ตอนที่ 2766 เอ้อระเหยลอยชาย

ลานมรรคเปิดสวรรค์ บรรยากาศกลางฟ้าดินอึมครึมมาก ผู้สืบทอดเก้ายอดเขาใหญ่ล้วนโกรธจนควันออกหู บรรดาคนใหญ่คนโตเหล่านั้นหว่างคิ้วก็เจือแววมืดทะมึนเช่นกัน บนแท่นพิธี ผู้แข็งแกร่งที่มาจากโลกภายนอกอย่างสิบยักษ์ใหญ่อมตะ ลัทธิวิญญาณ ลัทธิฌาน ล้วนกำลังกระซิบกระซาบพูดอะไรบางอย่าง สิงจวิ้นยืนอยู่บนลานมรรคเปิดสวรรค์เพียงลำพัง เหยียดหยันหยิ่งยโส เขารูปร่างสูงผอมแข็งแรง ผิวพรรณสีทองแดง หนวดผมยุ่งเหยิง นัยน์ตาดุจโคมทอง มีเปลวเพลิงน่าสยดสยองไหลวน กฎเกณฑ์อมตะแดงฉานเป็นสายๆ คละคลุ้งออกมาจากตัวเขา ตัดสลับกลายเป็นสัญลักษณ์ที่เก่าแก่ดุกร้าว ทำให้กลิ่นอายของเขาดุดันน่าสะพรึง ประหนึ่งเทพเถื่อนที่เกรี้ยวกราดอาละวาด “เหตุใดหลินสวินถึงยังไม่ปรากฏตัว หรือว่ากลัวขึ้นมา” สิงจวิ้นหมดความอดทนอยู่บ้าง มุ่นคิ้วแค่นเสียงเย็น ลัทธิพ่อมดทั้งบนล่างล้วนไม่ปกปิดอารมณ์ของตน ไม่นับถือเทพผี ไม่เคารพกฎเกณฑ์ เป็นผลให้ถูกโลกภายนอกเรียกขานว่าทั่วสำนักทั้งบนล่างล้วนป่าเถื่อน เหมือนอย่างเวลานี้ นี่เป็นถึงอาณาเขตของลัทธิแรกกำเนิด แต่สิงจวิ้นกลับยังยโสเหมือนเก่า ไม่ได้เพลาลงสักนิด หัวคิ้วของพวกเสวียนเฟยหลิง ตู๋กูยงยิ่งขมวดมุ่นมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขามีหรือจะมองไม่ออก สิงจวิ้นท้าสู้ในเวลานี้ เบื้องหลังนี้จะต้องมีเฒ่าชราของลัทธิพ่อมดพวกนั้นคอยชี้นำ แต่นี่ไม่ใช่อุบายสกปรก หากแต่เป็นแผนการซึ่งหน้า ท้าประลองอย่างผ่าเผยในเวลานี้ หมายจะทำให้ลัทธิแรกกำเนิดทั้งบนล่างล้วนอึดอัด! “พี่ฝู เจ้าหลินสวินนี่ยังไม่มาหรือ” ไกลออกไปบนแท่นพิธี ราชครูดินลัทธิพ่อมด ‘สยงถู’ เอ่ยด้วยเสียงราวฟ้าผ่า ราชครูดินลัทธิพ่อมด เทียบเท่ากับรองหัวหน้าหอลัทธิแรกกำเนิด เงาร่างของสยงถูผู้นี้สูงกำยำเป็นที่สุด ดุจดั่งเทือกเขาลูกหนึ่ง รูปลักษณ์หยาบกร้าน กลางหน้าผากมีรอยสักอสนีบาตรอยหนึ่ง ฝูเหวินหลีกล่าวด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก “ถึงหลินสวินจะเป็นรองผู้ดูแลหอแรกนภา แต่จะรับคำท้าหรือไม่มีแต่ตัวเขาเป็นคนตัดสิน” “ฮ่าๆ กล่าวเช่นนี้ ศิษย์คนเล็กของเจ้าแห่งคีรีดวงกมลนี่ก็ยอมแพ้แล้วหรือ” สยงถูแหงนหน้าระเบิดหัวเราะ เขาเป็นระดับอมตะขั้นหลุดพ้น แต่เผยอารมณ์ทั้งหมดอย่างเด่นชัด ไม่ปกปิดแววเหยียดแคลนและตั้งตนเป็นศัตรูต่อคีรีดวงกมลสักนิด นี่ก็คือวิธีวางตัวของลัทธิพ่อมด ทั้งบนล่างล้วนเป็นเช่นนี้ ฝูเหวินหลีไม่ได้เอ่ยทัดทาน ทำราวกับเป็นคนนอก เสวียนเฟยหลิงกลับแค่นเสียงกล่าวว่า “เจ้าเฒ่าสยง ถ้าเจ้าอดใจรอไม่ไหว ไม่สู้เจ้ากับข้าแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันสักหน่อยเล่า” สยงถูนัยน์ตาแข็งค้าง จากนั้นก็หัวเราะร่วน “เสวียนเฟยหลิง เจ้าอย่าคิดยั่วข้า บนอาณาเขตลัทธิแรกกำเนิดของพวกเจ้า หากข้าโค่นเจ้าจนฟุบขึ้นมา เฒ่าเหยียนจี้จะต้องร้อนใจเป็นแน่” เสวียนเฟยหลิงร้องเหอะคราหนึ่ง “ไม่กล้าก็คือไม่กล้า พูดพล่ามอะไร หรือลืมไปแล้วว่าในอดีตที่ผ่านมาข้าเคยล่าสังหารเจ้าไปถึงหน้าประตูภูเขาลัทธิพ่อมดของพวกเจ้า ตอนนั้นใครกันที่แหกปากว่าภายหน้าจะมาสะสางความแค้นล้างอายกับข้า นี่ก็ผ่านไปหมื่นปีกว่าแล้วกระมัง ก็ไม่เห็นเฒ่าสยงอย่างเจ้ากล้ามา” หากเสวียนจิ่วอิ้นอยู่ตรงนี้ จะต้องพบว่าท่าทางหยิ่งผยองของท่านเทียดคนนี้ของเขา เหนือกว่าเขาช่วงใหญ่อย่างแน่นอน ประโยคเดียวทำเอาทั่วลานฮือฮา พวกเฒ่าชราอาวุโสจำนวนหนึ่งสีหน้าล้วนเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาด นึกถึงการไล่ล่าสังหารครั้งใหญ่อันดุเดือดเลือดพล่านในอดีตเมื่อนานมาแล้ว สยงถูในตอนนั้นถูกเสวียนเฟยหลิงไล่ล่าจนทุลักทุเลยิ่งจริงๆถูกเสวียนเฟยหลิงเปิดโปงเรื่องน่าอับอายในปีนั้นต่อหน้าทุกคน ใบหน้าชราของสยงถูล้วนอึมครึม ไอสังหารกลางนัยน์ตาพลุ่งพล่านเนิ่นนานเขาแค่นเสียงเย็นกล่าว “เจ้าวางใจได้ ความอับอายครั้งนี้ ภายหน้าข้าต้องเอาคืนร้อยเท่าแน่ วันนี้ข้ามาชมงานพิธีเฉยๆ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องไว้หน้าพวกเจ้าลัทธิแรกกำเนิดหน่อย”ไกลออกไปบนลานมรรคเปิดสวรรค์ สิงจวิ้นกล่าวเสียงเย็น “จนป่านนี้แล้วหลินสวินยังไม่โผล่มาอีก จากที่ข้าดู เขายอมแพ้แล้วจริงๆ ทำคนผิดหวังนัก”“ข้าจะสู้กับเจ้าสักตั้ง!”ทันใดนั้นคนผู้หนึ่งก้าวออกมา สีหน้าเยียบเย็นอิ้งเทียนหง!ผู้นำรองผู้ดูแลหอแรกมายา ขั้นอายุขัยเทียมฟ้าสัมบูรณ์ลือกันว่าเขามีรากฐานพลังแจ้งมรรคขั้นดับเทพนานแล้ว หลายปีนี้ปรากฏตัวน้อยครั้งมาก“ศิษย์พี่อิ้ง ต้องเอาชนะเจ้าหมอนั่นให้ได้ จองหองเกินไปแล้ว!”บริเวณใกล้เคียงฮือฮาระลอกหนึ่ง ผู้สืบทอดลัทธิแรกกำเนิดจำนวนมากล้วนส่งเสียงร้องออกมาในลานมรรคเปิดสวรรค์ สิงจวิ้นกล่าวเย็นชา “สองคนก่อนหน้านี้ล้วนถูกข้าระเบิดร่าง เจ้าก็อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยรึ เตือนเจ้าอย่าหาเรื่อใส่ตัวดีกว่า!”บนใบหน้าอิ้งเทียนหงวาบประกายคล้ำเขียว กำลังตั้งท่าจะกระโจนขึ้นลานมรรค“เทียนหง ถอยไป!” ตู๋กูยงเปิดปาก สีหน้าเคร่งขรึมอิ้งเทียนหงขมวดคิ้วทันที กล่าวว่า “ถ้าหลินสวินไม่มา แล้วจะปล่อยให้เขาอวดกล้าอยู่ในลัทธิแรกกำเนิดของเราไปตลอดหรือ”คนอื่นๆ ในที่นี้สภาพอารมณ์ล้วนซับซ้อนแต่เดิมพวกเขาตั้งตาคอยหลินสวินลงสนามเป็นที่สุด ให้บทเรียนแก่สิงจวิ้นสักครั้งทว่ารอถึงตอนนี้ก็ไม่เห็นเงาร่างหลินสวินโผล่มา นี่ทำให้พวกเขาล้วนอดสงสัยไม่ได้อยู่บ้าง หรือว่าหลินสวินไม่กล้ารับคำท้าสู้จริงๆเมื่อก่อนเขาไม่เคยเป็นเช่นนี้!“ลัทธิแรกกำเนิดที่ยิ่งใหญ่ แต่ดันไม่มีคนระดับเดียวกันกล้ารับคำท้าสู้สักคน หรือจะเป็นอย่างที่โลกภายนอกลือกันจริงๆ ลัทธิแรกกำเนิดเป็นเหมือนสายน้ำไหลลงที่ต่ำ บารมีไม่เหมือนก่อนแล้ว”สิงจวิ้นหัวเราะเย็นชาประโยคเดียวยั่วโทสะจนบรรดาคนใหญ่คนโตของลัทธิแรกกำเนิดเหล่านั้นล้วนเดือดดาล เจ้าหมอนี่จองหองเกินไปแล้วชัดๆ!ไกลออกไปบนแท่นพิธี คนมากมายเพียงมองดูอยู่ข้างๆ คอยดูว่าลัทธิแรกกำเนิดจะแก้ทางการท้าทายครั้งนี้อย่างไรก็ในเวลานี้เองเสียงขอโทษสายหนึ่งดังขึ้นในที่นี้ “ขออภัย ข้ามาสายแล้ว”เสียงไม่ดังนัก แต่กลับก้องในหูของทุกคนอย่างชัดเจนจากนั้นเงาร่างสูงโปร่งสายหนึ่งแหวกอากาศมาเยือน ปรากฏในสายตาของทุกคนหลินสวิน!คนใหญ่คนโอย่างพวกเสวียนเฟยหลิง ตู๋กูยง ฟางเต้าผิงล้วนลอบถอนหายใจโล่งอกก่อนหน้านี้ในใจพวกเขาก็ไม่พอใจอยู่บ้างเหมือนกัน เวลาไหนแล้วเจ้าหลินสวินยังไม่โผล่มาอีก หรือตั้งใจจะมองดูคนเถื่อนจากลัทธิพ่อมดมารังแกถึงในสำนัก