ตอนที่ 2954 ความจริงหลังม่าน

ตอนที่ 2954 ความจริงหลังม่าน

การต่อสู้ปิดฉากลงอย่างหวุดหวิด

รูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์ทั้งสองนั้น ท้ายที่สุดก็ยังถูกจ้งชิวสังหาร

ใช้เวลาหนึ่งถ้วยชาเต็มๆ

และจ้งชิวก็จ่ายค่าตอบแทนไปไม่น้อย ร่างกายได้รับบาดเจ็บแต่ก็ไม่ถึงกับรุนแรง เพียงแต่ดูแล้วยับเยินนัก ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าซีดขาว หายใจหอบถี่

ชั่วขณะที่การต่อสู้จบลงนั้น เขาพ่นลมหายใจออกมายาวๆ เอ่ยทอดถอนใจว่า “ตอนนี้นับว่าข้าได้รู้แล้ว ว่าระดับของเจ้าศิษย์น้องเล็กแข็งแกร่งปานไหน”

หลินสวินก้าวไปข้างหน้า ส่งลูกกลอนโอสถขวดหนึ่งให้จ้งชิว เอ่ยว่า “ศิษย์พี่ รักษาแผลก่อน”

ไกลออกไปเสวียนเฟยหลิงที่เห็นภาพก่อนหน้านี้ทั้งหมดกลับกล่าวพึมพำ “ดังคาด ผู้สืบทอดคีรีดวงกมลไม่มีใครไม่วิปริตสักคน…”

เพียงอาศัยพลังต่อสู้ของตัวเอง ในสถานการณ์หนึ่งต่อสองยังสังหารรูปจำลองเจตจำนงระดับนิรันดร์สองคนได้ ความแข็งแกร่งของจ้งชิวเรียกได้ว่าเย้ยฟ้าแล้ว

แน่นอนว่าถ้าเทียบกับหลินสวินอาจจะด้อยกว่าไม่น้อย แต่เทียบกับคนระดับเดียวกันบนโลกนี้คนอื่น จ้งชิวก็เรียกได้ว่าเป็นพวกอหังการของระดับนี้ไปแล้ว!

……

ทะเลหมื่นดาราไม่คืนสภาพนานแล้ว บนผืนดินแหวกออกเป็นโกรกธารน่าตกตะลึง ตัดสลับนับไม่ถ้วน สรรพสิ่งล้วนวอดวาย ห้วงอากาศปั่นป่วนมีพายุอาละวาด ส่งเสียงหวีดหวิวออกมา

นี่เป็นร่องรอยที่มหาศึกหลงเหลือไว้! 艾琳小說

ต่อให้จักจั่นทองลงมือสลายภัยพิบัติที่รุนแรงที่สุดได้ทันเวลา แต่ความพังพินาศจากระลอกคลื่นการต่อสู้ก็ยังเรียกได้ว่าน่าตกตะลึง

อย่างน้อยในเวลาสั้นๆ ทะเลหมื่นดาราก็ไม่มีทางกลับไปเป็นดังเก่าได้

การต่อสู้ปิดฉากลงแล้ว หลินสวินจัดการทรัพย์หลังศึกในสนามรบ ดวงตามองไปยังส่วนลึกของเวิ้งฟ้า

ที่นั่นแสงเคราะห์โชติช่วง สายฟ้าถาโถม มหาเคราะห์นิรันดร์ที่พุ่งเป้าไปยังโหยวเป่ยไห่นี้ยังดำเนินต่อไป เพียงแค่กลิ่นอายที่แผ่ออกมาก็พาให้คนอกสั่นขวัญแขวนแล้ว

“ไป กลับสำนักเดี๋ยวนี้เลย”

หว่างคิ้วเสวียนเฟยหลิงเผยแววหนักอึ้ง

แม้เคราะห์สังหารที่มาจากโลกภายนอกจะคลี่คลาย แต่โหยวเป่ยไห่จะแจ้งมรรคนิรันดร์ได้สำเร็จหรือไม่ยังชวนปาดเหงื่อดังเดิม ไม่อาจคาดเดาได้

ฟุ่บๆๆ!

ไม่นานนักเงาร่างของพวกเขาก็หายลับไปในทางเข้าลัทธิแรกกำเนิด

……

“จบหรือยัง”

“มหาเคราะห์วันสิ้นโลกนั่นไม่ได้มาเยือน”

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมภัยพิบัติน่ากลัวปานนี้ถึงเกิดขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ”

ขณะเดียวกันทั้งน่านฟ้าที่เจ็ด สรรพชีวิตมากมายก็ค่อยๆ สงบใจลงจากความพรั่นพรึงและสิ้นหวัง

มหาเคราะห์ราวกับจะทำลายโลกเมื่อครู่นั้นไม่ได้มาเยือนจริงๆ แต่สำหรับสรรพชีวิตที่กระจายอยู่ในน่านฟ้าที่เจ็ดเหล่านี้แล้ว กลับไม่ด้อยไปกว่าเดินเฉียดใกล้ประตูผี

และตอนนี้เมื่อสัมผัสได้ว่าพลังกฎระเบียบฟ้าดินค่อยๆ กลับเป็นปกติ มองดูบนเวิ้งฟ้านั้นก็ไม่ปรากฏภัยพิบัติน่าเหลือเชื่ออีก ทุกคนต่างรู้สึกเหมือนรอดจากหายนะ ทั้งยินดีปรีดาและฉงนใจ ไอรีนโนเวล

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

และในเวลาเดียวกัน ในน่านฟ้าที่หนึ่งถึงหก กระทั่งน่านฟ้าที่แปด ต่างก็ถกกันถึงปรากฏการณ์ประหลาดพิบัติเคราะห์ที่เรียกได้ว่าไม่เคยพบเห็นมาก่อนนี้

แต่เทียบกับน่านฟ้าที่เจ็ด น่านฟ้าอื่นไม่ได้สัมผัสชัดเจน แรงโจมตีที่ได้รับก็ไม่มาก ดังนั้นแม้จะตกตะลึงและฉงนใจ แต่ก็ไม่ได้ตื่นตระหนกมากนัก

มีเพียงขุมอำนาจสิบยักษ์ใหญ่อมตะในน่านฟ้าที่แปดนั้นที่สัมผัสกลิ่นอายที่แตกต่างออกไปได้อย่างชัดเจน รับรู้ได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติไปบ้าง

ทว่าขนาดพวกเขาก็ยังคาดเดาไม่ได้ ว่าตอนจบของเคราะห์สังหารที่พุ่งเป้าไปยังหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดนี้เป็นเช่นไร

ก็ในวันนั้นเอง ยักษ์ใหญ่เหล่านี้ก็ส่งกำลังพลออกไปสืบข่าวจากโลกภายนอก

……

แดนแรกเริ่ม

เคราะห์สวรรค์อันน่าครั่นคร้ามก็ถั่งโถมลงมาเหมือนน้ำตก

เงาร่างของโหยวเป่ยไห่กรำศึกอยู่กลางเคราะห์สวรรค์ ภาพดูน่ากลัวนัก

“พวกเจ้าควรทำอะไรก็ทำ ไม่ต้องสนข้า ข้าจะดูอยู่ตรงนี้”

จ้งชิวหยุดเท้าทันที มองไปยังมหาเคราะห์นิรันดร์ครั้งนี้

หลินสวินคิดแล้วเอ่ยว่า “ผู้อาวุโส ข้าก็จะอยู่ด้วย”

ก่อนจักจั่นทองจากไปได้มอบขวดหยกไว้กับเขาขวดหนึ่ง ให้เขามอบให้โหยวเป่ยไห่หลังจากเคราะห์นิรันดร์ครั้งนี้ปิดฉากลง

“ได้ ข้าไปหาพวกเหล่าฟาง”

เสวียนเฟยหลิงทะยานตรงไปแดนลับแรกฟ้า

ตอนนี้รองหัวหน้าหออย่างพวกฟางเต้าผิง ตู๋กูยง หยวนอู่เทียนต่างอยู่ที่แดนลับแรกฟ้า ยังไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นที่โลกภายนอก

กระทั่งเสวียนเฟยหลิงจากไป หลินสวินจึงเอ่ยถามว่า “ศิษย์พี่ ตอนนี้ท่านน่าจะบอกข้าได้แล้วกระมัง ว่าทำไมผู้อาวุโสจักจั่นทองถึงยืนกรานจะให้พวกอาจารย์อาคงเจวี๋ยไปแหล่งสถานคุนหลุนด้วยให้ได้”

จ้งชิวคิดๆ แล้วกล่าวว่า “ฟ้าจะเปลี่ยนแล้ว”