ตอนที่ 2590 ดีดนิ้วกำจัดศัตรู

ตอนที่ 2590 ดีดนิ้วกำจัดศัตรู

ทั้งขบวนมีหกเจ็ดคน

ผู้นำคือชายวัยกลางคนในชุดขนนกที่เท้าเหยียบเมฆมงคลสีชาด แขนเสื้อกว้างสะบัดไหว จอนผมสีขาว ทั่วร่างรายล้อมกฎเกณฑ์ระดับบรรพจารย์เป็นสายๆ ชวนเขย่าขวัญกระชากวิญญาณ

บนตัวทุกคนที่อยู่ข้างๆ เขาก็มีกลิ่นอายระดับบรรพจารย์แผ่คลุ้งอยู่เช่นเดียวกัน

สวบ!

เงาร่างเนี่ยชิงหรงปรากฏตัวทันที เมื่อมองเห็นภาพนี้ บนใบหน้างามก็อดเผยไอเย็นสะท้านไม่ได้

“หยวนวั่นฉง สำนักศึกษาเยือกแข็งของพวกเจ้าคิดจะทำอะไร”

เนี่ยชิงหรงกล่าวเย็นชา ยานสมบัติหยุดนิ่ง ห้วงอากาศใกล้เคียงดุดัน บรรยากาศก็เปลี่ยนเป็นกดดันหาใดเปรียบ

“แน่นอนว่าเพื่อแผนภาพลับม้วนนั้นอยู่แล้ว”

ชายวัยกลางคนชุดขนนกที่เป็นผู้นำยิ้มขณะเอ่ยพูด มองสำรวจทรวดทรงของเนี่ยชิงหรงด้วยสายตาจาบจ้วง กล่าวด้วยแววตาแฝงความร้อนเร่า “อีกอย่าง ยังคิดจะถือโอกาสนี้เชิญรองเจ้าสำนักเนี่ยมาเป็นแขกที่สำนักซอมซ่อของข้าด้วย แค่ไม่รู้ว่ารองเจ้าสำนักเนี่ยจะให้เกียรติมาหรือไม่”

นัยน์ตาเนี่ยชิงหรงผุดแววชิงชัง กล่าวว่า “แผนภาพลับที่เจ้าพูดถึงข้าไม่รู้สักนิด อีกอย่างพาคนมากมายเช่นนี้มุ่งหน้ามา ไม่กลัวว่าจะล่วงเกินสำนักศึกษาสองลักษณ์ของข้าสักนิดหรือ”

“ในเมื่อข้ากล้ามา เจ้าคิดว่าพวกเรายังจะกลัวล่วงเกินสำนักศึกษาสองลักษณ์อีกหรือ” ชายวัยกลางคนชุดขนนกเผยแววนึกสนุก “รองเจ้าสำนักเนี่ย เวลามีไม่มากนัก ข้าจะให้ทางเลือกแก่เจ้า จะยอมตามข้าไปดีๆ หรือจะให้พวกเราลงมือพาตัวเจ้าไป”

ทุกคนรอบตัวเขาล้วนจับจ้องมาที่ตัวเนี่ยชิงหรงด้วยสายตาแข็งกร้าว

ในใจเนี่ยชิงหรงหนักอึ้ง ตระหนักได้ถึงความร้ายแรงของปัญหา อีกฝ่ายเคลื่อนไหวครั้งนี้เห็นชัดว่าวางแผนมาล่วงหน้าแล้ว หนำซ้ำยังไม่กลัวแตกหักกับสำนักศึกษาสองลักษณ์ด้วย!

‘สหายยุทธ์ พวกเขามาเพราะข้า อีกเดี๋ยวเจ้าพาเสี่ยวซีหนีไปเถอะ’

นางรีบสื่อจิตทันที ‘ข้าจะทุ่มสุดกำลังถ่วงพวกเขาไว้ ยื้อหนทางรอดให้พวกเจ้า’

‘ไม่คุ้ม’

กลับเห็นหลินสวินส่ายหน้าเอ่ยปฏิเสธ

เนี่ยชิงหรงอึ้งไป

หลินสวินเอ่ยพูดเสียงเรียบโดยรอให้นางตอบสนอง “ภายในสามลมหายใจ หากไม่จากไป เช่นนั้นก็ต่ออยู่กันหมดนี่แหละ”

พวกชายวัยกลางคนชุดขนนกหยวนวั่นฉงล้วนอึ้งไป ก่อนจะหันสายตาไปมองหลินสวิน แววตาเต็มไปด้วยความกังขา แปลกใจและสงสัย

เจ้าหมอนี่เป็นใคร

ปากดีชะมัด!

“สหายยุทธ์ พวกเขามาจากสำนักศึกษาเยือกแข็ง หากเจ้าเข้ามาพัวพันจะเท่ากับผูกแค้นกับสำนักศึกษาเยือกแข็ง เช่นนี้ยิ่งไม่คุ้ม”

เมื่อเห็นว่าหลินสวินหยัดตัวลุกออกมา เนี่ยชิงหรงก็แปลกใจมากเช่นกัน แต่จากนั้นก็อดเตือนอย่างขมขื่นไม่ได้ นางไม่กล้าเอาเรื่องนี้ไปขุดหลุมฝังหลินสวิน

“ข้าได้ยินว่าในเผ่าจักรพรรดิอมตะที่คอยหนุนอยู่เบื้องหลังสำนักศึกษาเยือกแข็งนี่ หนึ่งในนั้นมีตระกูลเหวินด้วยหรือ” จู่ๆ หลินสวินก็ถามขึ้น

เนี่ยชิงหรงพยักหน้า “ถูกต้อง”

นางเข้าใจว่าหลินสวินสัมผัสได้ถึงความร้ายแรง ตั้งใจจะถอนตัวกลับ

ไหนเลยจะคิดว่าพริบตาต่อมาก็เห็นหลินสวินยิ้มเอ่ยว่า “เช่นนั้นเรื่องนี้ข้าจำเป็นต้องเข้าไปยุ่งสักหน่อยแล้ว”

พวกหยวนวั่นฉงล้วนตะลึงอึ้งค้างอย่างมาก คำพูดของหลินสวินเรียบง่ายสบายๆ แต่พอพวกเขาได้ยิน นั่นไม่ใช่ฝีปากกล้าธรรมดาๆ

“อายุยังน้อย แต่ฝีปากกลับใหญ่โตขนาดนี้ ข้าอยากลองดูนักว่าเจ้าจะมีฝีมืออย่างที่พูดหรือไม่!”

นัยน์ตาหยวนวั่นฉงทอไอสังหารวาบ

ตูม!

บนตัวเขามีเจตกระบี่สีชาดเจิดจ้าสายหนึ่งพุ่งออกมา หินหนืดพลุ่งพล่าน เจตกระบี่เคลื่อนขวางอากาศ กลิ่นอายระดับบรรพจารย์น่าสะพรึงโหมกระหน่ำ ทำให้เวิ้งฟ้าแถบนี้คล้ายเพลิงโหม

“ฟัน!”

เขาตะโกนสนั่นดุจฟ้าคำราม

ก็เห็นเจตกระบี่สีชาดนั้นฟันลงมา เปลวเพลิงลุกโชนเผาไหม้ห้วงอากาศ

“สามลมหายใจผ่านไปแล้ว…”

ในเสียงเฉยเมยเย็นชา หลินสวินโบกแขนเสื้อคราหนึ่ง เจตกระบี่แดงเพลิงที่เรียกได้ว่าน่าสะพรึงนั่นถูกลมซัดแหลกกระจุยดุจปุยเมฆขาดวิ่น

และพร้อมกันนั้นเงาร่างหลินสวินหายลับไปในอากาศ

“แย่แล้ว!”

หยวนวั่นฉงหน้าเปลี่ยนสียกใหญ่ เร่งกระตุ้นมรรควิถีในตัวทันที

วู้ม!

ระฆังทองแดงสีทองอร่ามใบหนึ่งปรากฏ ปกป้องเงาร่างของเขาไว้ภายในนั้น บนระฆังทองแดงผุดลวดลายมรรคลึกลับนับหมื่นออกมา เปล่งแสงสว่างเจิดจ้า

ระฆังเทพควบคุมมรรค!

นี่คือสมบัติจักรพรรดิบริสุทธิ์ของหยวนวั่นฉง ฟูมฟักภายในกายนานหลายพันปี ทันทีที่เรียกออกมาก็เหมือนปราการสวรรค์ตั้งขวางอยู่เบื้องหน้า ปกป้องอย่างไร้ช่องโหว่

เงาร่างหลินสวินปรากฏเบื้องหน้าหยวนวั่นฉงอย่างน่าประหลาด ก่อนยื่นมือใหญ่เรียวยาวออกมาตบเบาๆ คราหนึ่ง

เคร้ง!!

เสียงกระแทกสนั่นอึงอลดังก้อง ก็เห็นระฆังทองแดงสีทองอร่ามนั่นถูกตบยุบเป็นรอยฝ่ามืออย่างจัง รอยร้าวชวนสยองติดตาปรากฏขึ้นทั่วตัวระฆังทองแดง

จากนั้นที่ตามมาติดๆ…

เสียงตูมดังคราหนึ่ง สมบัติจักรพรรดิบริสุทธิ์ที่ถูกหยวนวั่นฉงมองเป็นปราการสวรรค์ชิ้นนี้ถึงกับแตกระเบิดตรงๆ กลายเป็นเศษชิ้นส่วนนับไม่ถ้วนระเบิดกระเด็นออกมา

ภายใต้แรงโจมตี ร่างของหยวนวั่นฉงราวถูกหัตถ์เทพเบื้องบนตบเข้าอย่างจัง พลังป้องกันที่ปิดครอบทั่วร่างระเบิดแหลกเป็นชั้นๆ ถึงตอนท้ายผิวหนังของเขายังแตกระเบิด เลือดสดลอยกระเซ็น เศษเนื้อปลิวคว้าง