ตอนที่ 2878 ยอมและไม่ยอม

ตอนที่ 2878 ยอมและไม่ยอม

ในขณะที่พวกสัตว์ประหลาดเฒ่าเดือดดาล พลังจิตของชางฝูเฟิงก็ถูกหลินสวินกำออกมา

“ยอมหรือไม่ยอม”

หลินสวินถาม

จู่เหวินเหิงแทบอยากตบหลินสวินให้ตายเสียตอนนี้ ไอสังหารพลุ่งพล่าน เอ่ยว่า “หลินสวิน เจ้าทำเช่นนี้มีแต่จะทำให้เผ่าเทพตระกูลชางชิงชังเจ้าเข้ากระดูก”

เพียะ!

หลินสวินตบหน้าชางฝูเฟิงดังเพียะ อีกฝ่ายโกรธจนแทบคลั่ง ตวาดว่า “ฆ่า รีบฆ่าเจ้าสารเลวนี่!!”

เสียงดังไปทั่ว

แต่จู่เหวินเหิงกลับไม่กล้าลงมือโดยพลการ ถึงขั้นที่คนอื่นๆ ก็ไม่กล้า

หากทำให้ชางฝูเฟิงตายที่นี่ พวกเขาก็จะเดือดร้อนไปด้วย

“ขืนยังเสียเวลา ความอับอายที่เจ้าหมอนี่ได้รับมีแต่จะมากขึ้น ต่อไปคงไม่กล้าสู้หน้าใครอีก” หลินสวินเอ่ยเรียบๆ

“ต้องทำอย่างไรเจ้าถึงจะปล่อยคน”

จู่เหวินเหิงระงับไอสังหารในใจอย่างสุดความสามารถก่อนเอ่ยถาม

“หลังจากข้ากลับลัทธิแรกกำเนิดอย่างปลอดภัยก็จะปล่อยคนเอง”

หลินสวินพูดอย่างง่ายๆ

“สหายยุทธ์ฟาง ถึงขนาดนี้แล้วลัทธิแรกกำเนิดของพวกเจ้ายังคิดจะปกป้องเจ้าหมอนี่อีกหรือ”

จู่เหวินเหิงเอ่ยอย่างเย็นเยียบ

ฟางเต้าผิงกล่าว “ลัทธิแรกกำเนิดไม่มีทางทิ้งผู้สืบทอดสำนักตนไว้โดยไม่สนใจ เพียงเพราะกลัวการแก้แค้นจากน่านฟ้าที่เก้า”

จู่เหวินเหิงยิ้มเยาะ “ผลลัพธ์นี้เจ้ารับผิดชอบไม่ไหว ลัทธิแรกกำเนิดของพวกเจ้าก็รับไม่ไหวเช่นกัน”

เพียะ!

หลินสวินตบชางฝูเฟิงอีกครา อีกฝ่ายแทบจะคลั่งแล้ว ตะคอกว่า “ข้าบอกแล้วว่าให้พวกเจ้าลงมือ! ลงมือ!!!”

ทว่ายิ่งเป็นเช่นนี้จู่เหวินเหิงยิ่งไม่กล้าลงมือโดยพลการ เขาดูออกแล้วว่าไม่ใช่แค่หลินสวิน กระทั่งฟางเต้าผิงเองก็ไม่สนผลลัพธ์ของการล่วงเกินตระกูลชางเช่นกัน

สุดท้ายจู่เหวินเหิงสูดหายใจลึกคราหนึ่ง กัดฟันตัดสินใจ “ยอม!”

เงาร่างของเขาหลบไปข้างๆ

“ทำเช่นนี้แต่แรกเจ้าหมอนี่ก็ไม่ต้องโดนตบสองทีแล้ว จำไว้ เขาได้รับความอับอายเพราะเจ้า” หลินสวินยิ้มออกมา ก่อนยัดพลังจิตของชางฝูเฟิงเข้าไปในเตากระบี่ไร้ก้นบึ้ง

จู่เหวินเหิงหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงรุนแรง เห็นชัดว่าโกรธยิ่ง

“เจ้าล่ะ ยอมหรือไม่”

สายตาของหลินสวินมองไปยังชื่อเย่

“ยอม”

ชื่อเย่นิ่งสงบมาก เอ่ยว่า “หลินสวิน ตัวเจ้าตายไม่เป็นไร แต่ถ้าเจ้าพาพลังจิตของบุตรเทพทั้งสองกลับลัทธิแรกกำเนิด ก็เท่ากับชักนำเคราะห์พิบัติภัยไปให้ลัทธิแรกกำเนิด จะทำให้คนทั้งบนล่างลัทธิแรกกำเนิดเดือดร้อนไปด้วย”

หลินสวินนัยน์ตาหดรัด

“เคราะห์พิบัติอะไรล้วนไม่สำคัญ”

ฟางเต้าผิงเอ่ยปาก “ข้ารู้เพียงว่าวันนี้ผู้สืบทอดลัทธิแรกกำเนิดของข้าจะจากไป แต่กลับโดนกลั่นแกล้ง เรื่องนี้ภายหน้าย่อมต้องขอคำอธิบาย”

คำพูดราบเรียบแต่กลับแข็งกร้าวอย่างที่สุด!

และคำพูดนี้ก็ทำให้ในใจหลินสวินอุ่นวาบเช่นกัน

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ในฐานะรองหัวหน้าหอ ฟางเต้าผิงยังเผยท่าทีเช่นนี้ออกมา ใครจะไม่หวั่นไหว ไม่ซาบซึ้ง

ชื่อเย่ไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้ ถอยไปอยู่ข้างๆ

“พวกเจ้าเล่า”

สายตาหลินสวินมองไปยังสัตว์ประหลาดเฒ่าจากสิบยักษ์ใหญ่อมตะ

ตอนนี้สีหน้าของสัตว์ประหลาดเฒ่าเหล่านี้ล้วนแปลกประหลาดอย่างที่สุด ชีวิตของชางฝูเฟิงและเหวินเฉียวสุ่ยไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเขา

แต่ถ้าเพราะการขัดขวางของพวกเขาทำให้บุตรเทพสองคนนี้ประสบเคราะห์ นั่นก็จะเกี่ยวกับพวกเขาแล้ว!

สุดท้ายพวกเขาก็ยอมแล้ว

“หลินสวิน เจ้ากับลัทธิแรกกำเนิดจะต้องชดใช้เรื่องในวันนี้!”

“พวกเจ้าคีรีดวงกมลทุกคนจะต้องประสบเคราะห์!”

สัตว์ประหลาดเฒ่าพวกนี้ทำได้เพียงใช้เรื่องนี้มาระบายความเดือดดาลและไม่จำยอมในใจ

ได้ยินเช่นนี้หลินสวินเอ่ยเรียบๆ “ในเมื่อพวกเจ้าพูดเช่นนี้ เช่นนั้นข้าคนแซ่หลินก็ขอพูดตรงๆ สักวันข้าจะก้าวสู่น่านฟ้าที่แปด ไปเยี่ยมคารวะที่ตระกูลพวกเจ้าทุกคน!”

ว่าพลางเขากับหลีเจินมุ่งหน้าไปหาฟางเต้าผิงด้วยกัน

ไม่มีคนขวาง

ต่อให้สัตว์ประหลาดเฒ่าพวกนั้นอยากฆ่าหลินสวินให้ตายเสียเดี๋ยวนี้ แต่กลับเพราะเหวินเฉียวสุ่ยและชางฝูเฟิง จึงจำต้องอดทนอดกลั้น

กระทั่งหลินสวินและหลีเจินเข้ามาใกล้แล้ว ฟางเต้าผิงจึงโล่งอกอย่างสิ้นเชิง สายตาของเขามองไปยังชิงอวิ๋นที่อยู่ไกลๆ แล้วเอ่ยว่า “ต่อไปหากมีเวลาว่าง อย่าลืมมาดื่มชาที่ลัทธิแรกกำเนิดกับข้า”

ชิงอวิ๋นพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม

‘ศิษย์พี่ แม่นางซานไห่ รักษาตัวด้วย!’

หลินสวินเองก็สื่อจิตบอกลาพวกจิ่งจงเยวี่ย จี้ซานไห่

‘ระหว่างทางระวังหน่อย พวกเขาไม่หยุดแค่นี้แน่’ จิ่งจงเยวี่ยเตือน

หลินสวินพยักหน้าน้อยๆ

‘เจ้าอย่าลืมเรื่องของพี่สาวข้าเชียว’

จี้ซานไห่พูดอย่างจริงจัง

หลินสวินเองก็ตอบรับอย่างจริงจังเช่นกัน

“ทุกท่าน พวกข้าขอตัวไปก่อน”

สายตาฟางเต้าผิงกวาดมองทุกคน พูดจบก็พาหลินสวินกับหลีเจินจากไปด้วยกัน

ส่วนหยวนฉางเทียนกับหยวนซีหลิวจะไปด้วยหรือไม่ เขาก็คร้านจะไปสนใจ