ตอนที่ 2882 บดทลายฟ้าดารา

ตอนที่ 2882 บดทลายฟ้าดารา

ปะทะกันสองหมัดก่อน จากนั้น…

จู่เหวินเหิงก็ถูกกระหน่ำโจมตี!

การต่อสู้ทั้งหมดสิ้นสุดในเวลาแค่ไม่กี่สิบลมหายใจ

แต่ภาพการต่อสู้นั้นกลับดูเผด็จการ นองเลือด กระเทือนใจคนเป็นพิเศษ!

จู่เหวินเหิงคือราชครูดินแห่งลัทธิพ่อมด ฐานะเท่ากับรองหัวหน้าหอของลัทธิแรกกำเนิด ในขั้นหลุดพ้นสัมบูรณ์ล้วนเรียกได้ว่าเป็นบุคคลชั้นยอด ใช่ว่าคนระดับเดียวกันจะเทียบได้

ถึงอย่างไรลัทธิพ่อมดก็เป็นหนึ่งในสี่หอบรรพจารย์ซึ่งสมชื่อคู่ควร ผู้ที่เป็นราชครูดินได้ ใครบ้างไม่ใช่นายเหนือหัวในหมู่คนรุ่นเดียวกัน

แต่ตอนนี้ยามเผชิญหน้ากับคนรุ่นหลังอย่างหลินสวิน จู่เหวินเหิงกลับแพ้จนน่าอนาถยิ่ง!

นี่เหมือนฟ้าถล่มดินทลาย หากแพร่งพรายออกไปเกรงว่าคงไม่มีใครเชื่อเท่าไหร่

ก็เหมือนตอนนี้ที่ต่อให้เห็นการต่อสู้ทั้งหมดกับตา แต่ชื่อเย่ก็รู้สึกว่าไม่ใช่ความจริง หนาวสั่นในใจ

หากว่ากันตามจริง เขาเป็นคนระดับเดียวกับจู่เหวินเหิง

ความพ่ายแพ้ย่อยยับของจู่เหวินเหิงเคาะสัญญาณเตือนให้กับเขา ทำให้เขานึกขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ว่าหากเมื่อครู่ตนรับคำท้าประลองของหลินสวินก่อน เช่นนั้นผู้พ่ายแพ้ตอนนี้…

ก็เกรงว่าคงเป็นตน!

จู่เหวินเหิงหอบหายใจ ดวงตาแทบถลน

ตน… ถึงขั้นถูกคนรุ่นหลังคนหนึ่ง… กระหน่ำซัด!?

จู่เหวินเหิงไม่เข้าใจและไม่อาจยอมรับ ทั้งตัวเขามีความรู้สึกว่าอึ้งงัน

ก่อนหน้านี้คำพูดเขาเต็มไปด้วยความดูถูกหลินสวิน มองว่าเป็นคนรุ่นหลัง มั่นใจว่าเป็นเรื่องง่ายดายเหมือนเทพบนสวรรค์ไปจัดการมดปลวกตัวหนึ่ง

มีแค่คนสมองผิดปกติที่เชื่อว่ามดปลวกฆ่ามังกรได้!

แต่เรื่องผิดปกตินี้กลับเกิดขึ้นจริงซะอย่างนั้น…

แรงโจมตีนี้มากเกินไปแล้ว กระทั่งสัตว์ประหลาดเฒ่าที่มากด้วยประสบการณ์อย่างจู่เหวินเหิงยังถูกเล่นงานจนมึนงงและไม่อาจเชื่อ!

เมื่อเห็นสีหน้าของจู่เหวินเหิง ในใจชื่อเย่พลันม้วนซัด มีหรือจะดูไม่ออกว่าตัวจู่เหวินเหิงเองก็ไม่อาจยอมรับเรื่องทั้งหมดนี้

“ยอมแพ้หรือไม่”

หลินสวินเอ่ยปากอีกครั้ง ไอสังหารเข้มข้นเล็งไปที่ร่างของจู่เหวินเหิง ฝ่ายหลังสั่นสะท้านไปทั้งตัว ได้สติกลับมาโดยสมบูรณ์

สีหน้าเขาปรวนแปรไม่หยุด นัยน์ตาคั่งโลหิตช้าๆ ความอับอายและความเกลียดชังที่เด่นชัดจู่โจมจิตใจราวกับกระแสน้ำ

“ยอมแพ้หรือ”

เสียงของจู่เหวินเหิงเหมือนลอดออกมาจากไรฟัน “ได้ ข้าจู่เหวินเหิงยอมจำนน!”

ฟางเต้าผิงที่รอบคอบและระวังตัวมาตลอดลอบโล่งอก

แต่เวลานี้กลับเห็นจู่เหวินเหิงยิ้มเหี้ยมกล่าว “ข้ายอมแพ้ แต่ไม่ได้หมายความว่าลัทธิพ่อมดของข้าจะยอมแพ้เช่นนี้!”

แย่แล้ว!

ในใจฟางเต้าผิงสะดุดกึก

แต่คนที่ตอบสนองเร็วกว่าเขาคือหลินสวิน เมื่อเสียงจู่เหวินเหิงเพิ่งดังขึ้น ไอสังหารที่จับจ้องจู่เหวินเหิงมาตลอดของหลินสวินพลันระเบิดออก

ตูม!

เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งกำราบลงมาเต็มแรงด้วยอานุภาพไม่อาจทัดเทียม

ตึง!

ขณะเดียวกันยันต์หยกประหลาดในมือจู่เหวินเหิงแหลกละเอียด

เหตุการณ์น่าเหลือเชื่อเกิดขึ้นแล้ว

พริบตานี้เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งซัดร่างจู่เหวินเหิงจนระเบิดออก ขณะเดียวกันกลิ่นอายระดับนิรันดร์ชวนประหวั่นจนทำให้ฟ้าดาราแถบนี้สั่นสะเทือนแผ่อบอวลในพริบตา

ทั้งในพริบตานี้เอง กลิ่นอายระดับนิรันดร์นั้นเพิ่งปรากฏ ก็ถูกประตูเนรเทศดูดกลืนไปพร้อมร่างที่แตกระเบิดของจู่เหวินเหิง

เวลาไม่ต่างกันแม้แต่น้อย!

การเคลื่อนไหวและเหตุการณ์ทั้งหมดล้วนเกิดขึ้นและปิดฉากในพริบตานี้

ถึงขั้นว่าเมื่อฟางเต้าผิงกับชื่อเย่ตอบสนอง จู่เหวินเหิงกับยันต์หยกที่ประทับรูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์ที่เขาบีบแตก ล้วนหายไปกลางอากาศแล้ว

เหตุการณ์ประหลาดน่าเหลือเชื่อนี้ทำให้ทั้งสองล้วนอึ้งงัน ทำไมถึง…

ในใจหลินสวินลอบอุทานว่าโชคดี

หากช้าไปเสี้ยวหนึ่งผลลัพธ์นั้นต้องไม่อาจคาดเดาแน่!

ตอนอยู่แหล่งสถานศุภโชคเขาเคยเห็นความน่ากลัวของรูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์มาก่อน ย่อมรู้ดีว่าเมื่อรูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์ที่จู่เหวินเหิงเรียกออกมาปรากฏตัว ต้องเกิดภัยคุกคามถึงชีวิตกับเขาแน่

แต่ยังดีที่ตอนนี้ทุกอย่างล้วนไม่เกิดขึ้นแล้ว

ทั้งนี่ยังเป็นครั้งแรกที่อภินิหารประตูเนรเทศม้วนกลืนรูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์!

ในใจจู่เหวินเหิงน่าจะอัดอั้นหาใดเปรียบกระมัง เห็นชัดว่าครอบครองไพ่ตายที่พลิกสถานการณ์ได้ แต่เพียงเพราะช้าไปเพียงเสี้ยวจึงทำไม่สำเร็จ!

ผ่านไปครู่ใหญ่ชื่อเย่จึงส่งเสียงกล่าว “หากข้ามองไม่ผิด สิ่งที่จู่เหวินเหิงต้องการเชิญออกมาเมื่อครู่ ก็คือรูปจำลองเจตจำนงของถูหมิงราชครูฟ้าแห่งลัทธิพ่อมด”

“ไม่ผิด”

ฟางเต้าผิงพยักหน้า “เฒ่าชราที่แจ้งมรรคระดับนิรันดร์มาหนึ่งหมื่นเก้าพันปีคนหนึ่ง ได้รับการกล่าวขานว่าฟ้าดินไม่อาจแบกรับ เป็นตัวอันตรายที่เลื่องชื่อลือนามในลัทธิพ่อมด”

แววตาเขาไหววูบอยู่บ้างเล็กน้อย

ถูหมิง!

หากให้รูปจำลองเจตจำนงของเขาปรากฏตัว ครั้งนี้คิดจะจากไป เกรงว่าต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างหนักหน่วงยิ่ง

แต่เรื่องมหัศจรรย์อยู่ที่รูปจำลองเจตจำนงของถูหมิงเพิ่งปรากฏตัว ยังไม่ทันได้สำแดงอานุภาพก็ถูกเก็บไปแล้ว…

“เจ้าคิดจะทำเช่นไร”

สายตาฟางเต้าผิงมองไปทางชื่อเย่

สายตาของหลินสวินก็มองไปเช่นกัน “ข้อเสนอของข้าคนแซ่หลินยังนับว่ามีผล”

มุมปากของชื่อเย่กระตุกเล็กน้อยอย่างยากสังเกตเห็น กล่าวว่า “การไปลัทธิแรกกำเนิดคราวนี้ยังมีเวลาอีกครึ่งเดือน หวังว่า… ท่านทั้งสองจะกลับไปอย่างปลอดภัย”

พูดจบเขาก็เหยียบแท่นบัวสีทองแล้วหันหลังจากไป