ตอนที่ 2560 สัตว์ประหลาดแบบไหนกัน

ตอนที่ 2560 สัตว์ประหลาดแบบไหนกัน

การต่อสู้ดำเนินมาถึงตอนนี้ เพิ่งผ่านไปเพียงหนึ่งถ้วยชา

ทว่าเหตุการณ์ก่อนหลังคือมีมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิคนหนึ่งร่วงหล่น มู่อี้ถูกหมัดเจตจำนงวิถียุทธ์ต่อยตาย จงหลีเซียวถูกหลินสวินใช้กระบี่มรรคฟันร่างแยก ลิ่นเฟิงถูกพลังหมัดของหลินสวินซัดแหลก…

ในช่วงเวลานี้ยิ่งมีผู้ฝึกปราณที่เรียกได้ว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในระดับจักรพรรดิกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าล้มลงใต้เท้าหลินสวิน!

คนมากมายล้วนเผ่นหนีไปแต่แรก ถูกอานุภาพดุจไร้คู่ต่อกรของหลินสวินทำเอาขวัญกระเจิง

ผลลัพธ์นี้ทำให้คนราวกับตกอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง!

เวลานี้ทั่วทั้งสนามรบเงียบสงัด

ถึงตอนนี้คนที่รอดชีวิตต่างรู้สึกสิ้นหวัง จะให้สู้อย่างไร ไม่ใช่คู่ต่อสู้เลยสักนิด สิ่งที่ย่ำแย่กว่าคือแค่คิดหนีก็ยังทำไม่ได้

ชือพั่วจวินเคยพยายามหลบหนี แต่เพิ่งขยับตัวก็ถูกหลินสวินขัดขวาง ต่อให้เขาใช้วิชาลับต้องห้ามออกมาก็ไม่สามารถสั่นคลอนการขวางกั้นของเตากระบี่ไร้ก้นบึ้งได้

นี่ทำให้เขาก็พรั่นพรึงโดยสมบูรณ์เช่นกัน

ตั้งแต่เริ่มสู้จนบัดนี้ คนที่ตายก็ตายไป คนที่หนีก็หนีไป เหลือเพียงเขากับฉีหลิงอวิ๋นสองคน!

และพอมองไปทางฉีหลิงอวิ๋น ขณะนี้ก็สีหน้าซีดเซียวไม่ต่างกัน นางเคยชี้นิ้วสั่งการอย่างอวดดีหวังให้หลินสวินก้มหัวสวามิภักดิ์ ตอนนี้ดูแล้วออกจะน่าขันไปบ้าง

แต่นางต่างไปจากชือพั่วจวิน นางยังคงวางตัวสุขุม ไม่ได้ตระหนกลนลาน

กล่าวอีกนัยคือนางยังคงมีความมั่นใจอยู่

หลินสวินไม่ได้หยุดมือ อันที่จริงตั้งแต่ต่อสู้จนบัดนี้เขาไม่เคยหยุดการเคลื่อนไหวเลย เพราะเขาไม่ยอมปล่อยศัตรูให้หนีรอดสักนิด

“ข้าจะสู้กับเจ้าเอง!”

เมื่อเห็นหลินสวินพุ่งเข้ามา ชือพั่วจวินที่หนีอย่างไรก็หนีไม่รอดส่งเสียงตะโกนลั่นราวกับทุ่มสุดตัว บริเวณหว่างคิ้วของเขามีแสงสว่างเจิดจ้านับไม่ถ้วนพุ่งออกมา ถักทอเป็นโลกจักรวาลใบหนึ่ง หลากสีสันบาดตา ไพศาลไร้พรมแดน กดกำราบลงมาทางหลินสวิน

ตูมโครม!

ภายในโลกจักรวาลมีสุริยันจันทราดาราโคจร ไอแรกกำเนิดพร่ามัว ราวกับของจริง น่าเหลือเชื่อถึงขีดสุด

หลินสวินไม่ได้หลบเลี่ยง เงาร่างสาดแสงหมื่นจั้ง ก้าวเท้าเหยียบย่าง อานุภาพล้นฟ้าแผ่ออกมาจากตัวเขา แปลงเป็นหุบเหวใหญ่ลึกเหลือประมาณ บดขยี้ฟ้าดิน สูบกลืนโลกจักรวาลที่เหมือนของจริงนั่นโดยตรง!

พรูด!

ชือพั่วจวินกระอักเลือดคำโต หว่างคิ้วแตกระเบิด ปรากฏปากแผลน่าสะพรึง เขาตาแทบถลน ไม่กล้าเชื่อสักนิดว่าอภินิหารพรสวรรค์ที่แกร่งที่สุดของตนกลับถูกกลืนหาย ดูเปราะบางได้ถึงเพียงนั้น

“ฆ่า!”

เขากระตุ้นน้ำเต้าทองม่วง ธารดาราอมตะหลั่งริน ม้วนแผ่บนผืนฟ้า สว่างไสวแสบตา

หลินสวินสายตาเย็นเยียบ ไอสังหารหนาหนัก กำราบไร้ปรานี

และพร้อมกันนั้นเงาร่างของเขาวาบกะพริบทันควัน กายมรรคทั้งห้าพุ่งออกไปพร้อมกัน ขวางอยู่หน้าตำหนักเซียนใจกลางด้วยความเร็วน่าเหลือเชื่อ ลงมือพร้อมเพรียง

ตูม!

ท่ามกลางละอองแสงพวยพุ่ง เงาร่างสายหนึ่งซวนเซถอยร่นอยู่กลางห้วงอากาศ เป็นฉีหลิงอวิ๋นนั่นเอง ก่อนหน้านี้ไม่รู้นางใช้วิชาลับอะไร ถึงกับแปลงกายล่องหน พยายามหนีออกจากที่นี่

แต่กลับถูกหลินสวินมองทะลุ ใช้กายมรรคทั้งห้าไปขวางนางไว้!

“ฆ่าคนมากมายขนาดนี้ ครั้งนี้ต่อให้เจ้ารอดชีวิตออกจากที่นี่ แต่เมื่อถึงออกไปนอกโบราณสถานทวยเทพจะหนีไปไหนได้อีก”

นัยน์ตาฉีหลิงอวิ๋นเย็นชา ดวงตางามปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็ง หญิงสาวสง่างามในชุดกระโปรงยาวถือม้วนตำราอยู่ในมือ เวลานี้ก็เห็นได้ชัดว่าสะบักสะบอมมากเช่นกัน ไม่สามารถวางตัวเยือกเย็นเหมือนก่อนหน้านี้ได้อีก หว่างคิ้วเต็มไปด้วยความอึมครึม

หลินสวินไม่ได้สนใจ ตั้งหน้าตั้งตากำราบชือพั่วจวิน

ตูม!

ภาพที่เพิ่งเกิดขึ้นกับตัวลิ่นเฟิงเมื่อครู่ฉายซ้ำอีกครั้งราวกับเลียนแบบ ก่อนอื่นน้ำเต้าทองม่วงนั่นถูกเตากระบี่ไร้ก้นบึ้งกำราบกักขังอยู่ในห้วงอากาศ

จากนั้นเมื่อหลินสวินย่าวเท้าปล่อยหมัดหนึ่งออกไป ในประกายแสงไร้ทัดเทียมนั่น สมบัติป้องกันบนตัวชือพั่วจวินแตกระเบิดออกทั้งหมดประหนึ่งกระดาษเปื่อย จากนั้นวิชามรรคป้องกันแน่นหนาที่ปิดครอบบนร่างเขาก็ยังถูกพลังหมัดน่าประหวั่นนี้บดขยี้แหลกด้วยเช่นกัน

พรูด!

หมัดเดียว ทั้งตัวเขาล้วนถูกโจมตีสังหาร ร่างกายถูกทะลวงตรงๆ ระเบิดเป็นละอองเลือดกลางอากาศ จากนั้นถูกพลังหมัดไพศาลบดขยี้จนอันตรธานหายไป!

มกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิตระกูลชือจากน่านฟ้าที่แปดคนนี้ ก็จบชีวิตด้วยความคับแค้นอยู่ที่นี่ตามรอยลิ่นเฟิง จงหลีเซียว และมู่อี้เช่นกัน!

และขณะนี้ ในตำหนักเซียนใจกลางเหลือเพียงศัตรูอย่างฉีหลิงอวิ๋นคนเดียว!

ฟ้าดินสั่นสะเทือน ไอแรกกำเนิดขุ่นมัว

เบื้องหน้าฉีหลิงอวิ๋นที่ถูกขวางอยู่หน้าตำหนักเซียนปรากฏคัมภีร์ประกายเหลืองเล่มหนึ่ง มีทั้งสิ้นหนึ่งร้อยแปดหน้า บนนั้นล้วนประทับอักษรโบราณแฝงความไม่เสื่อมคลายกลายๆ บิดขดเหมือนไส้เดือน

กายมรรคทั้งห้าของหลินสวินโจมตีออกไปพร้อมกัน กลับไม่สามารถทลายพลังป้องกันของคัมภีร์เล่มนี้ได้!

ควรรู้ว่าพลังต่อสู้ของกายมรรคทั้งห้าแต่ละร่างล้วนเทียบเท่าร่างต้น เมื่อหลินสวินกลายเป็นมกุฎบรรพจารย์ กายมรรคทั้งห้าก็เปลี่ยนแปลงไปด้วย พลังต่อสู้ต่างไปจากเดิมนานแล้ว

ทว่าคัมภีร์ประกายเหลืองนั่นน่าเหลือเชื่อยิ่ง พลังที่สร้างขึ้นคลุมเครือยากจะพรรณนา สลายวิชามรรคและอานุภาพทั้งหมดจนสิ้น ไม่สามารถทำร้ายฉีหลิงอวิ๋นที่ได้รับความคุ้มครองอยู่ในนั้นแม้เพียงเศษเสี้ยว

ไกลออกไปร่างต้นของหลินสวินเดินมา รูปร่างสูงโปร่ง ผมดำหนา สายตาลุ่มลึกคมกริบจับจ้องฉีหลิงอวิ๋น

เหนือศีรษะของเขา บริเวณปากเตากระบี่ไร้ก้นบึ้งมีแสงมรรคมหาศาลไหลหลั่งออกมาราวแพน้ำตก ปกป้องเขาเอาไว้ภายในนั้น ดุจดั่งเซียนศักดิ์สิทธิ์ มีอานุภาพสูงสุด