ตอนที่ 2691 หนึ่งฝ่ามือตบเละ

ตอนที่ 2691 หนึ่งฝ่ามือตบเละ

ภายใต้ท้องฟ้า หลินสวินก้าวเดินไปข้างหน้า สีหน้าไม่สุขหรือทุกข์ เงาร่างก็เปิดเผยโดยสมบูรณ์

ภาพเช่นนี้ไม่นานก็ดึงดูดความสนใจของผู้ชมการต่อสู้เหล่านั้น

หลายคนประหลาดใจ

“เขาคิดจะทำอะไรกันแน่ ไม่รู้หรือว่าหากเปิดเผยร่องรอยจะชักนำเคราะห์สังหารเข้ามามากมาย”

การทดสอบเริ่มขึ้นแล้ว ในสมรภูมิหมื่นยอดตอนนี้เหล่ามกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิต่างเคลื่อนไหว ทว่าต่างจากหลินสวิน

บางคนเก็บงำกลิ่นอาย หาที่ซ่อนตัวที่ปลอดภัยรอเหยื่อเงียบๆ

บ้างกำลังวางกระบวนผนึก

บ้างใช้วิชาลับติดต่อ ‘พวกพ้อง’ วางแผนจะเคลื่อนไหวเป็นกลุ่ม

บรรดามกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิที่ได้รับความสนใจที่สุดอย่างตงหวงเซ่าเหวิน ฉีชิงซือ มู่จุนอู๋ ต่างใช้วิชาลับเรียกหาพวกพ้อง

ด้วยฐานะของพวกเขา ย่อมสามารถระดมมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิกลุ่มหนึ่งให้ทำตามคำสั่งพวกเขาได้

นี่ไม่นับว่าผิดกฎ

อันที่จริงก่อนการทดสอบครั้งนี้จะเริ่มขึ้น ผู้โดดเด่นที่เข้าร่วมการคัดเลือกเหล่านี้ต่างสร้างพันธมิตรเล็กๆ เป็นการส่วนตัวแล้ว

มีเพียงหลินสวิน หลังจากการทดสอบเริ่มต้นก็ไม่ปกปิดสักนิด เคลื่อนไหวโดยตรง ก้าวเดินกลางฟ้าดิน ราวกับกระบี่ที่ชักออกจากฝักโดยไม่ปกปิด เปิดฉากเคลื่อนไหว

นี่ดูผิดแปลกมากอย่างไม่ต้องสงสัย

“เจ้าหมอนี่นับว่าใจกล้าเหมือนที่เล่าลือ!”

ข้างๆ สัตว์เทพกิเลนทอง ตงหวงฉยงหัวเราะหยัน ‘เจ้าหมอนี่’ ที่เขาพูดถึงเป็นใคร ทุกคนล้วนกระจ่างแจ้ง

“ฟ้าต้องการให้เขาตาย ก็ต้องทำให้เขาคลั่งก่อน”

ฉีทิงจื่อเอ่ยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

“ก่อนหน้านี้ในโลกมีข่าวลือมากมาย บอกว่าเจ้าเดรัจฉานคนนี้พลังต่อสู้เย้ยฟ้า ความสามารถยอดเยี่ยม แต่ตอนนี้ดูท่าข่าวลือเหล่านั้นเกินจริงมากไปแล้ว”

มู่ชางเจี่ยเอ่ยเนิบๆ “กระทำการอย่างเขา ไม่ต้องถึงหนึ่งเดือน ภายในสามวันก็ถูกคัดออกแล้ว”

“สามวันหรือ ไม่ บางทีไม่ถึงหนึ่งวันเจ้าหมอนี่ก็ต้องออกจากการทดสอบแล้ว”

จงหลีชงเอ่ยเรียบๆ “พวกเจ้าดูสมรภูมิหมื่นยอดนั่น ทุกทิศทางของเจ้าหมอนี่ล้วนมีคู่ต่อสู้กระจายอยู่ ที่อยู่ใกล้ห่างเพียงหมื่นลี้ ที่อยู่ไกลห่างไม่กี่หมื่นลี้ และเขาก็ไม่ปกปิดกลิ่นอายใดๆ อีกไม่นานจะต้องเกิดการปะทะขึ้นแน่!”

เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อว่า “และขอเพียงเกิดการปะทะ ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะต้องดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆ ถึงตอนนั้นนกปากซ่อมสู้กับหอยกาบ ชาวประมงได้ประโยชน์ ใครจะทนไม่ฉวยโอกาสกอบโกยผลประโยชน์ได้”

ทุกคนอดพยักหน้าไม่ได้

สิ่งที่จงหลีชงวิเคราะห์ก็คือความเห็นที่พวกเขาเห็นพ้องด้วย

สุดท้ายจงหลีชงกล่าวสรุป “จากที่ข้าดู การกระทำนี้ของหลินสวินมีเพียงคำเดียว โง่!”

คำว่าโง่ดังก้องทั้งที่นั้น

ในนั้นไม่ปกปิดความเย้ยหยันและดูหมิ่นสักนิด

จวินหวนไม่ได้พูดอะไร ความจริงดีกว่าคำพูด คำพูดไร้สาระพูดมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์

รอตอนที่หลินสวินได้รับชัยชนะ ก็เป็นการโต้ตอบคำพูดเย้ยหยันพวกนี้ได้ดีที่สุดแล้ว

แต่กลับมีคนไม่ยอมปล่อยจวินหวน ตงหวงฉยงเอ่ยเสียงกึกก้องราวกับสายฟ้า “จวินหวน เหตุใดเจ้าไม่เถียงให้ศิษย์น้องเล็กคนนี้ของเจ้าสักหน่อยเล่า หรือคิดไม่ถึงเช่นกันว่าศิษย์น้องเล็กคนนี้จะโง่เขลาขนาดนี้”

จวินหวนเลิกคิ้วเรียวยาวราวกับใบหลิว เอ่ยพูดเรียบๆ “ไม่เช่นนั้นเราพนันกันไหม หากศิษย์น้องเล็กของข้าถูกคัดออก ข้าจะตบหน้าตัวเองต่อหน้าทุกคนพร้อมกล่าวว่าน่าอับอายขายหน้า แต่หากศิษย์น้องเล็กของข้าผ่านการทดสอบ เจ้าเองก็ต้องตบหน้าตัวเองและเอ่ยว่ามีตาหามีแววไม่”

ทั่วบริเวณล้วนผิดคาด

นี่ร้ายกาจยิ่งกว่าเสียอีก!

ต่อให้เป็นผู้คุมการทดสอบอย่างพวกฟางเต้าผิง เซียวเหวินหยวน ยังเผยสีหน้าประหลาดใจ

ตงหวงฉยงเองก็อึ้งไป จากนั้นแค่นเสียงเย็นเยียบ “ไร้สาระ เรื่องการทดสอบคัดเลือกเช่นนี้ใช่เรื่องล้อเล่นที่ไหน ต่อให้ข้าชนะก็ไม่เป็นเกียรติ”

“ไม่กล้าพนันก็หุบปาก”

จวินหวนน้ำเสียงสบายๆ “ประโยคนี้ก็พูดกับทุกคนในนี้ด้วย ใครกล้าพนันข้าจะเดิมพันด้วย ถ้าไม่กล้าก็อย่าพูดพล่อยๆ”

สีหน้าของหลายคนอึมครึม

พวกฉีทิงจื่อ จงหลีชง มู่ชางเจี่ยสีหน้ายิ่งมืดทะมึนลงไม่น้อย

คำพูดนี้ของจวินหวนเป็นการท้าทายพวกเขาอย่างที่สุดโดยไม่ต้องสงสัย!

“ผู้สืบทอดคีรีดวงกมลนี่ช่างบ้าบิ่น” ตงหวงชิงส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มหยัน

กลับเห็นฟางเต้าผิงสีหน้านิ่งสงบ เซียวเหวินหยวนยิ้มไม่เอ่ยคำ หลีเจินยังคงเงียบ

เมื่อไม่มีใครต่อบทสนทนา ทำเอาในใจตงหวงชิงอดอึดอัดไม่ได้ จากนั้นก็ฟื้นคืนสู่ยามปกติโดยพลัน ในใจลอบคิดว่าหลังจากหลินสวินถูกคัดออก อยากดูนักว่าพวกเขาจะมีท่าทีอย่างไร

“เจอกันแล้ว!”

เสียงร้องด้วยความตกใจระลอกหนึ่งดังขึ้นในที่นั้น

สายตาของผู้คนถูกดึงดูดทันที มองไปยังตำแหน่งที่หลินสวินอยู่ในสมรภูมิหมื่นยอด

นั่นเป็นที่ราบกว้างใหญ่ผืนหนึ่ง ต้นไม้ใบหญ้าอุดมสมบูรณ์ ยามเงาร่างของหลินสวินปรากฏ จู่ๆ ตรงหน้าเขาก็มีชายผมดำที่สะพายกระบองสำริด รูปร่างผอมสูงสวมชุดสีดำคนหนึ่งปรากฏตัวออกมา

“กู้หลิวไห่!”

ทุกคนรู้ฐานะของชายคนนั้นแทบจะในทันที

กู้หลิวไห่ มกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิคนหนึ่งของตระกูลกู้ หนึ่งในสี่ตระกูลตงหวง อุปนิสัยเหี้ยมหาญ แจ้งมรรคด้วยการสังหาร ถูกยกย่องให้เป็นหนึ่งในสิบมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิแห่งน่านฟ้าที่เจ็ด

อันดับของเขาสามารถอยู่ในห้าอันดับแรกอย่างมั่นคง!

นี่เป็นคนที่อานุภาพปานสุริยันบนฟ้า แข็งแกร่งอย่างที่สุด ชื่อเสียงเลื่องลือมายาวนาน

ในที่นั้นฮือฮา ทุกคนอดกลั้นหายใจจดจ่อไม่ได้

ตั้งแต่การทดสอบเริ่มขึ้นจนถึงตอนนี้เพียงแค่ครึ่งชั่วยาม หลินสวินก็เจอกับกู้หลิวไห่แล้ว ระหว่างทั้งสองจะเกิดการต่อสู้ชั้นเลิศเพียงใด

ชั่วขณะนี้หลายคนอดปาดเหงื่อแทนหลินสวินไม่ได้

ในสมรภูมิหมื่นยอด

หลินสวินมองเห็นคู่ต่อสู้คนแรกที่เจอจากไกลๆ ในหัวก็ปรากฏข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับอีกฝ่ายขึ้นมา

ผู้แข็งแกร่งที่เข้าร่วมการทดสอบล้วนมีม้วนหยกสีทองม้วนหนึ่ง ในนั้นบันทึกข้อมูลของคู่ต่อสู้ทุกคน

“หลินสวิน!”

ไกลออกไปดวงตากู้หลิวไห่วับวาบ ทั่วร่างไอสังหารพุ่งทะยาน กฎเกณฑ์ทั่วตัวตัดสลับ กลายเป็นสายฟ้าสีดำแน่นขนัดราวกับมังกรรัดพันกัน

ตูม!

ห้วงอากาศบริเวณนั้นทรุดทลาย ต้นไม้ใบหญ้าบนพื้นดินกลายเป็นเถ้า ฟ้าดินเปลี่ยนสี

เห็นดังนี้เหล่าผู้ชมที่อยู่โลกภายนอกล้วนเผยสีหน้าอัศจรรย์ใจ สมกับเป็นหนึ่งในสิบมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิแห่งน่านฟ้าที่เจ็ด อานุภาพที่ปลดปล่อยออกมาไม่ธรรมดา

“เพิ่งพบกันก็เกิดความเคลื่อนไหวขนาดนี้แล้ว นี่เจ้าหวังจะดึงดูดคนอื่นมาหรือ”

หลินสวินเอามือไพล่หลัง แววตาลุ่มลึกขณะพูดเรียบๆ

กู้หลิวไห่ดวงตาราวกับกระบี่ ชักกระบองสำริดคู่ที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมา เอ่ยว่า “คนที่อยากฆ่าเจ้ามีเยอะมาก ข้าไม่อยากสู้กับเจ้าจนถึงที่สุดตั้งแต่การทดสอบเพิ่งเริ่มขึ้น”

“ดังนั้นเจ้าจึงวางแผนจะดึงดูดคนอื่นๆ มา ยืมพลังของพวกเขาทำให้ข้าถูกคัดออกหรือ” หลินสวินถาม

กู้หลิวไห่พยักหน้า “ไม่ผิด”

“เจ้าคิดว่าเจ้าจะอยู่รอดจนรอคนอื่นๆ มาถึงหรือ” หลินสวินสีหน้าไม่ดีใจหรือเสียใจ

กู้หลิวไห่อดยิ้มไม่ได้ “หลินสวิน เจ้าหลงระเริงเกินไปแล้ว แค่ยื้อเวลาช่วงหนึ่งเท่านั้นเจ้าคิดว่าข้าทำไม่ได้หรือ”

“เจ้าทำไม่ได้”

ในเสียงที่ผ่อนคลาย จู่ๆ เงาร่างของหลินสวินก็หายไป