ตอนที่ 2929 กายมรรคไม้เขียวที่เดือดดาล

ตอนที่ 2929 กายมรรคไม้เขียวที่เดือดดาล

ทันใดนั้นก็มีเฒ่าดึกดำบรรพ์หลายคนสำแดงวิชาลับเคลื่อนย้ายผ่านห้วงอากาศ พุ่งทะยานมาปรากฏตัวหน้ากายมรรคไม้เขียวของหลินสวินในชั่วพริบตา

“ตาย!”

ทันทีที่ชายชราชุดเทาผอมตอบเหมือนต้นไผ่คนหนึ่งพุ่งมา กระสวยบินสีเงินชิ้นหนึ่งในมือก็แทงจ้วงไปที่หลินสวินอย่างจัง

กระสวยบินมีคลื่นระเบียบน่าหวาดผวาไหลเวียน ชั่วพริบตาที่แทงออกมา ห้วงอากาศบริเวณใกล้เคียงเหมือนถูกแช่แข็ง ตกอยู่ในสภาวะหยุดชะงัก

วิชาผนึกมหกาศ!

พลังสูงส่งเช่นนี้สามารถทำให้โลกใบเล็กแห่งหนึ่งถูกผนึก น่ากลัวหาใดเทียบจริงๆ

กายมรรคไม้เขียวของหลินสวินหยุดนิ่งพริบตาหนึ่ง ก็เห็นว่าร่างเขาหยัดขยาย จากนั้นเสียงตูมดังขึ้น ห้วงอากาศบริเวณใกล้เคียงที่ถูกผนึกไว้ก็ระเบิดออก

ส่วนกระสวยสีเงินที่ถูกชายชราชุดเทาแทงออกมาก็ถูกกายมรรคไม้เขียวของหลินสวินคว้าเอาไว้

ปัง!

กระสวยสีเงินระเบิดออกทันที ร่างผอมตอบของชายชราชุดเทาถูกสะเทือนจนถอยหลังโซเซ หน้าเปลี่ยนสีอย่างห้ามไม่อยู่ พลังต่อสู้ของเจ้าหมอนี่น่าสะพรึงนัก!

“ฆ่า!”

“ศุภโชคนำพา!”ไอรีนโนเวล

หลินสวินเพิ่งทลายการซุ่มโจมตีของชายชราชุดเทา ในห้วงอากาศสองฝั่งก็มีเฒ่าดึกดำบรรพ์บุกมาฝั่งละคน คนหนึ่งแกว่งทวนยาวสีทองเจิดจ้า ซัดระเบียบเพลิงเทพคับฟ้าขึ้นมาเผาท้องฟ้าแถบนี้

อีกคนควงกระบี่มรรคฟันปราณกระบี่ไพศาลดุจธารดาราลงมา ปราณกระบี่สะท้อนให้เห็นสุริยันจันทราดารา กฎเกณฑ์ฟ้าดิน ยิ่งใหญ่ไม่อาจประมาณ

กายมรรคไม้เขียวของหลินสวินไม่ได้หลบหนี ระหว่างที่พุ่งตรงเข้าไป มือซ้ายควบรวมประทับโบราณ ส่วนมือขวารวบนิ้วกรีดลงไป

เคร้ง!

เพลิงเทพสีทองคับฟ้าระเบิดออก ประทับโบราณกระแทกลงบนทวนยาวสีทองเจิดจ้า เฒ่าดึกดำบรรพ์ที่ถือทวนยาวคล้ายถูกสายฟ้าฟาด สะเทือนจนเซถอยไป รู้สึกย่ำแย่จนแทบกระอักเลือด

ขณะเดียวกันปราณกระบี่ที่มือขวาของหลินสวินกรีดออกมาก็ตัดกวาด ฟันปราณกระบี่ดั่งธารดาราไพศาลนั้นออกเป็นรอยแยกมหึมาได้อย่างง่ายดาย

เงาร่างหลินสวินถือโอกาสนี้เคลื่อนย้ายออกไป

ชั่วพริบตาการล้อมโจมตีของเฒ่าดึกดำบรรพ์สามคนก็ถูกทำลาย ทำให้ทั้งสามหน้าเปลี่ยนสีไม่หยุด จะคิดได้อย่างไรว่าหลินสวินถึงกับแข็งแกร่งปานนี้

แต่ก็เพราะมีพวกเขาสามคนขัดขวาง จึงทำให้ความเร็วในการฝ่าวงล้อมของหลินสวินชะงักลงชั่วพริบตา เปิดโอกาสให้พวกหวังเต้าเฟิงไล่ตามมา

“ฆ่า!”

หวังเต้าเฟิงแววตาคมปริบดุจดาบ กวาดกระบี่ฟาดฟันเข้ามา

เบื้องหลังเขา เฒ่าดึกดำบรรพ์ขั้นหลุดพ้นสัมบูรณ์หลายสิบคนก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน

พวกเขาต่างมีชีวิตมาแล้วไม่รู้กี่ปี ผ่านร้อนผ่านหนาวมานับไม่ถ้วน ประสบการณ์ต่อสู้ย่อมพรั่งพร้อมหาใดเทียบ

บัดนี้เข้าปิดล้อมด้วยกัน อานุภาพที่ปลดปล่อยออกมาเหมือนกลบฟ้าปิดดิน กดข่มจนฟ้าดินแห่งนี้ยังปรากฏเค้าลาพังพินาศ

นี่น่ากลัวเกินไป!

เฒ่าดึกดำบรรพ์สี่สิบคนเต็มๆ ลงมือจัดการกายมรรคไม้เขียวของหลินสวินด้วยกัน เกรงว่าหากเปลี่ยนเป็นคนอื่นคงรู้สึกสิ้นหวังไปนานแล้ว

ทันใดนั้นแสงมรรคพร่างพราวดุจกระแสธารเชี่ยวม้วนตลบท้องฟ้า ฉีกแหวกรัตติกาลดุจน้ำหมึกนั้น เสียงดังสนั่นของการเข่นฆ่าสะท้านฟ้าสะเทือนดินแผ่ขยาย คล้ายเทพโบราณกำลังเปิดศึกไร้เทียมทาน

วิชามรรคแต่ละชนิดล้วนมีอานุภาพทำลายฟ้าดิน

ศาสตรามรรคแต่ละอย่างล้วนสามารถบดขยี้ฟ้าดินภูผาธาราได้อย่างง่ายดาย!

ทุกภาพเหล่านั้นเหมือนวันสิ้นโลกมาเยือน

และในการเข่นฆ่าเช่นนี้ แม้กายมรรคไม้เขียวของหลินสวินจะฝ่าวงล้อมเต็มกำลัง ก็ยังถูกขัดขวางอย่างต่อเนื่อง สถานการณ์อันตรายหาใดเทียบ

แต่ต่อให้เป็นเช่นนี้ก็ยังทำให้เฒ่าดึกดำบรรพ์อย่างพวกหวังเต้าเฟิงนิ่วหน้าไม่หยุด

พวกเขามีผู้แข็งแกร่งขั้นหลุดพ้นสัมบูรณ์ถึงสี่สิบคน ภายใต้การโจมตีเต็มกำลังพร้อมกัน สารมารถเคลื่อนกวาดระดับอมตะคนใดก็ตามในใต้หล้า

ทว่าตอนนี้กลับไม่อาจจับเจ้าหนุ่มขั้นหลุดพ้นขั้นปลายอย่างหลินสวินได้ในเวลาอันสั้น!

“ฆ่า!”

พวกเขาไม่ได้ออมมือ แต่ละคนเป็นดั่งเทพเคลื่อนกวาด ไอสังหารถาโถมมืดฟ้ามัวดิน

‘จะถูกล้อมแบบนี้อีกไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้นเกรงว่าร่างแยกนี้จะถูกทำลาย…’艾琳小說

กายมรรคไม้เขียวของหลินสวินลอบเอ่ยในใจ

จำนวนศัตรูจะมากจะน้อยก็ไม่อาจคุกคามเขาได้อย่างหนักหน่วง ที่ทำให้เขาหวาดหวั่นที่สุดคือไพ่ตายกับไม้เด็ดที่มีอยู่ในมืออีกฝ่าย

ทันทีที่กายมรรคไม้เขียวเปิดฉากเข่นฆ่า อาจจะฆ่าอีกฝ่ายตายได้ไม่น้อย แต่ต้องถูกคุกคามจากไพ่ตายที่คู่ต่อสู้ปลดปล่อยออกมาแน่

หากเป็นเช่นนี้กายมรรคไม้เขียวก็จะถูกทำลาย

ว่ากันถึงที่สุดแล้วอย่างไรกายมรรคไม้เขียวก็เป็นร่างแยกหนึ่งของร่างต้นหลินสวิน ต่อให้พลังต่อสู้เทียบเคียงกับร่างต้น แต่กลับขาดพรสวรรค์ ‘หุบเหวกลืนกิน’ จึงสำแดงอภินิหารต้องห้ามใดๆ ไม่ได้

“เปิด!”

หลังจากตัดสินใจแล้วกายมรรคไม้เขียวของหลินสวินก็ไม่ร่ำไรอีก ทั้งร่างพลันมีเพลิงเทพสีเขียวเปล่งปลั่งพร่างพราวไร้สิ้นสุดสาดส่องออกมา ตัวเขายังเปลี่ยนเป็นสูงใหญ่หาใดเทียบ ประหนึ่งนภาครามหมื่นกาลที่กำลังลุกโชนเดือดพล่าน

เขากระโจนไปเบื้องหน้า สำแดงวิชาลับชั้นสูงทั้งปวง แปลงเป็นปราณกระบี่ ประทับฝ่ามือ พลังหมัด วิวัฒน์เป็นสายฟ้าลมพายุ ทะเลเพลิงม้วนตลบฟ้า…

พลังอันเลิศล้ำเช่นนั้นสารมารถกำราบขั้นหลุดพ้นสัมบูรณ์คนใดก็ตามได้อย่างง่ายดาย

ก็ในตอนนี้เอง

ตูม!

ท่ามกลางเสียงดังสนั่นสะท้านฟ้าดิน เฒ่าดึกดำบรรพ์ที่ประกบโจมตีมาจากสี่ทิศหลายคนต่างถูกซัดออกไปอย่างรุนแรง วิชามรรคกับศาสตรามรรคของพวกเขาล้วนระเบิดกระจุยเหมือนฟองสบู่

เงาร่างหลินสวินถือโอกาสนี้กระโจนหนีไปไกล

เสียงตะโกนลั่นกราดเกรี้ยวระลอกหนึ่งดังขึ้นในที่นั้น

“รีบขวางเขาไว้!”

“จะให้หนีไปไม่ได้เด็ดขาด”