ตอนที่ 2625 เขตลมสนามแม่เหล็ก

ตอนที่ 2625 เขตลมสนามแม่เหล็ก

หวั่นโหรวหลุบนัยน์ตางามลง เอ่ยว่า “คุณชาย ข้าไม่ได้มีเจตนาหยั่งเชิง หากแต่…”

นางลังเลครู่ใหญ่ จู่ๆ ก็เงยหน้าผากมนขึ้นสบมองหลินสวิน กล่าวว่า “หากแต่มีเรื่องจะขอร้อง หากคุณชายตกลง ข้าสามารถยกกระดูกบริสุทธิ์บรรพจารย์คุนชิ้นนั้นให้คุณชายเพื่อเป็นการขอบคุณได้”

หลินสวินแปลกใจอยู่บ้าง “เรื่องอะไรหรือ”

หวั่นโหรวถอนหายใจเบาๆ กล่าวว่า “เรื่องมาถึงตอนนี้แล้ว ข้าก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังอีก”

จากนั้นก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังโดยละเอียด

ที่แท้เมื่อไม่กี่ปี ก่อนเฒ่าคุนถูก ‘จอมมรรคมารแดง’ แห่งภูเขาทองแดงปล้นยามไปแลกเปลี่ยนสินค้าที่ทะเลประหัตมาร ไม่เพียงปล้นทรัพย์สินทั้งหมดบนตัวเฒ่าคุน ยังชิงตัวป๋ออันบุตรชายของเฒ่าคุนไปด้วย

ก็ไม่รู้ว่าจอมมรรคมารแดงได้ข่าวมาจากไหน ขู่ว่าภายในสิบปีหากเฒ่าคุนไม่นำกระดูกบริสุทธิ์ของบรรพจารย์คุนมาส่งถึงมือเขา ก็จะสังหารป๋ออันบุตรชายของเฒ่าคุนเสีย

หลังกลับจากทะเลประหัตมาร เฒ่าคุนก็พะวงกับเรื่องนี้มาตลอด สุดท้ายจึงตัดสินใจนำกระดูกบริสุทธิ์บรรพจารย์คุนไปแลกกับชีวิตของบุตรชาย!

เพียงแต่เฒ่าคุนได้รับบาดเจ็บสาหัส ฐานมรรคพังเสียหายร้ายแรง ไม่สามารถข้ามทะเลประหัตมารได้อีก ดังนั้นจึงฝากฝังหน้าที่สำคัญนี้ให้กับหวั่นโหรว

จากนั้นจึงมีการเดินทางมุ่งหน้าสู่ทะเลประหัตมารในครั้งนี้

หลังทำเข้าใจเรื่องเหล่านี้หลินสวินถึงเข้าใจกระจ่าง เอ่ยว่า “เจ้าอยากขอให้ข้าลงมือ ช่วยป๋ออันน้องชายเจ้าจากเงื้อมมือจอมมรรคมารแดงนั่นหรือ”

หวั่นโหรวพยักหน้า “แม้จะสลายเคราะห์สังหารจากตระกูลเหิงแล้ว แต่ข้ากังวลว่าเมื่อถึงยามแลกเปลี่ยนที่ภูเขาทองแดงกับจอมมรรคมารแดง หากอีกฝ่ายกลับคำ ผลที่ตามมาต้องเลวร้ายแน่…”

หลินสวินกล่าว “บิดาเจ้าไม่ได้ให้คำแนะนำเจ้าเลยหรือ”

หวั่นโหรวเอ่ย “ท่านพ่อมอบไพ่ตายชิ้นหนึ่งให้ลุงเจียว สามารถทำให้จอมมรรคมารแดงไม่กล้ายุ่มย่าม แต่ข้าก็ยังกังวลใจมากอยู่ดี ถึงอย่างไรชีวิตของน้องชายข้ายังอยู่ในเงื้อมมือจอมมารผู้นี้ ถ้าเกิดข้อผิดพลาดเพียงเล็กน้อย เกรงว่าอาจเป็นอันตรายต่อชีวิตเขา นี่คือสิ่งที่ข้าไม่อยากเห็น”

หลินสวินกล่าวเสียงขรึม “เรื่องนี้ลุงเจียวมีความเห็นอย่างไรบ้าง”

เมื่อพูดถึงลุงเจียว หวั่นโหรวอดยิ้มขื่นไม่ได้ “ตอนนี้ลุงเจียวบาดเจ็บสาหัส เกรงว่าไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้อีกแล้ว ภายใต้ความจนใจ ข้า… ข้ามีแต่ต้องมาขอความช่วยเหลือจากคุณชายเท่านั้น”

หลินสวินกล่าว “เจ้าเองก็รู้ดี จุดประสงค์ที่ข้ามุ่งหน้าสู่ทะเลประหัตมารก็เพื่อตามหาคนผู้หนึ่ง แต่ข้าไม่รู้สถานการณ์ของทะเลประหัตมารแม้แต่น้อย…”

ไม่รอเขาพูดจบหวั่นโหรวก็รีบเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว “เรื่องนี้ข้าช่วยคุณชายได้ หลายปีมานี้ข้าและท่านพ่อเข้าออกทะเลประหัตมารบ่อยๆ พอจะรู้สถานการณ์ของทางนั้นอยู่บ้าง นอกจากนี้ท่านพ่อข้ายังเจรจาค้าขายกับทุกขุมอำนาจใหญ่ในทะเลประหัตมาร พอมีคนคุ้นเคยจำนวนหนึ่ง ถึงตอนนั้นข้าจะขอให้พวกเขามาร่วมกันช่วยเหลือ”

หลินสวินยิ้มกล่าว “เช่นนั้นข้าก็ขอบคุณแม่นางล่วงหน้าแล้ว”

เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยถาม “พอจะเล่าเรื่องจอมมรรคมารแดงผู้นี้ให้ข้าฟังหน่อยได้หรือไม่”

นี่เรียกว่าให้ลูกท้อตอบแทนด้วยสาลี่

ในใจหวั่นโหรวเต้นระส่ำ นางรู้แล้วว่าหลินสวินตอบรับคำขอของตนแล้ว นี่ทำให้นางดีใจเหลือล้น

จากนั้นนางก็เล่าเรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับจอมมรรคมารแดงให้หลินสวินฟัง

จอมมรรคมารแดง

จอมมารที่อาศัยบนภูเขาทองแดงในทะเลประหัตมาร ใต้อาณัติมีบริวารนับพัน ล้วนเป็นพวกโจรอันธพาลและคนอำมหิตที่ชื่อเสียงฉาวโฉ่

ตัวจอมมรรคมารแดงเองก็คือเฒ่าชราที่เหยียบย่างระดับบรรพจารย์มาไม่รู้กี่ปี นิสัยเจ้าเล่ห์เหี้ยมโหด อำมหิตกระหายเลือด พลังต่อสู้กร้าวแกร่งเป็นที่สุด

ในทะเลประหัตมาร จอมมรรคมารแดงก็ค่อนข้างมีชื่อเสียง เรียกได้ว่าเป็นนายเหนือหัวผู้หนึ่ง

ลือกันว่าก่อนหน้านี้นานมาแล้ว จอมมรรคมารแดงเคยหนีรอดจากการล่าสังหารของระดับอมตะคนหนึ่ง จากจุดนี้ก็เห็นแล้วว่าจอมมารเฒ่าคนนี้ไม่ธรรมดาขนาดไหน

อันที่จริงจากที่หวั่นโหรวเล่ามา แม้ว่าขุมอำนาจน้อยใหญ่ในทะเลประหัตมารจะมีมากมายนับไม่ถ้วน แต่ขุมอำนาจเล็กๆ พวกนั้นมักจะพังพินาศ สลายหายไปอยู่เป็นนิจ

สาเหตุเป็นเพราะทะเลประหัตมารวุ่นวายสุดขีด ไม่มีกฎระเบียบให้พูดถึง แทบจะมีการเข่นฆ่านองเลือดเกิดขึ้นทุกวัน

มีเพียงขุมอำนาจใหญ่ปลายยอดที่แกร่งกล้าเท่านั้นจึงจะสามารถตั้งถิ่นฐานอยู่ในทะเลประหัตมารได้ตลอด ไม่หวั่นเกรงความโกลาหลและการโจมตีนองเลือด

‘ภูเขาทองแดง’ ที่จอมมรรคมารแดงอาศัยอยู่ ไม่ถึงขั้นเป็นขุมอำนาจใหญ่ในทะเลประหัตมาร แต่ขุมอำนาจเล็กทั่วไปก็ไม่อาจเทียบชั้นได้

หลังเข้าใจสิ่งเหล่านี้ ในใจหลินสวินสงบนิ่งปราศจากคลื่นลมกระเพื่อมไหว

แม้แต่ระดับอมตะสักคนยังไม่มี จะถูกเขาเก็บมาใส่ใจได้อย่างไร

แต่ท่าทีสงบนิ่งของหลินสวินกลับทำให้ในใจหวั่นโหรวเริ่มไม่เป็นสุข อดเอ่ยขึ้นมาไม่ได้ “คุณชาย ท่าน… รู้สึกลำบากใจขึ้นมาแล้วใช่หรือไม่”

หลินสวินอดยิ้มไม่ได้ เอ่ยว่า “อย่ากังวลไป ถึงตอนนั้นข้าจะไปเป็นเพื่อนเจ้า”

…

หลังจากหยุดพักเป็นเวลาสองวัน ยานสมบัติก็เริ่มออกเดินทางต่อ

ไม่นานก็มาถึงเขาพิฆาตโลหิต

ภูเขานี้สูงเก้าหมื่นจั้ง ตั้งขวางกลางฟ้าดิน ธารโลหิตประดุจม่านน้ำตกนับไม่ถ้วนไหลหลั่งลงมาจากยอดเขา แผ่กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นออกมา

เขาพิฆาตโลหิตเป็นด่านแรกที่จะเข้าสู่ทะเลประหัตมาร ผลัดกันปกครองโดยเจ็ดขุมอำนาจใหญ่ในทะเลประหัตมาร

หลังจากยานสมบัติมาถึงที่นี่ มีลุงเจียวออกหน้าติดต่อกับขุมอำนาจที่ตั้งอาณาเขตอยู่บนเขาพิฆาตโลหิต และจ่าย ‘ค่าผ่านทาง’ จำนวนไม่ใช่น้อย จึงผ่านด่านอย่างราบรื่น