ตอนที่ 2927 การตัดสินใจของสิบยักษ์ใหญ่อมตะ

ตอนที่ 2927 การตัดสินใจของสิบยักษ์ใหญ่อมตะ

ฟ้าดินค่อยๆ เงียบงัน

พื้นที่รัศมีหลายพันลี้กลายเป็นซากปรักหักพังย่อยยับ ภูผาธาราและพฤกษาต่างมลายสิ้น

ห่างออกไปไกล เงาร่างมากมายฝืนเก็บกลั้นความประหวั่นพรั่นพรึงในใจไว้แล้วเข้ามาใกล้ทางนี้

ผู้ฝึกปราณที่ก่อนหน้านี้ชมการต่อสู้อยู่ในบริเวณใกล้เคียง หลังจากรูปจำลองเจตจำนงของชางเจี้ยนเซิงปรากฏก็หลบไปไกลทันที

ดังนั้นจึงไม่มีใครเห็นเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้

และบัดนี้…

เมื่อเห็นเงาร่างหลินสวินที่ยืนตระหง่านกลางอากาศนั้น ผู้ชมการต่อสู้เหล่านี้ต่างผงะไป นัยน์ตาเบิกกว้างทีละนิด ใบหน้าเริ่มเผยแววตกตะลึงอย่างไม่อาจเก็บกลั้น

กลางฟ้าดินที่พังพินาศนั้น มีหลินสวินรอดชีวิตเพียงผู้เดียว!

ทุกคนที่ได้เห็นภาพนี้จะไม่รู้ได้อย่างไร ว่าเฒ่าดึกดำบรรพ์ที่มาจากสิบยักษ์ใหญ่อมตะน่านฟ้าที่แปดทั้งสิบคนอย่างพวกหวังเต้าสิง ล้วนประสบเคราะห์ตายไปแล้ว

มิหนำซ้ำรูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์นั่น ก็เป็นไปได้สูงยิ่งว่าจะแพ้ให้หลินสวิน!

พอคิดถึงตรงนี้เหล่าผู้ชมการต่อสู้ต่างรู้สึกอึ้งค้าง

……

วันที่ยี่สิบสองที่หลินสวินมาเยือนน่านฟ้าที่หก สังหารรูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์ไปสองคน ปลิดชีพเฒ่าดึกดำบรรพ์ขั้นหลุดพ้นสัมบูรณ์สิบคนที่ยอดเขาเทพชะตาสวรรค์

เมื่อข่าวกระจายออกไป ใต้หล้าต่างสั่นสะท้าน

“น่าสะพรึงนัก เขาทำได้อย่างไรกันแน่”

หลังจากรู้ข่าวนี้ ขุมอำนาจไม่รู้เท่าไรต่างตกตะลึงโดยสิ้นเชิง

“ตามคำพูดของผู้ที่ชมการต่อสู้ ยามการต่อสู้ปะทุขึ้นฟ้าถล่มดินทลาย สุริยันจันทราอับแสง อย่าว่าแต่ขั้นอายุขัยเทียมฟ้า ต่อให้เป็นขั้นดับเทพยังทำได้เพียงหลบไปไกลๆ ไม่อาจดูการต่อสู้ได้สักนิด”

“นี่ย่อมไม่มีทางเป็นเรื่องที่หลินสวินคนเดียวจะทำได้ รูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์ คนอย่างเขาจะสั่นคลอนได้อย่างไร”

“พูดเช่นนี้ ยังมีคนให้ความช่วยเหลือหลินสวินลับๆ หรือ”

“ต้องเป็นเช่นนี้แน่!”

“อย่าลืมล่ะ ลัทธิแรกกำเนิดเป็นถึงหนึ่งในสี่หอบรรพจารย์ จะนิ่งดูดายได้อย่างไร”

…เสียงพูดคุยแลกเปลี่ยนต่างๆ ดังขึ้น ศึกนี้กำลังพลที่พันธมิตรสงครามสิบตระกูลส่งมาตายยกทัพ นี่ทำให้ผู้คนไม่อาจยอมรับได้จริงๆ

และเมื่อพูดถึงพลังต่อสู้ของหลินสวิน ต่างก็คิดไปเองโดยมิได้นัดหมายว่าแค่พลังต่อสู้ของหลินสวินคนเดียวย่อมไม่มีทางทำได้ถึงขั้นนี้

กับเรื่องนี้หลินสวินย่อมไม่อาจอธิบายอะไร

เรื่องบางเรื่องก็เป็นเช่นนี้ ทำลายกฎเกณฑ์ทั่วไป สร้างปาฏิหาริย์ ถ้าไม่ได้ประจักษ์กับตาใครก็ไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องจริง

“ตระกูลเจิ้งจะจบเห่แล้ว!”

และมีคนคาดเดาว่าเผ่าจักรพรรดิอมตะตระกูลเจิ้งที่เป็นสุนัขรับใช้ให้พันธมิตรสงครามสิบตระกูลย่อมมีหายนะมาเยือน

อันที่จริงในวันรุ่งขึ้นหลังจากศึกใหญ่เขาเทพชะตาสวรรค์ปิดฉากลง เผ่าจักรพรรดิอมตะตระกูลเจิ้งก็ประสบหายนะคับฟ้า

เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ของตระกูลเจิ้งถูกฆ่า ระดับจักรพรรดิถูกทำลายปราณ พลังระเบียบถูกเก็บไป รากฐานตระกูลถูกถอดถอนไปเช่นนี้

เช่นเดียวกับเก้าเผ่าจักรพรรดิอมตะที่วินาศไปก่อนหน้านี้

วิธีจัดการที่คุ้นเคยเช่นนี้ ใครเล่าจะไม่รู้ว่านี่มาจากฝีมือใคร

ชั่วขณะเดียวน่านฟ้าที่หกก็มีคลื่นลมใหญ่ซัดขึ้นอีกระลอก

…..

เขาเทพชะตาสวรรค์ถูกทำลายไปตั้งแต่ตอนที่สู้กันแล้ว

แต่หลินสวินไม่ได้จากไป เขายังอยู่ที่นั่นต่อคล้ายคนว่างงาน นั่งสมาธิฝึกปราณ รอคอยอย่างเงียบๆ สงบนิ่งเยือกเย็น

การสังหารเฒ่าดึกดำบรรพ์อย่างพวกหวังเต้าสิง ทำให้หลินสวินได้ทรัพย์หลังศึกอันอุดมสมบูรณ์ก้อนโต ทำให้หลินสวินไม่ต้องกังวลเรื่องทรัพยากรฝึกปราณในช่วงสั้นๆ

กลางดึก

ฟ้าดินปลอดโปร่งเงียบสงบ

หลินสวินนั่งขัดสมาธิบนซากปรักหักพัง

‘ด้วยพลังต่อสู้ของข้าในตอนนี้ ในกรณีที่ใช้ประตูเนรเทศกะทันหันสามารถทำลายรูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์ได้อย่างง่ายดาย ต่อให้อีกฝ่ายครอบครองสมบัติลับที่เกี่ยวข้องกับกาลเวลาก็ไม่มีประโยชน์…’

หลินสวินครุ่นคิด

แต่ก่อนพลังปราณเขามีจำกัด อภินิหารพรสวรรค์ที่สำแดงออกมาถูกสมบัติลับกาลเวลาที่ศัตรูเตรียมมาต้านรับและสลายไปได้ง่ายดายยิ่งนัก

แต่ตอนนี้ต่างออกไป มรรควิถีของตัวเขากำราบขั้นหลุดพ้นสัมบูรณ์ได้สบายแล้ว

ในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้อีกฝ่ายใช้สมบัติลับกาลเวลาก็ไม่ช่วยอะไร

ก็อย่างตอนที่สู้กับพวกหวังเต้าสิง ในบรรดาสมบัติที่อีกฝ่ายใช้ต่างมีอานุภาพที่สามารถต่อต้านพลังกาลเวลาได้ทั้งนั้น เห็นได้ชัดว่าเตรียมตัวมา รู้ดีว่าอภินิหารพรสวรรค์ของหลินสวินต่างหากถึงน่าหวาดหวั่นที่สุด

น่าเสียดาย พวกเขากลับคิดไม่ถึงว่าตอนนี้หลินสวินเพียงอาศัยพลังปราณก็สังหารพวกเขาได้อย่างง่ายดาย

นี่จึงจะเป็นกุญแจสำคัญที่พวกเขาตายยกทัพ

‘ถ้าพันธมิตรสงครามสิบตระกูลรู้ข่าวพวกนี้จะยังส่งผู้แข็งแกร่งมาอีกไหม…’

หลินสวินครุ่นคิด เขาตัดสินใจรออีกพัก ถ้าอีกฝ่ายถูกเล่นงานจนกลัวแล้ว เขาย่อมไม่เสียเวลาอยู่ที่น่านฟ้าที่หกอีก

…..

น่านฟ้าที่แปด

ยักษ์ใหญ่อมตะตระกูลหวัง

ในโถงใหญ่สูงตระหง่านที่อบอวลด้วยแสงเทพแห่งหนึ่ง