ตอนที่ 3082 พวกศัตรูที่ยินดีปรีดา

ตอนที่ 3082 พวกศัตรูที่ยินดีปรีดา

ตูม!

รอบหุบเขาถล่มเป็นเศษซาก พื้นดินล้วนถูกพลิกเลิก พลังผนึกโหมกระหน่ำพรั่งพรู ปลดปล่อยอานุภาพราวทลายฟ้ามลายดิน

“พลังผนึกแข็งแกร่งยิ่ง!”

ผู้ที่ออกเคลื่อนไหวพร้อมเหวินไจ้ครั้งนี้ ยังมีขั้นไร้ขอบเขตเล็กห้าคนและผู้แข็งแกร่งขั้นสรรสร้างยี่สิบคน เมื่อสัมผัสถึงกลิ่นอายพังทลายนี้ ทุกคนล้วนหน้าเปลี่ยนสี

เวลานี้เองเงาร่างสูงโปร่งสายหนึ่งปรากฏตัวกลางอากาศ รอบกายล้วนถูกแสงมรรคเจิดจ้าปกคลุม ราวกับเทพองค์หนึ่งมาเยือนโลก

คนผู้นี้ย่อมเป็นหลินสวิน

เมื่อเห็นพวกเหวินไจ้ เขาพลันทอดถอนใจ

เพิ่งผ่านมาสามวันก็ถูกศัตรูมาหาถึงที่ นี่เหนือความคาดหมายของเขาโดยสิ้นเชิง ทั้งทำให้เขารู้ว่าต่อให้วางแผนและร่างโครงรอบคอบแค่ไหนก็มีโอกาสเกิดเหตุไม่คาดฝัน

“ทำไมเป็นแค่ขั้นสรรสร้างคนหนึ่ง…”

เหวินไจ้รู้สึกผิดคาด

ในการคาดเดาของเขา คนที่ทำลายฐานที่มั่นเผ่าเทพนิรันดร์สามตระกูลอย่างตระกูลเย่ ตระกูลเจวี๋ย ตระกูลหยวน ทั้งสังหารคนเย้ยฟ้าอย่างเจวี๋ยอู๋เทียนครั้งนี้ เป็นไปได้สูงยิ่งว่าจะเป็นขั้นไร้ขอบเขตใหญ่หลายคนลงมือพร้อมกัน!

แต่ใครจะคิดว่าสถานการณ์กลับเหมือนมีบางอย่างผิดแปลกไป…

“ผู้อาวุโสเหวินไจ้ คนผู้นี้คือหลินสวิน! เศษเดนคีรีดวงกมลนั่น!!”

มีคนร้องโพล่งออกมาด้วยความยินดีทันที

“อะไรนะ เป็นเขาจริงหรือ”

“เจ้าเดรัจฉานน้อยนี่มาถึงโลกวิญญาณยุทธ์แล้วหรือ”

“ฮ่าๆๆ ครั้งนี้สวรรค์ช่วยพวกเราจริงๆ!”

คนอื่นล้วนฮือฮา เผยสีหน้ายินดี นัยน์ตาแต่ละคนที่มองหลินสวินล้วนเจือความตื่นเต้นยากปกปิด ราวกับเจอเหยื่อที่เฝ้านึกถึงมานานตัวหนึ่ง

หลินสวิน!

หากกล่าวถึงคนที่ขุมอำนาจใหญ่อย่างพวกเขาแค้นที่สุดในช่วงหลายปีนี้ แน่นอนว่าเป็นหลินสวิน!

สิบกว่าปีก่อนเมื่อรู้ข่าวว่าหลินสวินคนเดียวกวาดล้างเผ่าเทพนิรันดร์แทบทุกตระกูลในน่านฟ้าที่เก้า ทำให้ลัทธิพ่อมดกับลัทธิฌานเสียหายหนัก เฒ่าชราอย่างพวกเขาล้วนโกรธจนตัวสั่น เกือบจะคลุ้มคลั่ง

หากไม่ใช่ว่าไม่อาจออกไปจากโลกวิญญาณยุทธ์นี้ พวกเขาคงบุกไปโลกยอดนิรันดร์นานแล้ว

แม้แต่เหวินไจ้ยังอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เผยสีหน้ายินดีอย่างอดไม่อยู่

นี่ทำให้ผู้คนรู้สึกผิดคาดเกินไปจริงๆ ใครจะคิดว่าพวกเขากลับจับพลัดจับผลูจับปลาใหญ่ตัวหนึ่งได้

“หึๆ ฮ่าๆๆๆๆ…”

เหวินไจ้หัวเราะขึ้นมา ยิ่งหัวเราะยิ่งดีใจ ยิ่งหัวเราะในใจยิ่งฮึกเหิม เขาไม่เคยดีใจเหมือนเวลานี้มานานมากแล้ว

หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นถูกปิดล้อม ทั้งได้ยินเสียงหัวเราะน่ากลัวพวกนี้ เกรงว่าคงขนพองสยองเกล้า ตื่นตระหนกสิ้นหวังนานแล้ว

แต่หลินสวินกลับยิ้มพลางกล่าว “ตอนนี้ทุกท่านคิดว่ากำชัยไว้แล้วหรือ”

“สังหารเดรัจฉานน้อยอย่างเจ้าไม่ใช่ว่าง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือรึ”

ชายชราชุดเพลิงผมดำคนหนึ่งตวาดลั่น เงื้อมือฟาดผ่านอากาศไปทางหลินสวินทันที

นี่คือขั้นไร้ขอบเขตเล็กคนหนึ่งชื่อว่าชางโย่วจือ หลายปีก่อนเขาเฝ้าอยู่ใกล้ภูเขาเทพใบบัวร่วมกับหยวนจงฉี่ หยางเหิง ไท่เฮ่าจวี้มาตลอด

แต่ตอนนี้เขาลงมือโดยตรงแล้ว แค่คิดก็รู้ว่าเขาอยากฆ่าหลินสวินจนทนไม่ไหวมากขนาดไหน

ตูม!

แสงศักดิ์สิทธิ์สีม่วงพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า ควบรวมเป็นประทับฝ่ามือราวกับบังฟ้าคลุมตะวัน คลื่นพลังกฎเกณฑ์ที่รวมตัวกันบีบกดห้วงอากาศจนทรุดตัว เกิดเสียงระเบิดดังเสียดหู

ฝ่ามือนี้เรียกว่าดุดันหาใดเปรียบ สำแดงพลังของขั้นไร้ขอบเขตเล็กออกมาอย่างหมดจด

กลับเห็นมุมปากหลินสวินยกยิ้มเย็นชา “ไม่เจียมตัว!”

ตูม!

‘ผนึกตัดเทพ’ ที่ปกคลุมอยู่ใต้หุบเขาดังเลื่อนลั่น แสงมรรคนับหมื่นแสนพวยพุ่ง ถึงกับขวางประทับฝ่ามือปรกฟ้าสีม่วงนี้ไว้ได้

เงาร่างของหลินสวินเคลื่อนย้ายผ่านห้วงอากาศไปนานแล้ว ราวกับอสนีบาตสายหนึ่งแหวกผ่านฟากฟ้า พุ่งโจมตีไปทางชางโย่วจือ

“เหอะ บอกว่าข้าไม่เจียมตัว เดรัจฉานน้อยอย่างเจ้าต่างอะไรกับมดเขย่าต้นไม้”

ชางโย่วจือกล่าวหยามเหยียด

นัยน์ตาเขาฉายแววเยียบเย็นน่าพรั่นพรึง แขนเสื้อพลิกตลบ ซัดฝ่ามือไปทางหลินสวินที่พุ่งเข้ามา

สำหรับขั้นไร้ขอบเขตเล็กอย่างเขา ขั้นสรรสร้างคนหนึ่งถือว่าไม่เอาไหนจริงๆ!

“หลบเร็ว!”

แต่ยามนี้ในที่นั้นกลับมีเสียงเตือนของเหวินไจ้ดังขึ้น

ทว่าเตือนช้าไปก้าวหนึ่ง ไม่รอให้ชางโย่วจือตอบสนอง หลินสวินกำหมัดซัดมาแล้ว

ตูม!

พลังหมัดเจิดจรัสหาใดเปรียบพุ่งออกมา เหมือนทรงพลังเกินต้านทาน ไร้สรรพสิ่งทลายลงได้ ทะลวงฝ่ามือที่ชางโย่วจือซัดออกมาโดยตรง

เห็นได้ด้วยตาเปล่าว่ามือขวาและแขนขวาทั้งแขนของชางโย่วจือระเบิดออกเหมือนกระดาษเปื่อย เลือดสีสดสาดกระเซ็น พลังหมัดน่ากลัวนั้นคลั่งระห่ำ ทลายพลังป้องกันและสมบัติบนตัวชางโย่วจือจนหมด เกิดเสียงระเบิดทึบหนักติดต่อกันเหมือนตีกลอง

ในฐานะขั้นไร้ขอบเขตเล็ก ปฏิกิริยาตอบสนองของชางโย่วจือไม่อาจพูดได้ว่าเชื่องช้า ภายใต้สถานการณ์ที่บาดเจ็บสาหัส เขาทิ้งการต้านทานอย่างเด็ดขาด ส่งเสียงตวาดลั่นและหลบหลีกเต็มกำลัง

แต่ที่ทำให้เขาสิ้นหวังคือสิ่งที่มาพร้อมกับหมัดของหลินสวินยังมีเจตกระบี่เวิ้งว้างดุจห้วงสมุทร ปกคลุมลงมาจากทั่วสารทิศก่อนแล้ว

‘นี่ใช่พลังที่ขั้นสรรสร้างครอบครองได้หรือ’

ในหัวชางโย่วจือมีความคิดเช่นนี้วาบผ่านเข้ามา เจือความตระหนก ไม่ยินยอม มึนงงสุดขีด

จากนั้นเจตกระบี่ขาวโพลนฝังกลบทั้งตัวเขา การรับรู้ทุกอย่างล้วนหายไป

และในสายตาคนอื่น…

พลันเห็นหลินสวินพุ่งตัวออกมา แค่พลังหมัดเดียวก็กำราบขั้นไร้ขอบเขตเล็กอย่างชางโย่วจือได้ ท่าทางกร้าวแกร่งราวกับหักทำลายไม้ผุนั่นทำให้ทุกคนตื่นตระหนก

ก่อนหน้านี้พวกเขายังยินดีปรีดาเพราะมองฐานะของหลินสวินออก บนสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มเหล่านั้นล้วนแข็งทื่อในยามนี้ หัวใจกระตุกวูบอย่างหนักหน่วง

เป็นไปได้อย่างไร!?