ตอนที่ 2834 ลงโทษ

ตอนที่ 2834 ลงโทษ

ขั้นดับเทพสัมบูรณ์คนหนึ่ง กลับถูกทำลายมรรควิถีทั้งร่าง

แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่รุนแรงยิ่ง

ยิ่งไปกว่านั้นจงหลีเจ๋อไม่ใช่คนทั่วไป เขาเป็นอันดับหนึ่งในสิบสองผู้ดูแลหอแรกนภา ตำแหน่งถึงขั้นเหนือกว่าผู้นำเก้ายอดเขา

เรียกได้ว่าเป็นคนใหญ่คนโตที่มีความสำคัญของลัทธิแรกกำเนิด

อีกทั้งเขายังแซ่จงหลี เบื้องหลังมีตระกูลจงหลียักษ์ใหญ่อมตะน่านฟ้าที่แปดหนุนหลังอยู่

คนใหญ่คนโตที่มีพร้อมทั้งด้านฐานะ มรรควิถี และอำนาจเบื้องหลังคนหนึ่ง กลับถูกทำลายมรรควิถีในวันนี้

นี่โหดร้ายยิ่งกว่าฆ่าเขา!

ดังนั้นคนใหญ่คนโตอย่างพวกฝูเหวินหลี ฉีเซียวอวิ๋น ชือเวิน ทังชิวจึงเดือดดาลเช่นนี้

“ถกมรรคประลองฝีมือ จะไม่เกิดการบาดเจ็บได้อย่างไร”

ในบรรยากาศที่ตึงเครียดกดดัน ตู๋กูยงพูดอย่างนิ่งสงบ “สำหรับการทดสอบครั้งนี้ ภายใต้สายตาของทุกคนที่นี่ ตั้งแต่ต้นจนจบหลินสวินไม่ได้มีท่าทีจะฆ่าคน และตามกฎของสำนัก ขอเพียงแค่ไม่อันตรายถึงชีวิตก็ไม่นับว่าผิดกฎ”

“น่าขัน!”

ฝูเหวินหลีพูดอย่างเดือดดาล “มรรควิถีถูกตัดทำลาย นี่ต่างอะไรกับการฆ่าคน ข้ารู้ว่าพวกเจ้าคิดแต่จะปกป้องหลินสวิน แต่เรื่องวันนี้หากไม่ลงโทษเขา ข้าจะไม่หยุดเพียงเท่านี้แน่!”

“ไม่ผิด เรื่องนี้รุนแรงเกินไป หากต่อไปทุกคนล้วนเอาหลินสวินเป็นเยี่ยงอย่าง ทำลายพลังปราณของคู่ต่อสู้ในการถกมรรคประลองฝีมือ นี่จะไม่เกิดความวุ่นวายหรือ”

ฉีเซียวอวิ๋นพูดอย่างเย็นเยียบ

“ใช่ จะต้องลงโทษเจ้าหมอนี่!”

คนใหญ่คนโตอย่างพวกชือเวิน ทังชิวที่มองหลินสวินเป็นศัตรู ตอนนี้ล้วนส่งเสียง จะลงโทษหลินสวิน ไม่เช่นนั้นจะไม่หยุดง่ายๆ

นี่ทำให้ทุกคนในที่นั้นต่างหวาดหวั่น

สถานการณ์พัฒนามาถึงจุดนี้อยู่เหนือความคาดหมายของผู้คนโดยสมบูรณ์ แม้แต่พวกเขาก็คิดไม่ถึงว่าหลินสวินจะลงมือรุนแรงเช่นนี้

หลินสวินที่กลายเป็นเป้าหมายวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคนสีหน้ากลับยังคงนิ่งสงบ พูดเรียบๆ ว่า “ขอถามรองหัวหน้าหอ อิงตามกฎของสำนัก ข้าทำผิดหรือไม่”

“ไม่”

เสวียนเฟยหลิงพูดเรียบๆ “หากเจ้าฝ่าฝืนกฎ ไม่ต้องรอคนอื่นๆ กล่าวโทษข้าก็จะจัดการเจ้าในทันที ทุกคนในนี้ก็ล้วนรู้กฎของสำนักเป็นอย่างดี ย่อมรู้ว่าในการทดสอบเช่นนี้ ขอเพียงแค่ไม่มีคนตายก็ไม่ถึงกับเป็นความผิด”

เมื่อคำพูดนี้ดังออกมา แทบทุกคนในที่นั้นต่างพยักหน้าไม่หยุด

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ในการทดสอบเลื่อนตำแหน่งมักเกิดการต่อสู้ที่รุนแรงอย่างที่สุด ทั้งสองฝ่ายที่ต่อสู้กัน ไม่ว่าใครต่างไม่ยินยอมให้ตำแหน่งของตนถูกคนอื่นแทนที่ ทำให้ตอนที่ตัดสินแพ้ชนะมักจะปรากฏสถานการณ์ที่บาดเจ็บหนักเจียดตายอยู่บ่อยๆ

ตัวอย่างที่ถูกทำลายกายมรรคและพลังจิตบาดเจ็บเสียหายก็ไม่น้อย

ที่รุนแรงกว่าคือ ยังมีเรื่องที่ถูกโจมตีจนเหลือเพียงแค่เลือดต้นกำเนิดหนึ่งหยดเกิดขึ้น

“บาดเจ็บกับสูญเสียมรรควิถีเหมือนกันหรือ!”

ฝูเหวินหลีหน้าอึมครึมเย็นเยียบ “ข้าเคยพูดไปแล้ว วันนี้ไม่ลงโทษเจ้าหมอนี่ข้าไม่หยุดแน่!”

พวกฉีเซียวอวิ๋น ชือเวินต่างแสดงจุดยืนของตนเอง สนับสนุนการกระทำของฝูเหวินหลี

บรรยากาศในที่นั้นยิ่งกดดัน อึดอัดจนหายใจไม่ออก

ความกดดันและตึงเครียดนั่นทำให้คนอดหวั่นใจไม่ได้ กังวลว่าเพราะเรื่องนี้จะทำให้คนใหญ่คนโตเหล่านั้นแตกหักกันอย่างสิ้นเชิง

หากเป็นเช่นนี้ทั้งลัทธิแรกกำเนิดไม่สงบแน่!

‘ท่านอาซีหลิว ท่านว่าการกระทำของหลินสวินในวันนี้เกินไปและน่าเสียดายหรือไม่’

หยวนฉางเทียนถอนหายใจเบาๆ คราหนึ่ง สื่อจิตถาม

‘นายน้อย ข้าน้อยรู้เพียงว่าพวกฝูเหวินหลีทำเช่นนี้ ก็เป็นการช่วยนายน้อยกำจัดคู่ต่อสู้ที่มีภัยคุกคามแฝงคนหนึ่ง’

หยวนซีหลิวที่อยู่ข้างๆ สีหน้าเรียบเฉย สื่อจิตตอบ

‘กำจัดหรือ เป็นไปไม่ได้ อย่างมากที่สุดก็เพียงแค่โดนทำโทษนิดหน่อย ไม่เห็นหรือ ลัทธิแรกกำเนิดนี่มีคนสนับสนุนและปกป้องหลินสวินไม่น้อย หากกลายเป็นเรื่องใหญ่จริงมีแต่จะยิ่งทำให้ในลัทธิแรกกำเนิดเกิดการแบ่งแยก จะต้องวุ่นวายอย่างแน่นอน ขัดแย้งกันอย่างต่อเนื่อง’

หยวนฉางเทียนพูดอย่างสบายๆ ‘ดังนั้นความเป็นไปได้ที่สุดก็คือ จบเรื่องนี้โดยการให้หลินสวินรับโทษ’

เพิ่งพูดถึงตรงนี้รุ้งเทพสายหนึ่งปรากฏบนท้องฟ้ากะทันหัน จากนั้นกลายเป็นม้วนกระดาษสีทอง ดึงดูดสายตาทั้งที่นั้นในทันที

“เป็นคำสั่งของใต้เท้าเหยียนจี้!”

ในที่นั้นสั่นไหวระลอกหนึ่ง ตระหนักได้ว่าเรื่องวันนี้ทำให้หัวหน้าหอแรกนภาที่ไม่ได้ปรากฏตัวมานานเคลื่อนไหวแล้ว!

ม้วนกระดาษสีทองกางออกกลางฟ้า จากนั้นเสียงต่ำลึกนิ่งสงบดังมาจากภายใน

“เรื่องในวันนี้ลงโทษกักบริเวณหลินสวินอยู่ในถ้ำสถิตของตนเก้าปี หักเบี้ยประจำเดือนสิบปี ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปหากมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นอีก ไม่ว่าเป็นใครก็จะไม่ปล่อยไปง่ายๆ อีก”

คำพูดแต่ละคำราวกับเสียงฟ้าร้อง ดังก้องกลางฟ้าดิน เผยความน่าเกรงขามยิ่งใหญ่ไร้ใดเปรียบ

ทุกคนต่างตกใจ จากนั้นสีหน้าพลันแปลกพิกลขึ้นมา สำหรับหลินสวิน… การลงโทษเช่นนี้ไม่ถึงกับหนักหนา นับว่าเป็นโทษ ‘สถานเบา’ แล้ว

ครั้นหันมองพวกเสวียนเฟยหลิง ตู๋กูยง ต่างอดเผยรอยยิ้มไม่ได้ หลินสวินไม่ได้ทำผิดกฎ เพียงแค่ทำลายมรรควิถีของคู่ต่อสู้เท่านั้น ถูกทำโทษแค่นี้ก็พอแล้ว

ส่วนคนใหญ่คนโตอย่างพวกฝูเหวินหลี ฉีเซียวอวิ๋น ชือเวิน แต่ละคนโกรธจนแทบจะกระอักเลือดแล้ว รู้สึกย่ำแย่ไปหมด

นี่เรียกว่าลงโทษได้หรือ!?

‘เหอะ ดูท่าหัวหน้าหอเหยียนจี้คนนี้เองก็ปกป้องหลินสวินมาก’

หยวนฉางเทียนยิ้มขึ้นมา

ผลลัพธ์นี้อยู่ในการคาดเดาของเขาอยู่แล้ว เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าการลงโทษจะเบาเช่นนี้

‘หากลำเอียงก็จะไม่ได้รับการยอมรับ มีแต่จะทำให้พวกฝูเหวินหลียิ่งเคียดแค้นในใจ เท่าที่ข้าน้อยรู้ ตอนนั้นเพราะเรื่องแจ้งมรรคนิรันดร์ สภาวะจิตของเหยียนจี้เกิดปัญหา ทำให้เหลือเพียงแค่พลังจิตเสี้ยวหนึ่งคงอยู่มาถึงตอนนี้ คนเช่นนี้… ยังจะมีคุณสมบัติเป็นผู้นำหอแรกนภาเสียที่ไหน’