ตอนที่ 2622 กระดูกบริสุทธิ์บรรพจารย์คุน

ตอนที่ 2622 กระดูกบริสุทธิ์บรรพจารย์คุน

ในห้อง

หลินสวินนั่งขัดสมาธิ นิ่วหน้าเล็กน้อย

แม้คลื่นลมที่เกิดขึ้นนอกประตูจะปิดฉากลงแล้ว แต่เขากลับรู้สึกชอบกลอยู่บ้าง

เดิมทีตอนเห็นภาพเหิงซิงเหวินตบรุ่นเยวี่ย เขาก็คิดจะลงมือช่วยแล้ว ถึงอย่างไรรุ่นเยวี่ยก็เป็นสาวใช้ที่ถูกจัดมาอยู่ข้างกายเขา

มิหนำซ้ำคราวนี้ได้หวั่นโหรวนำทาง เขาย่อมต้องรู้สึกขอบคุณ

แต่ก็ในตอนที่เตรียมลงมือ หลินสวินกลับตระหนักถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่าง

อย่างแรก เหิงซิงไห่มีพลังปราณระดับมกุฎจักรพรรดิขั้นแปด ส่วนรุ่นเยวี่ยมีพลังปราณแค่ระดับจักรพรรดิขั้นหกทั่วๆ ไป

ถ้าอยากจับรุ่นเยวี่ยแล้วพาตัวไปจริงๆ ด้วยความสามารถของเหิงซิงไห่ต้องสามารถจับรุ่นเยวี่ยได้ในพริบตา ถึงขั้นไม่มีเสียงดังออกมาด้วย

แต่เหิงซิงไห่กลับไม่ทำเช่นนี้ ไม่สนใจว่าจะก่อให้เกิดเรื่องราวใหญ่โต ทำให้คนอื่นล่วงรู้

เรื่องนี้ดูชอบกลอย่างไม่ต้องสงสัย

นอกจากนี้ที่เกิดเหตุของเรื่องนี้ก็แปลกมากด้วย

ตั้งแต่ตอนที่ขึ้นยานสมบัติ หลินสวินก็กำชับกับรุ่นเยวี่ยไปแล้วว่ายามเขาฝึกปราณอยู่ในห้อง เขาไม่ต้องการการปรนนิบัติแต่อย่างใด

ถ้าไม่มีเรื่องจำเป็นอย่ามารบกวนเขาจะดีที่สุด

และตอนนี้ยานสมบัติทะยานอยู่บนเส้นทางมาสิบกว่าวันแล้ว รุ่นเยวี่ยก็เชื่อฟังนัก ไม่เคยมารบกวนหลินสวินเลย

แต่ก็ในวันนี้เอง รุ่นเยวี่ยกลับปรากฏตัวนอกห้องเขา และถูกเหิงซิงไห่จับจ้องเสียอย่างนั้น

แม้หลังจากรุ่นเยวี่ยได้รับอันตราย เป็นฝ่ายออกตัวขอความช่วยเหลือเอง แต่นางมีฐานะเป็นสาวใช้ของหวั่นโหรว ไม่ใช่ควรต้องไปขอความช่วยเหลือจากหวั่นโหรวทันทีหรือ

แต่นางกลับปรากฏตัวหน้าห้องตน…

เรื่องทั้งหมดทำให้หลินสวินรู้สึกเหมือนมีคนจงใจให้ตนเห็นเหตุการณ์นี้

นี่ก็ผิดปกตินัก

ด้วยเหตุนี้หลินสวินที่เดิมคิดจะลงมือ จึงตัดสินใจจะอยู่เฉยๆ เลือกนิ่งมองอยู่ด้านข้าง

ตอนนี้สิ่งที่หลินสวินคิดอยู่ก็คือ เหิงซิงเหวินมีปัญหา หรือรุ่นเยวี่ยมีปัญหากันแน่

หรือสองคนนี้มีปัญหาทั้งหมด

เห็นชัดว่าพวกเขาก่อเรื่องนี้เพื่อกระตุ้นให้ตนออกมา แต่พวกเขาทำแบบนี้เพื่อเป้าหมายอะไร

หยั่งเชิงความสามารถของตนหรือ

สืบตื้นลึกหนาบางของตนหรือ

หลินสวินขบคิดครู่ใหญ่ จากนั้นก็ส่ายหัว

ช่างหัวกับดักแผนการประไร ถ้ามายุ่งกับเขาจริงๆ ฆ่าซะก็พอ!

ในสายตาหลินสวิน ทั้งยานสมบัตินี้ยอดฝีมือที่สามารถอยู่ในสายตาเขาได้ ก็มีแต่ ‘ลุงเจียว’ ที่อยู่ข้างกายหวั่นโหรวคนนั้น

ส่วนคนอื่น ยากจะเข้าตาหลินสวินจริงๆ

หลายปีมานี้ระดับอมตะเขายังเคยฆ่า จะไปสนใจระดับจักรพรรดิเหล่านี้ได้อย่างไร

คนอื่นอาจจะกลัวอิทธิพลของตระกูลเหิง แต่ขอโทษด้วย ตั้งแต่เขาหลินสวินเข้าสู่โลกยอดนิรันดร์ก็ไม่เคยกลัวเผ่าจักรพรรดิอมตะตระกูลใด!

‘ช่างเถอะ อย่างไรเรื่องนี้ก็เกิดบนยานสมบัติ ไปเตือนหวั่นโหรวไว้สักหน่อยดีกว่า…’

หลินสวินลุกขึ้นเดินออกจากห้อง ตรงไปยังที่พักของหวั่นโหรว

ทว่าหลังจากหลินสวินเคาะประตู เสียงที่เจือความเย็นชาของรุ่นเยวี่ยกลับแว่วมาจากในห้อง

“คุณหนูข้าพักผ่อนแล้ว คุณชายมาหาวันอื่นเถอะเจ้าค่ะ”

หลินสวินอึ้งไป เอ่ยว่า “รบกวนบอกคุณหนูเจ้าที ว่าข้ามาคราวนี้มีเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งจะคุยกับนาง”

หลังจากเงียบไปครู่สั้นๆ เสียงรุ่นเยวี่ยก็ดังขึ้นอีกครั้ง “คุณชาย คุณหนูข้าบอกแล้วว่ามีเรื่องอะไรค่อยคุยวันหลัง”

หลินสวินเลิกคิ้ว พอจะจับความรู้สึกบางอย่างได้กลายๆ จึงยิ้มเอ่ยอย่างอดไม่ได้ว่า “ช่างเถอะ”

เขาหันหลังจากไป

ในใจรู้ชัดว่าสาเหตุที่หวั่นโหรวไม่ให้เขาเข้าไป เกรงว่าคงกล่าวโทษตนที่ก่อนหน้าไม่ไปยับยั้งคลื่นลมครั้งนั้น

หรือนางคิดว่าตนขี้ขลาดตาขาว

หรือคิดว่าตนเห็นแก่ตัวเลือดเย็น

หลินสวินยิ้ม ไม่ได้ถือสาการปฏิเสธเล็กน้อยเช่นนี้ อย่างไรก็เป็นเรื่องเล็ก เขาเห็นแก่หน้าเฒ่าคุนจึงไม่ไปคิดหยุมหยิมกับหวั่นโหรว

ระหว่างทางกลับห้องคนผู้หนึ่งยืนรออยู่ตรงนั้น แต่งกายชุดทองทั้งตัว ร่างกายกำยำองอาจน่ากริ่งเกรง เป็นเหิงซิงไห่ที่คลั่งไคล้การฝึกมรรคกระบี่คนนั้น

พอเห็นหลินสวินปรากฏตัว เหิงซิงไห่ก็เอ่ยว่า “สหาย คุยด้วยได้ไหม”

“คุยอะไร” หลินสวินหยุดเดิน

เหิงซิงไห่ยิ้มเอ่ย “ไม่ต้องตระหนกไป ข้าแค่ได้ยินว่าสหายอาศัยความสัมพันธ์กับตระกูลเผิงขึ้นยานสมบัติมา ข้าก็ถือเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของเผิงเทียนเสียง จึงอยากรู้จักสหายเสียหน่อย”

“เช่นนั้นหรือ แต่ข้าไม่สนใจทำความรู้จักกับคนที่ไม่รู้จัก”

หลินสวินยิ้มน้อยๆ เช่นกันพลางเดินตรงดิ่งไปข้างหน้า

เหิงซิงไห่อึ้งไป คล้ายคิดไม่ถึงว่าจะโดนปฏิเสธเช่นนี้ ตามองตามเงาร่างหลินสวินที่จากไป แววอึมครึมเย็นชาผุดขึ้นกลางหว่างคิ้วเขาอย่างห้ามไม่ได้

ครู่ต่อมาเขาก็หันหลังจากไป