ตอนที่ 2652 กล่องหยกสีดำ

ตอนที่ 2652 กล่องหยกสีดำ

หลินสวิน!

เจ้าหนุ่มที่ทำให้ตระกูลลั่วเกลียดชังจนกัดฟัน แต่ก็ปรารถนาอยากได้ตัวมาอย่างที่สุด ถึงกับปรากฏตัวในอาณาเขตตระกูลลั่วของพวกเขาในคืนนี้!

ความรู้สึกนี้…

เหมือนเหยื่อที่ทำทุกวิถีทางก็ไม่อาจได้มา กลับเป็นฝ่ายวิ่งมาหาถึงที่ เรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นกะทันหันถึงเพียงนี้ ทำเอาตั้งตัวไม่ติดจริงๆ

ชั่วขณะนี้ลั่วฉงจิตใจเบิกบานนัก เงยหน้าหัวเราะลั่น “หลินสวิน ที่แท้เจ้าก็คือหลินสวิน ฮ่าๆๆ พยายามแทบตายกลับไม่ได้มา แต่ยามเมื่อได้มากลับไม่เปลืองแรง”

บรรดาบุคคลสำคัญของตระกูลลั่วสายรองที่อยู่บริเวณนั้น หลังจากผ่านความผิดคาดในตอนแรกต่างตื่นเต้นขึ้นมาเช่นกัน แต่ละคนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“ฮ่าๆ เจ้าหมอนี่ถึงกับพาตัวมาติดตาข่ายเอง!”

“วาสนากลั่นแกล้งคนจริงๆ!”

“เจ้าหมอนี่คงไม่ใช่กลับตัวกลับใจ คิดจะมารับใช้ตระกูลลั่วแล้วกระมัง”

เสียงต่างๆ ดังขึ้น

แววตาหลินสวินแปลกพิกล คนพวกนี้ดีใจเร็วเกินไปหรือไม่

ความจริงจะโทษที่พวกลั่วฉงตื่นเต้นขนาดนี้ก็ไม่ได้ บนร่างหลินสวินไม่เพียงปลุกพรสวรรค์หุบเหวกลืนกินขึ้นมาแล้ว ที่สำคัญกว่าคือสมบัติอย่างพวกห้องโถงมรรคาสวรรค์ กระบี่ศุภโชคก็อยู่บนตัวเขา!

นี่เป็นถึงสมบัติที่พวกลั่วฉงใฝ่หาทุกเช้าค่ำมาไม่รู้กี่ปี!

“ทุกท่าน ในเมื่อเจ้าหมอนี่กล้าปรากฏตัวที่นี่ เกรงว่าคงมีที่พึ่ง”

แววตาเผยหรูเองก็เผยประกายประหลาดเช่นกัน เพียงแต่กลับสงบนิ่งไปบ้าง

ดังคาด ต่อจากนั้นเหอป๋อหยางก็เอ่ยว่า “สิ่งที่สามารถมั่นใจได้คือ ลั่วเฟิงถูกเจ้าหมอนี่จับตัวไป พวกลั่วอวิ๋นซาน ลั่วอวิ๋นเหอต่างถูกเจ้าหมอนี่สังหาร ก็หมายความว่าคลื่นลมบางส่วนที่ตระกูลลั่วประสบช่วงที่ผ่านมานี้ ล้วนมาจากฝีมือของเจ้าหมอนี่”

คำพูดเหล่านี้ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของพวกลั่วฉงสลายไป ความตื่นเต้นในใจก็ถูกความเดือดดาลที่ไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้แทนที่ แต่ละคนสีหน้าไม่น่าดูอย่างที่สุด

ช่วงที่ผ่านมานี้เพราะเรื่องลั่วเฟิงถูกจับตัวไป และเรื่องที่พวกลั่วอวิ๋นเหอไร้ข่าวคราว ทรมานพวกเขาจนแทบบ้าแล้ว

พวกเขาล้วนคิดว่าคนที่ทำเรื่องนี้จะต้องเป็นขุมอำนาจใหญ่สักตระกูลอย่างแน่นอน ใครจะคิดว่าทั้งหมดนี้กลับมาจากฝีมือของหลินสวินเพียงคนเดียว

ชั่วขณะเดียวแววตาพวกเขาล้วนเปลี่ยนเป็นอยากฆ่าหลินสวินให้ตายเสียเดี๋ยวนี้

“ที่แท้ก็เป็นเดรัจฉานอย่างเจ้า!”

ลั่วฉงตวาด “เฟิงเอ๋อร์ล่ะ เจ้าซ่อนเขาไว้ที่ไหน”

คนอื่นๆ เองก็ไอสังหารพวยพุ่ง

หลินสวินยิ้ม “ตอนนี้หากพวกเจ้าเร่งทำเวลามุ่งหน้าไปทะเลอสนีแยกฟ้า บางทีอาจสามารถช่วยเก็บกระดูกให้ ‘เฟิงเอ๋อร์’ ที่เจ้าพูดถึงได้บ้าง”

ในใจลั่วเฟิงเจ็บปวดรุนแรงโดยพลัน โกรธจนหน้าเขียว กล่าวว่า “เจ้า… เจ้าถึงกับกล้าสังหารเฟิงเอ๋อร์! เดรัจฉาน! เจ้าสมควรโดนสับเป็นหมื่นชิ้น!”

เหล่าคนสำคัญตระกูลลั่วเองก็เดือดดาลถึงขีดสุด

ลั่วเฟิงเป็นมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิคนเดียวของตระกูลลั่วสายรอง แต่ตอนนี้กลับถูกฆ่าไปแล้ว!

นี่เท่ากับฆ่าความหวังที่ตระกูลลั่วของพวกเขาจะลืมตาอ้าปากในอนาคต!

ฟ้าดินเย็นเยียบ ไอสังหารที่น่ากลัวราวกับพลิกแม่น้ำคว่ำมหาสมุทรเข้าปกคลุมพื้นที่แถบนี้

ห่างออกไปไกล คนในตระกูล ผู้ติดตาม สาวใช้ คนเบื้องล่างจำนวนนับไม่ถ้วนของตระกูลลั่วต่างตกใจ มองอยู่ไกลๆ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

ในจำนวนนั้นมีลั่วเสวียนเจินด้วย

เมื่อเห็นหลินสวินที่ถูกล้อมกลางห้วงอากาศเหนือยอดเขาเมฆามรกต หัวใจของเขาก็ตกไปอยู่ตาตุ่ม มือเท้าเย็นเฉียบ

จบกัน…

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ยังจะพูดถึงเรื่องไปช่วยพวกผู้อาวุโสสายตรงเหล่านั้นอะไรอีก ท่านอาเองก็เกรงว่าจะเอาตัวรอดได้ยาก!

“คุณหนู เจ้าหมอนี่รับมือยากมาก คงจะครอบครองไพ่ตายที่สามารถคุกคามระดับอมตะได้ แต่ถ้าเปิดฉากต่อสู้จริงๆ การกำราบเขาก็ไม่ใช่เรื่องยาก”

กลางอากาศเฒ่าชราหัวโล้นอวี่ไหวที่สูงใหญ่น่าเกรงขามกล่าวเย็นเยียบ “ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับความเห็นของท่านแล้ว”

เผยหรูสีหน้าเรียบเฉย เอ่ยว่า “ก่อนหน้านี้นานมาแล้ว สามีข้าเคยรับปากว่าขอเพียงแค่จับเจ้าหมอนี่ได้ สมบัติบนตัวเขาอย่างห้องโถงมรรคาสวรรค์ กระบี่ศุภโชคก็จะเป็นของข้า ในเมื่อเป็นเช่นนี้เหตุใดพวกเจ้าต้องลังเลอีก ลงมือก็พอ”

คำพูดนี้ทำให้สีหน้าของลั่วฉงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เพิ่งหมายจะพูดอะไรสักอย่าง

ตูม!

บนท้องฟ้าแสงมรรคอมตะพรั่งพรู

อวี่ไหวออกโจมตีอย่างเหี้ยมหาญแล้ว

เงาร่างของเขาทรงพลัง ทันทีที่ลงมือก็ประหนึ่งเทพสงครามไร้ศัตรูในตำนาน ฝ่ามือกำเป็นหมัด แสงมรรคอมตะพร่างพราวไหลหลั่งรวมตัว ห้วงอากาศรอบๆ ทรุดทลายโดยพลัน

และเมื่อหมัดนี้ซัดออกไป ความรู้สึกที่มอบให้ก็เหมือนดั่งฟ้าถล่มดินทลาย สรรพสิ่งแหลกสลาย!

น่ากลัวนัก!

เหล่าคนที่มองอยู่ไกลๆ ต่างแสบตา จิตใจถูกโจมตี เกือบจะทรุดลงกับพื้น

ต่อให้เป็นเหล่าคนสำคัญที่อยู่ข้างกายลั่วฉงยังล้วนตัวแข็งทื่อ ขนลุกไปทั้งตัว แม้พวกเขาจะเป็นบรรพจารย์จักรพรรดิ แต่ตอนนี้ก็รู้สึกถึงความกดดันอันใหญ่ยิ่งเช่นกัน

เพราะนี่คืออานุภาพของระดับอมตะขั้นอายุขัยเทียมฟ้า!

ด้านเหอป๋อหยางเองก็ลงมือในเวลาเดียวกัน

เคร้ง!

กระบี่มรรคขาวหิมะที่ถูกเขาเหยียบอยู่ใต้เท้ามาโดยตลอดส่งเสียงครวญใสกว่าเสียงมังกรครวญ

ทันใดนั้นปราณกระบี่ขาวโพลนพุ่งทะลวงเวิ้งฟ้าตรงๆ กฎเกณฑ์อมตะไร้ใดเปรียบอัดแน่นอยู่ในกระบี่ โจมตีเข้าใส่หลินสวินอย่างรุนแรง

กระบี่มรรคแยกขาว!

กระบี่มรรคอมตะที่แท้จริงชิ้นหนึ่ง!

ยามนี้เมื่อฟันออกไป เจตกระบี่ที่ทรงพลังนั่นเหมือนจะผ่าฟันฟ้าดินออก รุนแรงและรวดเร็วถึงขีดสุด

เช่นนี้ก็สามารถมองออกว่าระดับอมตะสองคนนี้ ยามลงมือล้วนไม่ออมมือสักนิด!

เพราะตั้งแต่ชั่วขณะที่พวกเขารู้ฐานะของหลินสวิน ก็ไม่เคยดูถูกใดๆ พวกเขารู้ชัดว่าหลินสวินมีไพ่ตายที่สามารถคุกคามระดับอมตะได้