ตอนที่ 2963 หนึ่งหมัดสังหารสาม

ตอนนี้ 2963 หนึ่งหมัดสังหารสาม

ตูม!

ประกายคมที่ราวกับแหวกหมื่นกาลปรากฏกลางอากาศ พลังหมัดที่แสงสว่างไสวบาดตาไหลพล่านเต็มไปด้วยอานุภาพทำลายได้ทุกสิ่ง โจมตีเข้ามาตรงๆ

ฟ้าดินพลิกคว่ำ ล้วนถูกหมัดนี้แหวกออก

กระบวนสังหารเก้ายอดนั่นมีขั้นหลุดพ้นมากกว่าร้อยคนควบคุม ราวกับโลกใหญ่ที่เต็มไปด้วยไอสังหารอันบ้าคลั่งเก้าแห่งมาเยือน

ทว่าภายใต้หมัดนี้ เสียงปังดังขึ้นคราหนึ่ง กระบวนสังหารชั้นแรกที่ราวกับเปลวเพลิงเทพลุกโชนระเบิดออกโดยตรง ปลดปล่อยแสงเพลิงละอองแสงนับไม่ถ้วน

ขั้นหลุดพ้นสิบกว่าคนที่ควบคุมกระบวนสังหารชั้นนี้ล้วนถูกซัดกระจาย จิตสิ้นวิญญาณสลาย!

ตูม!

จากนั้นกระบวนสังหารชั้นที่สองซึ่งประหนึ่งโลกหิมะน้ำแข็งก็พังทลายตามมา เหมือนคันฉ่องที่ถูกตีแตก หิมะไพศาลสาดพรม

ขั้นหลุดพ้นสิบกว่าคนที่ควบคุมอยู่ภายในก็ร่างแหลกมรรคสลายเช่นกัน

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

เสียงระเบิดสะเทือนฟ้าดินดังก้องต่อเนื่อง กระบวนสังหารแต่ละชั้นล้วนถูกพลังหมัดน่ากลัวไร้ใดเปรียบทำลาย ระเบิดออกทีละชั้นโดยไม่ให้โอกาสตอบสนอง พัดเลิกแสงมรรคและประกายศักดิ์สิทธิ์ทั่วฟ้า

ในนั้นปะปนด้วยเสียงกรีดร้องหวาดกลัว เสียงตะโกนเดือดดาล รวมถึงเลือดแดงฉานที่พวยพุ่งออกมาเป็นแถบๆ

เพียงพริบตากระบวนสังหารเก้ายอดที่ผู้แข็งแกร่งขั้นหลุดพ้นมากกว่าร้อยคนร่วมมือกันควบคุม ล้วนถูกหมัดนี้ของหลินสวินทะลุทะลวงราวกับกระดาษเปื่อย!

ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ หลังจากทะลวงกระบวนสังหารเก้ายอด อานุภาพของพลังหมัดนั่นยังไม่ลดลง พุ่งไปถึงเขาเทพจันทร์กระจ่าง โจมตีจนกระบวนค่ายกลพิทักษ์ภูเขานั่นสั่นคลอนรุนแรง

หมัดเดียวทำลายกระบวนสังหาร กวาดล้างผู้แข็งแกร่ง อานุภาพเต็มเปี่ยม!

ทั้งที่นั้นเงียบกริบไร้เสียง

กระบวนสังหารชั้นยอดที่แข็งแกร่งขนาดนั้น กลับถูกหมัดเดียวซัดทำลาย!

แม้แต่ขั้นหลุดพ้นที่กระตุ้นกระบวนสังหารนี้ล้วนตายโดยไม่มีข้อยกเว้น!

ทุกคนอึ้งจนอ้าปากค้าง ในใจสั่นสะท้าน

ไม่มีใครสงสัยว่าหลินสวินไม่แข็งแกร่ง ถึงอย่างไรในช่วงหลายปีมานี้ข่าวลือเกี่ยวกับเขาก็มากเกินไปจริงๆ ทุกข่าวล้วนมีอานุภาพที่สะเทือนทั่วหล้า

แต่ใครก็คิดไม่ถึงว่าแค่หมัดเดียว หลินสวินก็โจมตีกระบวนสังหารเก้ายอดจนทลายอย่างง่ายดาย ทำให้ขั้นหลุดพ้นเหล่านั้นล้วนดับสิ้นหนีไม่ทัน

นี่น่าสะพรึงเกินไป!

ต่อให้เป็นเฒ่าดึกดำบรรพ์อย่างพวกตงหวงจิ่วหุ่ย ยามนี้ยังล้วนสิ้นหวัง รู้สึกเพียงว่าความหนาวสะท้านไต่ลามจากแผ่นหลังขึ้นมา ขนลุกไปทั้งตัว

“นี่… ก็คือพลังของยอดอมตะหรือ…”

มีเฒ่าดึกดำบรรพ์พึมพำ

“เย้ยฟ้ามากจริงๆ ในระดับเดียวกันคงไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้อีก ไม่รู้จริงๆ ว่าเขาฝึกปราณมาอย่างไรกันแน่” มีคนสีหน้าเคร่งขรึม

ก่อนหน้านี้หลินสวินกวาดล้างเหล่ามือสังหารจากแดนเร้นนภาอย่างง่ายดาย พลังระดับนั้นก็ทำให้คนใจสั่นแล้ว

และตอนนี้เมื่อหมัดหนึ่งของเขาโจมตีกระบวนสังหารเก้ายอดดับสลาย ทำให้เฒ่าดึกดำบรรพ์เหล่านั้นรู้สึกถึงความเย้ยฟ้าในพลังต่อสู้ของหลินสวินอย่างลึกซึ้ง

“ทุกท่าน พวกเราลงมือพร้อมกัน ใช้วิชามรรคกักขัง ใช้สมบัติลับฟันสังหาร ใช้พลังระเบียบสกัดกั้น ค่อยๆ ทรมานเขาให้ตาย!”

หวังเต้าชวนเสียงเย็นเยียบ

ปราณกระบี่อึมครึมนับไม่ถ้วนปกคลุมรอบตัวเขา กระบี่บินแต่ละเล่มราวกับปลาที่มีชีวิต สองตาของเขาหรี่ลงน้อยๆ แววตาคมกริบประหนึ่งกระบี่สวรรค์ จ้องหลินสวินเขม็ง

เฒ่าดึกดำบรรพ์ทุกคนต่างพยักหน้า กลิ่นอายรอบตัวพวกเขาปกคลุมเป็นอานุภาพรางๆ เชื่อมต่อกันในอากาศ

ดูเหมือนกลุ่มคน แต่กลับกลายเป็นหนึ่งเดียวรางๆ

“หากไม่มีร่างต้นระดับนิรันดร์อยู่ที่นี่ วันนี้ตระกูลตงหวงต้องถูกลบชื่อออกจากโลก”

ไกลออกไปหลินสวินพูดเรียบๆ สายตากวาดมองทุกคน

“น่าขัน เจ้านับเป็นตัวอะไร มีคุณสมบัติใดให้ร่างต้นระดับนิรันดร์ลงมือ วันนี้พวกข้าร่วมมือกัน จะสังหารเจ้าหน้าประตูภูเขา”

ตงหวงจิ่วหุ่ยตะโกนอย่างเย็นเยียบ

เพิ่งจะสิ้นเสียง

ตูม!

ขั้นหลุดพ้นสัมบูรณ์สิบกว่าคนปลดปล่อยอานุภาพออกมาในเวลาเดียวกัน ร่วมกันจู่โจม!

นี่ต้องน่ากลัวเพียงใด

เห็นเพียงกลางฟ้าดินบริเวณรอบๆ จู่ๆ ก็ปั่นป่วนทรุดทลาย กลิ่นอายทำลายล้างราวกับเขาถล่มสมุทรซัดสาด กลายเป็นพายุคลั่งที่แผ่ออกอย่างเหิมหาญ ผู้ชมการต่อสู้ที่อยู่ไกลเบื้องหน้าสายตาเจ็บแสบ จิตใจหวาดหวั่น รู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก

เผชิญหน้ากับหลินสวินครั้งนี้ ไม่มีใครกล้าประมาท

เฒ่าดึกดำบรรพ์ทุกคนล้วนกระตุ้นพลังก้นหีบของตน เรียกสมบัติที่ตนภาคภูมิใจที่สุดออกมา ลงมืออย่างอุกอาจ

ตูม โครม!

อานุภาพน่ากลัวสิบกว่าสายพุ่งขึ้นฟ้า แสงสมบัติต่างๆ ส่องสว่างเก้าชั้นฟ้าสิบแผ่นดิน เสียงสะท้านสะเทือนราวกับฟ้าร้องกึกก้องไปทั่ว

“ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง”

แววตาหลินสวินเรียบเฉย “วันนี้ข้าคนแซ่หลินจะตัดหัวพวกเจ้าทุกคน เพื่อแก้แค้นให้เจ้าแห่งมรรคาสวรรค์เมื่อปีนั้น!”

ได้ยินเพียงเสียงตึงดังขึ้นคราหนึ่ง หลินสวินก้าวออกไปกลางอากาศ กฎเกณฑ์อมตะทั่วร่างทะยานพุ่ง ควบรวมเป็นหุบเหววนล้อมอยู่รอบตัว

อานุภาพบนตัวเขาก็เพิ่มขึ้นกะทันหัน!

นี่เป็นเพียงก้าวแรก

ตึงๆๆ!

ก้าวที่สอง ก้าวที่สาม ก้าวที่สี่…

ทุกก้าวที่หลินสวินก้าวออกไปล้วนทำให้อากาศสั่นไหว ฟ้าดินปั่นป่วน ท้ายที่สุดความรู้สึกที่มอบให้ผู้คนคล้ายจักรวาลพลิกคว่ำ โลกจะล่มสลายอย่างไรอย่างนั้น

ทุกก้าวที่เดินออกมา หุบเหวบนตัวเขายิ่งปรากฏชัด เผยนัยลึกลับของหมื่นมรรคทั่วหล้า รวมเป็นลักษณ์แห่งสุริยันจันทราดารา ฟ้าเสถียรดินขนาน โลกใหญ่ผลุบโผล่อยรางๆ

กลิ่นอายที่ราวกับไม่เสื่อมไม่ดับ หมื่นเคราะห์ไม่สลายแผ่ออกจากร่างของเขา