ตอนที่ 2512
ตอนที่ 2818 นามดั่งมหามรรค ไม่แพร่งพรายสู่คนนอก
October 21, 2026
ตอนที่ 2818 นามดั่งมหามรรค ไม่แพร่งพรายสู่คนนอก
ผู้มาเยือนสวมชุดคลุมหยก ร่างตระหง่านดุจต้นสน ท่วงท่ายามเคลื่อนไหวราวกับเซียนบนสวรรค์!
ในใจหลินสวินกับสือซานล้วนเครียดขมึง
แต่เมื่อเห็นรูปร่างผู้มาเยือนชัดเจน หลินสวินอึ้งไปทันที นัยน์ตาฉายแววอัศจรรย์ ประสานมือกล่าว “ที่แท้ก็เป็นผู้อาวุโส!”
ผู้มาเยือนคือเฉินหลินคง!
บุรุษอัจฉริยะคนนั้นที่เคยเรียกตัวเองว่า ‘เซียนผลาญ’
เฉินหลินคงอมยิ้มกล่าว “ให้เจ้ารอนานแล้ว”
จากนั้นสายตาเขามองไปทางซย่าจื้อแล้วกล่าว “แม่นาง พวกเราเจอกันอีกแล้ว”
ซย่าจื้อผงกศีรษะเล็กน้อย
“ผู้อาวุโส ท่านผู้นี้คือผู้อาวุโสเฉินหลินคง” หลินสวินกล่าวแนะนำแก่สือซาน
สือซานกล่าว “นายท่านแซ่เฉิน มีส่วนเกี่ยวข้องกับ ‘บุคคลไร้เทียมทาน’ ผู้นั้นหรือไม่”
เฉินหลินคงยิ้มพลางพยักหน้า “เป็นท่านปู่ของข้าคนแซ่เฉิน”
หลินสวินใจกระตุกวูบ นึกถึงคำที่ไท่เสวียนเคยกล่าว อักษรเฉินบนหยกประดับแดงเพลิงที่แขวนอยู่ตรงเอวในตอนนี้ของเขา ก็คือสิ่งที่ท่านปู่ของเฉินหลินคงเหลือไว้
จากการคาดเดาของไท่เสวียน ท่านปู่ของเฉินหลินคง… เป็นบุคคลที่น่าเหลือเชื่อยิ่งคนหนึ่ง!
คิดดูแล้วก็ใช่ ไม่กลัวพันธนาการแห่งกาลเวลา ก้าวเดินผ่านยุคสมัยมากมาย ทั้งสร้างเมืองเทพศุภโชคขึ้นที่นี่ เหลือนภาดาราศุภโชคไว้บนโลก มีหรือจะเป็นบุคคลธรรมดา
สือซานอดกล่าวอย่างตื่นเต้นไม่ได้ “ถ้าเช่นนั้น นายท่านก็น่าจะรู้จักมหาเคราะห์ที่นายหญิงของข้าประสบเมื่อปีนั้นแล้วหรือ”
เฉินหลินคงกล่าว “มหาเคราะห์ครานั้นเหมือนเคราะห์มรรคห้าเสื่อม เกิดจากผู้ร้ายหลังม่านของการสับเปลี่ยนยุคสมัย สิ่งที่เพ่งเล็งมีแค่ระดับนิรันดร์เท่านั้น อืม น่าจะเรียกว่า ‘เคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพ’ ”
เคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพ!
หลินสวินกับสือซานต่างเข้าใจทันที นอกจากเคราะห์มรรคห้าเสื่อมแล้ว ยังมีด่านเคราะห์ประหลาดน่าเหลือเชื่อเช่นนี้ด้วย ทั้งยังมาจากผู้ร้ายหลังม่านของการสับเปลี่ยนยุคสมัยอีก!
“ผู้อาวุโส ผู้ร้ายหลังม่านนั่นเป็นใครกัน”
หลินสวินอดถามไม่ได้
เฉินหลินคงยิ้มขึ้นมา “ไม่เชิญข้านั่งคุยหน่อยหรือ”
หลินสวินเพิ่งตระหนักได้ ตั้งแต่เฉินหลินคงปรากฏตัวก็ยังไม่เคยเชิญให้นั่ง เขารีบเคลื่อนไหวทันที
กระทั่งทุกคนล้วนนั่งประจำที่ เฉินหลินคงจึงกล่าว “นานมาแล้วข้าท่องอยู่ในแหล่งสถานศุภโชค จนถึงปัจจุบันก็พอยืนยันเรื่องบางอย่างได้ เรื่องนี้สิ่งสำคัญที่สุดก็คือเรื่องผู้ร้ายหลังม่านนั่น”
เขาเว้นช่วงไปก่อนกล่าวต่อ “เทียบกันแล้วทุกท่านล้วนรู้ดี แหล่งสถานศุภโชคมีโลกยุคสมัยนับร้อย แต่ทุกแห่งล้วนติดอยู่ในนี้ ไม่อาจจากแหล่งสถานศุภโชคไปได้ สาเหตุอยู่ที่ขอเพียงเป็นสิ่งมีชีวิตในโลกยุคสมัยนับร้อยนี้ ทั้งหมดล้วนถูกพลังกฎระเบียบไร้รูปหนึ่งขวางไว้ ต่อให้ทรงพลังเช่นผู้แข็งแกร่งระดับนิรันดร์ก็ไม่อาจทำลายพลังกีดขวางนี้ได้”
“กล่าวสรุปโดยง่าย พลังกฎระเบียบไร้รูปนี้ก็เหมือนกรงขัง กักสิ่งมีชีวิตในโลกยุคสมัยนับร้อยไว้ ชาตินี้ทั้งชาติต่อให้แจ้งมรรคนิรันดร์ก็ไม่มีโอกาสออกไปได้”
“ตอนแรกข้าคิดว่าพลังกฎระเบียบไร้รูปเช่นนี้มาจากแหล่งสถานศุภโชค แต่ปัจจุบันถึงรู้ว่าพลังกฎระเบียบไร้รูปนี้มาจากผู้ร้ายหลังม่านของการสับเปลี่ยนยุคสมัยนั่น!”
หลินสวินฟังถึงตรงนี้แล้วอดกล่าวอย่างหวาดหวั่นไม่ได้ “ทำไมผู้ร้ายหลังม่านนั่นต้องทำเช่นนี้”
เฉินหลินคงกล่าว “เรื่องนี้ข้าก็ไม่แน่ใจ แต่สิ่งที่แน่ใจได้คือตอนนั้นท่านปู่ของข้ามาเพื่อตามหาผู้ร้ายหลังม่าน แต่สุดท้ายเขาน่าจะพบว่าผู้ร้ายหลังม่านนั่นไม่อยู่ในแหล่งสถานศุภโชคแล้ว”
“เช่นนั้นจะอยู่ที่ไหน” หลินสวินถาม
เฉินหลินคงเงียบไปครู่หนึ่งแล้วกล่าว “จากมุมมองข้า ในหมู่จตุโบราณสถาน แหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์คือต้นธารของหมื่นมรรคทั่วหล้า ทั้งเป็นหนทางหวนกลับของสิ่งเหล่านี้”
“ต่อให้ตอนนี้ทรงพลังเหมือนโลกยอดนิรันดร์ หากพลังมหามรรคที่ปกคลุมโลกย้อนทวนต้นกำเนิด ก็หวนกลับเข้าไปในแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ได้”
“แหล่งสถานคุนหลุนคือสมรภูมิหลักในการผันเปลี่ยนยุคสมัยทุกครั้ง เมื่อยุคสมัยดับสิ้นมาเยือน ต้องมีผู้แข็งขันนับไม่ถ้วนไขว่คว้าพลังชีวิตในแหล่งสถานคุนหลุน”
“ส่วนแหล่งสถานศุภโชคนี้ก็เป็นเรือนจำที่ผู้ร้ายหลังม่านนั่นเหลือไว้ ส่วนทำไมต้องกักขังอารยธรรมยุคสมัยนับร้อยไว้ที่นี่ แม้แต่ข้าก็ไม่รู้แน่ชัด”
หลินสวินเพิ่งเคยได้ยินความลับสะเทือนโลกหล้าเช่นนี้เป็นครั้งแรก เขารู้สึกตกใจอย่างอดไม่ได้
แหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ ต้นธารของหมื่นมรรคทั่วหล้า
แหล่งสถานคุนหลุน สมรภูมิหลักของการสับเปลี่ยนยุคสมัย
แหล่งสถานศุภโชค ผู้ร้ายหลังม่านเปลี่ยนที่นี่เป็นเรือนจำ
นี่สะเทือนโลกหล้าจริงๆ!
“เช่นนั้นแหล่งสถานอัศจรรย์เล่า”
หลินสวินตั้งสติแล้วเอ่ยถาม
เฉินหลินคงกล่าว “ลึกลับในเร้นลับ ประตูแห่งอัศจรรย์ สถานที่นั้น… ข้าก็ไม่รู้ชัด แต่ภายหน้าต้องไปเยือนแน่”
หลินสวินอึ้งงัน นึกถึงเพลิงมรรคอัศจรรย์กับภาพนักพรตขี่วัวที่ตนเคยได้มา ทั้งนึกถึงเจ้าของหินลับกระบี่สองก้อนอย่าง ‘ลับจิตดั่งคม’ และ ‘หล่อจิตดุจหยก’ ที่เคยเข้าไปในแหล่งสถานอัศจรรย์!
แต่เรื่องเกี่ยวกับแหล่งสถานอัศจรรย์ ไม่มีใครบอกความเป็นมาของมันได้ ในหมู่จตุโบราณสถาน แหล่งสถานอัศจรรย์จึงลึกลับที่สุด
“สรุปคือไม่ว่าผู้ร้ายหลังม่านนั่นเป็นใคร และไม่ว่าเขาวิวัฒน์ขึ้นมาจากพลังกฎระเบียบหนึ่ง หรือเป็นผู้ฝึกปราณคนหนึ่งที่น่ากลัวยิ่ง ข้าต้องสืบหาโฉมหน้าที่แท้จริงของเขาให้ได้”
เฉินหลินคงเอ่ยเสียงเบา นัยน์ตาฉายแววมาดมั่น
“สหายยุทธ์ ยังไม่ต้องพูดถึงผู้ร้ายหลังม่านของการสับเปลี่ยนยุคสมัยนั่น ข้าบังอาจถามสักประโยค ท่าน… ครอบครองวิธีสลาย ‘เคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพ’ ไว้หรือไม่”
สือซานที่เงียบมาตลอดเอ่ยปากอย่างอดไม่ได้