ตอนที่ 2557 ไม่อาจคาดเดา

ตอนที่ 2557 ไม่อาจคาดเดา

จงหลีเซียวนัยน์ตาหดรัด

พลังเจตจำนงวิถียุทธ์เช่นนี้ทำให้ทุกคนต่างขมวดคิ้วอยู่บ้าง ยังถูกยันต์อสนีเคราะห์กำราบอยู่ชัดๆ แต่กลับใช้วิชาต่อสู้เช่นนี้ได้ น่าเหลือเชื่อจริงๆ

“กล่าวกันถึงที่สุดแล้ว เขายังข้ามด่านเคราะห์ไม่สำเร็จ ไม่อย่างนั้นคงไม่ใช้แค่เจตจำนงวิถียุทธ์ สังหารเขาตอนนี้เป็นโอกาสดีที่สุด”

เสียงฉีหลิงอวิ๋นเย็นชา

“ฆ่า!”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เหล่าผู้กล้ารวมตัว ล้วนลงมือพร้อมกัน โจมตีไปข้างหน้า แน่นอนว่าภายในนั้นมีคนคิดฆ่าหลินสวินเพื่อชิงศุภโชคบนตัวเขา

แต่คนส่วนมากกลับทำเพื่อต้นหงเหมิงหมื่นมรรค ยอดสมบัติแห่งยุคเช่นนี้ ใครไม่คิดฉวยโอกาสยามสถานการณ์ยุ่งเหยิงนี้เล่า ขอแค่พุ่งตัวเข้าไปใกล้ ไม่ต้องการช่วงชิงไปทั้งต้น ขอเพียงตัดมาได้สักกิ่งก็พอใช้ไม่หมดสิ้น!

นี่คือรากฐานแห่งมรรคเซียนที่แท้จริง แบกรับพลังต้นกำเนิดมรรคเซียนไว้ มูลค่าไม่อาจประเมิน สามารถทำให้ระดับอมตะคลุ้มคลั่งเพราะมัน

ไม่อย่างนั้นคนชั้นสูงซึ่งมาจากน่านฟ้าที่แปดอย่างพวกจงหลีเซียวย่อมไม่มีทางวู่วามเช่นนี้แน่

“ผสาน!”

มีคนท่องคัมภีร์มรรคเร้นลับ รอบกายมีแสงมรรคเพลิงเทพชวนประหวั่นไหลวน แววตาเยียบเย็น เปิดฉากบุกตะลุยอย่างบ้าระห่ำ

ต้นหงเหมิงมีแค่ต้นเดียว ต่อให้โค่นไปก็ไม่พอแบ่ง มีแค่ต้องชิงลงมือก่อน

“ไป!”

เสียงกัมปนาทลุ่มลึกหนึ่งดังสนั่นหูเหมือนสายฟ้าฟาด ระดับบรรพจารย์จักรพรรดิคนหนึ่งหวดกระบี่ยักษ์ที่ปกคลุมด้วยกฎเกณฑ์อสนีแน่นหนาไปทางต้นหงเหมิงเช่นกัน

แต่ที่เร็วกว่าพวกเขากลับเป็นอสนีบาตสีทองดุจห้อทะยานสายหนึ่ง เร็วจนน่าเหลือเชื่อ เมื่อมองดูอย่างละเอียด นั่นกลับเป็นนกกระจอกทองตัวหนึ่ง ทั้งตัวราวหล่อจากทองเซียน ส่องประกายลานตา

มันสยายปีกแหวกอากาศ เร็วกว่าทุกคน เห็นชัดว่าครอบครองกฎเกณฑ์แห่งห้วงอากาศว่างเปล่าที่เย้ยฟ้าอย่างยิ่ง โอหังเหนือเหล่าผู้กล้า มันยังเป็นคนแรกที่เข้าใกล้ต้นหงเหมิงเช่นกัน เหยียดกรงเล็บทองมหึมาออกมาหมายจะถอนไปทั้งต้น

ตูม!

ไอพลังต่อสู้ชั้นยอดพุ่งสู่ฟ้า กลายเป็นสายธารสีทองซัดมันลอยไปอย่างรุนแรง นั่นคือพลังเจตจำนงวิถียุทธ์ที่ปล่อยออกมาจากตัวหลินสวิน

ไม่เพียงเท่านี้ พลังทั้งหมดที่พุ่งไปยังต้นหงเหมิงล้วนถูกขวาง กลายเป็นละอองแสงกระจายทั่วฟ้า

ทุกคนขวัญหนีดีฝ่อ!

ต้องรู้ว่าคนที่ลงมือตอนนี้มีมากนับร้อย แต่ละคนล้วนเป็นผู้ยิ่งใหญ่และราชันในระดับจักรพรรดิ ไม่อย่างนั้นย่อมไม่มีทางบุกมาถึงด่านชิงบัลลังก์นี้แน่

แต่ตอนนี้กลับทลายการสกัดของเจตจำนงวิถียุทธ์หนึ่งไม่ได้!

“แกว้ก!”

นกกระจอกทองส่งเสียงหวีดแหลมคล้ายไม่ยินยอม มันไม่ถอยร่นแต่กลับบุกเข้าไป กระพือปีกทองเจิดจรัสแหวกอากาศแล้วดิ่งลงมา อ้าปากโฉบไปทางต้นหงเหมิงอีกครั้ง คล้ายต้องการกลืนต้นไม้นี้เข้าไปในร่าง

จะงอยปากสีทองเฉียบคมกว่าดาบสวรรค์ ตัดทำลายแหวกอากาศ อ้าปากราวจะกลืนกินสรรพสิ่ง!

ทว่าการเปลี่ยนแปลงที่น่ากลัวอย่างหนึ่งกลับปรากฏ นกกระจอกทองที่สยายปีกสีทองบดบังนภา ครอบคลุมฟ้ากว้าง กลับถูกพลังเจตจำนงวิถียุทธ์นั้นยื่นมือคว้าตัวกะทันหัน

มันส่งเสียงเดือดดาล สลัดไม่หลุด กลับเป็นว่าถูกเจตจำนงวิถียุทธ์ของหลินสวินบีบแหลก!

ปัง!

ละอองแสงสีทองเจือโลหิตสาดกระเซ็นขึ้นไป นกกระจอกทองนี้เป็นถึงสัตว์ประหลาดในระดับมกุฎจักรพรรดิ น่ากลัวยิ่งกว่าคนในระดับเดียวกัน

แต่ยังต้านอานุภาพของหลินสวินไม่อยู่ จิตสิ้นวิญญาณสลาย!

“เปิด!”

เสียงตวาดต่ำลึกหนักแน่นราวกับเหล็กดังขึ้น

ลิ่นเฟิงที่เงียบขรึมเสมอมาลงมือแล้ว พลันเห็นเขาถือดาบศึกเรียบง่ายเล่มหนึ่งไว้ในมือ สาวเท้าไปหนึ่งก้าว ฟันดาบที่เตรียมพร้อมไว้นานแล้วออกมาทันที

ฟุ่บ!

ปราณดาบสีดำไร้ใดเปรียบพุ่งวาบ

เจตจำนงวิถียุทธ์ที่ขวางอยู่หน้าต้นหงเหมิงของหลินสวินถูกฟันเป็นสองท่อนทันที ถูกปราณดาบสีดำที่ม้วนแผ่สนั่นหวั่นไหวนั้นบดขยี้สิ้นซาก

อานุภาพของดาบเดียวสะเทือนใต้หล้า!

ทุกคนถูกดาบนี้ทำให้ตกใจ จากนั้นก็อดเผยสีหน้าฮึกเหิมไม่ได้ เจตจำนงวิถียุทธ์นั้นถูกฟัน หลินสวินที่ติดอยู่ในยันต์อสนีเคราะห์ยังจะเอาอะไรมาปกป้องต้นหงเหมิงหมื่นมรรคได้อีก

“ฆ่า!”

“ลงมือ!”

ในที่นั้นมีเสียงตวาดดังขึ้นฉับพลัน พวกจงหลีเซียวกับชือพั่วจวินแทบพุ่งไปยังต้นหงเหมิงหมื่นมรรคตั้งแต่พริบตาแรก

ส่วนลิ่นเฟิงที่ใช้หนึ่งดาบฟันเจตจำนงวิถียุทธ์ของหลินสวิน ไม่ต้องสงสัยว่าเป็นคนที่เร็วที่สุด เงาร่างมาถึงหน้าต้นหงเหมิงโดยแทบไม่ได้พัก

แต่ช่วงที่เขากำลังจะลงมือกลับรับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่าง ถอยตัวหนีทันที

จากนั้นพวกจงหลีเซียวกับชือพั่วจวินก็หน้าเปลี่ยนสี พุ่งหลบโดยไม่ลังเล

ยังไม่รอให้คนอื่นตอบสนอง ปราณกระบี่ดุจรุ้งเทพสายหนึ่งพุ่งแหวกอากาศ วาดกวาดมาจากจุดที่ห่างไปไม่ไกล

ฉัวะๆๆ…

ผู้ฝึกปราณสิบกว่าคนที่พุ่งมาหน้าสุด เมื่ออยู่ต่อหน้ากระบี่นี้ก็เหมือนพืชผลในท้องทุ่ง ถูกเฉือนกวาดร่างแยก พลังจิตพังทลาย ฝนโลหิตสาดพรมราวน้ำตก

พลังป้องกันและสมบัติบนตัวพวกเขา รวมถึงการต้านทานก่อนตาย ทั้งหมดราวกระดาษเปื่อย ไม่อาจขวางแต่แรก

ส่วนผู้คนที่อยู่ด้านหลังพวกเขาและโชคดีหอบชีวิตกลับมาได้ต่างตกใจจนเหงื่อแตกทั้งตัว เหมือนไปเยือนประตูนรกมารอบหนึ่งจริงๆ

ปราณกระบี่นั้นน่ากลัวเกินไป ทรงพลังเกินต้านทาน!

เวลานี้ทุกคนเพิ่งสังเกตเห็น คนที่ฟันกระบี่นี้ออกมาก็คือหลินสวิน!

ยันต์อสนีเคราะห์ที่ปกคลุมบนตัวเขาหายไปแล้ว เผยเงาร่างสูงโปร่งทรงพลังของเขา พลังขับเคลื่อนแข็งแกร่งมืดฟ้ามัวดิน ครอบคลุมทั่วบริเวณ!