ตอนที่ 2736 หายนะอย่างต่อเนื่อง

ตอนที่ 2736 หายนะอย่างต่อเนื่อง

เดือนที่เจ็ด

เจี่ยงเยี่ยที่หลับตานอนงีบอยู่บนเก้าอี้โยกถูกเสียงฝีเท้าระลอกหนึ่งปลุกให้ตื่น

เขาลุกขึ้น ก็พบเงาร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งเดินออกมาจากส่วนลึกของตำหนัก เป็นหลินสวินนั่นเอง

เพียงแต่พริบตาที่เห็นหลินสวิน เจี่ยงเยี่ยก็อึ้งไปเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้

เทียบกับเมื่อเจ็ดเดือนก่อน มรรควิถีของหลินสวินในตอนนี้ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไป แต่กลิ่นอายของเขากลับแตกต่างไปจากเดิมอยู่บ้าง

คลุมเครือลึกลับ ไหววูบไม่แน่นอน

ด้วยมรรควิถีขั้นดับเทพของเขาในตอนนี้ ถึงกับไม่อาจมองขาดได้!

เจี่ยงเยี่ยถึงขั้นรู้สึกได้ถึงความน่าเกรงขามอันไร้รูปจากตัวหลินสวินอยู่รางๆ

“เจ้าหยั่งรู้นัยเร้นลับบางส่วนในมรรคาอมตะได้หรือ” เขาอดถามไม่ได้

หลินสวินเอ่ย “มหามรรครอได้”

เพียงไม่กี่คำกลับทำให้เจี่ยงเยี่ยอึ้งไปก่อน จากนั้นตาเป็นประกายเอ่ยว่า “ถ้าไม่ถือ จะบอกข้าได้ไหมว่าเจ้าได้เห็นอะไรในตำรายุคสมัย”

หลินสวินคิดเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “พูดไปก็มีมากนัก สรุปง่ายๆ คือข้าเห็นยุคสมัยผันเปลี่ยนอย่างสมบูรณ์ ได้เห็นอมตะ เห็นวัฏจักรแห่งความเป็นตาย และได้เห็นมรรคาที่ข้าควรไขว่คว้า”

เจี่ยงเยี่ยนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง แววตายังเปลี่ยนเป็นแปลกพิกล “เจ้ารู้ไหมว่าในกาลเวลาไร้สิ้นสุดที่ผ่านมานี้ เจ้าเป็นคนแรกที่ได้เห็นยุคสมัยผันเปลี่ยนอย่างสมบูรณ์”

คำว่าสมบูรณ์ถูกเขาเน้นหนักยิ่งนัก

หลินสวินกลับอึ้งไป “เมื่อก่อนไม่มีหรือ”

“ไม่มี” เจี่ยงเยี่ยยืนยันหนักแน่น

หลินสวินลอบเอ่ยในใจ ถ้าพูดเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าในอดีตก็ไม่มีใครได้เห็นร่องรอยของนิรันดร์ที่อยู่ในยุคสมัยดับสิ้นหรอกหรือ

เรื่องนี้เขาไม่ได้บอกเจี่ยงเยี่ย เดิมก็คิดว่าจะเก็บงำไว้อยู่แล้ว

แต่ใครจะคิดว่าแค่การเห็นยุคสมัยผันเปลี่ยนอย่างสมบูรณ์ ยังมีเพียงแค่คนเดียวตั้งแต่อดีตจวบจนตอนนี้!

“ข้าไม่รู้ว่ามรรคาที่เจ้าต้องการเสาะแสวงเป็นเช่นไร แต่ข้ากล้ามั่นใจว่าเกรงว่านัยเร้นลับที่ซ่อนอยู่ในตำรายุคสมัยจะถูกเจ้าเข้าใจหมดแล้ว”

เจี่ยงเยี่ยยังอดทอดถอนใจไม่ได้

“ผู้อาวุโสยกยอแล้ว” หลินสวินยิ้มพลางกุมมือคารวะ

ในการหยั่งรู้เจ็ดเดือน เขาได้สัมผัสการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัยครั้งแล้วครั้งเล่า ประหนึ่งเวียนว่ายในยุคสมัยครั้งแล้วครั้งเล่า ความลับและปริศนาในนั้นทำให้เขาดำดิ่งไม่อาจถอนตัวได้อยู่หลายครั้ง

การหยั่งรู้นี้หายากนัก

จนสุดท้ายหลังจากตระหนักได้ถึงแก่นแท้ของมรรคาอมตะที่ตนต้องการเสาะแสวงในที่สุด ก็เหมือนคว้ากุญแจดอกหนึ่งไว้มั่น ทำให้หลินสวินรู้แจ้งทันที

ยุคสมัยผันเปลี่ยนอะไร การเปลี่ยนแปลงของโลกอะไร วิวัฒนาการมหามรรคอะไร ความรุ่งเรืองและเสื่อมถอยของสรรพสิ่งอะไร เคราะห์มรรคห้าเสื่อมอะไร ร่องรอยนิรันดร์อะไร…

ตัวข้าไขว่คว้ามรรคตน เพียงพอแล้ว

“เจ้าคิดจะแจ้งมรรคเมื่อไร”

เจี่ยงเยี่ยยังรู้สึกตั้งตาคอยอยู่บ้าง

“เมื่อไรก็ได้” หลินสวินเอ่ยง่ายๆ

คำตอบนี้เหนือความคาดหมายของเจี่ยงเยี่ยอีกหน เขาเป็นถึงระดับอมตะขั้นดับเทพ ทั้งชีวิตเคยเห็นภาพผู้สืบทอดแจ้งมรรคอมตะไม่รู้เท่าไร

แต่ยังเป็นครั้งแรกที่ได้ยินคำตอบง่ายๆ ทั้งยังเปี่ยมด้วยความมั่นใจเช่นนี้

ราวกับว่าสำหรับเขาแล้ว การแจ้งมรรคอมตะก็เหมือนล้วงถุงหยิบของ

เจี่ยงเยี่ยทำใจให้นิ่งถึงค่อยเอ่ยว่า “หลินสวิน มีบางอย่างที่ข้าไม่รู้ว่าควรจะพูดดีไหม หรือพูดอีกอย่างก็คือถ้าไม่บอกเจ้าตอนนี้ หากถูกเปิดเผยตอนทะลวงระดับ กลับเป็นไปได้สูงว่าอาจส่งผลกระทบไม่ดีกับการทะลวงระดับของเจ้า”

หลินสวินดวงตานิ่งขึงเล็กน้อย เอ่ยว่า “ขอผู้อาวุโสบอกมาเถิด”

เจี่ยงเยี่ยถอนใจเบาๆ เอ่ยว่า “เจ้าเตรียมใจไว้จะดีที่สุด ถึงอย่างไรเจ้าก็กำลังจะแจ้งมรรค ถ้าตอนนี้สภาวะจิตมีปัญหาจะได้รับผลกระทบได้ง่ายดายยิ่ง”

หลินสวินตระหนักได้ถึงความรุนแรงของปัญหา นิ่งเงียบครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ต้องเป็นเรื่องที่ศัตรูพวกนั้นทำเรื่องส่งผลเสียกับข้ามากมายในช่วงนี้ พยายามโจมตีสภาวะจิตของข้าก่อนแจ้งมรรคใช่หรือไม่”

เจี่ยงเยี่ยพยักหน้า

เรื่องพวกนี้ไม่อาจปิดบังได้ เพราะทันทีที่หลินสวินแจ้งมรรค จะต้องถูกคนทั้งลัทธิแรกกำเนิดจับตามอง ถึงตอนนั้นถ้าถูกศัตรูกระทุ้งอย่างฉับพลัน ผลลัพธ์จะเลวร้ายจนไม่อาจคาดคิด

“ขอผู้อาวุโสแจ้งมาเถิด” หลินสวินเอ่ยอย่างสงบนิ่ง

เจี่ยงเยี่ยจ้องหลินสวินครู่หนึ่ง เห็นเขาไม่ได้มีคลื่นอารมณ์อะไร จึงพูดเรื่องสะเทือนเลื่อนลั่นที่เกิดขึ้นในลัทธิแรกกำเนิดในเจ็ดเดือนมานี้ออกมา

“ในเดือนแรกที่เจ้าเข้าเขาตำรา ศิษย์สืบทอดแท้จริงยอดเขาที่เจ็ดเซี่ยงเสี่ยวหยวนถูกหอแรกนภาลงโทษ ปรับเบี้ยประจำเดือนสามปี โบยห้าสิบไม้”

พอพูดถึงตรงนี้เสียงเจี่ยงเยี่ยก็ถูกขัด

“โบยห้าสิบไม้หรือ”

ดวงตาดำหลินสวินลุ่มลึก “นางไปละเมิดกฎอะไร”

“ว่ากันว่าลงมือทำร้ายผู้อื่นตอนที่โต้เถียงกัน”

เจี่ยงเยี่ยถอนใจเบาๆ “เรื่องที่เกิดขึ้นมีม้วนหยกเป็นหลักฐาน เป็นเซี่ยงเสี่ยวหยวนลงมือก่อนจริงๆ”

“แม่นางเสี่ยวหยวนไม่ใช่คนวู่วาม ผู้อาวุโสมีม้วนหยกตอนนั้นอยู่หรือไม่ ข้าอยากดูหน่อย” หลินสวินถาม

เจี่ยงเยี่ยลังเลครู่หนึ่งก่อนส่งม้วนหยกม้วนหนึ่งให้หลินสวิน

ฮูม!

เกิดคลื่นระลอกหนึ่ง ม้วนหยกแปลงเป็นม่านแสงภาพแล้วภาพเล่า