ตอนที่ 2975 ความเดือดดาลของเสวียนเยวี่ย

ตอนที่ 2975 ความเดือดดาลของเสวียนเยวี่ย

ตระกูลจินเทียน

โถงใหญ่ของตระกูล

ผู้อาวุโสใหญ่จินเทียนอู่หงพาเหล่าบุคคลสำคัญมายืนพร้อมหน้าครัดเคร่ง

บนที่นั่งประธานตรงกลางมีชายชุดขาวรูปงามเหมือนเด็กหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่ ยามลืมตาประกายอสนีหมุนวน อานุภาพชวนประหวั่นอบอวลในอากาศ ทำให้ทุกคนในโถงใหญ่อกสั่นขวัญแขวน

ฟางเซียวอวิ๋น!

ผู้อาวุโสชั้นสูงของเรือนกระบี่ต้าเหิง ระดับอมตะคนหนึ่งที่ก้าวสู่ขั้นอายุขัยเทียมฟ้า!

แม้ตัวคนเดียวแต่อานุภาพนั้นกลับบีบกดจนเหล่าบุคคลสำคัญตระกูลจินเทียนในที่นั้นพากันก้มหัว

“เลือกยอมจำนนก็ต้องมีท่าทีสวามิภักดิ์ ข้าได้ยินว่าในตระกูลพวกเจ้ามีคนกลุ่มหนึ่งไม่ยอมจำนน ต้องการสู้กับเรือนกระบี่ต้าเหิงของข้าจนถึงที่สุด ไม่รู้ว่าปัจจุบันคนพวกนี้ยังอยู่ไหม”

บนตำแหน่งประธานตรงกลาง ฟางเซียวอวิ๋นเอ่ยราบเรียบ

ประโยคเดียวทำให้พวกจินเทียนอู่หงต่างหน้าเปลี่ยนสี ตระหนักได้ว่าท่าไม่ดี

“เรียนผู้อาวุโส นักโทษพวกนั้นล้วนถูกคุมตัวแล้ว กักขังไว้ในเขตผนึกของตระกูล ไม่มีทางสร้างคลื่นลมได้อีก ผู้อาวุโสโปรดวางใจ ตั้งแต่วันนี้ไปตระกูลจินเทียนของข้าย่อมฟังคำสั่งของเรือนกระบี่ต้าเหิง ปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด”

“ปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัดย่อมดียิ่ง!”

ฟางเซียวอวิ๋นปรบมือยิ้มกล่าว “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ตอนนี้เจ้าจงไปพาตัวนักโทษพวกนั้นมา”

จินเทียนอู่หงใจหล่นวูบ เขาสัมผัสได้รางๆ ว่าฟางเซียวอวิ๋นคิดจะทำอะไร

“ทำไม เมื่อครู่ยังบอกว่าปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด ตอนนี้กลับลังเลแล้วหรือ”

ฟางเซียวอวิ๋นขมวดคิ้ว อานุภาพน่าหวาดกลัวแผ่กระจาย ทำให้จินเทียนอู่หงขนพองสยองเกล้า เกือบจะหายใจไม่ออก

เขาไม่กล้าลังเลอีก กัดฟันกล่าว “เด็กๆ ไปพาตัวนักโทษพวกนั้นมา!”

“ขอรับ!”

มีคนจากไปอย่างรีบเร่งทันที

ไม่นานบุคคลสำคัญซึ่งถูกจับตัวไว้สิบกว่าคน นำโดยผู้นำตระกูลจินเทียนจิ้งหย่วนก็ถูกพาตัวมา ปรากฏตัวตรงหน้าฟางเซียวอวิ๋น

จินเทียนอู่หงตวาดลั่น “พวกเจ้ารีบคุกเข่าโดยเร็ว สำนึกผิดต่อผู้อาวุโสฟาง บางทีอาจเห็นแก่ที่พวกเจ้ากลับเนื้อกลับตัวยังพอรักษาชีวิตไว้ได้”

“ถุย!”

มีคนถ่มน้ำลายอย่างดูถูก

“จินเทียนอู่หง คนทรยศเกลือเป็นหนอนอย่างเจ้าต้องเหม็นโฉ่หมื่นปีแน่!”

มีคนก่นด่าสาปแช่ง

“จะฆ่าจะแกงก็แล้วแต่เจ้า แต่หากคิดให้พวกเรายอมจำนน ไม่มีทาง!”

มีคนสีหน้าราบเรียบ มองความตายเป็นเรื่องธรรมดา

พวกจินเทียนอู่หงทั้งร้อนรนทั้งเดือดดาล พวกหน้าโง่ นี่มันเวลาไหนแล้วยังเอ็ดตะโรเช่นนี้อีก ไม่อยากอยู่แล้วหรือ

“เป็นพวกเอาเรื่องดังคาด”

บนตำแหน่งประธานตรงกลาง แววตาฟางเซียวอวิ๋นดุจอสนี กล่าวอย่างเฉยชา “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์ จินเทียนอู่หง”

“ขอรับ”

จินเทียนอู่หงก้มหน้ากล่าว

ฟางเซียวอวิ๋นกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา “ในเมื่อพวกเจ้าเลือกยอมจำนนแล้ว ตอนนี้ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้าแสดงความจงรักภักดี พวกเจ้าก้าวมาข้างหน้าทุกคน แยกกันสังหารนักโทษของตระกูลหนึ่งคน หลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้น ชีวิตของพวกเจ้าทั้งตระกูลจินเทียนจะได้รับการคุ้มครองจากข้าเรือนกระบี่ต้าเหิง ไต่เต้าจนประสบความสำเร็จ นับวันคอยได้เลย”

พวกจินเทียนอู่หงล้วนอึ้งงันราวกับถูกฟ้าผ่า ให้พวกเขาลงมือฆ่าคนในตระกูลด้วยตัวเอง!?

คำสั่งนี้เหี้ยมโหดและอำมหิตเกินไปโดยไม่ต้องสงสัย!

หากทำเช่นนี้จริง ภายหน้าพวกเขาต้องแบกชื่อเสียชั่วนิรันดร์ว่าฆ่าคนร่วมตระกูล ภายหน้าทุกคนในตระกูลจินเทียนล้วนต้องทิ่มแทงพวกเขาลับหลังแน่!

พวกเขาสีหน้าปรวนแปรไม่หยุดทันที ในใจดิ้นรน ทรมานหาใดเปรียบ

“ดูสิ นี่ก็คือค่าตอบแทนที่ผู้เป็นสุนัขต้องจ่าย น่าเศร้าเพียงใด น่าอดสูระดับใด!”

ผู้นำตระกูลจินเทียนจิ้งหย่วนหน้าเขียว เอ่ยปากเย็นชา

“เจ้าหุบปาก!”

ดวงตาจินเทียนอู่หงคั่งโลหิต กล่าวเสียงแหบพร่า “หากไม่ใช่ว่าเจ้าคอยต่อต้านไม่ยอมจำนน ไหนเลยจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น จำไว้ ต่อให้ฆ่าพวกเจ้าตอนนี้ก็เพื่อรักษาตระกูลจินเทียนไว้ ต่อให้ข้าต้องแบกรับชื่อเสียหายก็ยินยอม!”

ฟางเซียวอวิ๋นกล่าวราบเรียบ “ต่อให้พูดจาน่าฟังแค่ไหนก็ไม่สู้ลงมือทำ ความอดทนของข้ามีจำกัด ให้เวลาพวกเจ้าแค่สิบลมหายใจ”

สิบลมหายใจ!

จินเทียนอู่หงและเหล่าบุคคลสำคัญแต่ละคนลมหายใจหอบหนัก นัยน์ตาแดงก่ำ เจือไอสังหารราวกับคลุ้มคลั่งรางๆ

“ทุกท่าน อย่าโทษพวกเราเลย พวกเรา… ทำเพื่อรักษาตระกูลจินเทียน!”

ชายชราผมขาวคนหนึ่งส่งเสียงคำราม พุ่งทะยานไปข้างหน้าทันที ซัดฝ่ามือใส่คนในตระกูลคนหนึ่ง

ปัง!

ร่างของคนในตระกูลผู้นี้ถูกเผาสลายไปทันที

ชายชราผมขาวหอบหายใจเฮือกใหญ่ วิญญาณเหมือนหลุดลอย ฆ่าคนในตระกูลที่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับตนด้วยตัวเอง รสชาตินั้นมีหรือจะรู้สึกดี

“เยี่ยม!”

ฟางเซียวอวิ๋นปรบมือยิ้มร่า “ผู้รู้สถานการณ์คือผู้มีปัญญาเลิศ คิดจะอยู่รอดก็ต้องทำเช่นนี้ ทำต่อสิ!”

มีชายชราผมขาวนำหน้า คนอื่นต่างไม่ลังเลอีก ดวงตาล้วนแดงก่ำ พุ่งเข้าไปด้วยสีหน้าเหี้ยมเกรียม

แม้แต่จินเทียนอู่หงก็ก้าวไปข้างหน้า คิดลงมือกับผู้นำตระกูลจินเทียนจิ้งหย่วน

ทันใดนั้น…

เสียงเยียบเย็นเดือดดาลหนึ่งดังขึ้น “หยุดนะ!”

ตูม

ที่มาพร้อมกับเสียงนั้นคืออานุภาพชวนประหวั่นที่ม้วนพัดมาดั่งพายุ กระแทกตัวพวกจินเทียนอู่หง ทำให้พวกเขากระเด็นออกไปอย่างหนักหน่วง บ้างลอยไปติดผนัง บ้างกระแทกเสาหิน ล้มกองระเนระนาด

ฟางเซียวอวิ๋นที่นั่งบนตำแหน่งประธานตรงกลางนัยน์ตาหดรัด ผุดลุกขึ้นทันที