ตอนที่ 2932 เจตเยือกแข็งไร้สิ้นสุด

ตอนที่ 2932 เจตเยือกแข็งไร้สิ้นสุด

ประทับผนึกเวลาปกคลุมกลางฟ้าดิน ทำเอาไท่เฮ่าหานเว่ยกับพวกหวังเฟิงคล้ายสัตว์ร้ายในกรง ส่วนพลังที่ใกล้จะหมดลงของหลินสวินก็ฟื้นกลับมาในชั่วพริบตา ยิ่งทำให้ใจพวกเขาจมดิ่ม นี่ยังจะสู้อย่างไรได้ หลินสวินพุ่งเข้ามาแล้ว ไม่ให้โอกาสพวกเขาใคร่ครวญสักนิด เป้าหมายคือไท่เฮ่าหานเว่ย! ตูม! เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งโฉบออกมา อานุภาพกำราบทั่วหล้ากระหน่ำใส่ไท่เฮ่าหานเว่ย “เฮอะ!” นัยน์ตาไท่เฮ่าหานเว่ยเผยแววโกรธแค้น ร่างอรชรก้าวไปข้างหน้า ตวัดนิ้วเบาๆ คราหนึ่ง แสงมรรคนิรันดร์สีเงินบางแผ่วแปรเปลี่ยนเป็นปราณกระบี่เล็กละเอียดแถบหนึ่งฟันใส่เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งจนสั่นไหว เสียงดุจฟ้าผ่า แต่พร้อมกันนั้นร่างต้นหลินสวินและกายมรรคทั้งสี่ก็พุ่งมาปิดล้อมแล้ว เหี้ยมหาญอหังการ องอาจไร้ใครเทียม ไท่เฮ่าหานเว่ยฝึกปราณมาถึงตอนนี้ เป็นครั้งแรกที่ถูกท้าทายเช่นนี้ ต่อให้นางในตอนนี้เป็นเพียงรูปจำลองเจตจำนงสายหนึ่ง แต่ทอดมองทั่วหล้าทั้งบนล่าง มีระดับอมตะหน้าไหนกล้าลงมืออย่างกำเริบเสิบสานกับนางเช่นนี้บ้าง แต่เจ้าหนุ่มขั้นหลุดพ้นขั้นปลายตรงหน้ากลับกล้า! “พวกเจ้าตั้งใจทำลายผนึกไป เจ้าหมอนี่ให้ข้าจัดการเอง” ขณะพูดเงาร่างอรชรของไท่เฮาหานเว่ยก็ปรากฎรุ้งเทพมากมายประหนึ่งโซ่เทพนิรันดร์ พริบวาบแฝงกลิ่นอายสังหารน่าพรั่นพรึง เข้าต่อสู้ดุเดือดกับหลินสวินและร่างแยก “เร็วเข้า ลงมือ!” พวกหวังเตาเฟิงมีหรือจะกล้าชักช้า แต่ละคนกัดฟัน ทุ่มฝีมือทั้งหมดของตัวเองกระหน่ำโจมตีประทับผนึกเวลาอย่างบ้าคลั่ง บ้างก็กระตุ้นสมบัติลับต้องห้าม บ้างก็ใช้อาวุธที่ประทับกลิ่นอายกาลเวลาฟาดฟัน บ้างก็ใช้วิชามรรคลึกลับคลุมเครือ… สรุปแล้ว เพื่อให้รอดชีวิตเฒ่าดึกดำบรรพ์ขั้นหลุดพ้นสัมบูรณ์เหล่านี้คล้ายบ้าคลั่งไปแล้ว ทำมุกวิธี ทุ่มกำลังทั้งหมด หากเป็นกระบวนผนึกทั่วๆ ไปคงถูกพวกเขาร่วมมือกันทำลายไม่เหลือซากแล้ว แต่ประทับผนึกเวลานี้เป็นอภินิหารพรสวรรค์ขั้นสี่ของหุบเหวกลืนกิน ต่อให้ไม่มีพลังสังหาร แต่พลังป้องกันระดับนั้นแม้แต้รูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์ก็ยังถูกคุมขังได้ ทำลายไม่ได้ในเวลาสั้นๆ ย่อมไม่ใช่สิ่งที่เฒ่าดึกดำบรรพ์ระดับอมตะเหล่านี้จะสลายได้ง่ายๆ แต่เพื่อเอาชีวิตรอด พวกเขาไม่มีใครยอมแพ้ ตูม! ตูม! ตูม! พลังของประทับผนึกเวลาแผ่ระลอกวงคลื่นไม่หยุด แสงมรรคถาโถม สว่างไสวเจิดจ้า ส่วนอีกด้านหนึ่ง ไท่เฮ่าหานเว่ยกับหลินสวินก็กำลังสู้กันอย่างดุเดือด หลินสวินในยามนี้ร่วมมือกับร่างแยกอื่น คล้ายเทพมารที่สังหารเย้ยฟ้า สลายและซัดการโจมตีของไท่เฮ่าหานเว่ยไม่หยุด ต่อให้กายมรรคไม้เขียวที่บาดเจ็บสาหัสถูกเก็บไป แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ก็ยังไม่ปรากฏจุดอ่อนใดๆครั้นมองดูไท่เฮ่าหานเว่ย ใบหน้างามเปลี่ยนไปมาไม่หยุด ความประหลาดใจในดวงตายิ่งมากขึ้นเรื่อยๆเดิมทีสิ่งที่นางหวาดกลัวที่สุดคืออภินิหารประตูเนรเทศของหลินสวิน เหมือนรูปจำลองเจตจำนงของผานอู่สยงที่ถูกประตูเนรเทศกลืนหายไปแต่ไท่เฮ่าหานเว่ยกลับคิดไม่ถึงเด็ดขาด ว่าต่อให้ไม่ใช้อภินิหารประตูเนรเทศ ลำพังพลังต่อสู้ของหลินสวินก็สามารถสู้กับตนได้สูสีแล้ว!‘นี่ก็คือมรรคายอดอมตะที่เจ้าแห่งคีรีดวงกมลรอคอยหรือ!?’ในใจไท่เฮ่าหานเว่ยหวาดหวั่นอยู่บ้างในน่านฟ้าที่เก้ายังไม่มีขั้นหลุดพ้นคนใดที่เย้ยฟ้าเหมือนหลินสวิน!ไม่เคยมีมาก่อน!และที่เขาสามารถสู้กับรูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์ได้ก็เป็นเพราะจุดนี้ มองดูเหล่าผู้คนที่อยู่บนเส้นทางมรรคอมตะ ใครเล่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้ถ้านี่ไม่ใช่ยอดมรรคไร้พ่ายแล้วจะเป็นอะไรได้อีกและถ้าปล่อยให้ระดับอมตะเช่นนี้แจ้งมรรคระดับนิรันดร์ในภายหน้าละก็…ไท่เฮ่าหานเว่ยสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง นางไม่กล้าคิดต่ออีกเพียงแต่ยามมองไปทางหลินสวิน นัยน์ตางามของนางก็เจือไอสังหารรุนแรงถึงขีดสุด‘ถึงตอนนี้เจ้าหมอนี่ยังไม่ได้ใช้พลังอภินิหารเมื่อครู่อีก หรือจะมีสาเหตุบางอย่าง ใช่หมดกำลังหรือไม่’พอไท่เฮ่าหานเว่ยคิดถึงจุดนี้ อานุภาพการโจมตีก็รุนแรงและน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆนางตัดสินใจว่าต่อให้ต้องสละรูปจำลองเจตจำนงนี้ ก็ต้องทำลายหลินสวินให้สิ้นซากให้ได้!ตูม!หมอกเย็นสีขาวหิมะลอยอวลทั่วร่างนาง ความหนาวเย็นถึงกระดูกนี้เป็นพลังระดับนิรันดร์ที่สามารถแช่แข็งระดับอมตะใดๆ ให้ตายได้ มันวิวัฒน์เป็นปราณกระบี่สีขาวคมกริบเลิศล้ำแล้วพุ่งออกไปอย่างรุนแรงเจตเยือกแข็งไร้สิ้นสุด!นี่เป็นกฎเกณฑ์นิรันดร์ที่นางครอบครองทั้งหมด กล่าวอีกนัยได้ว่าเป็นพลังกฎระเบียบที่แท้จริง แฝงด้วยแก่นน้ำแข็งเย็น น่าสะพรึงหาใดเปรียบถ้าอยู่ที่โลกภายนอก พริบตาก็สามารถแช่แข็งได้แสนลี้ แข็งตายไปทั้งโลก!และหลังจากปลดปล่อยวิชาลับน่าสะพรึงเช่นนี้ พลังของรูปจำลองเจตจำนงของนางก็ถูกผลาญไปครึ่งหนึ่งทันที!พริบตาเดียวผิวของร่างต้นหลินสวินและกายมรรคทั้งสี่ก็ถูกปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็งสีน้ำเงินเข้มชั้นหนึ่ง ผิวหนัง เอ็นกระดูก เลือดเนื้อ อวัยวะภายใน และจิตวิญญาณทั่วร่างคล้ายถูกแช่แข็งไปหมดที่ตามมาติดๆ คือปราณกระบี่ขาวหิมะนับไม่ถ้วนฟันลงมาหลินสวินและกายมรรคอื่นกำลังจะถูกฟันขาดไปพร้อมกัน ก็เป็นในอันตรายนี้เอง…ตูม!ร่างกายของร่างต้นหลินสวินขยายออก ราวกันทำลายพันธนาการ น้ำค้างแข็งหนาทั่วร่างระเบิดออกกระจายไปทั่ว ทั้งร่างเขาประหนึ่งติดไฟ ปลดปล่อยแสงมรรคไร้ขอบเขตออกมานั่นคือนัยเร้นลับกฎเกณฑ์นิพพาน ทำลายเจตเยือกแข็งไร้สิ้นสุดที่แฝงนัยเร้นลับกฎระเบียบแหลกละเอียด!ตูม โครม!ขณะเดียวกันกายมรรคทั้งสี่ก็เป็นอิสระจากผนึกน้ำแข็งเช่นกัน ทั่วร่างทั้งบนล่างแผ่นัยเร้นลับมหามรรคที่แตกต่างกันออกมา สาดประกายหมื่นจั้ง เจิดจ้าพร่าตาเจตเยือกแข็งไร้สิ้นสุดที่มีอยู่ทุกที่คล้ายน้ำแข็งที่ถูกหลอมละลาย ดับสิ้นไปทั้งหมด!แม้แต่ปราณกระบี่ขาวหิมะที่ฟันมาทางหลินสวินและร่างแยกก็ยังระเบิดออกดังปังๆๆ กลางอากาศ ราวกับดอกไม้ไฟหิมะน้ำแข็ง“นี่…”