ตอนที่ 2719 คำสั่ง

ตอนที่ 2719 คำสั่ง

ผู้คนเดือดดาล สถานการณ์สั่นไหว

จวงซื่อหลิวนั่งไม่ติด

หลินสวินมองดูภาพนี้จากไกลๆ ก็รู้แล้วว่าครั้งนี้เจ้าเฒ่าจวงซื่อหลิวนี่จบสิ้นแล้ว

ตามคาด ตอนนี้เองเสียงเคร่งขรึมสายหนึ่งดังขึ้น

“ผู้ดูแลจวงซื่อหลิว เจ้ารู้ความผิดหรือไม่”

ประโยคเดียวราวกับระฆังใหญ่ทรงพลัง ดังก้องทั่วลานมรรคสำแดงสวรรค์

จากนั้นร่างของรองหัวหน้าหอฟางเต้าผิงปรากฏตัวกลางอากาศ รองหัวหน้าหอฟางเต้าผิงอุปนิสัยรักสงบ ไม่ยุ่งเกี่ยวเรื่องขัดแย้ง ตอนนี้กลับอานุภาพดุจมหาสมุทร น่าสะพรึงอย่างที่สุด

ทั่วบริเวณเงียบกริบขึ้นมาทันที

ประโยคเดียวของฟางเต้าผิงเท่ากับยอมรับแล้วว่าจวงซื่อหลิวมีความผิด!

“ข้า…”

จวงซื่อหลิวสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก เพิ่งหมายจะอธิบายอะไร เสียงต่ำลึกเย็นชาเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

“ถ้ายังเถียงอีกมีแต่จะยิ่งรับบทลงโทษรุนแรงขึ้น เจ้าอย่าคิดว่าจะโชคดีหนีรอดอีกเลย รีบยอมรับซะ ข้าเชื่อว่าสำนักจะให้ความยุติธรรมกับเจ้า!”

ที่มาพร้อมกับเสียงคือชายชราที่ร่างผอมคนหนึ่งปรากฏกายขึ้น เป็นรองหัวหน้าหอแรกพิสุทธิ์ทังชิว

ยามเห็นทังชิวเอ่ยเช่นนี้ จวงซื่อหลิวหน้าซีด พูดอย่างทดท้อ “เรื่องครั้งนี้ใจข้ามีความชิงชัง จงใจกลั่นแกล้งหลินสวินในการทดสอบจริง”

เห็นจวงซื่อหลิวยอมรับผิด ความเดือดดาลในใจทุกคนในที่นี้ก็ลดลงไม่น้อย เปลี่ยนเป็นสงบลง

แต่คนใหญ่คนโตบางส่วนกลับขมวดคิ้ว สายตาวาบประกาย

ใครต่างก็ดูออกว่าที่จวงซื่อหลิวยอมรับผิด เป็นเพราะทังชิว ไม่ใช่ฟางเต้าผิง!

อีกทั้งตอนแรกจวงซื่อหลิวคิดจะทักท้วง แต่เพราะการปรากฏตัวของทังชิวจึงยอมรับผิดอย่างรวดเร็ว การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง

ทังชิวพยักหน้าเล็กน้อย “มีความผิดก็ต้องรับบทลงโทษ ไม่เช่นนั้นจะให้ผู้อื่นยอมรับได้อย่างไร แต่เห็นแก่ที่เจ้าทำเพื่อหอแรกพิสุทธิ์มาตลอด แม้ไม่มีคุณชอบแต่ก็มีความทุ่มเท ก็ปรับเบี้ยประจำเดือนเจ้าห้าปี เจ้ายอมรับหรือไม่”

จวงซื่อหลิวพยักหน้าโดยไม่ต้องคิด “ยอมรับ!”

“แค่ปรับเบี้ยประจำเดือนห้าปีหรือ”

ฟางเต้าผิงขมวดคิ้วกล่าว “รองหัวหน้าหอทัง เรื่องวันนี้ร้ายแรงเพียงใด จวงซื่อหลิวในฐานะผู้ดูแล ใช้เรื่องการทดสอบกดข่มศิษย์สืบทอดแท้จริงตามอำเภอใจ ทำให้ทั่วหล้าเดือดดาล กลับลงโทษเขาเช่นนี้ จะให้ผู้คนยอมรับได้อย่างไร”

“รองหัวหน้าหอฟางพูดถูก การกระทำของจวงซื่อหลิวในวันนี้เหยียบย่ำและท้าทายกฎการทดสอบอย่างรุนแรง จะต้องลงโทษอย่างหนัก!”

ในลานมรรคสำแดงสวรรค์ หลินสวินเอ่ยพูดเสียงกังวาน “ไม่เช่นนั้นในใจศิษย์คงยอมรับไม่ได้”

“ใช่ ต้องลงโทษอย่างหนัก!”

“จวงซื่อหลิวมีฐานะเป็นผู้ดูแล กลับใช้วิธีต่ำช้าเช่นนี้ จะให้อภัยเขาง่ายๆ เช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาด”

เสียงตะโกนระลอกหนึ่งดังขึ้นในที่นั้น

จวงซื่อหลิวสีหน้าอึมครึมไม่สามารถสงบได้ อยากจะอุดปากคนพวกนั้นเสียเดี๋ยวนี้ เขาในฐานะผู้ดูแล เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสความรู้สึกของการถูกตัดสินเช่นนี้ ทำเอาอับอายและตื่นตระหนกมาก

สายตาของเขามองไปยังทังชิว

ในที่นี้ก็มีเพียงทังชิวที่พอจะช่วยเขาได้

ทังชิวเอ่ยอย่างใคร่ครวญ “เอาเอย่างนี้แล้วกัน เรื่องลงโทษจวงซื่อหลิว รออีกสามวันค่อยประกาศให้ทุกคนในสำนักได้รู้ การทดสอบในวันนี้แม้จะเกิดข้อผิดพลาดไปบ้าง แต่ก็นับว่าจบลงอย่างราบรื่น จากที่ข้าดู แต่งตั้งหลินสวินเป็นผู้สืบทอดแกนหลักก่อนดีกว่า”

ฟางเต้าผิงเอ่ยอย่างไม่พอใจ “เหตุใดจึงต้องรออีกสามวัน”

ใครจะดูไม่ออกว่านี่กำลังยื้อเวลา

กลับเห็นทังชิวกล่าวขรึมๆ “เรื่องนี้ข้าคิดว่าต้องให้สามหอหารือด้วยกัน รองหัวหน้าหออย่างพวกเราตัดสินใจร่วมกัน ต่อให้เป็นเรื่องเล็ก แต่ผลกระทบกลับใหญ่ยิ่ง จะต้องรอบคอบ”

“รองหัวหน้าหอทังพูดถูก”

ไกลออกไปผู้นำยอดเขาที่สองอวิ๋นเทียนหมิงพูดเสียงขรึม “รีบตัดสินโทษจวงซื่อหลิวไปอย่างไรก็ไม่รอบคอบ หลังจากหารือกันแล้วค่อยลงโทษเขาก็ได้แล้ว”

“ไม่ผิด เชื่อว่าหลังจากหารือกันแล้วสำนักก็จะให้คำตอบที่น่าพอใจกับทุกคน”

ผู้นำยอดเขาที่สามหนานป๋อหง และผู้นำยอดเขาที่สี่มู่อวิ๋นเจิงเองก็เอ่ยปากสนับสนุนข้อเสนอของทังชิว

ผู้สืบทอดหลายคนประหลาดใจ สถานการณ์ตรงหน้าเปลี่ยนแปลงไม่อาจคาดเดา ทำให้พวกเขาตระหนักได้ว่า นี่มีความเป็นไปได้สูงมากว่าอาจเป็นการปะทะระหว่างคนใหญ่คนโต ไม่ใช่เรื่องที่พวกเขาสามารถเข้าร่วมได้

หลินสวินอดขมวดคิ้วไม่ได้ จดจำรองหัวหน้าหอแรกพิสุทธิ์ทังชิวเอาไว้ ในบรรดาคนที่มองตนเป็นศัตรู เจ้าเฒ่านี่จะต้องเป็นหนึ่งในนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย!

“ฉินอู๋อวี้เจ้าคิดว่าอย่างไร”

สายตาของทังชิวมองไปยังผู้นำยอดเขาที่เก้าฉินอู๋อวี้ที่อยู่ไกลๆ

ฉินอู๋อวี้เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ข้าหวังเพียงว่า สำนักจะให้คำตอบที่เป็นธรรมกับศิษย์สืบทอดแท้จริงแห่งยอดเขาที่เก้าอย่างหลินสวิน ไม่เช่นนั้นข้าไม่หยุดแค่นี้แน่”

ทังชิวขมวดคิ้วอย่างยากจะสังเกต จากนั้นพลันพยักหน้าพูด “นี่ก็เป็นสิ่งที่ข้าอยากเห็นเช่นกัน รองหัวหน้าหอฟางเจ้าคิดว่าอย่างไร”

ฟางเต้าผิงพูดเรียบๆ “หากเช่นนี้ก็ไม่เป็นไร แต่ถึงตอนนั้นข้าจะถามให้แน่ชัดว่าจวงซื่อหลิวจัดการทดสอบครั้งนี้อย่างไร แม้แต่เฟิงซีซีผู้สืบทอดยอดเขาที่สองและหลิวอวิ๋นเฟิงผู้สืบทอดยอดเขาที่สามยังรู้สึกไม่ยุมติธรรม เลือกจะยอมแพ้ และในตอนแรก เป็นใครที่ออกคำสั่งให้พวกเขาเข้าร่วมการประลอง ข้าไม่เชื่อว่าจวงซื่อหลิวจะมีความสามารถขนาดนี้”

คำพูดนี้ทำให้สีหน้าของหลายคนเปลี่ยนไป

อย่างเช่นผู้นำยอดเขาอย่างอวิ๋นเทียนหมิง หนานป๋อหง มู่อวิ๋นเจิง

แม้แต่ทังชิวยังอดหนังตากระตุกไม่ได้ ตระหนักได้ว่าฟางเต้าผิงคิดจะทำให้เป็นเรื่องใหญ่!

หากเป็นเช่นนี้ ทั้งลัทธิแรกกำเนิดคงจะเกิดความสะเทือนไหวครั้งใหญ่