ตอนที่ 2273
ตอนที่ 2579 ข้า จะฆ่าพวกเขาให้หมด!
October 21, 2026
ตอนที่ 2579 ข้า จะฆ่าพวกเขาให้หมด!
กลางฟ้าดารา เลือดสาดกระเซ็น เสียงคำรามสะเทือนฟ้า
พรูด!
พรูด!
พรูด!
ท่ามกลางเสียงคำรามอื้ออึง ร่างของสัตว์ประหลาดฟ้าดาราตัวโตเท่าภูเขาระเบิดออกเป็นพักๆ เลือดหลั่งดั่งสายฝน ตลบอบอบอวลเหนือท้องนภา
ก็พบว่าในกองทัพสัตว์ประหลาดฟ้าดาราแน่นขนัดนั้น เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งเหนือหัวหลินสวินลอยล่อง แสงมรรคมากมายไหลหลั่ง โอบล้อมเงาร่างของเขากับซย่าจื้อ ทะลวงออกเป็นเส้นทางสายโลหิตที่เกือบเหมือนการเคลื่อนกวาดตลอดทาง ทุกที่ที่ผ่านมีแต่ซากศพแหลกกระจุย ฝนเลือดสาดซัด และเสียงคำรามเจ็บปวด
สัตว์ประหลาดฟ้าดาราเหล่านี้แข็งแกร่งและน่ากลัวกว่าที่เคยพบก่อนหน้านี้จริงๆ ที่อ่อนแอที่สุดยังเทียบได้กับผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิ พวกที่แข็งแกร่งบางตัวถึงกับไม่ด้อยไปกว่าระดับบรรพจารย์จักรพรรดิ
หากเปลี่ยนเป็นระดับจักรพรรดิคนอื่น ภายใต้การปิดล้อมเช่นนี้เกรงว่าคงรู้สึกสิ้นหวังไปหมด
แต่สำหรับหลินสวินแล้ว จำนวนมากแค่ไหนก็ไม่มีภัยคุกคามอะไรให้พูดถึงอยู่ดี ด้วยมรรควิถีของเขาในตอนนี้ กระทั่งมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิยังสังหารได้สบาย เมื่อรับมือกับพวกที่มีระดับจักรพรรดิจึงง่ายดายราวกับฉีกภาพวาด
ยิ่งไปกว่านั้นแม้ว่าสัตว์ประหลาดฟ้าดาราพวกนี้จะเทียบได้กับระดับจักรพรรดิ แต่อย่างไรก็ไม่ใช่ผู้ฝึกปราณที่แท้จริง ทั้งยังไร้สติปัญญา มีเพียงสัญชาตญาณในการเข่นฆ่า
นี่ทำให้ยามหลินสวินต่อสู้ยิ่งสบายขึ้นไปอีก
เพียงไม่ถึงครึ่งเค่อ
ก็ถูกเขาฝ่าวงล้อม ทะยานออกไปยังฟ้าดาราไกลลิบ ตั้งแต่เริ่มจนจบไม่ได้พบภัยคุกคามที่แท้จริงแต่อย่างใด
ฟุ่บ!
ทว่าหลินสวินเพิ่งหลุดออกมาไม่นาน แสงเคลื่อนสีเขียวพิสดารสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากที่ไกลลิบ ทุกที่ที่ผ่านฟ้าดาราถึงกับถูกกรีดออกเป็นรอยแยกมหึมา แหวกออกเหมือนโกรกธาร
เมื่อมองดูแสงเคลื่อนสีเขียวนั้นอีกครั้ง ถึงกับเป็นดาบกระดูกสีเขียวเล่มหนึ่ง รูปทรงเป็นเอกลักษณ์เหมือนจันทร์เสี้ยว แสงเย็นเยียบน่าหวาดหวั่นหลั่งไหลอยู่ตามคมดาบ
หลินสวินนัยน์ตาหดรัด ใช้เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งต้านทาน ทั้งสองปะทะกัน เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งถึงกับถูกซัดกระเด็นออกไป ส่งเสียงครวญไม่หยุด
พรูด!
เพราะเชื่อมโยงถึงกัน หลินสวินจึงกระอักเลือดออกมาทันที
พลังอมตะ!
เขาสีหน้าไม่ย่ำแย่ รับรู้ได้ว่าพลังของดาบกระดูกสีเขียวเล่มนั้นเกินระดับจักรพรรดิไปแล้ว
สวบ!
ท่ามกลางเสียงทะยานแสบหู แสงสีเขียวพร่างพรม ดาบกระดูกเล่มนั้นฟันมาอีกครั้ง ว่องไวดุจแสงสายฟ้า เปี่ยมด้วยกลิ่นอายสังหารยากคาดเดา
สารกาย พลังชีวิตและจิตวิญญาณทั้งตัวหลินสวินเหมือนเพลิงลุกโชน ใช้พลังทั้งหมดเข้าต้านทาน
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
เสียงปะทะดังลั่นสนั่นหู แม้ทุกการโจมตีจะถูกเตากระบี่ไร้ก้นบึ้งรับไว้ แต่ภายใต้การโจมตีของพลังอันน่ากลัวเช่นนั้น กลับสะเทือนจนพลังขับเคลื่อนหลินสวินยุ่งเหยิง กระอักเลือดไม่ว่างเว้น สีหน้ายังเปลี่ยนเป็นซีดเผือด
นี่เขาเทียบกับระดับอมตะทั่วไปได้ที่ไหน เทียบกับระดับอมตะอย่างตงหวงคง ชื่อชางหุนแล้วยังไม่ด้อยกว่าด้วยซ้ำ!
ที่น่ากลัวที่สุดก็คือ จนถึงตอนนี้หลินสวินยังไม่เห็นว่าคนที่ใช้ดาบกระดูกสีเขียวเล่มนี้อยู่ที่ไหน
ความรู้สึกวิกฤตอย่างแรงกล้าผุดขึ้นในใจหลินสวิน
“ให้ข้าจัดการ”
ซย่าจื้อลงมือโดยพลัน ทวนศึกกระดูกขาวที่มีแสงดาวไหลเวียนอยู่แทงออกไปทันที
เสียงเคร้งดังขึ้น ดาบกระดูกสีเขียวที่เล่นงานหลินสวินจนได้รับบาดเจ็บเต็มตัวก่อนหน้านี้กลับถูกซัดกระจุยอย่างรุนแรง ระเบิดออกกลางอากาศ
แต่หลินสวินกลับสังเกตเห็นว่าซย่าจื้อที่เดิมทีก็บาดเจ็บสาหัสอยู่แล้วมีเลือดไหลออกมาจากมุมปากอีกครั้ง นี่ทำให้เขาจิตใจหดรัด ตะคอกลั่นว่า “อย่าใช้พลังในร่างเจ้าอีกนะ!”
ซย่าจื้อกลับไม่สนใจ คว้าแขนหลินสวินไว้แล้วเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างฉับไว
ตูม!
ทันใดนั้นคทาหรูอี้สีดำเล่มหนึ่งก็กระแทกลงมาอย่างจัง
ซย่าจื้อไม่หลบไม่หนี กวาดทวนศึกกระดูกขาวในมือออกไป คทาหรูอี้สีดำเล่มนี้ถูกซัดกระจุยเช่นกัน แหลกสลายกลายเป็นละอองแสงปลิวว่อนในห้วงอากาศ
เสียงอุทานแผ่วเบาเสียงหนึ่งดังขึ้นในห้วงอากาศไกลลิบ
หลินสวินกลับไม่อาจสนใจเรื่องพวกนี้ เขาเห็นแค่ว่าร่างของซย่าจื้อเริ่มแตกและมีเลือดไหลอีกแล้ว นี่ทำให้เขาตาแทบถลน
“ยังไม่เลิกราอีกหรือ!”
เขาคำรามดังลั่น เสียงสะเทือนฟ้าดารา ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง สีหน้าเริ่มดุดัน
ตั้งแต่ออกมาจากโบราณสถานทวยเทพจนบัดนี้ เริ่มจากพวกระดับอมตะห้าคนอย่างพวกฉีเทียนหลิน ชื่อชางหุนโจมตีเข้ามา หลังสังหารพวกเขาอย่างยากเย็น คนใหญ่คนโตของตระกูลหวัง ยักษ์ใหญ่อมตะอันดับหนึ่ง ยังใช้กระบี่ตัดมรรคทำให้อาจารย์อาคงเจวี๋ยได้รับบาดเจ็บสาหัส และส่งผลให้ศิษย์พี่สี่ต้องจ่ายค่าตอบแทนด้วยชีวิตถึงเปิดทางรอดให้เขาได้!
แต่ทั้งหมดนี้ยังไม่จบลง
ในฟ้าดาราที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้ มารเทพตี้สือโจมตีเข้ามา ทำให้เขากับซย่าจื้อต่างบาดเจ็บสาหัสกว่าจะเอาชนะอีกฝ่ายได้อย่างสมบูรณ์
หลังความสงบสุขอันแสนสั้น กองทัพสัตว์ประหลาดฟ้าดารานั่นก็มาเยือนชนิดมืดฟ้ามัวดิน…
ถึงตอนนี้กระทั่งศัตรูเป็นใครยังไม่รู้ด้วยซ้ำ แค่ดาบกระดูกสีเขียวเล่มหนึ่ง คทาหรูอี้สีดำเล่มหนึ่ง ก็ทำให้เขากับซย่าจื้อตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายและวิกฤตอีกครั้ง!
ทั้งหมดนี้เหมือนไม่มีทางเลิกรา ไอสังหารที่มาเยือนครั้งแล้วครั้งเล่า จะไม่ให้หลินสวินโกรธแค้นคลุ้มคลั่งได้อย่างไร
สิ่งที่ตอบกลับหลินสวินมาคือประทับเทพทองอร่ามสายหนึ่ง อุบัติขึ้นกลางอากาศ กำราบลงมาอย่างรุนแรงราวกับดวงอาทิตย์อันตระการตาหาใดเทียบ
ตูม!
ยังคงเป็นซย่าจื้อที่ลงมือซัดประทับเทพสีทองนั้นให้แหลกกระจุยเช่นเดิม แต่อาการบาดเจ็บของนางยิ่งรุนแรงขึ้น ร่างกายล้วนโชกไปด้วยเลือดสดๆ คล้ายกำลังจะแตกสลาย
แต่ในขณะเดียวกัน ปิ่นปักผมเรียวเล็กสีเงินเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นทันควัน แทงเข้าที่กลางหลังของซย่าจื้ออย่างจัง
ภาพนี้กระตุ้นให้หลินสวินเลือดขึ้นตา ความโกรธแค้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนประหนึ่งหินหนืด กระตุ้นจนทั้งตัวเขาเหมือนลุกไหม้ เขาพุ่งออกไปราวกับไม่สนใจสิ่งใดอีก
ฟุ่บ!
ปิ่นปักผมสีเงินทะลุผ่านจากด้านหลังเขา นำพาเลือดสดๆ ร้อนระอุออกมาด้วย