ตอนที่ 2663 วางแผน

ตอนที่ 2663 วางแผน

ในสนามรบ

หลินสวินมองเหล่าบรรพจารย์จักรพรรดิที่อยู่ไกลๆ เหล่านั้นปราดหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ท่านลู่ ข้าขอตัวไปก่อน”

ขณะพูดเขาก็ผินหน้าจากไป ไม่แม้แต่ลังเล

ลู่ป๋อหยา ลั่วซิวและลั่วยงสบตากัน ต่างยิ้มขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

เห็นชัดว่าหลินสวินไม่เห็นบรรพจารย์จักรพรรดิเหล่านั้นในสายตาสักนิด แต่ที่สำคัญคือ… พวกเขาระดับอมตะจะไปสนใจบรรพจารย์จักรพรรดิเหล่านี้ได้อย่างไร

บัดนี้บรรพจารย์จักรพรรดิตระกูลเหยาและตระกูลหลิงมากกว่าร้อยคนเหล่านั้นต่างงุนงงไปหมดแล้ว

โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนก็เป็นเช่นนี้

ครู่ก่อนพวกเขายังตั้งตารอให้พวกเหยาเทียนหานเอาชนะได้โดยเบ็ดเสร็จ นำพวกเขาเหยียบย่ำตระกูลลั่ว แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นลูกแกะรอถูกเชือดแล้ว!

บรรพจารย์จักรพรรดิแล้วอย่างไร

ในสายตาระดับอมตะก็ไม่ต่างอะไรกับลูกแกะจริงๆ…

“เหล่าลู่ เจ้าว่าจะจัดการอย่างไรดี” ลั่วซิวลูบคางพลางเอ่ยถาม

ลู่ป๋อหยายังไม่ทันเอ่ยปาก ลั่วยงก็พูดด้วยไอสังหารพลุ่งพล่านว่า “เมื่อครู่พวกเขาไม่ได้คุยโวว่าจะเหยียบเขาเทพหลังมังกรให้ราบ หมายจะถอนรากถอนโคนตระกูลลั่วของพวกเราหรือ เช่นนั้นตอนนี้ก็ถอนรากถอนโคนพวกเขาให้สิ้นซากเสียเลย!”

บรรพจารย์จักรพรรดิตระกูลเหยาและตระกูลหลิงเหล่านั้นต่างตัวสั่นงันงก หน้าเปลี่ยนสียกใหญ่

“ผู้อาวุโส พวกเราเป็นเพียงผู้ติดตาม ไม่ใช่คนของสองตระกูลนี้ ทุกอย่างล้วนทำไปตามคำสั่ง ยังขอให้ไว้ชีวิตพวกเราด้วย” มีคนเอ่ยเสียงสั่นเครือ

ที่ตามมาติดๆ คือบรรพจารย์จักรพรรดิหลายคนก็เริ่มเอ่ยอ้อนวอน

ความจริงแล้วพวกเขาก็ไม่ได้โป้ปด แม้มีจำนวนเป็นร้อย แต่ละคนต่างเป็นระดับบรรพจารย์ แต่ส่วนมากเป็นผู้ติดตามอาวุโสที่รับใช้ตระกูลเหยาและหลิง

“อยากรอดหรือ ก็ได้ พวกเจ้าฆ่าคนตระกูลเหยากับตระกูลหลิงตัวจริงที่อยู่ข้างกายพวกเจ้าเหล่านั้น แล้วข้าจะให้โอกาสพวกเจ้าสักครั้ง”

ลู่ป๋อหยาเอ่ยเสียงเรียบ

ทันใดนั้นบรรพจารย์จักรพรรดิเหล่านั้นต่างร้อนรนขึ้นมา สายตาหลายคู่มองไปยังบรรพจารย์จักรพรรดิตระกูลเหยากับตระกูลหลิง ไอสังหารผุดขึ้นในดวงตา

“พวกเจ้าจะทำอะไร ถ้าไม่มีพวกเราตระกูลเหยาจะมีพวกเจ้าในวันนี้ได้อย่างไร”

“ทาสอย่างพวกเจ้ารักตัวกลัวตาย ทรยศตระกูลข้า ช่างสมควรแล่เป็นพันชิ้น!”

คนตระกูลเหยาและหลิงต่างกระวนกระวายแล้ว ร้องตระหนกไม่หยุด

“นี่มันเวลาไหนกันแล้ว ยังมองพวกเราเป็นทาส รนหาที่ตาย!”

บรรพจารย์จักรพรรดิคนหนึ่งคำรามลั่น “พี่น้องเอ๋ย ใครไม่อยากตายก็ไปฆ่าเจ้าพวกนี้ด้วยกันกับข้า!”

“ฆ่า!”

“ฆ่า!”

ทันใดนั้นการต่อสู้ครั้งหนึ่งปะทุขึ้น สถานการณ์ก็เปลี่ยนเป็นโกลาหลขึ้นมา

เพื่อเอาชีวิตรอด พวกผู้ติดตามของตระกูลเหยากับหลิงเหล่านั้นต่างเด็ดขาด ร่วมกันลงมือเข่นฆ่าจนคนตระกูลเหยาและตระกูลหลิงที่เดิมทีก็มีน้อยนิดเหล่านั้นคำรามกราดเกรี้ยวไม่ว่างเว้น ไม่นานนักก็สิ้นชีพไปคนแล้วคนเล่า

มีคนลองอาศัยช่วงชุลมุนหนีเอาชีวิตรอด แต่กลับถูกพวกลั่วซิวลงมือสังหารคาที่ทันที

การต่อสู้ดุเดือดนัก เสียงร้องโหยหวนสะท้านฟ้า เลือดสดๆ สาดกระเซ็น เกิดเป็นภาพดุจนรก

เพียงครู่เดียวเท่านั้นการต่อสู้ก็จบลง ระดับบรรพจารย์จักรพรรดิตระกูลเหยาและตระกูลหลิงเกือบยี่สิบคนถูกสังหารสิ้น

ส่วนผู้ติดตามเหล่านั้นก็บาดเจ็บล้มตายไปหลายคน

เพียงแต่ไม่ว่าลั่วซิว ลั่วยงหรือลู่ป๋อหยา ล้วนไม่สนใจเรื่องพวกนี้สักนิด

“ผู้อาวุโส ขอท่านไว้ชีวิตพวกเราด้วย!”

คนผู้หนึ่งโค้งตัวคารวะ ก้มหัวเอ่ย

คนอื่นก็พากันโค้งตัวอ้อนวอน

“โทษตายเลี่ยงได้ โทษเป็นยากหนีพ้น ข้าให้พวกเจ้ารอดต่อไปก็ได้ แต่ตั้งแต่วันนี้ไปจะต้องรับใช้ตระกูลลั่วของข้า ถ้ามีความคิดเป็นอื่นแม้แต่นิดเดียวย่อมต้องถูกทำลาย พวกเจ้าก็คิดให้ดีแล้วกัน”

ลู่ป๋อหยาเอ่ยเสียงเรียบ

ด้วยความสามารถของเขา ย่อมมีวิธีควบคุมระดับบรรพจารย์เหล่านี้

ผู้แข็งแกร่งระดับบรรพจารย์จักรพรรดิเหล่านั้นสีหน้าบิดเบี้ยวไม่ว่างเว้น แต่ไม่นานนักต่างก็รับปาก

เดิมทีสมัยพวกเขาอยู่ตระกูลหลิงและตระกูลเหยาก็เป็นเพียงผู้ติดตาม ตอนนี้ก็แค่เปลี่ยนผู้ที่ต้องรับใช้ใหม่เท่านั้น

ขอแค่มีชีวิตรอดได้ก็พอแล้ว

เรื่องนี้ดูเหมือนเป็นการทรยศ แต่สำหรับพวกเขาแล้วไม่ได้สลักสำคัญอะไรสักนิด

ในโลกยอดนิรันดร์ ต่อให้พลังปราณแข็งแกร่งแค่ไหน ถ้าไม่มีชาติกำเนิดที่ดี ไม่มีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง ก็ย่อมเป็นได้เพียงบริวารที่ผูกติดกับเผ่าจักรพรรดิอมตะเหล่านั้น

มิเช่นนั้นจะไม่มีโอกาสเข้ามาฝึกปราณในน่านฟ้าที่หกแห่งนี้สักนิด!

อย่างที่น่านฟ้าที่หนึ่ง เนี่ยชิ่งหรงและเหลิ่งชิงเสวี่ยก็เป็นผู้มีพลังปราณระดับบรรพจารย์จักรพรรดิ แต่ถ้าไม่ได้พบหลินสวิน เกรงว่าชาตินี้คงไม่มีทางออกจากน่านฟ้าที่หนึ่งได้

และสำหรับบรรพจารย์จักรพรรดิที่เคยรับใช้ตระกูลเหยาและตระกูลหลิงเหล่านี้ ก็เป็นเพียงบริวารเช่นกัน จึงไม่อาจเอ่ยถึงความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งอะไรได้

เพราะพวกเขารู้ดีกว่าใครว่าในสายตาของเผ่าจักรพรรดิอมตะ แม้ปากบอกว่าพวกเขาเป็นผู้ติดตามอาวุโส แต่ความจริงแล้วก็ไม่ได้ต่างอะไรกับคนใช้

……

การต่อสู้ครั้งนี้ พวกหลินสวิน ลู่ป๋อหยา ลั่วซิวและลั่วยงออกศึก สังหารระดับอมตะขั้นดับเทพอย่างเหยาเทียนหาน ปลิดชีพขั้นอายุขัยเทียมฟ้าอย่างเหยาชิงลู่ หลิงฉิงอู๋และหลิงเสวี่ยเฮิ่น!

นอกจากนี้บรรพจารย์จักรพรรดิของตระกูลเหยาและหลิงสิบเก้าคนก็ถูกฆ่า บรรพจารย์จักรพรรดิเจ็ดสิบสองคนที่เหลือสวามิภักดิ์กับตระกูลลั่วทั้งสิ้น!

ผลการต่อสู้เช่นนี้เรียกได้ว่าชนะเบ็ดเสร็จ!

ทั้งตระกูลลั่วอื้ออึงเซ็งแซ่เพราะเรื่องนี้

และในศึกนี้ คนที่ถูกจับตามองที่สุดก็คือหลินสวินอย่างไม่ต้องสงสัย

เขาออกโจมตีด้วยเตากระบี่ไร้ก้นบึ้ง บดขยี้พลังระเบียบที่พวกเหยาเทียนหานครอบครอง สร้างโอกาสให้พวกลู่ป๋อหยา ทำให้พวกเหยาเทียนหานบาดเจ็บสาหัสได้ในการโจมตีเดียว!