ตอนที่ 3104 สะเทือนใจผู้คน

ตอนที่ 3104 สะเทือนใจผู้คน

ลานประลองเป็นตาย!

เมื่อเข้าร่วมในนั้น ไม่ตายไม่จบ!

เวลานี้ทั่วล้านเงียบกริบไร้เสียง ทุกคนล้วนตระหนักได้ว่าเจ้าหนุ่มขั้นสรรสร้างคนนั้นรนหาที่ตาย… เขาเอาจริง…

ภาพเช่นนี้ทำให้อิงเทียนเซิงที่ประหนึ่งเซียนมีสง่ายังอดขมวดคิ้วไม่ได้ บนโลกนี้ยังมีขั้นสรรสร้างที่เบื่อจะมีชีวิตอยู่จริงหรือ

หรือพูดอีกแบบได้ว่าพวกที่แจ้งมรรคขั้นสรรสร้างไม่ควรโง่เขลาเช่นนี้

“เหล่ากู่ ระวังด้วย”

อิงเทียนเซิงส่งเสียงเอ่ยเตือน

“เอ้อ…”

กู่เชาจืออึ้งไป หรืออิงเทียนซานยังคิดว่าเจ้าหนุ่มขั้นสรรสร้างคนนั้นเป็นอันตราย

น่าขัน!

เขากำลังจะพูดอะไร พลังกฎระเบียบแปลกประหลาดแถบหนึ่งปรากฏขึ้น โอบอุ้มเงาร่างของเขาก่อน

ครู่ต่อมากู่เชาจือก็ปรากฏตัวบนลานประลองเป็นตายแห่งนั้น

พร้อมกันนั้นเงาร่างหลินสวินก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน ประจันหน้ากับกู่เชาจืออยู่ไกลๆ

ฟุ่บ!

สายตาทั้งหมดล้วนหันมองทั้งสองคนในลานประลองเป็นตาย

เมื่อเข้าสู่ลานประลองเป็นตาย ก็ต้องตัดสินชี้เป็นชี้ตาย!

ในระหว่างนี้คนอื่นๆ ไม่มีโอกาสแทรกมือสักนิด และไม่อาจไปรบกวนได้

จะเป็นหรือตายล้วนขึ้นอยู่กับว่าพลังต่อสู้ของใครแข็งแกร่งกว่ากัน

“เฮ้อ ข้าเคยเข้าร่วมศึกในโลกบัวชะตามาหลายยุคสมัย แต่ไม่เคยเห็นศึกตัดสินเป็นตายอย่างในวันนี้สักครั้ง ขั้นสรรสร้างคนหนึ่ง… เหตุใดจึงคิดสั้นรนหาที่ตายเสียได้”

แม่เฒ่าผมขาวโพลนคนนั้นทอดถอนใจ ไม่เข้าใจอย่างยิ่ง

สัตว์ประหลาดเฒ่าคนอื่นๆ ก็ไม่เข้าใจเช่นกัน สีหน้าต่างกันออกไป

‘เหล่าสิง สหายน้อยหลินไหวหรือไม่ไหวกันแน่’

จอมมรรคซานเฟิงอดสื่อจิตซักถามไม่ได้

‘ไหวหรือไม่ก็เหยียบลานประลองเป็นตายไปแล้ว อีกเดี๋ยวเจ้ารอดูก็พอ’

สิงเจี้ยนสยากล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบ

‘ข้าไม่ได้สบายใจเฉิบเหมือนอย่างเจ้า’

จอมมรรคซานเฟิงกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์

ฟู่หนานหลีสื่อจิตเอ่ยเตือนทุกคน ‘พวกเราต้องเตรียมตัวล่วงหน้า รอศึกตัดสินเป็นตายสิ้นสุด ห้ามให้คนอื่นๆ ถือโอกาสทำร้ายสหายน้อยหลินได้เด็ดขาด’

‘เหล่าฟู่ เจ้ามั่นใจขนาดนี้เชียวหรือว่าสหายน้อยหลินจะชนะ’ จอมมรรคซานเฟิงและเซียวเหอต่างสะท้านไหว

‘แน่นอน’

ฟู่หนานหลีตอบกลับโดยไม่ต้องหยุดคิด

เวลานี้เอง…

ในลานประลองเป็นตายเกิดเสียงอื้ออึงคลุมเครือระลอกหนึ่ง จากนั้นพลังกฎระเบียบที่โอบล้อมบนตัวหลินสวินและกู่เชาจือก็สลายไป

ทั้งคู่ต่างได้รับอิสระอีกครั้ง

และกู่เชาจืออดทนรอไม่ไหวแล้ว ออกโจมตีตั้งแต่จังหวะแรก “เจ้าตัวจ้อย ตายซะ!”

เสียงตะโกนดุจฟ้าร้อง สะเทือนก้องเก้าชั้นฟ้า

เขาผิวดำคล้ำ หน้าตาดุดัน เวลานี้ยามลงมือ เงาร่างสูงตระหง่านราวภูเขานั่นปลดปล่อยแสงมรรคบาดตาไร้ขอบเขตออกมาทันควัน ทองอร่ามดุจหินหนืดพวยพุ่ง

ทันทีที่กลิ่นอายขั้นไร้ขอบเขตระดับนั้นแผ่ออกไป ทำให้สัตว์ประหลาดเฒ่าไม่น้อยนอกลานต่อสู้ล้วนใจสั่น

กู่เชาจือ สัตว์ประหลาดเฒ่าที่เคยข้ามเคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพมาห้าครั้ง มาจากยุคมาร นิสัยรุนแรง เข่นฆ่านับไม่ถ้วน เป็นปีศาจเฒ่าตัวเป็นๆ คนหนึ่ง

เวลานี้ทันทีที่เขาเคลื่อนไหวก็ตบฝ่ามือหนึ่งผ่านอากาศไปทางหลินสวินตรงๆ

ตูม!

มือใหญ่สีทองพุ่งทะยานห้วงอากาศออกมาเหมือนหินหนืด พริบตานั้นดุจดั่งภูเขาไฟแสนลูกเหินฟ้า ถูกมือใหญ่สีทองนั่นควบคุมให้กระแทกใส่หลินสวิน

อานุภาพและเพลิงโหมระดับนั้นทำให้ผู้คนยังทนมองไม่ไหว ในหัวล้วนผุดภาพที่หลินสวินถูกเผาตายเป็นจุณ กลายสภาพเป็นเถ้าถ่าน

เพราะพลังระดับนี้อย่าว่าแต่ขั้นสรรสร้าง กระทั่งขั้นไร้ขอบเขตเล็กยังต้านไม่อยู่!

และยามนี้หัวใจของจอมมรรคซานเฟิง เซียวเหอล้วนบีบรัด

บนด่านนภาสี่ลักษณ์ พวกอิงเทียนเซิง มารเฒ่าฉู่ นิ่งปู้ชวีล้วนยิ้มเย็นชา

ภายใต้การจับจ้องของสายตานับไม่ถ้วนนี้…

กลับเห็นหลินสวินส่ายหน้าเบาๆ คล้ายผิดหวังอยู่บ้าง

ตูม!

เขาตบหนึ่งฝ่ามือออกไปส่งๆ

นัยเร้นลับนิพพานคลุมเครือเดือดพล่าน ควบรวมเป็นประทับฝ่ามือ ทะยานพาดขวางอากาศ

ตูม!

ประทับฝ่ามือสองสายชนกันเต็มแรง พลันเห็นแสงเพลิงหินหนืดท่วมฟ้าสาดกระเซ็น เสียงสนั่นก้องหูดังไม่หยุด

ผู้คนล้วนตะลึงงัน

ภาพที่พวกเขาคิดไว้ไม่ได้เกิดขึ้น ตรงข้ามพลังฝ่ามือน่าสะพรึงของกู่เชาจือกลับถูกหลินสวินสลายไปได้โดยง่าย!

“เอ๋!”

แม่เฒ่าผมขาวคนนั้นที่ก่อนหน้านี้ยังถอนใจไม่หยุดอึ้งไป เผยแววไม่อยากเชื่อ

“นี่…”

พวกสัตว์ประหลาดเฒ่าคนอื่นๆ ในที่นี้ต่างก็ปากอ้าตาค้างเช่นกัน

“ต้านไว้ได้! พลังต่อสู้ของสหายน้อยหลินไม่อาจใช้หลักทั่วไปประเมินได้ดังคาด!”

จอมมรรคซานเฟิงที่แต่เดิมยังเคร่งเครียดสุดจะเปรียบตื่นเต้นขึ้นมา นัยน์ตาทอประกาย

เซียวเหอถอนใจยาวเฮือกหนึ่ง

มีเพียงสิงเจี้ยนสยา ฟู่หนานหลีที่สงบนิ่งมาก

หากเคยเห็นเหตุการณ์ยามหลินสวินต่อสู้กับพวกซินหูก็จะรู้ว่าภาพเบื้องหน้านี้… ธรรมดาทสามัญมากจริงๆ

และบนด่านนภาสี่ลักษณ์ รอยยิ้มของสัตว์ประหลาดเฒ่าอย่างพวกอิงเทียนเซิงล้วนชะงักค้าง นัยน์ตาวาบประกายน่ากลัว