ตอนที่ 2983 สยบทั่วหล้า

ตอนที่ 2983 สยบทั่วหล้า

นอกแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์

ผู้ฝึกปราณมากมายกลั้นหายใจจดจ่อ ในใจประหม่ากังวล

พวกเขารวมตัวกันมาครั้งนี้ หวังจะเชิญให้หลินสวินออกหน้า ทำให้ทั่วหล้าสงบลง นี่เท่ากับล่วงเกินขุมอำนาจที่มาจากภายนอกเหล่านั้นโดยสิ้นเชิงอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่พวกเขาจำต้องทำเช่นนี้

ขืนปล่อยให้วุ่นวายต่อไป ต่อให้ไม่พูดถึงผู้คนทั่วกล้า แม้แต่พวกเขารวมถึงคนในตระกูลและขุมอำนาจของพวกเขาก็จะทยอยประสบเคราะห์

ทั่วหล้าวุ่นวาย ไม่มีใครสามารถวางตัวเป็นคนนอก!

“ทุกท่าน จักรพรรดิเต้ายวนกลับมา ด้วยความใจกว้างและความองอาจของเขาย่อมไม่มีทางนิ่งดูดายแน่ ที่พวกเรามาครั้งนี้บางทีอาจมีจุดประสงค์ของตน บ้างมาเพราะกังวลความอยู่รอดของตน บ้างมาเพื่อตระกูลเบื้องหลัง แต่ว่ากันถึงที่สุด นี่ก็คือการขอความช่วยเหลือให้กับคนทั่วหล้า! ไม่ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว ขอเพียงพวกเราทำอย่างสุดความสามารถก็ไม่ต้องเสียใจ”

เฒ่าชราชุดเทาที่เป็นผู้นำพูดเสียงขรึม

ทุกคนรอบๆ ต่างพยักหน้า

สามารถเชิญให้หลินสวินลงมือได้หรือไม่ พวกเขาไม่มั่นใจ ในใจจึงล้วนเป็นกังวล

“ทุกท่านสังเกตเห็นหรือไม่ ไกลออกไปนั่นมีผู้แข็งแกร่งจากขุมอำนาจต่างถิ่นจับจ้องพวกเราอยู่”

มีคนพูดเสียงขรึม “พวกเขาคงเกลียดพวกเราเข้ากระดูกแล้ว”

ประโยคเดียวทำเอาคนอื่นๆ ในที่นี้หน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย

“ถูกพวกเขาชิงชังแล้วอย่างไร ถ้าเฒ่าชราอย่างพวกเราไม่ทำเรื่องเช่นนี้แล้วใครจะทำ ต่อให้ตายข้าก็ไม่เสียใจที่มาที่นี่!”

มีคนพูดด้วยเสียงหนักแน่นทรงพลัง

“เหอะๆ จริงหรือ เช่นนั้นพวกเราก็อยากเห็นนักว่าจักรพรรดิเต้ายวนที่พวกเจ้าพูดถึง จะช่วยคนที่ไม่ใช่ญาติมิตร ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างพวกเจ้าหรือไม่”

ห่างออกไปมีผู้แข็งแกร่งขุมอำนาจต่างถิ่นยิ้มเยาะ เผยความดูถูก

“อยากเชิญให้จักรพรรดิเต้ายวนจัดการพวกเราหรือ พวกเจ้าไม่กลัวตระกูลเบื้องหลังพวกเจ้าถูกกวาดล้างหรือ”

มีคนข่มขู่โดยตรง

“โลกกว้างใหญ่ไพศาลเพียงนี้ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับหลินเต้ายวนคนเดียวหรอกนะ ต่อให้เขาร้ายกาจแค่ไหน แต่จะสามารถขวางขุมอำนาจทั้งหมดในแต่ละฟ้าดาราของโลกพันจักรวาลได้หรือ”

คำพูดที่เย็นเยียบ ดูถูก ข่มขู่ประโยคแล้วประโยคเล่าดังมาจากไกลๆ

พวกเฒ่าชราชุดเทารวมตัวกันมา หวังจะให้หลินสวินลงมือ ตอนนี้สีหน้าล้วนเปลี่ยนแปลงไม่สามารถสงบได้

พวกเขารู้ว่าครั้งนี้หากกลับไปพร้อมความล้มเหลว สิ่งที่รอคอยพวกเขาคือเคราะห์ทำลายล้างชั้นยอด!

“เสียใจภายหลังหรือไม่”

จู่ๆ ก็มีคนถามขึ้น

“มาขนาดนี้แล้ว จะเสียใจได้อย่างไร”

เฒ่าชราชุดเทาพูดโดยไม่คิด

จากนั้นเขาพลันอึ้งงัน

ในสายตา เงาร่างสง่างามปรากฏกลางอากาศเหนือแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์นั่นไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ กำลังมองดูพวกเขาอยู่

“ข้าน้อยจางไจ้เหิง นำเหล่าสหายยุทธ์มาคารวะผู้อาวุโส!”

พวกเฒ่าชราชุดเทาคำนับโดยพร้อมเพรียง สีหน้ายากจะปกปิดความตื่นเต้น

จักรพรรดิเต้ายวนปรากฏตัวแล้ว!

สำหรับพวกเขา นี่ไม่ต่างอะไรกับเรื่องน่ายินดีที่สวรรค์ประทานใก้

“การสนทนาก่อนหน้านี้ของพวกเจ้าข้าได้ยินหมดแล้ว รู้จุดประสงค์การมาของพวกเจ้าแล้ว”

หลินสวินพยักหน้าเล็กน้อย

ขณะเดียวกันผู้แข็งแกร่งขุมอำนาจต่างถิ่นที่ดูอยู่ไกลออกไปแต่ละคนล้วนหัวใจจมดิ่ง ไม่กล้าปริปากพูดอีก ถึงขั้นเกิดความคิดที่จะถอยหนี ตัดสินใจถอยทัพ

ภาพที่เจ็ดขุมอำนาจใหญ่ถูกหลินสวินกวาดล้างภายใต้การสะบัดแขนเสื้อครั้งเดียวเมื่อครึ่งเดือนก่อนหน้านี้ จนตอนนี้ยังกระจายอยู่ทั่วหล้า

ก็เป็นตอนนี้เอง สายตาของหลินสวินกวาดมองมา ทำเอาผู้แข็งแกร่งขุมอำนาจต่างถิ่นแต่ละคนตัวแข็งทื่อ ราวกับถูกราชันบนฟ้าจับจ้อง สันหลังเย็นวาบ

พวกเขาพลันหมุนตัวหนีทันที

“ตอนนั้นข้าคนแซ่หลินเคยพูดว่า ในรัศมีพันลี้จากแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ห้ามปรากฏขุมอำนาจใดๆ อีก พวกเจ้ารู้ทั้งรู้ยังจงใจทำ คิดว่าข้าเจรจาง่ายมากนักหรือ”

เสียงราบเรียบก้องอยู่กลางฟ้าดิน ชั่วพริบตา เงาร่างผู้แข็งแกร่งขุมอำนาจต่างถิ่นเหล่านั้นก็ถูกผนึกอยู่กับที่ ไม่สามารถขยับได้อีกแม้แต่น้อย

“หลินเต้ายวน แค่เจ้าคนเดียวจะสู้กับพลังของทั้งโลกพันจักรวาลได้หรือ”

มีคนร้องเสียงแหลมด้วยความตื่นตระหนก “จะบอกเจ้าให้ ตอนนี้เผ่าจักรพรรดิของแต่ละฟ้าดาราล้วนรวมตัวกันเพื่อมาบดขยี้เจ้า หากเจ้ารู้ความสักหน่อย ไปจากแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ตอนนี้จะดีที่สุด ไม่เช่นนั้นคราวเคราะห์ย่อมมาเยือนอย่างแน่นอน!”

ตูม!

เสียงยังดังก้องอยู่ ร่างของคนผู้นี้และผู้แข็งแกร่งคนอื่นๆ ของขุมอำนาจต่างถิ่นทุกคนล้วนระเบิดออกโดยพร้อมเพรียง กลายเป็นหมอกเลือกกระจายไปทั่ว ไม่เหลือแม้แต่คนเดียว

“มดเขย่าต้นไม้ ไม่รู้จักประมาณตน”

หลินสวินคร้านจะใส่ใจ สายตาของเขามองไปยังพวกจางไจ้เหิงอีกครั้งแล้วเอ่ยว่า “ไม่ว่าพวกเจ้าจะมาด้วยเหตุผลส่วนตัว หรือมาเพื่อสรรพชีวิตทั่วหล้าจริงๆ เรื่องนี้ข้าจะไม่นิ่งดูดาย พวกเจ้ากลับไปรอข่าวเถอะ”

พูดจบเขาพลันสะบัดแขนเสื้อ

แสงมรรคแถบหนึ่งมาเยือน ห่อหุ้มพวกจางไจ้เหิงแล้วพาพวกเขาเคลื่อนย้ายผ่านห้วงอากาศจากไป หายไปอย่างไร้ร่องรอย

หากให้พวกเขาจากไปเอง คงยากจะรอดชีวิตออกจากทะเลกลืนวิญญาณ!

‘ด้วยพลังของข้าคนเดียว ไม่สามารถเดินทางไปฟ้าดาราทั่วหล้าในระยะเวลาสั้นๆ ได้…’

หลินสวินใคร่ครวญในใจ

ฮูม…

เมื่อละอองแสงระลอกหนึ่งไหวเคลื่อน อู๋ซวงที่งดงามบริสุทธิ์ราวกับเด็กสาวคนหนึ่งปรากฏตัวกลางอากาศ

“อู๋ซวง วันนี้เจ้ามาสยบทั่วหล้าแทนข้าเป็นอย่างไร” หลินสวินกล่าว

อู๋ซวงพูดอย่างว่าง่าย “ซวงเอ๋อร์ล้วนทำตามที่นายท่านสั่ง”

“ไปเถอะ ตั้งแต่วันนี้ไป หากมีกำลังพลที่หมายจะก่อเภทภัยให้สรรพชีวิตทั่วหล้าปรากฏตัว ก็ให้เจ้าเป็นคนกำราบ”