ตอนที่ 2603 ประตูเนรเทศ

ตอนที่ 2603 ประตูเนรเทศ

เฮ่อโหย่วฟางบาดเจ็บสาหัสด้วยการโจมตีเดียว!

ในตำหนัก ถ้อยคำเมื่อครู่ของหลินสวินยังคงดังก้อง

“บอกว่าเจ้านับเป็นตัวอะไร เจ้ายังไม่ยอมหรือ”

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ ทำให้เนี่ยชิงหรงกับเหลิ่งชิงเสวี่ยตกตะลึงไปเป็นอย่างแรก จากนั้นดวงตาพลันเปล่งประกาย ความประหลาดใจอันยากปกปิดผุดขึ้นในใจ

เงาร่างที่มาถึงกลางอากาศนั้น ไม่ใช่หลินสวินแล้วจะเป็นใคร

“เจ้าเป็นใคร”

หงอิ้งเหอก็ตกตะลึงตัวแข็งทื่อ แววตาฉงนไม่ว่างเว้น

การโจมตีเดียวก็เล่นงานให้เฮ่อโหย่วฟางเจ็บหนักได้ เรื่องนี้ทำให้หงอิ้งเหอยังรู้สึกได้ถึงแรงกดดันยิ่งใหญ่

เผียะ!

สิ่งที่ตอบกลับนางคือฝ่ามือที่ไม่มีความเกรงใจสายหนึ่ง เสียงดังกังวานยิ่ง ตบจนตัวหงอิ้งเหอกระเด็นออกไปกลางอากาศ กลิ้งลงไปบนพื้นอย่างจัง ใบหน้างามบวมแดงเลือดไหลไปหมด

ก่อนหน้านี้เนี่ยชิงหรงถูกนางตบหน้าฉาดหนึ่งเพราะเอ่ยปากขอความเมตตา

และตอนนี้ นางก็ถูกหลินสวินสนองคืนเพราะคำพูดคำเดียว

เนี่ยชิงหรงกับเหลิ่งชิงเสวี่ยต่างสะใจอย่างที่สุด ก่อนหน้านี้พวกนางถูกเฮ่อโหย่วฟางกับหงอิ้งเหอโจมตีและดูหมิ่นอย่างต่อเนื่อง ไฟโทสะอัดแน่นเต็มอกมานานแล้ว ในที่สุดตอนนี้ก็มีโอกาสได้ระบายออก

“ตัวมีฐานะเป็นคนตระกูลหง กลับบีบบังคับผู้หญิงดีๆ ให้เป็นโสเภณีอย่างกับแม่เล้า พวกเจ้าตระกูลหงเป็นหอคณิกาหรือ” ดวงตาหลินสวินเผยแววเย้ยหยัน

หงอิ้งเหอผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ร้องเสียงแหลมว่า “เจ้าบังอาจนัก! ในเมื่อรู้ว่าข้าเป็นทูตท่องสวรรค์ที่มาจากตระกูลหงยังกล้าเหิมเกริมเช่นนี้อีก ไม่กลัวถูกล้างตระกูลหรือไร”

“ล้างตระกูลหรือ”

หลินสวินแสยะยิ้ม “ดูท่า พวกเจ้าตระกูลหงจะใช้อำนาจบาตรใหญ่จนเคยตัว กล้าขู่จะทำลายทั้งตระกูลคนอื่นได้ง่ายๆ ช่างกำเริบเสิบสานจริง เช่นนั้นข้าถามเจ้าหน่อย เจ้าไม่กลัวว่าตอนนี้จะถูกข้าฆ่าหรือ”

หงอิ้งเหออึ้งไป พลันเอ่ยเสียงดุดัน “เจ้ากล้าหรือ!”

เนี่ยชิงหรงเอ่ยเสียงเบาอย่างอดไม่ได้ “สหายยุทธ์ สตรีนางนี้เป็นทูตท่องสวรรค์ของตระกูลหง เป็นตัวแทนตระกูลหง ถ้าฆ่านางเกรงว่าจะชักนำเคราะห์สังหารของตระกูลหงมาได้”

หงอิ้งเหอยิ้มเหี้ยมขึ้นมา คล้ายยิ่งได้ใจไม่หวั่นกลัว เอ่ยว่า “มาสิ ฆ่าข้าเลย ให้ข้าดูหน่อยว่าเจ้ากล้าหรือไม่กันแน่!”

ฟุ่บ!

ปราณกระบี่สายหนึ่งกวาดผ่าน ฟันหัวหงอิ้งเหอร่วง เลือดสดๆ กระฉูดออกมาจากคอนาง ย้อมห้วงอากาศเป็นสีแดง นางตาเบิกกว้าง ตายโดยที่ยังไม่กล้าเชื่อว่าหลินสวินจะกล้าลงมือรุนแรงจริงๆ

เนี่ยชิงหรงกับเหลิ่งชิงเสวี่ยก็อึ้งไปเช่นกัน ฆ่าแบบนี้เลยหรือ

หลินสวินกล่าว “นางออกตัวบอกให้ข้าฆ่าเอง ข้ายังไม่เคยเห็นใครอยากตายขนาดนี้ ถ้าปฏิเสธไปจะไม่ทำให้นางผิดหวังหรือ”

เนี่ยชิงหรง “…”

เหลิ่งชิงเสวี่ย “…”

พวกนางต่างไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดีแล้ว

ทูตท่องสวรรค์แห่งตระกูลหง บอกจะฆ่าก็ฆ่า ภาพนองเลือดปุบปับเช่นนี้ทำเอาพวกนางสะท้านไหวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

ด้านหลินสวินมองไปที่เฮ่อโหย่วฟางที่จมอยู่ในผนัง เอ่ยว่า “เจ้าล่ะ อยากออกตัวขอความตายเองเหมือนนางไหม”

เฮ่อโหย่วฟางเกร็งกระตุกไปทั้งตัว ในใจหวาดผวา ส่ายหัวไม่หยุด พูดเสียงเศร้าว่า “อย่า… อย่าฆ่าข้า… อย่าฆ่าข้า…”

ฟุ่บ!

ปราณกระบี่อีกสายพริบวาบ ทูตท่องสวรรค์จากตระกูลเฮ่ออย่างเฮ่อโหยวฟางก็ถูกสังหารเช่นกัน

เนี่ยชิงหรงกับเหลิ่งชิงเสวี่ยสบตากัน ในใจราวกับธารพลิกทะเลคว่ำไม่อาจสงบได้ ความตายของหงอิ้งเหอทำให้พวกนางตกตะลึง ความตายของเฮ่อโหย่วฟางก็ถึงขั้นทำให้พวกนางหวาดผวา!

“ถ้าเขาไม่ตายจะยุ่งยากยิ่งกว่า”

หลินสวินสีหน้าเรียบเฉย “ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องในวันนี้มีเพียงพวกเราสามคนที่รู้ ต่อให้ตระกูลหงกับตระกูลเฮ่อมากล่าวโทษ พวกเราก็โบ้ยให้จู้ฮุยทั้งหมดก็ได้”

จู้ฮุยหรือ

เนี่ยชิงหรงกับเหลิ่งชิงเสวี่ยต่างอึ้งไป

“เรื่องราวเป็นอย่างนี้ จู้ฮุยได้แผนภาพปริศนา จึงไปเสาะหาพลังระเบียบที่เทือกเขาหลิวร่วง เฮ่อโหย่วฟางกับหงอิ้งเหอไม่ยินยอมให้วาสนานี้ถูกจู้ฮุยฮุบไปคนเดียว จึงตัดสินใจไปเทือกเขาหลิวร่วงด้วยกัน…”

หลินสวินพูดพลางสะบัดแขนเสื้อ ศพและน้ำเลือดของหงอิ้งเหอกับเฮ่อโหย่วฟางต่างถูกลบไปหมด หายไปจนสิ้น

“จากนั้น ไม่ว่าจะเป็นจู้ฮุยหรือพวกเขาสองคนก็ล้วนไม่กลับมาอีก”

พูดถึงตรงนี้หลินสวินยิ้มมองเนี่ยชิงหรงกับเหลิ่งชิงเสวี่ย “พวกเจ้าว่าเหตุผลนี้เป็นอย่างไร”

เนี่ยชิงหรงร้องเอ่อ เอ่ยลังเลว่า “แม้เหตุผลนี้ดี แต่ถ้าคนตระกูลเฮ่อกับตระกูลหงไปสืบที่เทือกเขาหลิวร่วงด้วยกัน…”

“ย่อมหาเบาะแสใดๆ ไม่เจอ”

หลินสวินพูดอย่างมั่นใจ “มิหนำซ้ำ พวกเขาไม่มีทางสงสัยพวกเจ้า ถึงอย่างไรด้วยพลังของพวกเจ้าก็ไม่อาจฆ่าระดับอมตะอย่างจู้ฮุยได้”

เนี่ยชิงหรงสงบใจลงเล็กน้อย จากนั้นพลันตระหนักอะไรบางอย่าง เอ่ยอย่างตกตะลึงว่า “สหายยุทธ์ จู้ฮุยตายไปแล้วจริงๆ หรือ”

เหลิ่งชิงเสวี่ยก็มองไปเช่นกัน