ตอนที่ 2677 สามหอเก้ายอดเขา

ตอนที่ 2677 สามหอเก้ายอดเขา

หลินสวินเปิดม้วนหยกออก

หลังอ่านเสร็จเขาจึงเข้าใจในที่สุด จุดประสงค์ที่ศิษย์พี่สามจัดแจงให้ตนมุ่งหน้าไปยังหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดคือ…

ขึ้นเป็นหัวหน้าหอแรกพิสุทธิ์!

หลินสวินรู้สึกถึงความกดดันหนักหน่วงอย่างเลี่ยงไม่ได้ในทันที

อิงจากบันทึกในม้วนหยก หอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดแบ่งเป็นสามหอ เก้ายอดเขา

เก้ายอดเขาเป็นตัวแทนของเก้าสายในหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิด แต่ละสายล้วนมีผู้สืบทอดของตน

ตำแหน่งของสามหอสูงกว่าเก้ายอดเขา เป็นสามเสาหลักของหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิด

ในนั้น หอแรกนภาดูแลเรื่องกฎการลงโทษ หอแรกมายาดูแลเรื่องถ่ายทอดวิชา หอแรกพิสุทธิ์ดูแลเรื่องการทดสอบคัดเลือก

หัวหน้าสามหอ แต่ละคนล้วนครองอำนาจใหญ่ในลัทธิแรกกำเนิด เรียกได้ว่าอำนาจล้นฟ้า

สูงกว่าสามหอก็คือเจ้าสำนักลัทธิแรกกำเนิด

เจ้าสำนักหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิด เป็นตัวแทนเจตจำนงเผ่าเทพนิรันดร์ในน่านฟ้าที่เก้า ตำแหน่งในหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดย่อมอยู่สูงสุดเป็นธรรมดา

และจากที่ศิษย์พี่สามบอก หัวหน้าหอแรกพิสุทธิ์คนก่อนนามว่าโหยวเป่ยไห่ เป็นสัตว์ประหลาดเฒ่าน่าสะพรึงขั้นหลุดพ้นสัมบูรณ์คนหนึ่ง

แต่ช่วงหลายหมื่นปีก่อนหน้านี้โหยวเป่ยไห่ก็ปิดด่านไม่ปรากฏตัว ว่ากันว่าเพื่อจะหยั่งถึงการทะลวงผ่านระดับอมตะ แจ้งมรรคแห่งนิรันดร์

แต่เมื่อไม่กี่ปีก่อนจู่ๆ โหยวเป่ยไห่ก็ออกด่าน ประกาศว่าหลังจากครบร้อยปีไม่ว่าจะแจ้งมรรคนิรันดร์สำเร็จหรือไม่ ล้วนจะลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าหอแรกพิสุทธิ์

ทันทีที่ข่าวออกมา ทั้งบนล่างหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดต่างโกลาหล

คนไม่รู้เท่าไหร่พลันหมายตาตำแหน่งหัวหน้าหอแรกพิสุทธิ์

ควรรู้ว่าหอแรกพิสุทธิ์รับผิดชอบเรื่องการทดสอบคัดเลือก การแต่งตั้งเจ้าแห่งยอดเขา แต่งตั้งผู้อาวุโส การคัดเลือกผู้สืบทอด ล้วนต้องผ่านการทดสอบของหอแรกพิสุทธิ์ และดำเนินการเลือกเฟ้นโดยอิงจากผลการทดสอบ

กล่าวง่ายๆ คือสิ่งที่หอแรกพิสุทธิ์ครอบครองก็คืออำนาจใหญ่ในการแต่งตั้งบุคลากรของเก้ายอดเขา!

เมื่อเป็นเช่นนี้ แค่คิดก็รู้ว่าหากได้เป็นหัวหน้าหอแรกพิสุทธิ์ ความสำคัญในอำนาจนั้นจะล้นฟ้าปานใด

และสิ่งที่ศิษย์พี่สามฝากฝังหลินสวิน ก็คือกราบเป็นศิษย์ฝึกตนในหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิด ช่วงชิงจนขึ้นเป็นหัวหน้าหอแรกพิสุทธิ์หลังจากโหยวเป่ยไห่แจ้งมรรคนิรันดร์!

ความกดดันนี้ย่อมไม่ใช่ใหญ่ธรรมดา

ในม้วนหยกบันทึกไว้อย่างละเอียดว่ายามเพิ่งเข้าสู่หอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิด จะเป็นได้เพียงผู้สืบทอดหนึ่งในเก้ายอดเขาเท่านั้น และผู้สืบทอดยังแบ่งออกเป็นสองอย่างคือศิษย์สืบทอดแท้จริงและแกนหลัก

มีเพียงกลายเป็นผู้สืบทอดแกนหลักเท่านั้นจึงจะมีโอกาสไปแข่งขันเพื่อเข้าสู่หอแรกพิสุทธิ์ได้

และหลังจากเข้าหอแรกพิสุทธิ์แล้ว ยังต้องผ่านตำแหน่งรองผู้ดูแล ผู้ดูแล ผู้อาวุโสต่างๆ เป็นต้น จึงจะมีโอกาสขึ้นเป็นรองหัวหน้าหอ

ในหอแรกนภา หอแรกมายา หอแรกพิสุทธิ์ต่างมีรองหัวหน้าหอสามคน

หรือก็คือในสามหอ ลำพังแค่รองหัวหน้าหอก็มีเก้าคน

นี่ก็หมายความว่าหากโหยวเป่ยไห่ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าหอ เช่นนั้นตำแหน่งหัวหน้าหอแรกพิสุทธิ์ก็จะเลือกจากบรรดารองหัวหน้าหอเก้าคนนี้!

คิดๆ แล้วตั้งแต่เริ่มเข้าสู่หอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดก็ต้องกลายเป็นศิษย์แกนหลักหนึ่งในเก้ายอดเขา แล้วจึงเข้ารับตำแหน่งในหอแรกพิสุทธิ์ ผ่านตำแหน่งต่างๆ ก่อนจึงจะสามารถขึ้นเป็นรองหัวหน้าหอได้

ถึงขั้นนี้จึงจะมีคุณสมบัติไปชิงตำแหน่งหัวหน้าหอ

ความกดดันเช่นนี้ไม่ใช่มากธรรมดา!

“ศิษย์น้องเล็กเป็นอย่างไรบ้าง”

จวินหวนเอ่ยถามยิ้มๆ “หากรู้สึกกดดันมากเกินไปก็ไม่เป็นไร นี่เป็นเพียงหนึ่งแผนที่พวกเราคีรีดวงกมลวางไว้ หากได้ครองตำแหน่งหัวหน้าหอแรกพิสุทธิ์ย่อมดีกว่า แต่ถ้าไม่มีโอกาสก็ไม่เป็นไร”

“ข้าจะพยายามเต็มที่”

หลินสวินใคร่ครวญพักใหญ่ แววตานิ่งสงบ

เขาไม่กล้าบอกว่ามั่นใจเต็มที่ แต่จะพยายามไปแข่งขันช่วงชิงหมดฝีมือ!

เสียงจวินหวนเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนขึ้นมา “ไม่ว่าสำเร็จหรือล้มเหลวล้วนอย่าเอาชีวิตเจ้าเข้าแลก อันที่จริงข้าพอเดาออกรางๆ ว่าแผนการเช่นนี้ไม่น่าจะมาจากฝีมือศิษย์พี่สาม”

“เช่นนั้นเป็นใครหรือ” หลินสวินประหลาดใจ

“อาจารย์” จวินหวนเอ่ยเสียงเบา

หลินสวินอึ้งงันในทันที

หากอาจารย์แนะให้ทำแบบนี้ เช่นนั้นเรื่องนี้ก็ไม่ง่ายเหมือนอย่างที่ตนคิดไว้ขนาดนั้นแล้ว!

จวินหวนยิ้มกล่าว “อันที่จริงเดิมทีศิษย์พี่สี่โวยวายว่าจะไปหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิด แต่ศิษย์พี่สามไม่ยอม เขาเองก็จนหนทาง ได้แต่ตามพวกศิษย์พี่สามมุ่งหน้าไปหอบรรพจารย์ลัทธิวิญญาณด้วยกัน”

“ศิษย์พี่สี่ยังมีชีวิตอยู่หรือ!?” หลินสวินเอ่ยอย่างพรึงเพริด

หลายปีมานี้ในใจเขารู้สึกผิดยิ่งยวดมาตลอด เพราะข่าวลือต่างๆ ล้วนบอกว่าที่นอกแดนลับทวยเทพปีนั้น ศิษย์พี่สี่หลิงเสวียนจื่อถูกยักษ์ใหญ่อมตะตระกูลหวังสังหาร

และด้วยเหตุนี้ในใจเขาจึงเคียดแค้นตระกูลหวังเข้ากระดูก ตัดสินใจนานแล้วว่าสักวันต้องแก้แค้นแทนศิษย์พี่สี่ให้ได้ ทำให้ตระกูลหวังต้องจ่ายค่าตอบแทนที่ไม่อาจรับไหวกับเรื่องนี้!

แต่คิดไม่ถึงสักนิด จากคำพูดของศิษย์พี่จวินหวน ศิษย์พี่สี่ถึงกับยังมีชีวิตอยู่!

“ตัวหายนะอย่างเขา อยากตายไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก”

จวินหวนยิ้มเย็นชา “ตอนอยู่นอกโบราณสถานทวยเทพ เป็นพลังเจตจำนงของอาจารย์ออกมือช่วยชีวิตเขาไว้ และพาเขามาน่านฟ้าที่เจ็ด หากไม่เป็นเช่นนี้ข้าเองก็คิดว่าตัวหายนะนี่ตายไปแล้ว”

หลินสวินฟังแววตำหนิและถากถางในน้ำเสียงของจวินหวนออก เห็นชัดว่านางยังขุ่นเคืองฝังใจต่อทุกการกระทำก่อนหน้านี้ยามอยู่คีรีดวงกมลของศิษย์พี่สี่

“ศิษย์พี่สี่เปลี่ยนไปแล้ว แม้จะเป็นตัวหายนะ แต่อย่างน้อยก็ไม่มีทางสร้างหายนะให้พวกเราคีรีดวงกมล จุดนี้ข้าสามารถรับรองได้” หลินสวินกล่าวอย่างจริงจัง