งเชียงครองสังเวียนก็แทบไม่มีใครโง่ไปสู้กับเขาแน่

การปรากฏตัวของหนานหย่งเชียงไม่ได้ทำให้สีหน้าหลินสวินมีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

คนทั่วไปต่างคิดว่าบรรพจารย์มรรคที่ตายในมือเขาช่วงหลายปีนี้ถูกไพ่ตายบางอย่างบนตัวเขาฆ่า

น่าเสียดาย สิ่งที่คนทั่วไปเชื่อก็ใช่ว่าจะถูกต้องเสมอไป!

ในวันนี้เขาจะบอกกล่าวกับผู้คนในใต้หล้า ว่าปราการสวรรค์ที่แทบไม่มีใครก้าวล่วงได้ตั้งแต่โบราณกาลมา สามารถทำลายได้!

ชิ้ง!

เสียงกระบี่ครวญดังออกมาจากร่างหนานหย่งเชียง

จากนั้นตรงหว่างคิ้วเขา กระบี่โบราณเล่มหนึ่งพุ่งออกมา กลายเป็นประกายกระบี่เจิดจรัสสายหนึ่ง ราวกับมังกรเหินสะบั้นเวิ้งฟ้า ทำลายทะเลหมอกจนแหลกละเอียด

แววตาหนานหย่งเชียงเยียบเย็น ราวกระบี่เทพเล่มหนึ่งพุ่งทะยานสู่ฟ้ากว้าง

ไม่มีคำพูดไร้สาระ ทั้งไม่ชักช้าแม้เพียงเสี้ยว เขายื่นมือกุมกระบี่โบราณเล่มนั้นแล้วฟันออกไปทันที

ฉัวะ!

เมื่ออยู่ต่อหน้ากระบี่เล่มนี้ ห้วงอากาศพันจั้งปริแตก ปรากฏรอยแยกมหึมาสายหนึ่ง ปราณกระบี่ทะลวงเมฆนั้นเหมือนกระบี่เทพสะบั้นเก้าชั้นฟ้า ราวกับผืนฟ้าปฐพีล้วนแตกทลายต่อหน้ากระบี่เดียวนี้

ทันทีที่กระบี่นี้ปรากฏ

ทุกคนในลานประลองล้วนตื่นตระหนกหน้าถอดสีเพราะมัน

ถ้าจะกล่าวอย่างเคร่งครัด หนานหย่งเชียงถูกเรียกว่าบรรพจารย์กระบี่! เป็นบรรพจารย์กระบี่คนหนึ่ง!

ระดับนี้น่าหวาดกลัวแค่ไหนกันแน่

เมื่อเห็นกระบี่พาดขวางเวิ้งฟ้า ทุกคนจึงรู้ถึงความน่ากลัวของบรรพจารย์กระบี่คนหนึ่งอย่างแท้จริง

เปรียบเทียบกันแล้ว หนานเทียนป้ากับหนานเทียนเจิงก่อนหน้านี้เหมือนห่างชั้นจนไม่อาจเทียบได้ ดูอับแสงยิ่งนัก ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่กระบี่แรกที่หนานหย่งเชียงลงมือนี้ก็เพียงพอจะฆ่าพวกเขาได้!

ด้วยหนึ่งกระบี่นี้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรราวกับธารดาราเก้าฟ้าร่วงหล่น มองไม่เห็นจุดเริ่มต้นและสิ้นสุด แข็งแกร่งและน่าหวาดกลัวเกินไป