ตอนที่ 3092 ตัวแปรมาเยือน

ตอนที่ 3092 ตัวแปรมาเยือน

ไม่นานสีหน้าของพวกซินหู เหลยซ่งก็มืดทะมึน

พวกเขาสังเกตเห็นว่าพวกสิงเจี้ยนสยาไม่ได้ย้อนกลับภูเขาเทพใบบัว แต่อ้อมบริเวณภูเขาเทพใบบัวเดินเล่นอย่างสบายใจ

ส่วนพวกตนที่ตามหลังมาโดยตลอดก็เหมือนกับสุนัขที่ถูกจูง ดูโง่เขลามากจริงๆ

“เจ้าเฒ่าสามคนนี้เห็นได้ชัดว่ากำลังล้อเล่นกับพวกเรา!”

ผานอู่ฝูเซิงเดือดดาล แววตาน่ากลัว

เขาสวมเสื้อคลุมนกกระเรียนสีเขียว เท้าเหยียบกระบี่มรรคหลากสี อานุภาพดุจภูผา แต่ตอนนี้สีหน้ากลับไม่น่ามองอย่างที่สุด

“เหตุใดข้าจึงสงสัยว่าพวกเขากำลังจงใจยั่วยุพวกเรา เหมือนอยากทำให้พวกเราโมโหจนทำเรื่องบุ่มบ่าม”

ชางหลงเยวี่ยขมวดคิ้ว

เงาร่างของเขาเลือนราง เหมือนเงาแสงมายา กลิ่นอายก็คลุมเครืออย่างที่สุด

“ข้าว่าพวกเราลงมือกับภูเขาเทพใบบัวโดยตรงเป็นพอ หากมีการซุ่มโจมตีและเคราะห์สังหาร ขอเพียงพวกเราหลบห่างออกไปในทันทีก็พอ เช่นนี้ก็ไม่ต้องถูกพวกเฒ่าสารเลวสิงเจี้ยนสยาจูงจมูกอีก”

จื่อเชออู๋จี้ในชุดผ้าป่านกระชับทวนเทพผลาญฉิมพลี ไอสังหารพลุ่งพล่าน

ซินหูและเหลยซ่งสบตากัน ต่างนิ่งเงียบ

หากสถานการณ์เป็นเช่นนี้ไม่เปลี่ยน พวกเขามีแต่จะถูกอีกฝ่ายควบคุมตลอด

ความรอบคอบและระมัดระวังเป็นสิ่งจำเป็น แต่ถ้าระมัดระวังเกินไปจะกลายเป็นวิตกเกินควรจนไม่กล้าลงมือทำอะไร

“ทุกคนหลบออกไป ข้าจะโจมตีภูเขาเทพใบบัว ทำลายสถานการณ์ตอนนี้!”

ซินหูตัดสินใจ

เงาร่างของเขาทะยานอากาศโดยพลัน ชุดภิกษุขาวหิมะพลิ้วไหว ราวกับเซียนในโลกพุทธ ละโลกีย์ไร้มลทิน

วู้ม…

เมื่อลำแสงเพลิงไหลเคลื่อน ในมือเขาปรากฏลูกประคำโปร่งแสงเป็นประกายยี่สิบสี่เม็ด กลมมนราวกับหยก ลูกประคำทุกเม็ดล้วนสลักอักษณลึกลับบทหนึ่ง

ยามลูกประคำเส้นนี้ปรากฏ กลางฟ้าดินพลันมีเสียงสวดท่องธรรมดังขึ้นเป็นระลอก บุปผาเทพโรงร่วงจากฟ้า พื้นดินผุดบัวทอง ปรากฏการณ์ประหลาดประหนึ่งแดนพิสุทธิเมืองพุทธมากมายสะท้อนออกมา ย้อมกลิ่นอายยิ่งใหญ่ไร้จำกัด เงียบสงบสันติบนฟ้าดินผืนนี้

ประคำเผาผลาญ!

ยอดสมบัตินิรันดร์ที่ซินหูครอบครอง ลูกประคำยี่สิบสี่เม็ด ล้วนควบรวมมาจากอัฐิของภิกษุระดับนิรันดร์ สลักอักษรธรรมเอาไว้ เป็นตัวแทนของยี่สิบสี่อภินิหารชั้นเลิศในมรรคฌาน

ตามข่าวลือทันทีที่สมบัตินี้ปรากฏ พลันกลายเป็นโลกธรรมอันเปี่ยมสุขในชั่วพริบตา กำราบหมื่นธรรมทั่วหล้า สามารถทำลายล้างสิ่งชั่วร้ายทุกอย่างบนโลก มหัศจรรย์ไม่อาจคาดเดา น่ากลัวไร้ขอบเขต

และในเวลาเดียวกันพวกเหลยซ่ง เย่เจวี๋ยต่างหลบไปไกล แต่ละคนเรียกสมบัติของตนออกมาเตรียมพร้อมโจมตี

ในมือเย่เจวี๋ยกุมแส้อสนีดาราเลิศ ราวกับอสนีที่แปลงมาจากดวงดาวไพศาลกำลังไหลพราก

กระบี่มรรคสวรรค์ปัญจธาตุเบื้องหน้าผานอู่ฝูเซิงเปล่งเสียงครวญผะแผ่ว ตัวกระบี่สำแดงกฎระเบียบปัญจธาตุ สร้างม่านฟ้ามหัศจรรย์ห้าชั้น

เงาร่างที่เดิมทีก็ราวกับมายาอยู่แล้วของชางหลงเยวี่ยเหมือนหายไปในทันที ในห้วงอากาศรอบๆ มีเพียงลำแสงที่เขียวมรกตเป็นจุดๆ ปรากฏอย่างคลุมเครือ

‘กฎระเบียบพันประตู’ ที่เขาครอบครองเกี่ยวข้องกับนัยเร้นลับกาลเวลา แม้แต่ศาสตรามรรคหนามเพลิงที่เขาใช้ยังเหมือนเลือนหายไปรางๆ ทำให้ไม่สามารถมองเห็นได้ทั้งหมด

ส่วนจื่อเชออู๋จี้ถือทวนเทพผลาญฉิมพลี กฎระเบียบผสานเทพที่แข็งแกร่งยิ่งยวดพลุ่งพล่านทั่วร่าง กลายเป็นคลื่นอสนีแกร่งมากมายน่าสะท้านสะเทือน

ทันใดนั้นฟ้าดินเปลี่ยนสี ห้วงอากาศปั่นป่วน

เพียงแค่อานุภาพน่ากลัวระดับนั้นก็กดข่มจนพลังผนึกและระเบียบระดับเทพที่ปกคลุมอยู่ทั่วภูเขาเทพใบบัวปั่นป่วนรุนแรง เผชิญการโจมตีอันน่ากลัว

เห็นซินหูจะลงมือโจมตีภูเขาเทพใบบัวแล้ว

พวกสิงเจี้ยนสยา ฟู่หนานหลี เหรินฟู่เทียนที่อยู่ห่างออกไปสบตากัน ล้วนหันหลังกลับในทันที พุ่งเข้าหาพวกซินหู เหลยซ่ง

บนร่างของทุกคนล้วนปรากฏอานุภาพท่วมฟ้า กลิ่นอายของขั้นไร้ขอบเขตใหญ่ประหนึ่งเขาถล่มสมุทรซัดสาด ทำเอาฟ้าดินผืนนี้ล้วนสั่นไหว

วู้ม!

สิงเจี้ยนสยาเรียกเจดีย์สมบัติอสนีออกมา

ส่วนฟู่หนานหลีกับเหรินฟู่เทียนที่อยู่ข้างกายเขาต่างเรียกกระบี่มรรคแดงสดและทวนศึกเจิดจ้าราวกับหิมะออกมา

“ลงมือ!”

สิงเจี้ยนสยาตะโกน

ทั้งสามโจมตีมาทางนี้โดยตรง

พวกซินหูเห็นเช่นนี้ต่างอดหัวเราะหยันไม่ได้ เพียงแค่หยั่งเชิงจะลองโจมตีภูเขาเทพใบบัวเท่านั้นก็ทนไม่ไหวแล้วหรือ

ราวกับว่า… เมื่อครู่นี้พวกเขาประเมินอีกฝ่ายสูงเกินไป

“ไม่ใช่!”

ทันใดนั้นซินหูนัยน์ตาหดรัด สังเกตได้อย่างฉับไวว่าพริบตาที่พวกสิงเจี้ยนสยาลงมือ พลังระเบียบระดับเทพที่ปกคลุมอยู่บนภูเขาเทพใบบัวล้วนเกิดเสียงดังสนั่น ปลดปล่อยอานุภาพน่ากลัวออกมา

ระเบียบระดับเทพชั้นแล้วชั้นเล่า มีถึงยี่สิบเจ็ดชนิด!

ตอนนี้ระเบียบระดับเทพเหล่านี้ล้วนถูกกระตุ้นเต็มกำลัง อานุภาพที่ปลดปล่อยออกมาปานธารสวรรค์เป็นชั้นๆ กลบท่วมฟ้าดิน ม้วนตัวมาทางนี้

นอกจากนี้ในฟ้าดินรอบๆ ยังมีเสียงระเบิดน่าตระหนกดังขึ้นกะทันหัน จากนั้นคลื่นพลังผนึกที่หนาแน่นพร่างพราวนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมา

ผนึกตัดเทพ!

กระบวนค่ายกลที่ถูกหลินสวินวางไว้ในถ้ำสถิตใต้ดินตอนนั้น

และตอนนี้กระบวนค่ายกลนี้ก็ตัดทางหนีของพวกซินหูแล้ว

“มีการซุ่มโจมตีตามคาด!”

ในดวงตาพวกเหลยซ่งวาบประกาย ไม่ได้ตื่นตระหนก

“ถอยก่อน!”

“ได้!”

พวกซินหู เหลยซ่งเคลื่อนไหวเต็มกำลังโดยไม่ได้นัดหมาย

ตูม!

ประคำเผาผลาญยี่สิบสี่เม็ดทะยานฟ้า ปรากฏโลกธรรมยี่สิบสี่แห่ง แส้อสนีดาราเลิศแหวกห้วงอากาศเป็นแนวยาว สาดประกายอสนีโหมคลั่ง กระบี่มรรคสวรรค์ปัญจธาตุกลายเป็นม่านกระบี่ชั้นแล้วชั้นเล่า…

ทันทีที่พวกขั้นไร้ขอบเขตใหญ่ซึ่งผ่านการต่อสู้มายาวนานพวกเขาลงมือ ก็เผยความมากประสบการณ์ออกมาอย่างเด่นชัด ร่วมมือกันอย่างสมบูรณ์แบบไร้บกพร่อง

ชั่วพริบตา…

ผนึกตัดเทพรับไม่ไหว ทลายลงโดยพลัน สาดละอองแสงที่งดงามนับไม่ถ้วนออกมา