ตอนที่ 3128 พลิกผัน!

ตอนที่ 3128 พลิกผัน!

ผู้พูดไร้เจตนา ผู้ฟังฝังใจ

จอมเทพหวงหลงไม่สนใจว่าผู้อื่นจะคิดอย่างไร

เขาตรงไปข้างหน้า โจมตีศิลาสังเวียนมหามรรค ‘ตัดสินแพ้ชนะ’ ผ่านอากาศ

จากนั้นก็เงยมองหลินสวิน “หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง!”

วู้ม…

ละอองแสงตัดสลับ กฎระเบียบไหลหลั่ง ลานประลองแพ้ชนะปรากฏขึ้นอีกครั้ง

และเงาร่างหลินสวินกับจอมเทพหวงหลงก็ปรากฏตัวในลานประลองแพ้ชนะ ประจันหน้ากันไกลๆ

เพียงครู่เดียวทั่วลานปั่นป่วน

“หลินสวินนี่ผ่านการต่อสู้มาแล้วสิบเจ็ดรอบ ยังดันตอบรับการประลองกับจอมเทพหวงหลงอีก นี่เขาบ้าไปแล้วหรือ”

คนมากมายยากจะเชื่อ

หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นเกรงว่าคงไม่ตัดสินใจเช่นนี้

ทั้งที่ให้คนอื่นออกสู้แทนได้แท้ๆ เหตุใดต้องรั้นจะทำเพียงลำพัง

“หลินสวินไม่ใช่พวกโง่เขลา เจ้าเคยเห็นยามเขาอยู่ขั้นสรรสร้างยังฆ่าคนอย่างจอมมารหูยงตายได้หรือไม่ ยิ่งกว่านั้นก่อนหน้านี้หลินสวินยังสู้ชนะเฒ่าชราสิบเจ็ดคนติดกัน!”

“ในเมื่อเขากล้าทำเช่นนี้ย่อมต้องมีความมั่นใจ!”

มีคนแววตาวาววับ เต็มไปด้วยความตั้งตาคอยกับการต่อสู้ครั้งนี้

“จอมเทพหวงหลงไม่ใช่พวกที่ยักษ์ใหญ่ขั้นไร้ขอบเขตใหญ่ทั่วไปจะเทียบได้ เจ้าเฒ่าคนนี้รากฐานแน่นหนา ในโลกบัวชะตาแห่งนี้ยังมีน้อยคนนักที่จะเทียบได้ หากหลินสวินอยากเอาชนะเขา… ความหวังคงไม่มากนัก”

“ต่อให้แพ้แล้วอย่างไร นี่คือตัดสินแพ้ชนะ ไม่ใช่ตัดสินเป็นตาย”

…ไกลออกไปผู้ชมการต่อสู้ล้วนวิพากษ์วิจารณ์ ฮึกเหิม ถูกการต่อสู้ที่ใกล้จะเริ่มขึ้นดึงดูด

ความแข็งแกร่งของจอมเทพหวงหลงถูกทุกคนยอมรับมานานแล้ว

การลงสนามของเขาจะไม่ดึงดูดความสนใจได้อย่างไร

และหลินสวินก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน!

ขณะเดียวกันพวกเจียงหมิงสุ่ย อิงเทียนเซิงต่างก็เต็มไปด้วยแววตั้งตาคอย

การต่อสู้นี้สำคัญยิ่งยวด และจะกำหนดทิศทางของสถานการณ์ต่อจากนี้!

“สหายน้อยหลิน… มั่นใจว่าจะชนะจริงหรือ”

ในใจสวินเต้าเยี่ยนและจอมเทพหลิงหลงใจหายใจคว่ำอยู่บ้าง

“เท่าที่ข้ารู้ ดูเหมือนเขาไม่เคยทำเรื่องที่ไม่มั่นใจ”

สิงเจี้ยนสยากล่าวเสียงเบา

และบนลานประลองแพ้ชนะ ก็เห็นหลินสวินมาประลองดังคาด จอมเทพหวงหลงสงบใจโดยสมบูรณ์ ระบายยิ้มกล่าว “เจ้าหนุ่ม จงจำคำที่ข้าพูดไว้ให้ดี การต่อสู้นี้จะทำให้เจ้าแพ้อย่างศิโรราบแน่นอน!”

หลินสวินยกยิ้ม “เช่นนั้นเจ้าก็จงจำให้ดี ฆ่าตัวตายยอมแพ้เป็นเรื่องที่น่าอับอายขายหน้าอย่างหนึ่ง”

ทั้งคู่ฟาดฟันอย่างสูสี ทำให้บรรยากาศในสนามรบเปลี่ยนเป็นดุดันขึ้นมา

เมื่อพลังกฎระเบียบที่กดทับบนตัวสลายไป สองมือจอมเทพหวงหลงทำมุทรา ส่งเสียงกร้าว “ทะยาน!”

ชิ้ง!

กระบี่โบราณลายสนที่สะพายบนหลังจอมเทพหวงหลงพุ่งทะยานขึ้นฟ้า เสมือนน้ำฤดูใบไม้ร่วงที่กระจ่างใสสะอาด เจตกระบี่ไพศาลนั่นซัดระลอกคลื่นกฎระเบียบขึ้นเป็นริ้วๆ สะเทือนเก้าชั้นฟ้า

“ฟัน!”

และยามกระบี่นี้ฟันลงมา ทันใดนั้นทุกคนนอกลานก็รู้สึกว่าเบื้องหน้าสายตาเจ็บแปลบระลอกหนึ่ง ลมหายใจล้วนติดขัด

ก็เห็นกระบี่โบราณลายสนนั่นกลายเป็นแสงมรรคสว่างโรจน์คมกริบยิ่ง ถึงขั้นไม่อาจจินตนาการได้ และน่าสะพรึงจนทำให้คนใจสะท้าน

เมื่อผู้ช่ำชองลงมือเองย่อมเห็นประจักษ์

ทันทีที่กระบี่นี้ของจอมเทพหวงหลงฟันออกมา ก็สำแดงพลังของยักษ์ใหญ่น่าสะพรึงออกมา เหนือกว่าสัตว์ประหลาดเฒ่าที่สู้กับหลินสวินก่อนหน้านี้ ทำเอาผู้ชมการต่อสู้นอกลานเหล่านั้นรู้สึกตระการตาและใจสะท้าน

แข็งแกร่ง!

แข็งแกร่งเกินไปแล้วจริงๆ!

และเพราะกระบี่นี้ทำให้ในใจพวกอิงเทียนเซิง เจียงหมิงสุ่ยเดือดปะทุ มรรคกระบี่ระดับนี้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรปานใด!

หลินสวินสีหน้าเรียบนิ่งไร้คลื่นหวั่นไหว มีเพียงนัยน์ตาสีดำดุจเหวลึกที่สะท้อนหนึ่งกระบี่ที่ฟันเข้ามานี้ จิตต่อสู้ในใจก็พวยพุ่งโดยพลัน

การต่อสู้สิบเจ็ดครั้งก่อนหน้านี้เหมือนการสะสมแรงทีละน้อยสำหรับเขา ทุกครั้งที่ได้รับชัยชนะก็ทำให้จิตต่อสู้ของเขาก่อกำเนิด และหล่อเลี้ยงความเชื่อมั่นที่ไร้ศัตรูอย่างเต็มเปี่ยมออกมา

และตอนนี้กระบี่นี้ของจอมเทพหวงหลงก็จุดประกายพลังที่สั่งสมในใจหลินสวิน!

“ทะยาน!”

ในเตากระบี่ไร้ก้นบึ้งมีกระบี่มรรคโฉบพุ่งออกมา ฟันขวางอากาศ

เคร้ง!!

สองกระบี่ปะทะกัน เสมือนมรรคกระบี่สูงสุดสองชนิดกำลังเข้าปะทะ พลังเจตกระบี่น่าสะพรึงกระแทกดุเดือด ซัดกระแสมหามรรคหอบม้วนฟ้าดิน

คนมากมายล้วนสูดหายใจสะท้าน การโจมตีนี้ทำให้สภาวะจิตของพวกเขาถูกซัดสะเทือน

“หมื่นอสนีเป็นตัวนำ กระบี่กัดกินทั่วหล้า!”

แขนเสื้อกว้างของจอมเทพหวงหลงโบกสะบัด เมื่อความคิดขยับไหว กระบี่โบราณลายสนพลันปล่อยสายฟ้าน่าสะพรึงออกมา สะเทือนจนกระบี่มรรคของหลินสวินกระเด็นออกไปแรงๆ

จากนั้นจอมเทพหวงหลงเหยียบย่างห้วงอากาศ กลิ่นอายในตัวเปรียบดั่งอาทิตย์ดวงใหญ่ที่ส่องสว่างหมื่นกาลเพียงลำพัง ทะลวงผ่านลานประลองแพ้ชนะ

อานุภาพเช่นนั้นเกรียงไกรเกินไป แม้แต่พวกอิงเทียนเซิง เจียงหมิงสุ่ยยังรู้สึกกดดัน นัยน์ตาล้วนเผยแววแปลกไปอย่างอดไม่ได้ เจ้าเฒ่าคนนี้ถึงกับแข็งแกร่งกว่าในข่าวลืออยู่บ้าง!

หากไม่ใช่หลินสวิน เกรงว่าไม่มีทางบีบให้เขาใช้พลังทั้งหมดออกมาได้สักนิด!

“หมื่นกระแสคืนสมุทร มรรคข้าคืนกระบี่!”

ในเสียงตะโกนลั่นจอมเทพหวงหลงฟันหนึ่งกระบี่ลงมาอีกครั้ง ก็เห็นกระบี่โบราณลายสนนั้นเสมือนกระแสมหาสมุทรท่วมทั่วหล้า เวิ้งว้างไพศาล ม้วนแผ่ออกไป

เคร้ง!!

หลินสวินใช้กระบี่มรรคต้านทาน เพิ่งต้านหนึ่งกระบี่อันเกรียงไกรนี้ได้ จอมเทพหวงหลงก็โจมตีใส่อีกครั้งแล้ว

“มรรคข้าไร้จำกัด กระบี่ข้าไร้บกพร่อง!”

วู้ม!

กระบี่โบราณลายสนนั่นวาดวงกลมกลางห้วงอากาศ ปรากฏท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์อันสมบูรณ์ไร้ที่ติ เต็มไปด้วยพลังกฎระเบียบที่อัศจรรย์ไม่อาจบรรยาย

ตูม โครม…

ยามกระบี่นี้ฟันลงมา เงาร่างหลินสวินล้วนถูกซัดสะเทือนถอยออกไปหลายก้าว พลังขับเคลื่อนทั่วร่างพลิกตลบ

นอกลานฮือฮาโดยสมบูรณ์ เสียงร้องตกใจดังไม่หยุด

ไม่ว่าใครต่างรู้ดีว่าจอมเทพหวงหลงแข็งแกร่งยิ่ง แต่ยามเห็นเขาลงมืออย่างแท้จริงถึงรู้ว่าเขากร้าวแกร่งถึงขั้นน่าสะพรึงเช่นนี้!