ตอนที่ 3026 คฤหาสน์เทพใจกลาง

ตอนที่ 3026 คฤหาสน์เทพใจกลาง

ตูม!

พลังระเบียบสีเขียวหนาแน่นบริสุทธิ์พลุ่งพล่าน ยามโจมตีเข้ามาเหมือนแส้สวรรค์สะบัดมาอย่างรุนแรง วาบประกายชวนสยอง

พลังระดับนี้สามารถทำให้ระดับนิรันดร์ขั้นล่วงกฎคนใดก็ตามหวั่นหวาด

หากเป็นยามเพิ่งมาถึงน่านฟ้าที่เก้า หลินสวินอาจจะต้องใช้พลังทั้งหมด

แต่ตอนนี้…

ก็เห็นเงาร่างเขาราวกับคมดาบที่แหลมคมหาใดเปรียบ แผ่แสงสว่างไสวบาดตาทะยานขึ้นห้วงอากาศ

ฟุ่บ!

ระเบียบตั้งต้นที่กว้างใหญ่ไพศาลประหนึ่งน้ำตก ถูกเงาร่างของหลินสวินแหวกเป็นทางสายหนึ่งเหมือนผ่าลำไผ่

ชั่วพริบตาก็มาถึงหน้าคฤหาสน์บนยอดเขาตัดขาดแล้ว

ยามจี้เหอตอบสนอง หลินสวินก็มาถึงตรงหน้าแล้ว

ดวงตางามคู่โตของนางขยายออก ร่างเล็กแข็งทื่อทันใด เรียกดาบโค้งสีขาวหิมะเปล่งประกายเล่มหนึ่งออกมาอย่างแทบจะเป็นไปตามสัญชาตญาณ ฟันออกไปอย่างเดือดดาล

ดาบนี้แคบยาว โค้งราวกับจันทร์เสี้ยว ยามตวัดออกมาคล้ายตัดทลายห้วงอากาศ

แต่ดาบนี้กลับถูกหลินสวินคว้าไว้ คมดาบที่แหลมคมเสียดสีกับฝ่ามือ แสงมรรคปลิวว่อน เกิดเสียงแหลมฉีกแก้วหู

ครู่ต่อมาก็ถูกกักขังไว้มั่น ไม่ได้ทำลายผิวฝ่ามือของหลินสวินแต่อย่างใด!

นี่ทำให้สีหน้าของจี้เหอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ทั่วร่างแผ่แสงมรรคนิรันดร์น่ากลัว เพิ่งหมายจะโต้ตอบก็ถูกหลินสวินคว้าลำคอขาวละเอียดเอาไว้ พลังน่ากลัวนั่นผนึกมรรควิถีทั้งร่างนาง ไม่สามารถขยับได้อีกสักนิด

ตรงตีนเขาจี้หวังถูหนาวสะท้านทั่วร่าง

ชั่วพริบตาทลายระเบียบตั้งต้น ขวางการโจมตีของดาบโค้งแล้วคว้าลำคอเอาไว้!

ฝีมือรวดเร็วปานฟ้าแลบของหลินสวิน แข็งกร้าวจนทำเอาระดับอมตะขั้นหลุดพ้นอย่างจี้หวังถูตกตะลึงไม่กล้าเชื่อ

จี้เหอเป็นถึงหนึ่งในสามผู้อาวุโสระดับนิรันดร์ของตระกูลจี้ ทั้งยังควบคุมระเบียบตั้งต้น ไม่ใช่ผู้ที่ใครๆ ในระดับเดียวกันสามารถเทียบได้

แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้กลับถูกหลินสวินจับตัวได้อย่างง่ายดาย!

นี่น่ากลัวเกินไปอย่างไม่ต้องสงสัย ทำลายความเข้าใจของจี้หวังถู

และก็เป็นชั่วขณะนี้ที่เขากล้าเชื่อในที่สุด ว่าเผ่าเทพนิรันดร์ตระกูลหยางถูกหลินสวินคนเดียวกวาดล้าง!

ระดับนิรันดร์แล้วอย่างไร

ระเบียบระดับเทพแล้วอย่างไร

ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลินสวินสักนิด!!

“คุยกันดีๆ ไม่เอา จะต้องลงมือให้ได้ เหตุใดต้องลำบากเช่นนี้”

หลินสวินถอนหายใจเบาๆ

ตอนนี้เขาคิดดูแล้ว หากไม่ใช่เพราะห่วงความปลอดภัยของซีและจี้ซานไห่ หากไม่ใช่เพราะยังไม่แน่ใจในสถานการณ์ของตระกูลจี้ มีหรือต้องเปลืองแรงเช่นนี้ คงบุกเข้ามาตรงๆ นานแล้ว ไม่มีทางจะเสียเวลาและเปลืองน้ำลายมากขนาดนี้

จี้เหอมือเท้าเย็นเฉียบ ร่างของนางเดิมทีก็เล็กอยู่แล้ว รูปลักษณ์ปานเด็กสาว ตอนนี้ถูกหลินสวินบีบคอไว้ ใบหน้างามแดงก่ำราวกับเพลิง กราดเกรี้ยวถึงขีดสุด และหวาดกลัวยิ่งยวดเช่นกัน

นางไม่อาจคาดคิดว่าตนพ่ายแพ้เร็วขนาดนี้ได้อย่างไร!

“หยุดพูดไร้สาระ จะฆ่าก็ลงมือ ดูเอาเถอะว่าข้าจะขมวดคิ้วสักนิดหรือไม่” จี้เหอจ้องหลินสวินเขม็ง ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

หลินสวินกล่าว “เจ้าควรรู้สึกโชคดีที่ไม่เคยทำไม่ดีกับซีและแม่นางซานไห่ ไม่เช่นนั้นวันนี้เจ้าคงยากจะหนีความตายพ้น ตอนนี้คงทำได้แค่ให้เจ้าทนอดสูสักหน่อย”

ว่าพลางเขาก็กำราบจี้เหอไว้ในเตากระบี่ไร้ก้นบึ้ง

จากนั้นหมุนตัวเดินเข้าไปในคฤหาสน์เก่าแก่ที่อยู่อีกด้าน

ก่อนหน้านี้หลินสวินก็สัมผัสได้แล้ว ว่าพลังต้นกำเนิดของระเบียบตั้งต้นอยู่ในคฤหาสน์เก่าแก่แห่งนี้

ตามคาด เพิ่งเข้าคฤหาสน์หลินสวินก็หาเจอแล้ว

นั่นเป็นแท่นมรรคสี่เหลี่ยมเก่าแก่แห่งหนึ่ง ตรงกลางมีบรรทัดหยกสีเขียววางอยู่ แผ่คลื่นระเบียบหนาแน่นน่าตกใจ

หลินสวินสูดหายใจลึกคราหนึ่ง โคจรนัยเร้นลับระเบียบนิพพานก่อนยื่นมือคว้าไปทางบรรทัดหยกเขียว

วู้ม!

บรรทัดหยกสั่นไหวรุนแรง พยายามดิ้นรนแต่กลับไม่มีประโยชน์ เพียงพริบตาก็ถูกหลินสวินกำราบและเปลี่ยนเป็นเชื่องขึ้นมา

จี้หวังถูที่เพิ่งมาถึงหน้าคฤหาสน์เห็นภาพนี้พอดีก็ตาเบิกโพลงแล้ว

กำราบระเบียบระดับเทพของตระกูลจี้ของพวกเขาอย่างง่ายดาย นี่ทำให้ในใจจี้หวังถูปั่นป่วน ยังจะสงบได้เสียที่ไหน

“ผู้อาวุโสวางใจ ระเบียบระดับเทพนี้ข้าจะคืนให้”

หลินสวินหมุนตัวแล้วเอ่ยอธิบายเสียงเบา

แม้ระเบียบระดับเทพจะดี แต่เห็นแก่ซี หลินสวินย่อมไม่ยึดครองเอาไป

จี้หวังถูพูดอึ้งๆ “หลังจากนี้เจ้าคิดจะทำอย่างไร”

หลินสวินกล่าว “ข้าว่าผู้อาวุโสอย่าไปกับข้าจะดีกว่า แน่นอนว่าหากผู้อาวุโสอยากไปด้วยข้าก็ไม่ห้าม”

กล่าวพลางเขาก็เดินออกนอกคฤหาสน์ ทะยานไปนอกเขาตัดขาด

หลายครั้งที่จี้หวังถูอยากทะยานออกไป เขากังวลว่าหลินสวินจะลงมือรุนแรง ทำร้ายคนบริสุทธิ์ในตระกูล

แต่สุดท้ายเขาก็ส่ายหน้าอย่างขมขื่น

เรื่องเช่นนี้ ต่อให้เขาตามไปแล้วจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้

สู้ไม่เห็นยังดีกว่า!

……

คฤหาสน์เทพใจกลางในเขาเทพตั้งต้น

ที่นี่ประดับผ้าและกระดาษสีต่างๆ บรรยากาศคึกคัก