ตอนที่ 2832 ศึกแห่งดับเทพ

ตอนที่ 2832 ศึกแห่งดับเทพ

ลานมรรคสำแดงสวรรค์

ผู้คนเต็มแน่น ทุกที่ล้วนมีแต่เงาร่างมากมาย มีคนใหญ่คนโตของลัทธิแรกกำเนิด แต่ที่มากกว่าคือศิษย์และผู้สืบทอดของสามหอเก้ายอดเขา

บรรยากาศคึกคัก เสียงพูดคุยกระซิบกระซาบดังไม่ขาดสาย

สายตามากมายมองไปยังกลางลานมรรคสำแดงสวรรค์เป็นระยะๆ หยุดอยู่ที่ร่างกำยำที่ยืนตระหง่านในนั้น

เขาสวมชุดคลุมอสรพิษ ผิวเผยสีทองอ่อนๆ สองมือไพล่หลัง ท่าทางองอาจเกรียงไกร

จงหลีเจ๋อ!

ผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งในสิบสองผู้ดูแลหอแรกนภา พลังปราณขั้นดับเทพขั้นสัมบูรณ์

หากอยู่ในโลกภายนอก บุคคลอย่างเขาสามารถค้ำยันเผ่าจักรพรรดิอมตะตระกูลหนึ่งได้!

แม้อยู่ในแดนแรกเริ่ม ฐานะของจงหลีเจ๋อก็เทียบเท่าผู้นำเก้ายอดเขา สามารถเรียกได้ว่าเป็นคนใหญ่คนโตแล้ว

ตอนนี้จงหลีเจ๋อสีหน้านิ่งสงบ จดจ่ออยู่กับตัวเอง ไม่สนใจสายตาที่มองมาจากรอบๆ เลยสักนิด

เขารู้ว่าจะต้องมีคนมากมายดูหมิ่นเขาแน่ คิดว่าที่เขาตอบรับคำท้าของหลินสวินไม่ต่างอะไรกับผู้ใหญ่กลั่นแกล้งเด็ก

แต่เขาไม่ใส่ใจ

ว่ากันถึงที่สุดเป็นหลินสวินที่ท้าสู้ เขามารับคำท้าจึงส่งผลต่อชื่อเสียงไม่มากนัก

กลับกันหากสามารถอาศัยการต่อสู้ครั้งนี้เล่นงานหลินสวินอย่างหนักได้สักรอบต่างหาก จึงจะเป็นเรื่องที่จงหลีเจ๋ออยากทำที่สุด

ในหลายปีมานี้หลินสวินชื่อเสียงพุ่งทะยาน อานุภาพสะดุดตา ทุกการเคลื่อนไหวล้วนส่งผลต่อทั้งบนล่างลัทธิแรกกำเนิด คนโดดเด่นเช่นนี้หากถูกตนเหยียบให้จมดินในวันนี้…

ต้องน่าสนใจมากกระมัง

คิดถึงตรงนี้ในใจจงหลีเจ๋อเกิดความคึกคักขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง

ผู้คนที่อยู่ไกลๆ ฮือฮาระลอกหนึ่ง จากนั้นมีเสียงจอแจดังออกมา

“หลินสวินมาแล้ว!”

“เฮ้อ ไม่รู้จริงๆ ว่าเขาคิดอย่างไร เหตุใดจึงบุ่มบ่ามไปท้าสู้ผู้ดูแลจงหลีเจ๋อ หากพ่ายแพ้บารมีทั้งร่างต้องถูกโจมตีพินาศแน่”

“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่ารองผู้ดูแลหลินจะแพ้”

“ขั้นอายุขัยเทียมฟ้าขั้นสัมบูรณ์คนหนึ่ง สามารถเอาชนะขั้นดับเทพสัมบูรณ์ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันทอดสายตามองไปทั้งโลกยอดนิรันดร์ยังไม่เคยมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น!”

ในเสียงวิพากษ์วิจารณ์ เงาร่างของหลินสวินและฟางเต้าผิงมาถึงหน้าลานมรรคสำแดงสวรรค์แล้ว และหลินสวินก็กลายเป็นจุดสนใจของทั้งที่นั้นทันที

สายตาของคนมากมายซับซ้อน ไม่เข้าใจว่าเหตุใดหลินสวินจึงต้องทำเรื่องที่เสี่ยงเช่นนี้

ทั้งมีคนที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง คิดว่าที่หลินสวินกล้าทำเช่นนี้จะต้องมีความมั่นใจแน่

หลินสวินกวาดมองถ้วนทั่ว เห็นรองหัวหน้าหออย่างพวกฝูเหวินหลี ฉีเซียวอวิ๋น ชือเวิน และเห็นพวกเสวียนเฟยหลิง ตู๋กูยงเช่นกัน

เพียงแต่ยามสายตาเขากวาดมองไปที่มุมหนึ่งกลับอดอึ้งไม่ได้ เอ่ยว่า “ผู้ดูแลมู่ฉินปิดด่านอยู่ไม่ใช่หรือ วันนี้กลับว่างมาชมความครึกครื้นด้วยหรือ”

ผู้คนมองตามสายตาเขาไปก็เห็นผู้ดูแลมู่ฉินแห่งหอแรกนภาเช่นกัน สีหน้าต่างแฝงความดูถูกไม่มากก็น้อย

หนึ่งเดือนก่อนหน้านี้คู่ต่อสู้คนแรกที่หลินสวินจะท้าสู้ก็คือมู่ฉิน แต่ขั้นดับเทพคนนี้กลับหลีกเลี่ยงไม่ต่อสู้ อ้างว่าปิดด่านอยู่

แต่ตอนนี้เขากลับมาชมการต่อสู้ นี่จะไม่ให้ผู้อื่นดูถูกได้อย่างไร

“หึ”

สีหน้าของมู่ฉินปรากฏแววอึมครึม “ข้าออกด่านตอนไหนคล้ายว่าไม่จำเป็นต้องรายงานรองผู้ดูแลหลินกระมัง”

“แน่นอน”

หลินสวินพยักหน้า “หากผู้ดูแลมู่ฉินไม่ถือสา ข้าดลับยินดีใช้โอกาสนี้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับท่านสักหน่อย เพียงแต่ไม่รู้ว่าครั้งนี้ผู้ดูแลมู่ฉินยังจะหลีกเลี่ยงไม่ต่อสู้อีกหรือไม่”

ทั่วลานล้วนฮือฮา

ใครก็คิดไม่ถึงว่าเวลานี้แล้วหลินสวินยังจะหาเรื่องเพิ่ม

มู่ฉินเองก็อึ้งไปครู่หนึ่ง ในใจเกิดความเดือดดาลที่พูดไม่ออก ภายใต้สายตาของผู้คน ถูกท้าสู้เช่นนี้ หากไม่ตอบรับ ต่อไปเขาจะมีที่ยืนในสำนักได้อย่างไร

เพียงแต่ไม่รอเขาอ้าปาก จงหลีเจ๋อที่รออยู่ในลานมรรคสำแดงสวรรค์ก่อนแล้วก็เอ่ยขึ้นเรียบๆ ว่า “รองผู้ดูแลหลิน การทดสอบครั้งนี้คู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้า ไม่ใช่คนอื่น”

เสียงดังไปทั่วลาน

“ไม่ต้องรีบ ท่านเป็นคนแรกอยู่แล้ว”

หลินสวินยิ้มพูด “หนึ่งเดือนก่อนเพราะผู้ดูแลจำนวนมากล้วนมีธุระสารพัด ไม่สามารถรับคำท้าสู้ของข้าได้ ทำให้ในใจข้าเสียดายอยู่บ้าง จึงคิดใช้โอกาสนี้ หากสามารถแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้ดูแลเหล่านี้สักหน่อยจะได้ไม่ต้องติดใจเรื่องนี้อีก”

สายตาของคนทั่วลานต่างแปลกพิกลขึ้นมา

หรือเขายังคิดว่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของจงหลีเจ๋อได้

“หยุดพูดไร้สาระ รีบมาต่อสู้!”

ในลานมรรคสำแดงสวรรค์ จงหลีเจ๋อหมดความอดทนแล้ว “รีบหน่อยไม่ได้หรือ”

“หลินสวิน วันนี้เป็นการทดสอบเลื่อนขั้นของเจ้า เป็นเรื่องใหญ่ อย่าได้ถ่วงเวลาของทุกคน”

ไกลออกไปรองหัวหน้าหอฝูเหวินหลีเองก็เอ่ยอย่างเย็นชา ในใจเขาระอากับทุกการกระทำก่อนหน้านี้ของหลินสวินนัก

“รองหัวหน้าหอฝูพูดถูก ไม่ควรถ่วงเวลาอีกแล้วจริงๆ”

หลินสวินเงาร่างพริบไหวโดยพลัน ลอยมาถึงกลางลานมรรคสำแดงสวรรค์

บรรยากาศที่อึกทึกทั่วลานเงียบลงทันที ทุกสายตาหยุดที่หลินสวินและจงหลีเจ๋อ

“รองผู้ดูแลหลิน นี่เป็นการทดสอบ แม้บอกว่าระดับขั้นปราณของข้ากับเจ้าห่างกันมาก แต่ทันทีที่เริ่มต่อสู้ ข้าจะไม่ออมมือเด็ดขาด ยามเจ้าพ่ายแพ้ก็อย่าหาว่าข้ารังแกเจ้าจะดีที่สุด”

จงหลีเจ๋อพูดอย่างเย็นเยียบ

“นี่แน่นอนอยู่แล้ว”

หลินสวินพยักหน้า

ครืน!

จงหลีเจ๋อไม่พูดพล่ามอีก อานุภาพบนตัวเขาพลันเปลี่ยนไป วงแหวนเทพอมตะทองอร่ามสายหนึ่งปรากฏ รูปจำลองเจตจำนงองค์หนึ่งนั่งอยู่ภายใน สาดประกายแสงหมื่นจั้ง

กลิ่นอายของขั้นดับเทพสัมบูรณ์แผ่กระจายออกมา