ตอนที่ 2866 ความเดือดดาลของชื่อเย่

ตอนที่ 2866 ความเดือดดาลของชื่อเย่

จี้ซานไห่พาหลีเจินหลบไปไกล

นางดูออกว่าหลินสวินในตอนนี้เหมือนมังกรที่ถูกแตะเกล็ดย้อน ต้องระบายความเดือดดาลและไอสังหารในใจออกมา

และเมื่อเห็นรูปการณ์เช่นนี้ พวกขู่เสวียนกลับยิ่งสงบนิ่งลง

ในฐานะพุทธองค์ลัทธิฌาน แต่ละคนต่างมีชีวิตมาไม่รู้นานเพียงใด ได้พบเจอเรื่องราวความเป็นไปบนโลกไม่รู้เท่าไร ว่าด้วยพรสวรรค์อาจจะสู้คนรุ่นหลังที่เด่นสะดุดตาอย่างหลินสวิน เหวินเฉียวสุ่ยไม่ได้

แต่รากฐานพลังของพวกเขาต่างผ่านการหลอมชำระจากลมฝนและคาวเลือดนับครั้งไม่ถ้วนจนแน่นหนาหาใดเทียบ ย่อมมั่นใจว่ายังมีกำลังต่อสู้ได้

อันที่จริงหากสุ่มเลือกพวกเขามาสักคน ในน่านฟ้าที่เจ็ดล้วนสามารถกำราบเผ่าเทพอมตะบางตระกูลจนโงหัวไม่ขึ้นได้!

เมื่อเห็นหลินสวินทะยานเข้ามา กลิ่นอายบนร่างพุทธองค์ทั้งสี่คนก็พลุ่งพล่าน แสงธรรมปกคลุมฟ้าดินดุจมหาสมุทรกว้างใหญ่ไพศาล แต่ละคนล้วนน่าเกรงขาม

พวกเขาไม่ลังเล ลงมือพร้อมกัน

สมบัติที่ทะยานฟ้าขึ้นมาอย่างบาตร ลูกประคำ บรรทัดทัณฑ์ คทาขักขระต่างปลดปล่อยอานุภาพแกร่งกล้าไร้สิ้นสุด แสงธรรมกฎเกณฑ์อันถาโถมแผ่กระจาย ยิ่งเห็นเงามุนินทร์นับไม่ถ้วนอุบัติขึ้นรางๆ มีเสียงสวดท่องธรรมขจรไกล เปี่ยมด้วยสีสันดุจบุปผาสวรรค์เกลื่อนพื้น

ฟ้าดินปั่นป่วน ภูผาธาราไหวโคลง

อานุภาพที่ปลดปล่อยพร้อมกันเช่นนั้นทำให้คนสิ้นหวังนัก

หลินสวินไม่ได้หลบหนี เขาตะบึงเข้าไปทันที กายมรรคทั้งห้าออกเคลื่อนไหวด้วยกัน ประหนึ่งเทพสวรรค์กลุ่มหนึ่งออกศึกด้วยความพิโรธ

โครม!

การต่อสู้ปะทุขึ้น ดวงอาทิตย์อับแสง

ครั้งนี้หลินสวินไม่ได้ใช้เตากระบี่ไร้ก้นบึ้ง มีแต่หมัดเปล่าๆ ถึงกระนั้นการโจมตีทุกครั้งล้วนมีพลังแกร่งกล้าน่าตกตะลึง แฝงอานุภาพของกฎเกณฑ์ลึกลับไม่อาจหยั่งถึง น่าครั่นคร้ามยิ่งยวด

เปรี๊ยะ!

เพียงไม่กี่พริบตาคทาขักขระที่อยู่ในมือเจวี๋ยเวินก็ถูกปราณกระบี่แน่นขนัดบดขยี้ เศษชิ้นส่วนปลิวว่อน เงาร่างเขาถูกแสงเพลิงคับฟ้าม้วนตลบ กายธรรมที่เรียกได้ว่าอยู่ยงคงกระพันหลอมละลายไปด้วยความเร็วที่ตาเนื้อยังมองเห็น ชั่วพริบตาก็กลายเป็นเถ้าธุลีหายลับไป

นี่ทำให้พวกขู่เสวียนสีหน้านิ่งขึง จิตใจถูกโจมตี

เมื่อได้สู้กันจริงๆ พวกเขาถึงรู้ซึ้งว่ามรรควิถีของหลินสวินน่ากลัวปานไหน เป็นขั้นดับเทพสัมบูรณ์เหมือนกัน แต่หลินสวินกลับทำให้พวกเขารู้สึกไม่อาจสั่นคลอนได้

ไม่ว่าจะเป็นวิชามรรคหรือสมบัติใดก็ถูกเขาทำลายลงอย่างง่ายดาย!

ส่วนกายมรรคทั้งห้าของเขาต่างก็มีพลังไม่ด้อยไปกว่าร่างต้น เมื่อโจมตีพร้อมกันห็ทำให้พวกเขาเหมือนตกอยู่กลางพายุฝนทันที ไม่มีที่ให้หนี จะถอยก็ถอยไม่ได้

ปัง!

ลูกประคำสีดำเส้นหนึ่งแตกกระจายกลางอากาศ

แทบจะในขณะเดียวกัน ปราณกระบี่สายหนึ่งก็พริบวาบแล้วหายลับไป

เจวี๋ยเจินนัยน์ตาหดรัด ปากเอ่ยอย่างขมขื่นว่า “นี่ก็คือศักยภาพของยอดอมตะหรือ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราเอื้อมถึงดังคาด…”

เสียงยังลอยล่อง แต่ร่างเขาพลันถูกฟันสะพายแล่ง ร่างกายทั้งสองท่อนถูกคลื่นการต่อสู้อันบ้าคลั่งพุ่งซัดบดขยี้ จิตสิ้นวิญญาณสลาย

และยามนี้สถานกาณ์ของขู่เสวียนกับขู่จี้ก็อันตรายหาใดเทียบเช่นเดียวกัน

เพราะกายมรรคทั้งห้าล้อมโจมตี พวกเขาจึงได้รับบาดเจ็บต่อเนื่อง กระอักเลือดไม่ว่างเว้น เพียงแต่สายตาทั้งคู่ยังสงบนิ่งเช่นเคย ไม่ได้กระวนกระวาย ไม่ได้หวาดหวั่น

มองความเป็นตายเหมือนเรื่องไม่สลักสำคัญ!

น่าเสียดาย หลินสวินที่ทะลวงปราณขั้นสัมบูรณ์เรียกได้ว่าเป็นยอดในมรรคาอมตะ ไม่ใช่คนที่พวกเขาจะต้านทานได้สักนิด

ไม่ทันไรขู่จี้ก็ประสบเคราะห์ บรรทัดทัณฑ์ที่อยู่ในมือเขาถูกหลินสวินฟันทำลาย หัวยังถูกเด็ดทิ้ง สภาพการตายน่าอนาถ ไม่อาจทนดูได้

ไม่นานนักขู่เสวียนก็ร่วงหล่นเช่นกัน ถูกร่างต้นของหลินสวินกับกายมรรคทั้งห้ารุมสังหารถึงแก่ความตาย ระเบิดกระจุยทั้งเป็น

ก่อนตายเขาเพียงแค่เปล่งเสียงถอนใจยาวอย่างไม่ยินยอมออกมาครั้งหนึ่ง

ถึงตอนนี้พุทธองค์ของหอบรรพจารย์ลัทธิฌานสี่คนที่เข้าร่วมศึกมรรคอมตะต่างร่วงหล่นลงที่นี่!

กลิ่นคาวเลือดอบอวลกลางฟ้าดิน มีแต่ภาพทำลายล้างทุกหนแห่ง

หลินสวินเก็บร่างแยกมหามรรคแล้วสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง ความโกรธในใจเพิ่งสลายไปได้ไม่น้อยในยามนี้

“นี่ก็คืออานุภาพของยอดอมตะที่เจ้าแห่งคีรีดวงกมลตั้งตาคอยหรือ”

ไกลออกไปจี้ซานไห่เดินมาหา เนตรกระจ่างดุจวารีเจือแววตกตะลึง

นางเห็นการต่อสู้เมื่อครู่ทั้งหมด รับรู้ได้อย่างฉับไวว่าพลังปราณของหลินสวินเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงแล้ว

สามปีก่อนนางเคยแข่งกับหลินสวินใกล้ๆ หุบเหวมารปฐพี หลินสวินตอนนั้นแม้จะมีพลังปราณแค่ขั้นดับเทพขั้นปลาย แต่พลังต่อสู้เรียกได้ว่าเย้ยฟ้าเป็นอย่างยิ่งไปแล้ว

และหลินสวินในตอนนี้แข็งแกร่งกว่าตอนนั้นมาก!

ถึงกับทำให้นางยังไม่อาจประเมินได้ว่าหลินสวินในตอนนี้แข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่

“ต่อให้ร้ายกาจแค่ไหน เมื่อครู่ก็ยังช่วยผู้อาวุโสหลีเจินในทันทีไม่ได้ กลับเป็นแม่นางซานไห่ที่มาทันเวลา ช่วยข้าคลี่คลายสถานการณ์ลำบากไปครั้งหนึ่ง”

หลินสวินถอนใจเบาๆ

พอนึกถึงเหตุการณ์แต่ละอย่างที่ได้ประสบเมื่อครู่ เขาก็ดีใจไม่ออกจริงๆ

ขณะที่พูดคุยแลกเปลี่ยน เขากำชับให้หลีเจินรักษาอาการบาดเจ็บที่นี่ ฝ่ายหลังบาดเจ็บสาหัสมากจริงๆ ทำให้หลินสวินที่ได้เห็นยังเป็นห่วงไม่หยุด

เห็นหลีเจินเริ่มนั่งสมาธิ จี้ซานไห่จึงเอ่ยว่า “เหวินเฉียวสุ่ยวางแผนเล่นงานโดยไม่ทันตั้งตัว อย่าว่าแต่เจ้า ต่อให้เป็นขั้นหลุดพ้นก็พลาดท่าได้เหมือนกัน”

นางเห็นการเคลื่อนไหวของเหวินเฉียวสุ่ย รู้ดีว่าหลินสวินถูกทำให้ติดกับอย่างไร

ว่ากันถึงแก่นก็ง่ายดายนัก เพราะเหวินเฉียวสุ่ยเตรียมพร้อมมาก่อน!

ผนึกเทพกักฟ้าเป็นหนึ่งในสามกระบวนผนึกเทพของตระกูลเหวิน กักขังขั้นหลุดพ้นได้

มรดกลักฟ้าแลกตะวันก็เป็นวิชาต้องห้ามวิชาหนึ่ง ตั้งแต่เริ่มจนจบเหวินเฉียวสุ่ยใช้ไปสองครั้ง แม้จะถูกพลังสะท้อนกลับ แต่ก็หลบการเผชิญหน้ากับหลินสวินสำเร็จไปสองครั้ง

และเป้าหมายของเหวินเฉียวสุ่ยตั้งแต่แรกก็ไม่ใช่หลินสวิน ด้วยแผนการเช่นนี้ ต่อให้หลินสวินมีพลังยอดอมตะ แต่จะไปปกป้องหลีเจินได้อย่างไร

ว่ากันถึงที่สุดแล้วนี่ไม่ใช่การต่อสู้ซึ่งหน้า แต่เป็นการลอบโจมตีที่วางแผนมาอย่างดี!

พูดกลับกัน ถ้ามั่นใจว่าจะกำราบหลินสวินซึ่งหน้าได้ ไยเหวินเฉียวสุ่ยต้องลำบากลำบนขนาดนี้ด้วย

และในความเห็นของจี้ซานไห่ เหวินเฉียวสุ่ยก็ฉลาดมากจริงๆ ถ้าเขาต่อสู้ซึ่งหน้ากับหลินสวิน เช่นนั้นเป็นไปได้สูงยิ่งว่าสุดท้ายคนที่แพ้จะเป็นเขาเหวินเฉียวสุ่ย!